Wat maakt Mario Odyssey en Breath of the Wild zo speciaal? 

We gaan even een aantal jaren terug. Ik denk dat ik 7 jaar oud was en ik had net een Wii. Een van de eerste games die ik daarop speelde was Mario Galaxy 2. Voorheen had ik alleen nog maar Super Mario op de DS gespeeld, dus dit was een wereld van verschil van mij. Ik snapte er geen snars van want ik sprak Engels voor geen pepernoot maar het was prachtig. De gameplay en knotsgekke werelden met geniaal leveldesign maakten mij al blij. En toen ik vorig jaar voor het eerst Mario Odyssey opstarte kwam dat gevoel meteen weer terug. Je bent neergevallen op een of andere gekke planeet waar alleen hoedengeestjes wonen. Ik word er gelijk in gezogen (net als Mario in die kikker) en voordat je het weet zit je alweer 5 uur te spelen. Er is zoveel te doen! Alweer ga je van wereld naar wereld en ze barstten van de originaliteit. Van vijanden met game-veranderende mechanics en kleine easter eggs in de levels en alsnog weet de game ervoor te zorgen dat je niet bang word door alles wat ze je leren, omdat je zo snel doorgaat naar het volgende stuk.

Zoals je ziet heb ik al een beetje een geschiedenis met Mario. Daarentegen heeft Nintendo nog een paradepaardje in hun gaming-linup, namelijk The Legend of Zelda! Ik heb altijd van deze serie geweten maar het was niet totdat ik Breath of the Wild zag dat ik er ook daadwerkelijk geïnteresseerd in werd. Toen ik dan ook eindelijk een Nintendo Switch in huis had was dat een van de eerste games die ik ervoor aanschafte. En oh boy let me tell you, wat een game is dat! Echt, ik kan me niet voorstellen hoeveel werk en passie er in die wereld gegoten is. En het resultaat mag er wezen, want zo’n wereld waarin alles verbonden voelt, zelfs als er even niks om je heen is ben je niet ver van de volgende uitdaging of het volgende dorp verwijderd. Je begint in een groot tutorial gebied wat eigenlijk gewoon een mini-versie van de gehele wereld is. Hier leer je over de mechanieken en krijg je alle skills die je nodig hebt om de game door te komen. Als je dan uiteindelijk bent losgelaten in die gigantische open wereld ben je vrij om te gaan en staan waar je wilt. Je kan dorpen ontdekken, shrines zoeken en activeren of als je echt wilt speedrunnen, recht naar de eindbaas rennen en de game uitspelen.

Maar wat maakt deze games nou zo ongelofelijk vermakelijk? Een hele goede vraag. Ik weet het eerlijk gezegd niet zeker maar als ik op mijn persoonlijke gevoel af ga zou ik zeggen dat het komt doordat de games je doen denken aan je jeugd. Het gevoel van avontuur gemixt met een lange tijd vermaak in een grote open wereld is iets dat mij erg aanstaat en ik weet dat ik daar niet de enige in ben. Het verhaal in beide games is niet bijster vernieuwend, (red de princess is nou vrij standaard) maar het werkt zo goed omdat het niet de grote focus van de games zelf. Zeker in Breath of the Wild voel je je alsof je je eigen avontuur aan het maken bent. Elke keer dat je een outpost ziet bedenk je hoe daar voorbij te komen. Een regenbui maakt van een berg beklimmen die scené uit de eerste Hobbit film. Wat je ook doet, je voelt je na elke gebeurtenis weer alsof je een aflevering uit jouw eigen serie hebt overleeft. En dat is heel knap gedaan.

ANTWOORDEN (5) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord