Eerste deel van The Dark Pictures geeft je keuzes en de kriebels 

The Dark Pictures: Man of Medan – Review 2019-10-09T15:13:21
Nadat hij Until Dawn gereviewd had, zette Wouter Supermassive Games ergens bovenin zijn lijstje favoriete vertellers van digitale verhalen. Een hele eer! Met het uitkomen van Man of Medan, het eerste deel in de Dark Pictures Anthology, moet de ontwikkelaar deze torenhoge positie gaan verdedigen!

Wie had kunnen voorspellen dat Britse ontwikkelaar Supermassive Games in 2015 uit het NIETS met een zeer Amerikaanse interactieve teen slasher-film zou komen, die mag zichzelf Nostradamus noemen en een mooie, groene broek aantrekken. Wat een verrassing en wat een ijzersterke, ijzingwekkende game bracht deze kersverse studio naar de PlayStation 4 met Until Dawn! Helaas wist Sony het talent van Supermassive Games niet goed op waarde te schatten en werden ze na Until Dawn ingezet om hun brainfarts te voorzien van software: zowel Until Dawn: Rush of Blood als The Inpatient zijn zo goed als techdemo’s voor de PSVR. Met Hidden Agenda moest Supermassive Games laten zien wat voor een goed idee de Playlink is, maar helaas werd deze manier om je telefoons te koppelen aan je PS4 en zo met je maten spelletjes te spelen met schouderophalen onthaald. Maar de periode waarin Sony het talent van de Until Dawn-studio verkwiste is voorbij, want nu, onder de vlag van Bandai-Namco, komt het eerste deel in de Dark Pictures Anthology uit: Man of Medan!

The Dark Pictures: Man of Medan          

Van de makers van Until Dawn: Man of Medan!

Met The Dark Pictures: Man of Medan doet Supermassive duidelijk weer waar ze goed in zijn: het maken van een interactieve film waar de speler zijn of haar invloed op kan uitoefenen doormiddel van Quick Time Events en dialoogopties. En deze invloed gaat best ver! Net zoals in Until Dawn neem je namelijk de controle over een stel Amerikaanse tweens (of tieners, bij acteurs is dat onderscheid altijd lastig te maken) en als je niet scherp blijft, dan kunnen deze luitjes zomaar eens op schokkende wijze de pijp uit gaan… over de kling gejaagd worden… de pijp aan Maarten geven. En dat wil je niet, want ondanks dat de rijke Julia en haar broer Conrad, gebroeders Alex plus Brad en kapitein Fliss best wel assholes kunnen zijn als je daarvoor kiest, zijn ze toch redelijk essentieel voor het horroravontuur op zee dat je met hen meemaakt. Zorgen dat je hoofdrolspelers Man of Medan overleven is veelal een kwestie van de QTE’s niet verneuken, maar gelukkig is dat niet het enige dat je moet doen. Je dient ook koelbloedig te blijven terwijl elk kastje dat je opent een potentiele jump scare bevat. Je moet de verhoudingen tussen de vijf characters managen: wil je dat Julia en Alex een gelukkig stelletje blijven, of juist niet? Moeten Fliss en Conrad met elkaar flirten, of mogen ze elkaar niet? Tot slot kan je nog even het mysterie van het spookschip oplossen, hoewel dat een doel is dat je misschien even op de lange baan moet schuiven. Dit is namelijk vooral gekoppeld aan het vinden van ‘Secrets’ en als je net zoals ik ben, dan is zoeken niet je hobby…

De nieuwe van de makers van Until Dawn     

Zoeken is je hobby in The Dark Pictures: Man of Medan

En dat zoeken, dat is een van de nadelen van The Dark Pictures: Man of Medan. Het is logisch dat je beloond wordt voor het volledig uitspitten van deze game, dus dat het centrale mysterie gekoppeld is aan het vinden van een shitload aan Secrets (in de vorm van memo’s, lijken, foto’s en andere klompjes info), daar valt weinig tegenin te brengen. Maar is de belofte op een zoektocht een goede motivatie om deze game te herspelen? Nou nee, en dat staat nog los van het feit dat de besturing in Man of Medan best lomp is, deels door de vaste, old school Resident Evil-stijl camerapunten, deels omdat de game de neiging heeft je weinig subtiel de goede kant op te ‘duwen’. Nee, het komt wat mij betreft vooral omdat zoeken als gameplay-element wat mij betreft in het algemeen een zwaktepunt is, want sinds mijn moeder het niet meer voor me doet is het nou niet bepaald een hobby van me geworden ofzo. Dus ga deze The Dark Pictures: Man of Medan niet spelen met de verwachting dat je alle mysteries gaat oplossen, weet dat er een kans is dat je de game na een lichte anticlimax weglegt. Reken op een fijne, interactieve, spannende film met best wel hoge productiewaarden, eentje waar net even wat meer gevoelens in investeert dan de gemiddelde nachtmerrie op Iepstraat.

The Dark Pictures: Man of Medan - spookschip         

Man of Medan is een non-lineaire horrorfilm

Het mooie van The Dark Pictures: Man of Medan, en de reden waarom je er een stuk meer in verwikkeld kan raken dan in een gewone film, is natuurlijk het non-lineaire ervan. Het feit dat praktisch iedereen dood kan gaan én dat je alle vijf hoofdrolspelers kan laten overleven, is iets dat ik in Until Dawn ook al redelijk de shit vond. Probleem van Supermassive’s game uit 2015 is echter dat je echt een flink aantal uren opnieuw moet spelen doen om te zorgen dat alle personages levend een van de einden halen, en een groot gedeelte van deze uren aan gameplay bestaat uit lopen en, jawel, zoeken. In The Dark Pictures: Man of Medan is het allemaal een stuk overzichtelijker, want dit is geen full-priced game waar je zo’n 8 uur per playthrough over doet, maar eentje waar je in 4 tot 5 wel doorheen bent. Bovendien zijn er niet vanaf het begin van de game dodelijke situaties (voor je hoofdrolspelers), dus het is een stuk minder tijdrovend dan in Until Dawn om te zorgen dat alle vrolijke vriendjes de eindstreep halen. Niet dat je er dan al bent, want zoals ik al zei zijn de Secrets eigenlijk belangrijker voor het ontrafelen van het plot, maar je zult zeker meer bevrediging vinden als Julia, Brad, Alex, Conrad en Fliss allemaal nog ademen voordat de credits rollen. Tot zover de voordelen van het non-lineaire, helaas kleven er ook wat (technische) nadelen aan…

The Dark Pictures: Man of Medan 2

Alle keuzes die je kan maken in Man of Medan, alle invloed die je kan uitoefenen, die krijgen hun uitwerking in de laatste akte van de game. Niet alleen dat, daarnaast is er gedurende de einduren ook de grootste kans dat er een van de je hoofdpersonages doodgaat. Dit is allemaal vrij logisch, want zo zit een drie akten structuur nou eenmaal in elkaar en aangezien The Dark Pictures: Man of Medan best wel een interactieve film is, moet ook deze game aan dergelijke narratieve logica geloven. Het zorgt er echter wel voor dat de game flink merkbaar aan het rekenen slaat als de ontknoping nadert, resulterend in meer laadscherm, rare knippen tussen scènes en inkakkende framerate. Je hoort The Dark Pictures: Man of Medan bijna denken: ‘Oh wacht, hier is Brad al dood, dus dan moet ik die weg doen, en hier moet zijn maar drie mensen over, dus dan moet ik er ff twee models uitslopen… Oh en hier switch ik meteen door naar die scène! Dus hold up, lemme fix that for ya.’ De flow van de game moet er flink onder lijden in ieder geval, op een manier die me zelfs een beetje doet denken aan de technische problemen die games van wijlen Telltale Games hadden. Maar, laten we wel wezen, wat Supermassive doet is een stuk indrukwekkender!

The Dark Pictures: Man of Medan - eng     

The Dark Pictures: voor als je van filmavonden én games houdt

Ondanks enige technische problemen en mindere aspecten wat betreft de replay-waarde, is The Dark Pictures: Man of Medan zéker de moeite waard als je zowel van (horror)films als games houdt. Het is helaas niet zo sterk als Until Dawn, maar er is een hele goede reden om toch enthousiaster te zijn over deze game dan over diens voorganger uit 2015, en dat is het feit dat er dit keer multiplayer in zit. En wel eentje die op twee manieren werkt: de online-modus Shared Story, waarbij je met één andere persoon de game doorspeelt en jullie beiden verschillende characters onder de knoppen nemen, waardoor je niet precies wat je medespeler doet als hij/zij de kamer (of gang, of dek, of andere setting) verlaat. Dit zorgt er voor dat je soms totaal verschillende sequenties speelt dan je partner-gamer, hoewel je wel weet als er ergens anders een beslissing gemaakt wordt, want dan zie je de onheilspellende woorden ‘your friend is deciding’ in beeld flikkeren. Nou is deze mode het meest indrukwekkend in de eerste uren van de game want dan worden er meer interessante gebeurtenissen in twee scènes gesplit, maar het zorgt er in het algemeen weldegelijk voor dat er een nieuwe, interessante manier is om de game te (her)spelen.

Ook Movie Night is zo’n manier, want dit speel je samen met maximaal 5 buddies gewoon in dezelfde kamer voor de tv (inderdaad, alsof het een filmavond is), waarbij iedereen een personage kiest en de controller in handen moet nemen als deze persoon aan de beurt is. Een fucking slimme zet van Supermassive om dit toe te voegen nadat ze er achter kwamen dat Until Dawn veel zo gespeeld werd door hun community! Dit is waarlijk filmavond Next-Gen, net zoals Hidden Agenda dat had moeten zijn… Hebben ze daar toch wat van geleerd, daar bij Supermassive!

       

Een duistere toekomst voor Supermassive Games?

Maar het mooist van The Dark Pictures: Man of Medan? Dit is alleen nog maar het begin, vriend! We hebben het namelijk over een anthology van hopelijk een shitload aan delen, waarbij meerdere horrorgenres worden uitgeprobeerd door Supermassive en lekker geëxperimenteerd kan worden aan de hand van community feedback. Want daar luistert de ontwikkelaar naar, dat blijkt wel uit de Movie Night mode. Hopelijk gaat The Dark Pictures Anthology een rooskleurige, doch lekker duistere toekomst tegemoet en Man of Medan is een meer dan prima begin…

Man of Medan Laadtijden

Conclusie 

SCORE: 77
The Dark Pictures: Man of Medan is een spannend verhaal, kent leuke characters en op beide kan je indrukwekkend veel invloed uitoefenen waardoor de game een flinke replay-waarde heeft. Het herspelen is misschien niet extreem boeiend, aangezien veel wandelingen en zoektochten niet bepaald roepen om een herhaling, maar de multiplayer-modi maken daarbij zeker wat goed. De belofte op meer delen zoals Man of Medan in deze anthology is in ieder geval opwindend; zeer benieuwd wat de toekomst ons biedt!
The Dark Pictures: Man of Medan is een spannend verhaal, kent leuke characters en op beide kan je indrukwekkend veel invloed uitoefenen waardoor de game een flinke replay-waarde heeft. Het herspelen is misschien niet extreem boeiend, aangezien veel wandelingen en zoektochten niet bepaald roepen om een herhaling, maar de multiplayer-modi maken daarbij zeker wat goed. De belofte op meer delen zoals Man of Medan in deze anthology is in ieder geval opwindend; zeer benieuwd wat de toekomst ons biedt!

REACTIES (10) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord