Metal Gear Survive - dubieus maar vermakelijk 

Metal Gear Survive - review 2018-02-27T12:09:39
De Metal Gear-games zijn niet vies van een beetje geëxperimenteer. Survive probeert de franchise nieuw leven in te blazen door, ironisch genoeg, zombies te introduceren. Of het een geslaagd experiment is? Je leest het in deze review!

Het laatste wat ik wil doen is het voor Konami opnemen. Deze spelletjesmaker was ooit legendarisch (en behoorde zelfs tot mijn favorieten) maar niemand kan ontkennen dat ze zich de afgelopen drie jaar werkelijk wanstaltig gedragen hebben. Uit puur zakelijke hebzucht keerden ze op asociale wijze hun rug naar Hideo Kojima, de gamesindustrie én hun fans, dus het voelt ronduit smerig dat ze nu lafjes proberen terug te krabbelen met een snel in elkaar geflanste game die op allang achterhaalde hypes probeert mee te liften (zombies en survivallen). Tegelijkertijd ben ik echter ook extreem allergisch voor bullshit, vooral als ’t voorkomt uit oppervlakkige, emotioneel gedreven gamers die kankeren leuker vinden dan het daadwerkelijk spelen van games. Toen ik vorige maand dus op Twitter van een hele zooi anonieme gamers te horen kreeg dat ik “vast betaald was door Konami” omdat ik mezelf positief had uitgelaten over mijn vier uur durende preview-sessie met Metal Gear Survive, besloot ik om eindelijk maar een gebruik te maken van Twitter z’n blockfunctie. Het leven is te kort om in discussie te gaan met idioten.

Metal Gear Survive
    

Woede

Hoe dan ook, dat veel gamers een automatische haat jegens Metal Gear Survive hebben, snap ik wel. Want is deze eerste Kojima-loze Metal Gear een cynische poging om makkelijk geld te verdienen door grotendeels assets uit The Phantom Pain te recyclen? Ja, dat is het zeker. Maar tegelijkertijd hoor ik mensen ook zeiken dat iets als dit, wat zombies bevat en waar Snake niet de hoofdrol in speelt, de Metal Gear-naam niet zou mogen bevatten. Bitch, please: Metal Gear is altijd al een kakofonie van genres en belachelijke shit geweest. Of zijn jullie de spin-offs Metal Gear Rising: Revengeance en Metal Gear Ac!d al vergeten? De één was een Bayonetta-achtige hack & slash-game en de ander was een kaartspel. Een káártspel. Om nog maar te zwijgen over het feit dat hoofdgames als Sons of Liberty shit bevatte zoals een vampier die op water kon lopen. Dat men dus zeikt dat Survive “geen Metal Gear is” omdat het zombies bevat, is puur selectieve woede. En daar kan ik slecht tegen. Daarnaast bouwen twee van de belangrijkste gameplay-elementen van Survive voort op elementen die we al in eerdere games gezien hebben, namelijk survivallen (Snake Eater) en het bouwen van je eigen basis (Peace Walker, The Phantom Pain). Wie vindt dat Survive geen Metal Gear mag heten, mag dus officieel z’n bek houden.

 Metal Gear Survive
     

Principes

Dus ja, ik vind ’t verschrikkelijk hoe Konami zich de afgelopen tijd gedragen heeft, en ja, het doet mijn Metal Gear-hartje pijn dat geestelijke vader Kojima de middelvinger gekregen heeft. Maar nee, dit zijn geen zaken die ik heb laten meespelen bij mijn oordeel over de game. Ik geloof immers dat producten beoordeeld moeten worden op hun kwaliteiten als producten, en niet om er een politieke mening mee te pushen of om een persoonlijke statement te maken naar de mensen die dat product gemaakt hebben. (Het is dezelfde reden dat ik geen fan ben van de Black Panther-film; ik vind het oprecht tof dat het een viering is van Afrikaanse cultuur en diaspora, en dat de zwarte community hiermee een ‘eigen’ Marvel-film heeft, maar als superheldenfilm en onderdeel van ’t MCU vond ik ‘m extreem matig. En die twee dingen hou ik graag gescheiden. Maar dat terzijde.) Dus, ja, ergens wil ik Metal Gear Survive een vernietigende onvoldoende geven om m’n negatieve gevoelens jegens het bedrijf te bevredigen, maar dat ga ik niet doen. Ik zou dan tegen m’n eigen principes ingaan, en, hopelijk, ook tegen die van jullie.

Metal Gear Survive
    

Gewoon lekker

De waarheid is namelijk dat ik, over het algemeen, erg van Metal Gear Survive genoten heb. En dit is voornamelijk aan de Fox Engine te danken, waar het voortreffelijke The Phantom Pain ook mee gemaakt was. Het blijft een technisch wondertje, één die vele mechanics van Survive prima weet te jongleren. Dat de game veel wat onder de motorkop van Metal Gear Solid V zat heeft overgenomen, is wat dat betreft een vloek én een zegen: ik heb me erg vaak gestoord aan locaties die rechtstreeks uit The Phantom Pain waren overgeheveld, maar tevens dankte ik God op m’n blote knieën dat ik bijna alles wat ik in die game geleerd had hier weer kon toepassen. Het schieten, verkennen van woestijnen en jungles, verzamelen van grondstoffen, uitbouwen van je basis, en rommelen met de menuutjes van je iDroid voelt, oogt en klinkt gewoon lekker. Het voelt erg… Metal Gear.

Metal Gear Survive
    

Volwaardig

Survive is overigens non-canon, wat inhoudt dat het geen onderdeel is van het officiële Metal Gear-verhaal. Wel speelt het zich exact tussen Ground Zeroes en The Phantom Pain af, maar dus in de vorm van een ‘what if?’-scenario. Het voordeel hiervan is dat het nalatenschap van de Solid-games niet aangetast wordt als fans unaniem besluiten dat Survive ruk is, maar persoonlijk had Survive van mij best een canoniek onderdeel van de franchise mogen zijn. Wat als een grap behandeld werd in The Phantom Pain (technologie waarmee zwarte gaten gemaakt kunnen worden) staat in Survive aan de basis van het plot, en het wordt op verrassend toffe wijze gebruikt om bijvoorbeeld uit te leggen waarom in de speelwereld ook af en toe elementen uit de andere games voorkomen. Wat in eerste instantie een luie smoes leek om deze spin-off bestaansrecht te geven (“er verschijnt uit het niets een zwart gat dat half Mother Base opslokt”) wordt uiteindelijk gebruikt om een verrassend interessant en gestoord verhaal te vertellen. Toegegeven, de statische codec-gesprekken schreeuwen ‘budgetgame’, maar het script is bijzonder in toon met de franchise. Wanneer het eind van de game je vervolgens ook nog eens om de oren slaat met een grote, Kojima-achtige plottwist, wordt het steeds moeilijker om dit niet gewoon als volwaardige Metal Gear-spinoff te zien.

Metal Gear Survive
   

Als een baas

Je mag Metal Gear Survive dus best haten, maar haat het om de juiste redenen. Zo zijn de eerste tien uur van de game mega hardcore, en niet op een goede manier. De immer aanwezige honger en dorst zitten al het sandboxachtige plezier dat je met de speelwereld zou kunnen hebben continu in de weg, bijvoorbeeld. En dan vooral de dorst: schoon drinkwater is bijna nergens te vinden. Dit dwingt je om vies water te drinken, waar je maaggriep van krijgt en wat de gameplay om de haverklap in de weg zit. Later in de game krijg je de optie om water te reinigen, maar dan ben je al zo ver dat je al bijna aan je chronische gekots gewend bent. En misschien nog wel irritanter is de hoeveelheid gegrind die vereist is. Het uitbouwen van je basis kost grondstoffen en Kuban-energie (de valuta van de game) maar dat geldt ook voor het levellen van je avatar. Vooral in de coöperatieve multiplayer, waar vijanden vaak van hogere levels zijn dan in de singleplayer, is het noodzakelijk dat je een goed uitgebouwd en uitgerust personage hebt. Irritant, want het betekent dat je, in tegenstelling tot in bijvoorbeeld The Phantom Pain, niet kunt winnen door gewoon als een baas te spelen. Met alleen een speer en een handgun kom je er hier niet, puur omdat de cijfers van je schade-output te laag zijn. Stom.

Metal Gear Survive
    

Overleven

Deze ietwat geforceerde nadruk op grinden wordt duidelijk wanneer je gaat kijken naar de microtransacties die Survive je aanbiedt: voor de prijs van een biertje kun je een tijdelijke boost pass kopen, die het grinden 24 uur lang wat makkelijker maakt. Dit zorgt direct voor een vieze smaak in de mond, want je wéét gewoon dat de game minder grinderig was geweest als deze microtransacties niet bestonden. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het nu al beruchte feit dat ook een tweede save-slot geld kost. Wil je een tweede personage aanmaken zonder je eerste te wissen? Dat gaat je een tientje kosten, vrind. Dit zijn praktijken die enigszins begrijpelijk waren geweest als Survive een free-to-play-game was geweest, maar voor (de in eerste instantie schappelijk lijkende prijs van) veertig euro!? Bah. Dit alles is typische Konami-bullshit die veel van de positiviteit vernietigt die de gameplay weet op te roepen. Al met al is Survive een verrassend goede spinoff die, ondanks z’n gebrek aan originaliteit, bijzonder bevredigend wegspeelt, maar die zichzelf in de vingers snijdt met z’n overduidelijke hebzucht. Als dit niet het geval was geweest, dan had de game minstens anderhalve punt hoger gescoord; dan had de game daadwerkelijk een eigen leven mogen krijgen.

Conclusie 

SCORE: 63
Metal Gear Survive is een krachtige survival-ervaring die erg in de weg wordt gezeten door gluiperige microtransacties. Wel bewijzen de gameplay en het verhaal dat de Metal Gear-naam wellicht ook zonder Kojima kan overleven.
Metal Gear Survive is een krachtige survival-ervaring die erg in de weg wordt gezeten door gluiperige microtransacties. Wel bewijzen de gameplay en het verhaal dat de Metal Gear-naam wellicht ook zonder Kojima kan overleven.

REACTIES (25) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord