Project Cars 3 review - Verliest zijn eigen smoelwerk 

Project Cars 3 review - Verliest zijn eigen smoelwerk 2020-08-24T13:12:01
Toen Project Cars 3 werd aangekondigd en ontwikkelaar Slightly Mad Studios liet weten de game toegankelijker te maken, werd Florian al zenuwachtig. Dat doe je namelijk niet om er een betere game van te maken, maar om een groter publiek aan te trekken….

Als racegameliefhebber draag ik de Project Cars-games een warm hart toe. Het is in de eerste plaats een hardcore racing simulator, maar in tegenstelling tot games als Gran Turismo en Assetto Corsa heeft Project Cars altijd een klein vleugje arcade in zich gehad. Dit zorgde voor spannende en spectaculaire races met diepgang, wat mij betreft de perfecte combinatie.

Dit principe is fantastisch voor raceliefhebbers die iets meer sensatie willen tijdens het scheuren dan de gortdroge andere simracers. Ik realiseer mij echter ook dat dit maar een kleine groep is en dat het grote geld te halen valt bij de massa die geniet van arcaderacers als Need for Speed. Slightly Mad Studios is sinds 2019 onderdeel van Codemasters, die daar flink wat knaken voor heeft moeten neerleggen. Het is alsof Codemasters daarna tegen de devs van Slightly Mad Studios heeft gezegd: ‘Allemaal leuk en aardig die hardcore Project Cars-games, maar het levert niet genoeg geld op.’  It’s all about the money, zo werkt het nu eenmaal, maar deze instelling zorgt niet voor kwalitatief betere games. Kijk maar naar de reboot van Grid, wat een ordinaire money-grab bleek te zijn. Met pijn in mijn hart moet ik zeggen dat ook Project Cars 3 daar naar neigt en in het proces verliest de reeks zijn eigen smoelwerk, dat wordt ingeruild voor een meer standaard, dertien in een dozijn game.

Project Cars 3 view

Physics

Project Cars 3 is namelijk toegankelijker en meer arcade dan ooit en eigenlijk alleen aan de physics is nog te merken dat het in de basis ooit een simulator was. De besturing is gelukkig dan ook goed, en bevat nog genoeg diepgang voor hardcore simliefhebbers. Met een stuur en pedalen krijg je prima feedback over wat er met de auto onder je kont precies gebeurt en de besturing is per auto heel verschillend. Vooral als het regent moet je flink aan de bak, zeker zonder assists, en op dat soort momenten zijn de physics absoluut top.

Vergeleken met Project Cars 2 zijn de physics echter wel teruggeschroefd om de game toegankelijker te maken. Zo is het spel nu veel beter speelbaar met een controller en reageren de auto’s wat minder ‘zenuwachtig’, alsof ze allemaal dikke stability control hebben. Het is in Project Cars 3 veel moeilijker om in een slip terecht te komen, die je niet meer kunt goedmaken door simpelweg wat tegen te sturen.

Smeuïger

De hele moeilijkheidsgraad ligt ook een stuk lager. Alleen als je de A.I op Pro zet is het een flinke uitdaging om eerste te worden, maar Very Hard is over het algemeen goed te doen. De game is op het standaard Normal echt kinderlijk eenvoudig, waarbij je zelfs in een race van drie rondes al de achterliggers kunt lappen.

Daarnaast zitten er arcadeachtige opdrachten in de game om het allemaal nog smeuïger te maken. Zo kun je iedere track masteren door iedere bocht perfect te nemen en over de gehele track de ultieme lijn aan te houden, moet je binnen een aangegeven tijd een aantal tegenstanders inhalen, een bepaalde topsnelheid behalen, of een x-aantal punten halen in een kampioenschap. Ook is er de Breakout Mode, waarbij je blokken omver moet rijden om punten te halen. Op zich is er niks mis met dit soort toevoegingen, maar wat the hell moeten dit soort features in een racing simulator als Project Cars? Net als die flashy filmpjes en voice-overs tussen de races door trouwens.

Project Cars 3 slip

Wazig

Project Cars 3 voelt vanaf het allereerste moment dat je de game opstart totaal niet als een Project Cars-game. Net als bij de reboot van Grid vroeg ik me de hele tijd af of dit niet gewoon een nieuwe IP had moeten zijn, in plaats van er een bekende naam aan te verbinden. Maar ook dat zal wel een financieel gunstige beslissing zijn geweest van de hoge piefen.

Project Cars 3 heeft – waarschijnlijk in het verlengde hiervan – duidelijk niet zoveel liefde gehad als zijn voorgangers als het gaat om het polijsten. Textures laden te laat of helemaal niet en er zit behoorlijk wat pop-up in de game, maar het is vooral de engine zelf die behoorlijk moeite lijkt te hebben.

Ik heb de game op de PS4 Pro gespeeld op een OLED-scherm uit 2019 en Project Cars 3 heeft twee settings. Er is een resolutie setting en een framerate setting, maar wat dit precies inhoudt wordt niet gemeld. In de resolutiemodus ligt de resolutie waarschijnlijk iets hoger, maar ik zie het niet echt, het is hoe dan ook wazig. De framerate in de resolutiemodus is echter om te janken en dus ben je verplicht om de game in frameratemodus te spelen, waar de framerate zeker hoger ligt dan 30fps, maar nog steeds onstabiel is. Het is technisch een zooitje!

Kartelranden

Ik vermoed dat de game, ongeacht de resolutie of frameratesetting, een dynamische resolutie heeft, alvast met het oog op de next-gen consoles. Het resultaat is dat het spel af en toe zo wazig is, dat het hoogstens 720p moet zijn, zonder enige vorm van anti-aliasing of upscaling, waardoor je overal waar je kijkt begroet wordt met ruwe kartelranden.

Het is zo erg dat ik de game voor de zekerheid op een andere PS4 Pro heb geïnstalleerd en uiteindelijk zelfs contact heb gehad met collega’s van andere media die de game aan het reviewen zijn. Zij bevestigden helaas dat de game voor geen meter draait. Het is schokkend hoeveel slechter Project Cars 3 er uitziet ten opzichte van Project Cars 2. We kijken met z’n allen uit naar de next-gen consoles, maar Project Cars 3 doet nog even een terugblik naar hoe racegames er op de vorige generatie uitzagen.

Project Cars 3 details

Toegankelijk

Buiten de teleurstellende technische problemen ben ik vooral verbaasd over de richting die Project Cars 3 is opgegaan. Ik had nooit verwacht dat de game zo arcade zou gaan. Op zich is het best een vermakelijke racegame geworden, met een fijne pick-up-and-play vibe, die mij doet denken aan DriveClub. Daarnaast zit Project Cars 3 ramvol met content! Er zitten meer dan tweehonderd voertuigen, vijftig tracklocaties en honderdtwintig trackvariaties in de game, een uitgebreide carrièremodus, meerdere multiplayermodi en uiteraard een shitload aan opties voor het motorisch en visueel customizen van de auto’s.

Aan content dus geen gebrek en het belangrijkste is dat Project Cars 3 best lekker wegspeelt en inderdaad toegankelijk is voor het grote publiek. Het is totaal niet de game geworden waar ik op hoopte, maar heb mij er ondanks dat wel goed mee vermaakt. Project Cars was altijd een simulator met een klein vleugje arcade. Nu is het meer een arcaderacer met een vleugje simulator. Dat is even wennen, vooral voor de fans!

Conclusie 

SCORE: 77
Als je vergeet dat je een Project Cars-game aan het spelen bent en de game objectief bekijkt is het een leuke arcaderacer met iets meer diepgang dan normaal door de besturing en physics. Als fan die een opvolger verwacht in dezelfde stijl als de eerste Project Cars-games, is het nogal een mindfuck.
Als je vergeet dat je een Project Cars-game aan het spelen bent en de game objectief bekijkt is het een leuke arcaderacer met iets meer diepgang dan normaal door de besturing en physics. Als fan die een opvolger verwacht in dezelfde stijl als de eerste Project Cars-games, is het nogal een mindfuck.

REACTIES (13) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord