Thief-serie recap 

Thief-serie recap 2014-02-27T16:53:25
Op de PU-redactie hebben we een Thief-reviewdisc. Of beter gezegd: hadden. Het stukje software is - sinds het moment dat Jan het in de kluis legde - namelijk onvindbaar! Zou de eveneens al dagen ontraceerbare Graddus er misschien meer van weten...?

Arme Kobus en Corneel. Door Jan waren onze stagiairs met een speciale taak belast: ervoor zorgen dat de Thief-disc veilig in de redactiesafe bleef tot de review online zou staan. Maar ik moest een recap van de sluipserie schrijven!!! Kon ik het spel dan niet, ter inspiratie, vast een paar dagen eerder meenemen? 'Geen sprake van', aldus onze hoofdredacteur, 'Ik heb letterlijk tien jaar op die game gewacht. Dan kun jij ook nog heus ff geduld hebben, baklap...'. Ha, dat zullen we nog wel eens zien!

Inmiddels sneak ik als meesterdief Garrett al een aantal dagen door de Middeleeuwse schaduwwereld van The City. Genoeg inspiratie voor wel tien recaps! Oh, en Kobus en Corneel? Laten we het erop houden dat Jan geen modderfiguur had geslagen als Middeleeuwse beul...

thief-serie recap

 

Thief: The Dark Project (1998)

Oké, eerst even een huishoudelijke mededeling. Iedereen die de laatste tijd dacht 'Hmmm, dat Thief ziet er wel héél erg uit als Dishonored. Vast een kloon...': ga even snel de mond spoelen. Want hoe briljant Arkane Studios' stealthmeesterwerkje ook moge zijn, de basis voor het genre werd ruim vijftien jaar geleden al gelegd door, inderdaad, het eerste deel van Thief!

The Dark Project is om meerdere redenen revolutionair. Allereerst het gebruik van licht en donker, alsook geluid. Dat was nog nooit vertoond. In eerdere sneakspellen (Metal Gear Solid, Mission: Impossible etc.) was het vooral zaak om uit het gezichtsveld van vijanden te blijven. Leuk, maar één en ander draaide hierdoor vaak uit op trial en error, waarbij je uit cover moest kruipen om precies te kunnen zien waar je wél en níet kon gaan. Hoe anders was dat in Thief. Omdat Garrett in de schaduwen van The City (hoezo dèjá-vu?) onzichtbaar is, kun je rustig een plan de campagne opstellen. Briljant, net als dat je moet opletten wat voor vloerbedekking er ligt: stof is silent, terwijl hout kan kraken. Daarnaast is The Dark Project expres in first-person gesitueerd. Hierdoor heb je nooit volledig zicht op je omgeving, wat de spanning erin houdt. Sterke A.I., een sfeervol Gothisch sausje alsmede een trits aan toffe gadgets (rookbommen, snelheidspotions, pijlen met een touw eraan om omhoog te klimmen) zijn de diamanten in de dievendolk.

En over dèjá-vu's gesproken: ook in 1998 was onze eigen Janneman er als de gesmeerde bliksem bij om Thief: The Dark Project te reviewen, met een dikke 92 in de PU!

Thief: The Dark Project

 

Thief II: The Metal Age (2000)

Ja, de eerste Thief was als een rebels juweel. Zo'n game die in één klap een bijkans nieuw genre spawnt. Toch was The Dark Project zeker niet perfect. De aanwezigheid van weirde monsters in latere levels, het feit dat je vaker in gevechten beland dan je zou willen en andere kleine kritiekpuntjes maakten dat de buit uiteindelijk 'slechts' bestond uit een bijzonder geslaagd experiment. Een soort proeve van bekwaamheid voor ontwikkelaar Looking Glass, om te zien of de wereld klaar was voor dergelijke stealthgameplay. Dé uitgelezen kans voor opvolger Thief II: The Metal Age om de ultieme roofsimulator te worden!

Of men daarin slaagde? Ja, en nee. Ook in 2000 was daar immers al het bekende sequel-mantra onder publishers: zolang het groter, meer en mooier is, zijn de fans tevreden. En daarom bevat deeltje twee vooral een perfectionering van de beproefde formule uit The Dark Project: fraaiere graphics, coolere uitrusting (remote camera ftw!) en betere lay-out. In ieder geval zorgde het weer voor tevreden glimlachjes op het gelaat van alle aspirant-diefjes. Zo ook bij de onvermijdelijke Jan Meijroos, die Thief II: The Metal Age met een 90 beloondde.

Thief II: The Metal Age

 

Thief: Deadly Shadows (2004)

Driemaal is scheepsrecht, en in 2004 liet Deadly Shadows zien waarom dit spreekwoord eigenlijk bestaat. Natuurlijk zijn alle sneaky gameplay-elementen uit de voorgaande delen weer present, maar het spel voegt er ditmaal ook daadwerkelijk wat aan toe. Zo is het dievenpad van Garrett niet langer lineair. Onze meesterdief kan nu tussen missies door vrijelijk de straten van The City afstruinen, aangezien de stad als een soort hub fungeert. Bewoners zakkenrollen, inbreken in huizen en je buit slijten op de zwarte markt? Doe je ding, jij kleine kruimeldief!

Maar ook wanneer je puur en alleen de hoofdverhaallijn volgt, trakteert Deadly Shadows je op misschien wel de beste Thief ooit. Zo heeft de A.I. een rotschop onder hun hol gehad van de plaatselijke politiecommandant. En zijn veel lichtbronnen echt dynamisch. Jep, dit was waar alle wannabee-diefjes al die jaren op hadden gewacht.

Wie anders dan meneer Meijroos nam de review-honneurs voor de PU waar. Onze huidige hoofdredacteur annex stagiairsbeul plakte terecht een vette 91 op Thief: Deadly ShadowsEn dus, met de 90 van de nieuwe Thief in het achterhoofd, wil ik wel eens weten: zijn er nog steeds mensen die zeggen dat deze kwartet Gold Award-pakkende serie hen gestolen kan worden...?

Thief: Deadly Shadows

REACTIES (16) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord