X-Men: Apocalypse is een campy zooitje 

X-Men: Apocalypse - filmreview 2016-05-19T21:17:37
Wouter geniet al de helft van z’n leven van de redelijk constante kwaliteit die de X-Men-films bieden. Is ook X-Men: Apocalypse weer vertrouwd goed?

De eerste X-Men-film uit 2000 is de grandaddy van de moderne superheldenfilms. Natuurlijk hadden Superman (1978) en Batman (1989) het grote publiek al een beetje voorbereid op de komst van gekostumeerde comic-figuren, maar Bryan Singer z’n film was een voorbode van de huidige tijden. X-Men is gemaakt met een flink budget, neemt superhelden serieus -maar niet té- en heeft een aantal grote namen in haar cast. Snel daarna volgden Sam Raimi’s Spider-Man-films met een vergelijkbare formule, maar een totaal ander stijltje, en toen dat succesvol bleek was het hek van de dam. Comic- en superhelden-films volgden elkaar in rap tempo op (Hulk, Hellboy, Daredevil) en hoewel het grootste deel troep was (Catwoman, Elektra, Fantastic Four), gloorden ook Batman Begins en Iron Man aan de horizon. Grondlegger X-Men zakte kwalitatief helaas met het derde deel in de stront, net zoals Spider-Man, maar dat kwam omdat Bryan Singer niet meer aan de franchise verbonden was. Althans, dat dachten we…

Bryan Singer regisseert X-Men: Apocalypse     

Apocalypse, Nowish

Als we The Last Stand even vergeten, dan biedt de X-Men-filmfranchise 5 fucking vermakelijke flicks. Op zich deed het laatste deel, Days of Future Past uit 2014, me niet zo heel veel, maar er was ook weinig op aan te merken en de manier waarop de nieuwe cast uit X-Men: First Class afscheid nam van de oude, is erg slim gedaan. Een clever script dus. Hoe extreem anders is X-Men: Apocalypse, vooral op dat front! Deze film hapert, stottert en kabbelt naar z’n oninteressante einde toe, bijna zonder emotionele, indrukwekkende of spannende momenten. De belangrijkste oorzaak daarvoor zit hem meteen in de titel, want hoewel Apocalypse een van de interessantste schurken uit de X-Men-comics is, wordt hij hierin volledig verkeerd overgezet. In een comic heb je namelijk genoeg tijd en ruimte om uit te leggen waarom de eerste mutant ooit, En Sabah Nur oftewel Apocalypse, zo oppermachtig is, zonder z’n krachten aan banden te leggen. Bovendien is het comic-lezende publiek wel wat gewend, kan het ze niet ver genoeg gaan. Maar in films gelden andere regels en bioscoopgangers hebben een lagere supension of disbelief. Die hebben sneller zoiets van: ‘Jaah, flikker toch op!’

Apocalypse in X-Men: Apocalypse      

Vage Egyptenaar

Apocalypse, gespeeld door Oscar Isaac (Star Wars: The Force Awakens, Ex Machina), is een van de vaagste bedreigingen ooit in een film. De introductie van de oeroude mutant, duizenden jaren geleden in het oude Egypte, vind ik vrij geslaagd en ondanks de ietwat campy look is het een spectaculaire scène. Maar zodra de schurk wakker wordt in de jaren ’80, waar de rest van de film zich afspeelt met een stijltje dat niet tot het einde wordt volgehouden, gaat het in rap tempo bergafwaarts. De man wil heersen over de wereld, dat is moeilijk te missen, maar veel meer is er niet duidelijk over hem. Wat zijn bijvoorbeeld precies zijn krachten? Hij lijkt namelijk gewoon fucking letterlijk ALLES te kunnen! En sorry, maar een dude die wat betreft powers geen limitatie heeft, dat is geen overtuigende bedreiging. Dat is gewoon fucking lulkoek.
En waarom, als hij toch oppermachtig is, heeft hij vier metgezellen -Ruiters van de Apocalypse- nodig om hem te helpen bij de verovering van de aarde? Dat Magneto (Michael Fassbender) goed van pas komt, daar is op een gegeven moment nog een zwakke verklaring voor, maar Storm (Alexandra Shipp), (Arch)Angel (Ben Hardy) en Psylocke (Olivia Munn) zijn een soort veredelde bodyguards, veel meer nut voor het plot hebben ze niet.

De Four Horsemen in X-Men: Apocalypse     

Superfiller

Drie van vier ruiters zijn dus vrij nutteloos, maar zij zijn niet de enige personages die weinig aan de film toevoegen. Kijk, goede films hebben characters die lessen leren, die als een ander persoon uit het eind van de film rollen omdat ze zowel fysiek als emotioneel shit meegemaakt hebben. Als je zo’n enorm ensemble hebt als in X-Men: Apocalypse dan verwacht ik natuurlijk niet dat elke superheld en –schurk een zogenaamde character arc heeft, maar wel een paar! En dan ook nog eentje die een beetje logisch aansluit op de gebeurtenissen. X-Men: Apocalypse doet daar niet aan, laat eigenlijk alleen Magneto precies hetzelfde meemaken wat hij ook al in First Class en Days of Future Past doorging. Quicksilver (Evan Peters) lijkt heel even iets substantieels te beleven, maar uiteindelijk gaat ook dit subplotje nergens naar toe, Hank McCoy (Nicholas Hoult) z’n plaats in het geheel is volstrekt onduidelijk en Moira Mactaggert (Rose Byrne) staat krachteloos een beetje dommig naar alles te staren. En dan is er nog Mystique (Jennifer Lawrence)… Sowieso vind ik het een beetje raar dat iemand die in de comics een antiheld is, in de laatste X-films naar voren wordt geschoven als de ultieme heldin, maar dat terzijde. Jennifer Lawrence is namelijk sinds X-Men: First Class een enorm populaire actrice geworden en daar moet je natuurlijk wel maximaal gebruik van maken. Maar alsnog past haar personage niet goed in het verhaal, is ook haar rol als ‘weifelende leider’ eentje die ze al eerder heeft gespeeld met betere resultaten. Professor Xavier (James McAvoy) heeft nog het meeste te doen en doet ook het hardst z’n best, maar de gesprekken die hij met Magneto heeft zijn een herhalingsoefening en de reden waarom hij eindelijk z’n haardos verliest is op z’n hoogst teleurstellend…

De cast van X-Men: Apocalypse
           

Er zit geen 'X in team

En dan zijn er nog de nieuwe ‘aanwinsten’, zoals de kersverse Cyclops (Tye Sheridan), de nieuwe Jean Grey (Sophie Turner), de remake van Nightcrawler (Kodi Smit-McPhee) en ohja, er is ook een Jubilee (Lana Condor) dit keer. Die laatste kan je meteen weer vergeten, want zij staat alleen maar af en toe in beeld met haar gele jasje, heeft voor zover ik me kan herinneren niet eens tekst! Jean Grey is best leuk en de manier waarop ze strijdt met haar enorme krachten is wederom bekend terrein uit de eerste trilogie, maar best boeiend. Cyclops (met z’n tergende product placement op z’n bril: RAYBAN) daarentegen is een gemiste kans, want hoewel hij duidelijk naar voren wordt geschoven als de nieuwe leider, is er verder geen conflict met andere teamleden die ook deze rol hebben. Een beetje gekibbel tussen Mystique en Cyclops had de film best goed gedaan, want nu is er amper spanning binnen het team zelf. Ook nieuwkomer Nightcrawler zorgt niet voor interessante relaties en hoewel zijn introductie best tof is, verbleekt die bij de manier waarop zijn voorganger (Alan Cumming) in X2 voor het eerst de franchise betrad. X-Men: Apocalypse lijdt dus niet alleen aan een overvolle cast –er zijn zelfs nog een hoop waar ik het überhaupt niet over gehad heb-, maar ook aan een gebrek aan focus. Alles is oppervlakkig en op zich is dat ook geen enorme verrassing aangezien de screenplay-schrijver van X-Men: Apocalypse, Simon Kinberg, medeverantwoordelijk was voor een paar van slechtste superheldenscripts ooit, namelijk die van Fantastic Four (2015) en X-Men: The Last Stand.

Cyclops, Nightcrawler en Jean Grey in X-Men: Apocalypse   

The Last Apocalypse

Ik besef me heel goed dat er massa’s mensen zullen zijn die zich prima gaan vermaken met X-Men: Apocalypse. Er gebeurt namelijk een shitload, er zijn tal van spectaculaire SFX, af en toe is de actie best okay en Psylocke heeft een verdomd fijn pakje aan. Maar ik ga niet naar films voor oppervlakkig vermaak, voor een paar mooie, paarse flitsjes en wat sexy shots. Ik ga naar films omdat ik verrast, overrompeld en misschien zelfs een beetje geëmotioneerd wil worden. Dát is voor mij vermaak. Want als ik niet mee leef met een film, dan kan ik net zo goed trailers kijken tot ik een ons weeg en het dan een dag noemen. Superheldenfilms hebben al regelmatig bewezen dat ze zeker diepgang kunnen hebben en het jammere is dat ook de X-Men-franchise zelf dat al regelmatig heeft laten zien. Sterker nog; Bryan Singer -de regisseur van X-Men, X2, Days of Future Past en X-Men: Apocalypse- zélf is deze trend begonnen! Dus komt de X-Men-cyclus met Apocalypse, wederom een (soort van) derde deel, tot een tragische cirkel… 

Psylocke uit X-Men: Apocalypse

Boven zie je de beste paar seconden uit de hele film, onder zie je welke blockbusters er allemaal uitkomen en uitgekomen zijn deze zomer:

Conclusie 

SCORE: 45
De X-Men-filmfranchise moet het duidelijk niet hebben van de derde delen in haar trilogieën, want X-Men: Apocalypse is net zo oppervlakkig, rommelig en oninteressant als X-Men: The Last Stand. Het is een rare mix van herhalingen uit de vorige films (inclusief zelfs letterlijk footage daaruit) dat voor velen prima entertainment zal bieden, maar kijkers die een minimum aan emotionele impact verwachten en de X-films hoog in het vaandel hebben, diep zal teleurstellen. Daarbij is Apocalypse echt de slechtst geïnterpreteerde comic-schurk in de geschiedenis van superheldenfilms!
De X-Men-filmfranchise moet het duidelijk niet hebben van de derde delen in haar trilogieën, want X-Men: Apocalypse is net zo oppervlakkig, rommelig en oninteressant als X-Men: The Last Stand. Het is een rare mix van herhalingen uit de vorige films (inclusief zelfs letterlijk footage daaruit) dat voor velen prima entertainment zal bieden, maar kijkers die een minimum aan emotionele impact verwachten en de X-films hoog in het vaandel hebben, diep zal teleurstellen. Daarbij is Apocalypse echt de slechtst geïnterpreteerde comic-schurk in de geschiedenis van superheldenfilms!

REACTIES (37) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord