De nadelen van ontwikkelde empathie 

Begrijp me niet verkeerd, deze empathie is niet ontstaan door anderen te 'pleasen'.
Ik zal eerst even uitleggen wat empathie juist is en waarom het belangrijk is om je 'empathiespier' te trainen.
Empathie is eenvoudigweg jouw vermogen om je in anderen hun plaats te in te denken wanneer zij iets emotioneels doorstaan.
Hierdoor kan je met hen meedenken, maar doordat je nog steeds objectief bent als buitenstaander of toeschouwer, kan je de zaken anders belichten dat desbetreffende persoon dat er middenin zit.
Zo kan je met oplossingen komen voor zijn of haar situatie.
door nuchter mee te denken.

Het vervelende hiervan is dat er mensen zijn die niet (h)erkennen welke mentale inspanning jij voor hen opbrengt.
Het is hen vreemd.
Maar wanneer jij dan met bijvoorbeeld problemen zit, is desbetreffende niet in staat om je mogelijke gemoedstoestand hieraan te linken.
Dat staat er los van.
Net een scheiding achter de rug?
"Erg, maar wanneer gaan we eens bijleggen om die game te kopen?"
Dit persoon in dit scenario is incapabel jouw zware mentale inspanningen te (h)erkennen om hem te helpen wanneer hij iemand nodig heeft, maar vindt het vanzelfsprekend dat anderen wel met hem of haar meeleven. (of doen alsof, want er is een verschil tussen actief -empathisch- luisteren of luisteren zonder te horen, en alleen maar 'jaja' te knikken.

Doordat het empathisch vermogen bij de één doorontwikkeld is en bij de andere ontbreekt, zal het diegene met het hoogst ontwikkelde empathisch vermogen pijn doen.
Het doet pijn dat desbetreffende persoon geen waarde hecht aan uw woorden, het doet pijn dat het besef doordringt dat je met een mentale luierik vandoen hebt welke alleen maar in zichzelf geïnteresseerd is, het doet pijn te beseffen dat er mensen zijn die de moeite nog niet nemen om hetgene je zegt te begrijpen, omdat ze op voorhand al denken dat het onzin is, of de moeite niet kunnen nemen om eerst te luisteren, en daarna pas zijn of haar mening te geven.
Het doet pijn om te beseffen dat je met een mentale luilak vandoen hebt welke het maar vanzelfsprekend vind dat jij met hem/haar meedenkt.
Het doet pijn om het contrast tussen een ontwikkelde geest en een niet ontwikkelde geest te zien, zonder dat de onderontwikkelde geest het doorheeft.
Het doet pijn om in de ogen van de empathie-luierik af te lezen dat hij denkt dat je een sukkel bent en incapabel is om te beseffen dat je het misschien gewoon aan de ogen kan aflezen.
Je ziet dan precies een kleutertje dat zijn vuilste truukjes boven haalt om zijn snoepje te krijgen. (wat dat ook moge zijn)
Het doet pijn te zien dat de empathie-gebrekkige al te oud is om van zichzelf een beter mens te maken. (eerder zielig, maar wie het empathische vermogen niet bezit om een normaal gesprek te kunnen voeren, hoeft van mij ook geen enkele input te verwachten)
Waardoor je vermoeden versterkt wordt: hij of zij gebruikt jouw empathisch vermogen alleen maar als het desbetreffende persoon goed uitkomt, maar zal het wegens empathie-gebrek nooit erkennen en jou bedanken voor de moeite die je opbrengt.
Er alleen maar gebruik van maken: "Ik pak wat ik krijgen kan op het moment dat ik het het hardste nodig heb, en wanneer desbetreffende persoon eens wegvalt, is mammie er nog steeds."

Die dingen doen pijn doordat je als volwassene geleerd hebt dat je zulke personen moet mijden in je leven.
Ze zijn je opgebrachte mentale energie niet waard.
Je kan proberen zo iemand te veranderen door actief mee te luisteren en te 'laten zien' hoe je een echt gesprek voert.
Maar ze zullen het niet zien.
Zij met het empathie-tekort vinden het vanzelfsprekend dat je actief meeluistert en in de ogen valt dan af te lezen dat hij of zij je een sukkel vindt omdat je luistert, immers, hij of zij heeft nooit moeten luisteren, en denkt overal mee weg te komen.
Maar hoe vaak ga je nog verhuizen dan omdat je nieuwe gemeente je na een tweetal jaar uitkotst?

Dat zou een eerlijke vraag zijn die iedereen of ik kan stellen aan het persoon dat niet kan luisteren. (de beginselen van empathie)
Echter, zoals ik stelde, krijgt zulks persoon van mij geen enkele input, ook al is die negatief.
Het zou hem of haar kunnen vooruithelpen om de waarheid onder ogen te zien. (of zichzelf met zichzelf leren confronteren, waardoor dat persoon aan zichzelf kan beginnen werken)
Ik heb die hulp ook van niemand gekregen, en een persoon met een gebrek aan empathie, zegt mij dat ik oninteressant ben.
En een oninteressant persoon, zal nou eenmaal niets zeggen wat je nog niet wist.
Zulke personen vragen er zelf om.
En dan komt vaak de ware aard boven. (wegens het gebrek aan geduld)
Dat is het verschil met mij ook, ik heb alle geduld van de wereld, doordat mijn geest nooit stilstaat.
Een persoon met een gebrek aan empathie (omdat het teveel moeite kost, en omdat je alleen maar met jezelf bezig bent)
denkt vaak dat leugens de redding zijn.
Ze vallen altijd door de mand, wegens hun gretigheid, en desinteresse naar anderen toe.
Ofschoon ik dus lijk te luilakken, (met momenten) ben en blijf ik mezelf verder ontwikkelen, welke uiteraard een enorme mentale inspanning vraagt.
Veel veel meer dan een on-empathisch persoon zich kan indenken.
Hij of zij zou niet weten waar te beginnen, en dat klopt, want je bent ondertussen te oud geworden.
Het allergrootste deel heb ik achter de rug, dus voor mij zijn de werkpunten zoals het empathische vermogen vergroten, net zoals actief luisteren en niet liegen, al een tijd lang achter de rug.
Het actief leren luisteren was een 'oefening' voor mij, in de hoop dat de mentale inspanning die ik ervoor moest leveren, tweede natuur zou worden.
Dat is wat on-empathische personen niet begrijpen, het luisteren zelf, ook al kraam je bullshit uit of heb je het al honderd keer gezegd, traint de 'empathie-spier'.
Het on-empathisch persoon denkt jou te gebruiken wanneer hij je nodig heeft, (je kan in de ogen aflezen dat hij/zij je een loser vindt, en dat terwijl hij zij je niet kent, stik maar in je waan) terwijl het empathisch persoon het onwetende persoon gebruikt om zijn empathische vermogens verder aan te scherpen.
Niets is weggegooid, en alles is voer voor de geest, het enige wat het on-empathisch persoon hoeft te doen is je te vragen waar je mee bezig bent en daarbij oprechte interesse tonen.
Is dat zo moeilijk?
Wanneer zulke vraag stellen al te moeilijk is wegens desinteresse, zal je nooit een antwoordt krijgen en net zoals ik in jezelf zeggen: "stik in je waan, onderontwikkelde puber".

Je ziet dat het bezitten van de hoogst mogelijke empathie voor mezelf (was mijn streven) ook een hele resem onverwachte problemen met zich meebrengt.
Mensen dat nooit aan zichzelf gewerkt hebben, herken je direct, en worden hierdoor stiekem al afgeschreven.
Terwijl net zij met hun arrogantie jouw stilzwijgen veroordelen. (doe maar, het helpt je vooruit)
Een hoog ontwikkeld empathisch vermogen lijkt kenmerken van een vloek te vertonen, want de onwetende - waarvan zijn eigen geest de vijand is - gaat al flierefluitend door het leven.

Natuurlijk heb ik daar over nagedacht, en dat leidt dan naar de onherroepelijke vraag: "Zijn arrogantie, onwetendheid en desinteresse dan gemakkelijker om mee te leven?"

We kennen het antwoord wel, maar ik zal het verder toelichten.

Zoals aangehaald is de onderontwikkelde-onwetende zijn grootste vijand zijn eigen geest.
Hij kan liegen en bedriegen, interesse faken en doen alsof hij luistert, maar doen alsof je luistert, kan je zien als een expressie van ongelukkigheid, want dat persoon bedriegt op dat moment zichzelf. (door niet zichzelf te zijn)
Het gemoedsrust, onderbewustzijn of geweten zal hierdoor in de hersenen knagen.
Je onderbewustzijn bedot je niet.
Het haalt bij mij plots een beeld boven dat iemand hier gepost had met de tekst: "You will regret."
Je kan niet blijven vluchten. (!)
Het zal je inhalen.

Mijn eigen empathische vermogen is natuurlijk ontwikkeld.
Goed, of extreem goed, of bizar goed of geniaal durf ik niet te zeggen.
Daar ieders perceptie anders is.
Maar ontwikkeld durf ik wel te zeggen.
Ik was daar als kind al mee bezig, en kon vaak voorspellen waarom iemand bepaald gedrag tentoon spreidde.
(dat kwam omdat ik datzelfde gedrag ook ooit had tentoongespreid, en de uitkomst ervan al wist: "krijg ik mijn snoepje nu?"
Dat kon een ja of nee zijn, maar ik wist het antwoordt al op voorhand.
Zo had ik een kleine voorsprong tegenover anderen, en waar anderen slechts één optie zagen om hun doel te bereiken, zag ik er ondertussen vijf waaruit ik een keuze kon maken.
Ik heb dat verder ontwikkeld, want er was niemand dat op die leeftijd meerdere opties had, en zodoende is ook mijn empathisch vermogen gegroeid.

Dat empathisch vermogen - zo heb ik ondertussen geleerd, en niet uit boeken - is belangrijk om in geschreven verhalen personages met schijnbaar echte karaktertrekken te creëren.

Dat is/was het achterliggende doel, en ik denk dat enkelen dat wel zul herkennen ja.
Wanneer ik een post maak, kan ik dus veel meer dan alleen maar mezelf zijn.
Ik kan een post maken waardoor je denkt dat er een ander persoon achter zit, of dat er een heel team achter mij staat, of een schizofreen iemand, of een gek.
Zo kan ik reageren zoals ik ben, maar net zoals vroeger, heb ik nog steeds een waaier met opties in mijn hoofd waaruit ik kan kiezen.
Het ontwikkelde empathische vermogen is volgens mij hier de verantwoordelijke voor.

Hoe die waaiers met opties in mijn hoofd precies werken, is voor een ander stuk. (ik heb het wel allemaal uitgepluisd, en kan precies zeggen waar mijn schijnbaar ongelimiteerde creativiteit vandaan komt)
Doe me er eens aan denken, want anders vergeet ik het.

Het kunnen voelen wat anderen voelen, zou je ook als een nadeel kunnen opvatten.
Het is niet zo dat ik mezelf al het leed van een ander aantrek, ik kan me daar voor afsluiten als het moet, maar het leven is zo onvoorspelbaar dat ik vroeg of laat toch in één of andere val trap.
Ik zal er uiteraard uit leren, want dat zijn stoffen die de inspiratie voeden, maar mijn geloof in de mensheid zelf, voornamelijk door het gebrek aan empathie, is bijna net zo goed als nihil.

ANTWOORDEN (5) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord