Metro Exodus - E3 2018 Preview 

Metro Exodus - E3 2018 Preview 2018-06-14T05:11:42
In de game-wereld heb je dus survival games, survival horror games of simpelweg games waarin je moet overleven, doorgaans in een post-apocalyptische wereld. In dat laatste subgenre komt er weer een topper aan genaamd Metro Exodus, en Wouter heeft die game in Londen mogen betasten én nog een keer in LA op de E3.

De Metro-serie kan prima meedingen naar de titel ‘franchise met de meest deprimerende post-apocalyptische settings ever’, samen met natuurlijk Fallout en, nog veel belangrijker S.T.A.L.K.E.R.: Shadow of Chernobyl. Want niet alleen de gelijknamige boekenreeks van Dmitry Glukhovsky is een zeer directe inspiratiebron voor de Metro-serie, ook de game die losjes gebaseerd is op het boek Roadside Picnic -en de daar weer op gebaseerde film Stalker- is een belangrijk voorbeeld. Niet zo vreemd, want S.T.A.L.K.E.R.: Shadow of Chernobyl is een verdomd ambitieuze game voor die tijd, aangezien we in 2007 nog niet zoveel post-apocalyptische survival games in een open wereld met verschillende eindes hadden gezien. Bovendien is de ontwikkelaar van S.T.A.L.K.E.R. een landgenoot van 4A Games; beide komen uit Oekraïne. Dus ja, dat schept wel een band. 4A Games ziet het nieuwste deel van de Metro-reeks als hun S.T.A.L.K.E.R.: Shadow of Chernobyl, want inmiddels zijn zij ook klaar om een open wereld survival-game te maken. En dat lijkt ze best wel eens te gaan lukken…

Metro Exodus 1    

Metro Exodus: een post-apocalyptische Peking Express

In Metro Exodus hang je niet alleen maar een beetje rond in Moskou, maar trek je door heel Rusland met een trein, als een soort post-apocalyptische Peking Express. Op deze manier doe jij, als de main-Metro-man Artyom, verschillende gebieden aan die stuk voor stuk een mini-open wereld zijn. Dus eigenlijk is Metro Exodus helemaal geen open wereld game, maar het doet wel z’n best. Zelf mocht ik in een gebied genaamd Volga rondneuzen, en die naam komt je vast bekend voor, want dat is de langste rivier in Europa. De omgeving is dan ook behoorlijk waterig en ik nam regelmatig plaats in een sloepje om de boel fatsoenlijk te kunnen verkennen, waarbij ik op een gegeven moment aangevallen werd door een gigantische, gemuteerde freak van een vis. Dit was best schrikken en deed me denken aan de watermonsters die ik ben tegengekomen in verschillende Resident Evils; zelfs vergelijkbaar eng en memorabel als een Del Lago uit Resident Evil 4. Het was bovendien een van de vele scripted momentjes die een wat lineair tintje geven aan de open gebieden. Want dat is nog iets wat Metro Exodus onderscheidt van de Far Cry's en GTA’s van de wereld; het is meer sturend dan een echte open wereld game, iets dat een goede zaak is wat mij betreft. Want de duistere zijde van teveel vrijheid in games... Nou ja, jullie allemaal wel mijn artikel daarover in de PU gelezen, toch?

Metro Exodus 2     

Metro Exodus: de knutselrugtas

Als Artyom de trein uitstapt in het Volga-gebied, kan je achter z’n vrouw (valt het je ook op dat hoofdpersonages in games steeds vaker getrouwd zijn?), Anna, aan lopen om het hoofdverhaal te blijven volgen. Dan beland je vanzelf in een soort havenkerk waar een stel religekkies lopen te ijlen, en begint de knallerij als je een vrouw en haar dochter van deze mafkezen wil redden. De actie is lekker pittig, met redelijk zware tegenstand, mede door prima AI. Die laatste gaat zelfs zo ver dat ik regelmatig uit het niets van achteren aangevallen werd door een omtrekkende beweging, en de vijanden contextgevoelige opmerkingen maken ('Hey you behind that crate!' Wel verdomd, ik zit achter een kratje!).  De moeilijkheidsgraad is ook zo hoog omdat Artyom nog steeds verre van een oneindig aantal kogels heeft en sommige van zijn wapens op z’n zachtst gezegd lomp zijn. Totdat je er aan gaat sleutelen… En daarmee komen we bij een groot verschil vergeleken met de vorige delen: de manier waarop je wapens kan aanpassen en kunt craften. Met een druk op de knop sloop je de upgrades van guns af die vijanden uit hun handen hebben laten vallen, waarna je ze vervolgens metéén op jouw eigen bastard gun kunt plaatsen. Het enige dat je hoeft te doen is je rugtas erbij halen, waarna Artyom op z’n knietjes gaat zitten en heel erg The Last of Us-achtig aan het werk gaat om gadgets in elkaar te fixen en wapens up te graden (op werkbanken heb je meer customization-mogelijkheden). Binnen de kortste keren zet je een groter magazijn, een langere loop of een betere scope op je schietijzer, die je vervolgens meteen uit kunt testen op de survivors of mutanten om je heen. Zoals die rare monstergarnalen die de oevers rijk zijn. Spugende freaks…

Metro Exodus 3   

Metro Exodus: yeah, let’s go survive!

Metro Exodus kent veel vrijheid in zowel de actie als de manier waarop je exploreert, ondanks dat de game scripted events heeft en zich van subtiele manieren bedient om je een bepaalde route te laten volgen. Je wordt constant aangemoedigd om shit te verzamelen en daarmee je pak en wapens te verbeteren, waardoor je enorm geneigd bent te exploreren. Best raar, want een post-apocalyptisch Rusland is ongeveer de meest deprimerende omgeving in een game sinds… eh ja, S.T.A.L.K.E.R.: Shadow of Chernobyl; niet bepaald uitnodigend dus. De Volga is niet zo winters als in de vorige Metro’s (de lente is namelijk aan het beginnen, want je gaat in Metro Exodus seizoenen meemaken tijdens je lange reis), maar nog steeds smerig, eng en bijzonder onvriendelijk voor je gezondheid. Survivallen moet je, en hoewel ons dat al twee Metro-delen gelukt is, wordt het nu een stuk grotere uitdaging…

REACTIES (16) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord