Terechte rage om Warcraft 3: Reforged?  

Warcraft 3: Reforged review - Terechte rage om Warcraft: Reforged? 2020-02-06T15:59:02
Blizzard is een beetje als een gevallen titaan, Britney Spears in 2007, Richard Nixon na Watergate, Bill Co… Oké, laten we niet zó ver gaan, maar de legendarische gamestudio heeft absoluut een imagoprobleem. Wouter hoopt dat Warcraft III: Reforged de weg is naar vergelding.

Blizzard was, toen Warcraft III: Reign of Chaos uitkwam in 2002, on the top of their game, rijdend op een bliksemschicht naar de oneindigheid. Orks waren de shit, de RTS was een van de meest prominente en populaire genres binnen games en niets stond Blizzard in de weg om weer een knalharde hit te scoren met de derde titel in hun populaire franchise. Als het verder zou gaan op de awesometrein van deel 2, Tides of Darkness, misschien licht geïnspireerd door Starcraft, dan zouden fans ongetwijfeld uit hun dak gaan van plezier. Ondertussen was World of Warcraft ook nog eens hard in ontwikkeling, en ondanks dat Blizzie geen benul kon hebben hoe drastisch die titel de wereld van videogames ging veranderen, had de studio vast en zeker door dat het ook daarmee goud in handen had. De 21ste eeuw ging duidelijk het tijdperk van Blizzard worden, daar kon geen twijfel over bestaan! 

Warcraft 3

18 jaar later…

Achttien jaar later en het ziet er allemaal flink anders uit… Blizzard vormt inmiddels al jaren een holding samen met Activision, een heidens verbond dat in theorie allang de wereld had moeten overnemen, maar deze wereldwijde dominantie blijft nog even uit. De RTS is inmiddels een genre van een dor verleden, en het langverwachte drieluik van StarCraft II heeft niet voor de revival gezorgd waar Blizzard op hoopte. Games zoals Hearthstone, Overwatch en Diablo hebben hun beste tijd gehad, hoe succesvol ze ooit ook waren, en een Overwatch League kan daar geen verandering in brengen, noch het groots aankondigen van een mobiele versie van Diablo. Oh, en wat ook niet helpt is het bannen van een Hearthstone-speler nadat hij steun betuigde voor de protesten in Hong Kong, iets wat de Chinese vrienden van het bedrijf vast konden waarderen, maar de hele westerse wereld niet. Een PR-ramp volgde en Blizzard wis duidelijk niet meer het creatieve, ambitieuze en respectvolle bedrijf dat zo lekker ging in 2002…

Positieve nostalgie

Logisch dus dat Blizzard oude tijden wil laten herleven, want een potje positieve nostalgie doet wonderen. En dus zou Warcraft III: Reforged wel eens op het perfecte moment kunnen komen, in tijden van de grootste wanhoop, nu Blizzard het imago heeft van een EA vlak na Battlefront II. Want welke 30+ RTS-liefhebber kan nou een opgekalefaterde Warcraft III in de trant van een Age of Empires: Definitive Edition weerstaan? En Blizzard was zelfs ambitieuzer dan dat, want in 2018 beloofde het bedrijf ons een zelfs een halve remake met nieuwe cutscenes, verse voice-acting en zelfs nieuwe verhaallijnen om de campaign mee uit te breiden, zodat het meer in lijn zou liggen met de gebeurtenissen van MMO-opvolger World of Warcraft! Maar ambitie wordt afgestraft in deze harde wereld van internettrollen en andere neckbeards, want ‘de fans’ moesten niets van deze ketterij hebben. ‘Why the need for new voices?’ klonk het in 2018 op de Blizzard-fora. Laat ik wel even benadrukken dat ik dit het vaagste gedeelte vind van dit hele verhaal. Hoeveel fans moeten zich ageren voordat Blizzard besluit om haar ambitie aan de kant te schuiven? Het bedrijf spreekt over ‘de meest hardcore en fervente fans’ die hun gedachten hebben doen veranderen om Reforged redelijk klassiek te houden, maar hoe plak je een waarde aan dit gezeik voordat je besluit er naar te luisteren? Als WHINE = 13.000 dan AMBITION = 0.0?

Warcraft 3

Reforged?

De Warcraft III: Reforged die uiteindelijk is uitgekomen is op praktisch alle fronten een teleurstelling, misschien zelfs wel voor die ‘meest hardcore en fervente fans’ die alle potentiele veranderingen (vermeend) hebben tegengehouden. Zeker, de character models zijn aangepast, met soepelere animaties en meer details, waarbij vooral de Heroes extra aandacht hebben gekregen, maar dat valt eigenlijk pas écht op als je inzoomt. Niemand speelt deze game echter met z’n smoel bovenop Thrall z’n lippen, dat is niet hoe een RTS werkt; je moet óverzicht hebben. Bovendien steken sommige maps in vergelijking met de nieuwe modellen nogal schril af, want deze omgevingen zijn niet allemaal even scherp aangepast en geüpdatet. Sterker, het lijkt nu zelfs alsof er twee games over elkaar heen geplakt zijn, met een soort ministijlbreuk als gevolg! Nou goed, ik was toch al aan het uitzoomen… Oh, en die aangepaste user interface die ons beloofd was, zelfs met de mogelijkheid om tussen oud en nieuw te switchen? Fahgettaboudit!

Moar like spuugje erop en gaan

Een van de beste remakes in de recente geschiedenis is die van Resident Evil 2. Het lef dat hiermee getoond werd om een klassieker uit te kleden, schoon te boenen, te colonhydreren, nieuw kapsel en schaamhaar te geven, opnieuw aan te kleden en als compleet ander product de wereld in te gooien, pakte verdomd goed uit. Dus vind ik het nog het meest jammer dat Blizzard besloten heeft om de meest gewaagde veranderingen in Reforged terug te trekken: geen vier uur aan nieuwe cutscenes, amper nieuwe voice acting en die revisie van de campaign is eveneens nauwelijks voelbaar. Hoe vet was het geweest als de avonturen van Arthas, Jaina, Sylvanas, Anub’arak, Thrall en Cairne een stuk meer drama hadden gehad door aangepaste camerahoeken, gezichtsuitdrukkingen om hun emoties te uiten en meer uitingsdrang in hun stemmen? Warcraft III: Reforged had zo’n glorieuze remake kunnen zijn van een game uit magische tijden, waarin een fijn, vertrouwd gevoel van nostalgie afgewisseld had kunnen worden met het spannende van verrassing en verbazing. Het ironische is dat Blizzard, in wat leek op een naarstige poging om te luísteren naar hun community, juist weer een poepstorm van fanboys over zich heen haalt. Best wel zielig als je erover nadenkt…

Warcraft 3

Conclusie 

SCORE: 50
De belofte van een glorieuze remake waar iedereen een Resi 2-sized boner van had kunnen krijgen, is uiteindelijk een aardige nostalgietrip voor velen gebleken, maar een bron van frustratie en onbegrip voor anderen. En dat laatste is dit keer helaas iets meer gerechtvaardigd dan je doorsnee nerd rage…
De belofte van een glorieuze remake waar iedereen een Resi 2-sized boner van had kunnen krijgen, is uiteindelijk een aardige nostalgietrip voor velen gebleken, maar een bron van frustratie en onbegrip voor anderen. En dat laatste is dit keer helaas iets meer gerechtvaardigd dan je doorsnee nerd rage…

REACTIES (15) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord