Pokémon: The Isle of Armor review (Switch) – Zonnig uitstapje met leuke verrassingen 

Pokémon: The Isle of Armor review (Switch) – Zonnig uitstapje met leuke verrassingen 2020-06-19T12:45:44
Al jaren slaat Jacco tientallen euro’s stuk op derde en soms vierde, marginaal verbeterde versies van Pokémon-games. Met plezier hoor, maar een uitbreiding in plaats van nieuwe versies is eigenlijk veel prettiger. The Isle of Armor is dan ook een fijne toevoeging met een aantal leuke verrassingen.

Het is toch vreemd om in één keer naar de nieuwe content van een Pokémon-game te vliegen, in plaats van de hele game opnieuw te spelen. Het bespaart zo’n twintig uur én je kan gewoon verder spelen met je vertrouwde team. Dat betekent overigens ook dat The Isle of Armor, de eerste helft van de uitbreidingspas, waarschijnlijk niets aan je mening over Sword en Shield verandert. Als je de games net zoals de gemiddelde Reddit-gebruiker haat (en toch stiekem twee keer hebt gekocht), heb je natuurlijk sowieso niks te zoeken op het zonnige eiland.

The Isle of Armor

Op vakantie

The Isle of Armor is dus een gloednieuw gebied aan de oostzijde van Galar, waar je op vrijwel ieder moment in de game naartoe kunt reizen. Eenmaal daar aangekomen valt een aantal dingen op. Zo is het hele eiland een volledig open wereld, net zoals de Wild Area in de hoofdgame. Dat betekent dat je de camera vrij bestuurt – en dat niet uit automatisme steeds probeert op plekken waar het niet kan – er verschillende raid dens zijn voor Max Raid Battles en er online bijzonder veel andere spelers rondrennen. Iedereen draagt wel dezelfde kleren, want je krijgt een kekke gi van de lokale dojo.

Dat gevoel is bevrijdend. Daarbij geven de esthetiek en Alola-achtige sfeer The Isle of Armor meer smoel dan de Wild Area ooit zal hebben. Er zijn stranden, grotten, tunnels, woestijnen, een bos, moerasachtige gebieden, en daarbinnen eveneens een leuke variatie met allerlei grasjes, plasjes water en bomen. De optie om door de open zee te waterfietsen, eilandjes te bezoeken en achterna gezeten te worden door een razende Sharpedo doet mij daarnaast denken aan de Hoenn-regio (too much water?). Verwacht behalve de grootste Wailord ooit en wat items niet heel veel van de eilandjes, maar er rondwandelen en pokémon vangen voelt een beetje alsof je op vakantie bent. Gewoon lekker verkennen.

Het is daarom jammer dat The Isle of Armor niet alle problemen van de Wild Area oplost. Online is de framerate bijvoorbeeld nog zo onstabiel als een chagrijnige Tauros en hapert de game soms wanneer je het niet wil. Ook is er aardig wat pop-in van vegetatie, NPC’s en heb ik regelmatig een Wooper tussen m’n spaken omdat-ie uit het niks opduikt. The Isle of Amor is met al z’n zonnige openwereldglorie een stap in de goede richting, maar deze kinderziektes moeten er echt uit.

Isle of Armor

Onverwachts gezellig

De uitbreiding probeert gelukkig wel een aantal andere pijnpunten van de hoofdgame te fixen, met bijvoorbeeld zo’n 107 pokémon uit vorige generaties die eerder nergens te bekennen waren. Er is een flinke rits aan gen 1-pokémon te vinden op het eiland – m’n grote vriend Bulbasaur kun je gratis en voor niets krijgen – en een gevarieerd aanbod aan zakmonsters uit alle regio’s. Natuurlijk zijn we er nog lang niet, maar iets zegt me dat we op dit tempo gewoon de National Dex terugkrijgen. Je kunt deze extra pokémon helaas niet vangen als je de uitbreidingspas niet koopt, maar wel door te ruilen in de game of via Pokémon Home. Niet gek als je naar het concept van pokémon-games kijkt, maar ergens ook wel jammer.

Over pokémon gesproken: een hele toffe feature keert onverwachts terug. Pokémon lopen nu namelijk achter je aan. Het kan alleen op het eiland en sommige beesten bewegen een beetje lomp (ik kijk naar jou, Inteleon), maar man, wat is dit vet! Dit soort kleine toevoegingen maken het verkennen zoveel fijner en gezelliger dan alleen op pad gaan. De feature is vooral bedoeld om een band op te bouwen met Kubfu, de nieuwe legendarische pokémon van het verhaal. Verwacht van het verhaal overigens niet te veel, want het is redelijk kort en je rivaal heeft nou niet bepaald de meest bevredigende character arc ooit. Je krijgt vooral te maken met de sympathieke, Master Roshi-achtige meester Mustard die je na drie uitdagingen Kubfu schenkt. De laatste test is om er één van twee torens mee te beklimmen, om de beer te laten evolueren in een van de twee vormen van Urshifu.

The Isle of Armor

Dat is best een leuk element, want Kubfu is de enige pokémon die je mee mag nemen. Afhankelijk van hoeveel je hem traint is deze uitdaging ook daadwerkelijk een uitdaging, want de trainers leggen je het vuur aan de schenen. Anderzijds is het dankzij de Exp Charm en de vele XP-items die je bij raids krijgt erg eenvoudig om Kubfu en de rest van je team te overtrainen, waardoor de meeste gevechten een eitje worden. Dat is sowieso een beetje het probleem met The Isle of Amor als endgame content: het is zo uitdagend als je zelf wil. Kom je met de trofee van de Galar League het eiland binnenvallen en vertik je het om te grinden? Dan biedt de uitbreiding een leuke uitdaging. Maar ben je al hard op weg om een megasterk level 100-team samen te stellen? Dan is het vrij eenvoudig allemaal.

Spriethaartjes zoeken

The Isle of Armor kent een hoop kleinere aspecten die het pakket nog iets meer inhoud geven. Zo is er een interessante variant op de Battle Tower met restricted sparring, een soort reeks gevechten waarbij je één type pokémon mag inzetten. Dat is, zoals je wellicht kan voorstellen, wél redelijk uitdagend. Ook zijn er wat nieuwe kleren en hippe kapsels te vinden, kan je Max Soup maken om pokémon te laten Gigantamaxen en wist de Alolan Diglett-minigame me onverwachts te grijpen. Je herkent deze beestjes aan de twee spriethaartjes op hun hoofd, maar als de 150 exemplaren beginnen uit te dunnen wordt de zoektocht steeds lastiger. De beloningen - Alola-versies van Kanto-pokémon - zijn best de moeite waard.

The Isle of Armor

Uiteindelijk is dat natuurlijk de hamvraag: is The Isle of Armor de moeite waard? Ik vind van wel, al is het alleen al om de sfeervolle open wereld, de terugkerende pokémon en het feit dat ze achter je aanwandelen. Verwacht echter geen lang of zeer boeiend verhaal, noch een flinke uitdaging als je team al flink getraind is na de hoofdgame. The Isle of Armor is gewoon een lekker zonnig uitstapje.

The Isle of Armor is nu verkrijgbaar voor de Nintendo Switch als onderdeel van de uitbreidingspas voor Pokémon Sword en Shield.

Conclusie 

SCORE: 73
The Isle of Armor is niet in alle opzichten geslaagd, maar heeft genoeg sfeer en leuke verrassingen die het de moeite waard maken om weer in Sword en Shield te duiken. Met zonnebrand op.
The Isle of Armor is niet in alle opzichten geslaagd, maar heeft genoeg sfeer en leuke verrassingen die het de moeite waard maken om weer in Sword en Shield te duiken. Met zonnebrand op.

REACTIES (13) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord