Verhaal 

Een verhaal is een weergave van al dan niet fictieve gebeurtenissen. Het vertellen ervan is naar alle waarschijnlijkheid de oudste vorm van vermaak die de mensheid kent. Maar ook tegenwoordig worden nog steeds sagen, sterke verhalen, sprookjes, moppen en andere verhaalsoorten verteld.

Een verhaal vanuit de mondelinge traditie wordt ook wel volksverhaal of vertelling genoemd.

Inhoud [verbergen]
1 Vorm en ontwikkeling
2 Verhaal en geschiedenis
3 Verhaalanalyse
4 Onderwijs
5 Zie ook
6 Externe links
Vorm en ontwikkeling[bewerken]
De vorm waarin dit gebeurt kan verschillen. In de oudheid werden verhalen vaak verteld in de vorm van een gedicht omdat dit in de regel gemakkelijker te onthouden is. De Ilias en Odyssee, bijvoorbeeld, zijn verhalende heldendichten, maar ook de Edda en het Gilgamesj-epos zijn in deze vorm geschreven. Andere oude vormen van verhalen zijn mythen, sagen, legenden, balladen, romances en raamvertellingen (zoals Decamerone, Vertellingen van Duizend-en-één nacht en de Canterbury Tales).

Een verhaal kan mondeling worden verteld (informeel of formeel, in een voorstelling of voordracht), maar kan ook in geschreven, gedrukte of digitale vorm worden verspreid.

Na de uitvinding van de boekdrukkunst kregen verhalen een nieuwe vorm: de roman, een verhaalvorm die zonder geschreven tekst niet mogelijk zou zijn geweest. Over het algemeen wordt Don Quichote van Miguel de Cervantes als eerste roman beschouwd. Nadien verschenen novellen, feuilletons, verhalenbundels en korte verhalen.

Verhaal en geschiedenis[bewerken]
Een verhaal wordt soms een geschiedenis genoemd. In feite probeert geschiedenis als wetenschap de verhalen die ons zijn nagelaten te onderzoeken en er een zo feitelijk mogelijk verhaal over te schijven.

In het Latijn betekent historia tenslotte zowel "geschiedenis" als "verhaal" en ook in andere Europese talen komt de verwantschap voor (vgl. (de) "Geschichte").

Verhaalanalyse[bewerken]
Nuvola single chevron right.svg Zie Verhaalanalyse en Narratologie voor de hoofdartikelen over dit onderwerp.
Een verhaal wordt vaak geanalyseerd, dat heet de verhaalanalyse. Narratologie is de theorie van de structuur van verhalen. Om een structuur te onderzoeken, of om een 'structureel omschrijving' presenteren, ontleedt de narratoloog de verschijnselen van verhaal in hun samenstellende delen en probeert dan functies en relaties bepalen[1]. Men spitst zich toe op het ontleden van het verhaal in zijn verschillende aspecten:

Verhaaltheorie
Personages
Verloop: plot (sujet) en story (fabel) beschrijft wat er gebeurde. De chronologische ordening van gebeurtenissen
Begin en einde, incipit en terminus
Ruimte
Tijd: verteltijd en vertelde tijd
Samenhang en verband: motieven en thema's
Motto
Verteltheorie, structuuraspecten van een verhaal, de manier waarop er wordt verteld
Narratieve vertelinstantie
Focalisatie, het standpunt van waaruit verteld wordt.
Tekstvorm: vertellerstekst en/of persoonstekst.
Vertelperspectief
Weergave van gedachten, gesprekken, gezichtspunten
Stijlperiode, stijl, stroming, stijldifferentiatie, Spanning
Type (fictie of non-fictie) en genres
Deze aspecten kunnen bijdragen aan het beter begrijpen van teksten en verhalen.

Onderwijs[bewerken]
The Historian (The How and Why Library).jpg
Verhalen vertellen speelt in het onderwijs een grote rol bij de emotionele en sociale ontwikkeling van kinderen.[2] Het helpt bij het begrijpen van de wereld om ons heen en het delen van dat begrip met anderen (sociaal-constructivisme). Daarnaast helpt het ook om het lezen te bevorderen.[3] In het basisonderwijs zien we een toenemend gebruik van het vertellen van verhalen mede door inzet van verhalenvertellers.[4]

Zie ook[bewerken]
Verteltechniek
Volksverhaal
Externe links[bewerken]
Verhalenbank van het Meertens Instituut
Wereld Volksverhalen Almanak van Stichting Beleven
Bronnen
Omhoog ↑ Jahn, M. 2005. Narratology: A Guide to the Theory of Narrative English Department, University of Cologne.
Omhoog ↑ Riley, J.L. and Burrell, A., Assessing children's oral storytelling in their first year of school., International Journal of Early Years Education 15(2), 181-196, juni 2007
Omhoog ↑ Berge, M.J. van, Er was eens... Onderzoek naar de veronderstelde leesbevorderende werking van het vertellen van verhalen aan en door kinderen, Universiteit van Utrecht, 2010
Omhoog ↑ Robbe, Rolf, Verhalen vertellen. Opvoeding en Onderwijs reeks, GPC & GH/Zwolle, Zwolle, 2000
Lezen en schrijven
Tekstelementen: alinea · bibliografie · bladspiegel · citaat · coherentie · cohesie · coreferentie · diakritisch teken · dialoog · eindnoot · episode · glos · hoofdstuk · jargon · kanttekening · leesteken · letter · lettergreep · marginalia · morfeem · paragraaf · plot · rijm · samenvatting · spelling · voetnoot · woord · woordspeling · zin
Tekstsoorten: artikel · boek · brief · column · copywriting · document · dramatiek · e-mail · epiek · essay · folder · gedicht · kort verhaal · lezen · literatuur · lyriek · manuscript · plagiaat · platte tekst · poëzie · proefschrift · proza · rapport · roman · recensie · scenario · scriptie · sms · tekst · tekstsoort · verhaal · pamflet
Theorie: driehoek van Petersen · grammatica · intertekstualiteit · isotopie · narratologie · retorica · stijlfiguur · taalbeheersing · tekst · tekstanalyse · tekstfunctie · tekstlinguïstiek · tekstualiteit · teksttype · verhaalanalyse
Hulpmiddelen: grammaticacontrole · spellingcontrole · teksteditor · tekstverwerker
Uitklappen
Epiek en narratologie
Categorieën: FolkloreLiterair genreNarratologieVerhaal

ANTWOORDEN (9) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord