Tokyo, dag 2: het wrede huwelijk tussen Bandai Namco en Star Wars 

Tokyo, dag 2: het wrede huwelijk tussen Bandai Namco en Star Wars 2014-12-30T13:36:24

M’n broertje dacht vroeger, toen hij nog een hummeltje was, dat als je met het vliegtuig naar een ander land reisde, je eigenlijk van de ene planeet naar de andere ging. Toen hij me dit een paar jaar later vertelde, moest ik er keihard om lachen, maar elke keer als ik weer in Japan aankom, dan vind ik het niet eens zo’n hele gekke gedachte, eigenlijk. Want wat bizar toch, hè, dat we slechts een paar duizend kilometer verwijderd zijn van dat land. Gek, dat we dezelfde aardbol delen maar het daar toch zo compleet anders is. Dingen die hier heel normaal zijn (buiten een peuk opsteken) zijn daar not done, en dingen die hier gezien worden als een dick move (zonder sorry te zeggen door mensen heen beuken om de metro uit te komen) zijn daar de normaalste zaak van de wereld. En dat zijn slechts twee ieniemienie kleine voorbeeldjes!

Bandai!

Nee, als Japan een andere planeet was geweest dan had ik het ook geloofd, hoor. Ik wil daar overigens ook aan toevoegen dat ik die gigantische verschillen werkelijk prachtig vind en ik het niet anders had gewild. Dat opwindende, leerzame gevoel van avontuur zou er anders niet zijn geweest.

Sorry, trouwens, dat er zoveel tijd heeft gezeten tussen mijn eerste blog en deze tweede. M’n agenda daar in Tokyo zat achterlijk vol (wel met leuke dingen, uiteraard) en de tijd díe ik had om te schrijven, heb ik moeten spenderen om teksten voor ‘t blad te schrijven. (Ik trotseer nou eenmaal liever jullie toorn dan die van Ed.) Daarnaast heeft luchtvaartmaatschappij Finnair een behoorlijke fuckup gemaakt met mijn baggage waardoor ik een paar dagen lang zonder laders en dergelijke zat, dus ik moest even duidelijke prioriteiten maken. 

Overigens heb ik pas op tweede kerstdag m’n koffer gekregen van Finnair. Merry Christmas, enzo. Ugh.

BandaiNamco

Maar goed, waar was ik? Oh ja! Nadat ik m’n jetlag weggewerkt had met zes uur Akihabara en drie uurtjes slaap, was het tijd om het hoofdkantoor van Bandai Namco Games eens een bezoekje te brengen. En, damn son, het was écht een hoofdkantoor: het was een gigantisch gebouw waar blijkbaar meer dan duizend (!) mensen aan het werk konden. Gelukkig was het daarbinnen allemaal niet zo eng formeel als ik dacht; ik werd meteen in de hal begroet door grootse, gezellige kerstversiering. Meteen naast alle kerstspullen vond ik een verzameling arcadekasten van Pac-Man, van de allereerste (Puck-Man, die hernoemd is naar Pac-Man omdat de P erg makkelijk te veranderen was naar een F) tot Pac-Land, de platformer die in Super Smash Bros. for Wii U weer wat aandacht heeft gekregen.

F*ck-Man!?

Ik was meteen verkocht aan het gigantisch gebouw, en ik was nog niet eens verder gekomen dan de openingshal. Op de eerste verdieping werd ik begroet door vitrinekasten met meer figurines en memorabilia dan ik ooit buiten een winkel gezien had. Veel tijd om me aan die gedetailleerde standbeeldjes te vergapen had ik echter niet, want het was tijd om aan het werk te gaan. Ik moest véél games spelen die dag én ik had behoorlijk wat presentaties en interviews op het rooster staan. Als je het uurtje lunchpauze wegneemt, was ik die dag van 09:30 tot 17:30 uur alleen maar bezig met de opkomende games van Bandai Namco. Welke precies? Dark Souls II: Scholar of the First Sin, Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 4, Dragon Ball Xenoverse, Tales of Zestiria, J-Stars Victory VS+, One Piece: Pirate Warriors 3, Rise of Incarnates en Star Wars: Battle Pod. Pfew.

Figurines 
Ik zal niet diep op die games ingaan - daarvoor moeten jullie de komende PU maar halen, ha! - maar ik wil wel even zeggen dat die nieuwe Naruto game de mooiste game is die ik in jaren heb gezien. En daarmee overdrijf ik niet. Ik stond letterlijk met open bek te kijken naar in-game visuals die mooier waren dan de animé. Ik keek om me heen en zag andere journo’s hetzelfde doen. En ik ben géén (grote) Naruto fan, hè! Fuck, wat was die game mooi.

Figurines

Oké, ik wil toch nog even praten over Star Wars: Battle Pod, mede omdat ik daar in het blad weinig ruimte voor had. Want dat was niet zo maar een game, nee, het was een volbloed arcadegame, inclusief next-gen arcadekast. De Battle Pod kast bevat een gigantisch, overkoepelend scherm dat ook je peripheral vision meepakt, zodat je visueel écht voor een volle 100% in de game zit. Tevens bevat het “4D” snufjes zoals de ziekste surround sound, een stoel die beweegt en vibreert, en een systeem dat lucht in je gezicht blaast wanneer je in-game een speed boost krijgt of er iets naast je ontploft. Allemaal zaken die de immersion moeten verhogen. Allemaal dingen die je thuis niet kunt krijgen en alleen maar in de arcade kunt vinden. 

De game zelf is een first-person on-rails shooter die doet denken aan consolegames als Star Wars Rogue Squadron II: Rogue Leader, want ook Battle Pod focust zich namelijk niet op lightsabers, maar op de vetste set pieces met voertuigen uit de originele trilogie. Denk dus de aanval op de eerste Death Star met een X-Wing, of op de tweede Death Star met de Millenium Falcon. Ook die iconische strijd op sneeuwplaneet Hoth was te spelen en men was ook enthousiast over het racen door de bossen van Endor. Extra tof was het feit dat de arcadegame ook een compleet origineel level bevatte genaamd Vader’s Revenge, waarin je in de speciale Tie Fighter van Darth Vader een gevecht aangaat dat zich afspeelt tussen episode IV en V. Elke journalist mocht één level spelen (ik koos voor Death Star II, want lobi voor de Falcon) en elke journalist stapte de machine uit met de glazige ogen, vastgeroeste glimlach en ‘t trillerige enthousiasme van een betoverd kind. Mijn reactie was niet anders.

StarWarsBattlePod

Wat zo fijn (en belangrijk) was aan Star Wars: Battle Pod, is dat het aan iedereen in luttele minuten bewees waarom de arcade géén verouderd medium is. Ik had die avond ervoor een fortuin weggespeeld in Akihabara en had die les dus niet nodig, maar zelfs ik werd weer even geconfronteerd met de unieke en immense gameplay-mogelijkheden die je alléén in de arcade kunt vinden. Want het maakt niet uit hoe groot jouw LCD-tv is en wat voor rare controllers je allemaal gekocht hebt voor je consoles; sommige ervaringen kun je alleen beleven in de arcadehal. En Star Wars: Battle Pod was het hardste, meest verslavende en mooiste stuk bewijs dat men me hiervoor had kunnen geven. De Bandai Namco medewerkers hadden een trotse glimlach op hun porem toen ze onze reacties zagen. “Als het aan ons ligt, krijgt élk land weer een vernieuwde arcadecultuur. En als het aan ons ligt, zorgt Battle Pod daarvoor.”

Laten we bidden van wel, inderdaad.

Na mijn drukke maar geweldige dag bij Bandai Namco HQ, ging ik met alle andere journalisten eten bij een traditioneel Japans restaurant. En daarmee bedoel ik niet een fancy aangeklede sushitent, maar een oprecht, old-skool as fuck, traditioneel Japans restaurant, waar je schoenen uit moeten en je gehurkt aan lage tafeltjes moet zitten om te genieten van je shochu en exotische gerechten. Het zitten was allesbehalve comfortabel (het is algemeen bekend dat alleen Japanners hier aan gewend zijn en het voor buitenlanders vaak zelfs pijn kan doen) maar het eten (en de drank) waren voortreffelijk. Dat veel van de aanwezige journo’s niet zo culinair avontuurlijk waren als ik, en mij dus vaak de gerechten gaven die zij niet lustten, was extra mooi meegenomen. De kers op de taart was toch wel het geisha-achtige optreden van een geweldige zangeres, die samen met haar traditionele instrument een paar prachtige, Japanse folkliederen ten gehore bracht die het genot van de maaltijd aanzienlijk vergrootten.

Vlak voordat ik het restaurant uitliep, zag ik overigens naast de keuken van die tent een slang op zuur water staan. 

Solid Snake

Groovy.

Ja, Japan had zo maar een volledig andere planeet kunnen zijn, maar ik ben verdomd blij dat het toch gewoon een deel van onze planeet vormt. Ik zou niet zonder ze kunnen.

REACTIES (38) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord