Blade Runner 2049: een review 

Vier dagen geleden was een bijzondere datum : de dag waarop de film Blade Runner zich afspeelt, de film die de wereld liet kennismaken met een nieuw filmgenre: Cyberpunk.
Alleen is 2019 in Blade Runner helemaal niet zo fijn, sterker nog, de wereld is behoorlijk naar de klote! Alle rijke mensen hebben hun biezen gepakt en hebben een enkeltje Mars genomen om de minder bedeelden achter te laten op een planeet die hevig vervuild is en waar het altijd regent.

Om de kutklusjes op te knappen kreeg de mensheid het briljante idee om klonen te maken van mensen. Natuurlijk gaat dit mis en onstaan er protesten onder deze zogenaamde Replicants. In één van deze protesten, in een buitenaardse mijn gaat het mis en vallen er doden. Het wordt Replicants verboden om naar de aarde te reizen.
Omdat er nog steeds Replicanten zijn die voet durven te zetten op aarde worden er Blade Runners aangesteld, een speciaal team agenten die de opdracht krijgen Replicanten de indentificeren en 'onschadelijk' te maken.
Één van die Blade Runners is Rick Deckards, die de opdracht krijgt een groep van zes Replicants te liquideren.

Fast forward naar 2017, wanneer het vervolg in de bioscopen te zien is. De film speelt zich af in 2049, vandaar de naam Blade Runner: 2049.
Het is moeilijk om over de film te praten zonder al te veel spoilers, en aangezien ik net toch al een aardige inleiding heb gegeven op de wereld van Blade Runner en er tussen 2019 en 2049 toch niet heel veel is gebeurd, gaan we niet over de inhoud van de film praten.
Wél over de kwaliteit.
Man, ik heb gemixte gevoelens over deze film. Laten we maar beginnen. Eerst het positieve: de film heeft vernuftige connecties met het origineel en heeft wat aardige plottwists.
Het is alleen jammer dat de stijl van de film he-le-maal verpest is. Je moet weten dat de oude film een prachtige mix was tussen film noir en science fiction, een combinatie die later ook wel bekend kwam te staan als Neo noir.
Het nieuwste deel daarentegen gooit al die dingen in de prullenbak en komt aanzetten met een saaie, doorsnee Blockbuster-look waar we de afgelopen jaren compleet mee zijn doodgegooid.
De film lijkt alle negatieve kanten van moderne cinema te pakken en mixt die met een (veel) te lange speelduur, te veel personages en een hoofpersoon die extreem oninteressant is.
De film komt pas een beetje op gang als we een oude bekende tegenkomen en pas tegen het einde begin ik wat van de magie te voelen die het eerste deel me gaf.
Nu klink ik negatief, maar 2049 is niet per sé een slechte film, maar verdient de titel Blade Runner zeker niet. Toch raad ik aan om hem te kijken, maar alléén als je het origineel al gezien hebt, omdat deze film toch wel een nieuwe kijk geeft aan die film.

Cijfer: 6.5

ANTWOORDEN (1) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord