Sniper: Ghost Warrior 3 - Preview 

Sniper: Ghost Warrior 3 - Preview 2016-08-03T15:09:43
De Sniper: Ghost Warrior-serie is als Mario Balotelli: boordevol belofte, maar op één of andere manier komt het er maar niet uit. Waar de kenners het echter hebben opgegeven, gelooft Graddus er nog wel in. Ehm, in Sniper dan, hé. Niet in die maffe Balotelli...

Vroeger verscheen er nog wel eens een dikke first-person shooter. En dan niet van die futuristische meuk of multiplayer-only, maar spellen als Half-Life, Medal of Honor en BioShock waarin je een episch avontuur beleeft, puur in je uppie. Heerlijk.

Helaas liggen de zaken vandaag de dag gecompliceerder. Grote uitgevers denken op een of andere bizarre manier dat singleplayershooters niet meer scoren, en dus hebben B-games als Sniper: Ghost Warrior vrij spel: tof idee, matige uitwerking. Gelukkig wil ontwikkelaar IC Games het met deel drie anders doen. Sniper: Ghost Warrior 3 moet namelijk de beste scherpschutterssimulatie ooit worden! En met concurrentie in de vorm van het eveneens middelmatige Sniper Elite, alsook het antieke Silent Scope, is dat niet eens zo'n gekke gedachte... Toch?

Sniper: Ghost Warrior 3

 

Eén fuck-up

'Wat hebben jullie eigenlijk met snipen?', vraag ik aan Marek Tyminski, CEO én oprichter van CI Games. 'Ah, goede vraag', glimlacht hij, 'Laat ik allereerst eerlijk zijn: we zijn een onafhankelijke studio, dus één fuck-up kan ons zomaar de kop kosten. Met de Sniper-serie kiezen we voor zekerheid. Dat wil echter niet zeggen dat we gewoon weer dezelfde game maken. Nee: Sniper: Ghost Warrior 3 kent zóveel vernieuwingen, dat een leek niet zou zien dat het dezelfde serie is.'

Hmmm, klinkt goed. Met name de A.I. in de vorige delen kon immers wel een schop onder de kont gebruiken. En op het moment dat ik de controller ter hand neem, begrijp ik direct wat Tyminski met 'onherkenbaar' bedoelt. Zo speelt deel drie zich voor het eerst af in een sandboxwereld. Of, beter gezegd: meerdere sandbox-maps. Tijdens mijn preview krijg ik Georgië te zien, dat bij ruwe schatting ongeveer 25 vierkante kilometer groot is. In de uiteindelijke game zitten nog twee van zulke omgevingen.

Dankzij de kracht van de CryEngine blijkt Georgië een perfecte vakantiebestemming, met fraaie bergen, bossen en meren, en zo af en toe een idyllisch Oostblok-dorpje. Ook zijn er veel leuke details. Zo lopen er boeren met koeien rond, vormt zich dankzij het dynamische weer een regenboog en kan ik fast-travellen wanneer ik bij de bushalte wacht. Kijk, het heeft allemaal niet zoveel met de daadwerkelijke game te maken, maar het geeft wel aan dat CI Games oog voor detail heeft. In ieder geval veel meer dan bij z'n steriele voorgangers. 

Sniper: Ghost Warrior 3

 

Best wel epic

Op de map lopen een aantal targets rond, die ik geheel op eigen tempo en naar eigen inzicht koud kan maken. Tyminski licht toe: 'Feitelijk zijn er drie speelstijlen. Sniper, waarbij je puur en alleen je target uitschakelt; Ghost, wat betekent dat je volledig stealthy bent; en Warrior, de actiegerichte speelstijl waar we voor dit deel extra aandacht aan hebben gegeven'. Dat laatste vind ik jammer, want NATUURLIJK wil je niet Warrior gaan als sluipschutter. Het is net zo misplaatst als Wouter op een galadiner. 

Dus besluit ik tijdens mijn eerste missie, waarbij de corrupte separatistenleider Krustchev m'n doelwit is, 'All Ghillied Up' te gaan. De man blijkt ergens in een dorpje te zitten... Maar waar precies? Ik pak m'n drone erbij, een handige nieuwe tool waarmee je vanuit de lucht je omgeving verkent. Al snel tel ik een stuk of twintig handlangers; Krustchev zelf zit op de bovenste etage van een flatgebouw. Hmmm, dit wordt lastig... Of niet: aan de overkant van de straat spot ik een andere flat, en via het trappenhuis en zelfs wat Assassin's Creed-achtig geklim (ook een nieuwe feature) via de buitenkant van het gebouw bereik ik het dak. Yes, een vrije schotkans! Ik haal diep adem, leg aan en *DZJIOEF*, raak Krustchev vlak boven z'n linkeroog. De boef stort bewegingsloos ter aarde. Zonder dat ook maar iemand iets gemerkt heeft, klauter ik weer naar beneden en verlaat het gebied. 

Poeh, dat was best wel epic.

Sniper: Ghost Warrior 3

 

Rare kuren

De volgende missie is op een treinstation, alwaar ik een stel documenten moet stelen. En omdat ik een goede journalist ben (kuch - Ed), besluit ik hier de nieuwe Warrior-stijl maar eens aan de tand te voelen. Iets wat al snel misgaat. Of nou ja, mis: eigenlijk gaat het veel te goed! Nadat ik de eerste vijand door z'n kop heb geblaft, komt de rest half verbaast ('where is he?') of zelfs half-mongool (sommige soldaten spotten me niet eens op tien meter afstand) mijn kant op. Ik ga achter een betonnen muur staan, waarna helaas precies gebeurt waar ik al bang voor was: die domme klungels komen één voor één door de ingang gerend, hun dood tegemoet. Man man man. Is die A.I. dus toch weer kapot.

En da's niet het enige: ook het scoresysteem vertoont rare kuren. Ja, je krijgt punten voor stealthy zaken als accuraatheid, vijanden taggen en de afstand van je schoten, maar dat is slechts marginaal. Écht dikke scores haal je namelijk wanneer je een alarm triggert, of zelfs door GERAAKT te worden. Wat. De. Fuck? Moet dat soort shit niet juist minpunten opleveren? 'Tja, we willen spelers niet straffen voor hun daden', hoor ik een CI Games-developer naast me mompelen. En weet je, ik snap het ook wel: als men het spel te lastig maakt, loopt CI het risico dat de casual speler het niet meer leuk vindt. Precies waar Marek Tyminski (die overigens van de aardbodem verdwenen lijkt) het eerder al over had toen hij zei dat de studio voor zekerheid koos.

Toch is het jammer. Met z'n fraaie graphics en nieuwe open-wereldstructuur, heeft Sniper: Ghost Warrior 3 namelijk absoluut de potentie om tot de top te behoren. Maar ja, zeiden ze dat ook niet ooit van Mario Balotelli?

Sniper: Ghost Warrior 3

Conclusie 

Wanneer je jezelf dwingt om Sniper: Ghost Warrior 3 geruisloos te spelen, is het genieten geblazen. Het is daarom jammer dat CI Games zoveel nadruk op de Warrior-speelstijl legt. Op die manier is de game namelijk niet alleen veel te makkelijk, maar dankzij de slechte A.I. stiekem ook gewoon kut...
Wanneer je jezelf dwingt om Sniper: Ghost Warrior 3 geruisloos te spelen, is het genieten geblazen. Het is daarom jammer dat CI Games zoveel nadruk op de Warrior-speelstijl legt. Op die manier is de game namelijk niet alleen veel te makkelijk, maar dankzij de slechte A.I. stiekem ook gewoon kut...

REACTIES (14) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord