Nintendo Switch - Review 

Nintendo Switch - Review 2017-03-01T15:06:53
Jurjen gaat helemaal achterin de bus zitten. Zodat er niemand achter hem zit. Want hij wil niet dat iemand meekijkt, terwijl hij The Legend of Zelda: Breath of the Wild speelt. Op zijn Switch.

Ik heb ‘m op moment van schrijven precies een week. De Switch. Pardon, de Nintendo Switch, heet hij officieel. Het woord Nintendo is weer terug in de naam van deze console. En dat is mooi, want het is ook weer een echt Nintendo-apparaat geworden. Nintendo moet steeds weer met nieuwe dingen komen, andere dingen maken dan andere ontwikkelaars. Sinds Hiroshi Yamauchi in de jaren zeventig het bedrijf groot maakte, is die gedachte diep geworteld in het DNA van Nintendo. Vlak voor zijn dood in 2013 vertelde Yamauchi het nog maar even tegen zijn personeel, waaronder de huidige directeur Kimishima. 'Jullie moeten unieke ervaringen blijven maken, dingen die de concurrentie niet kan imiteren. Dat is jullie missie.' Een missie waar Nintendo zich met de Switch aan heeft gehouden.

logo   

Nintendo Switch: Handheld en tv-console

Het is écht een unieke ervaring, om de game die je op je tv beleeft overal mee naartoe te kunnen nemen. Soms zat ik echt te twijfelen: zal ik bij mijn moeder gaan eten, of blijf ik thuis zodat ik nog even verder kan met Zelda. Of: zal ik die vrienden in Groningen bezoeken, of blijf ik thuis zodat ik nog even verder kan met Zelda. In beide gevallen was het antwoord: ik ga de deur uit, maar neem Zelda gewoon mee. Dit is voor mij tot nu toe het mooiste aan de Switch, dat er geen onderscheid meer is tussen op tv gamen en op een handheld gamen. Het wordt één doorgaande ervaring. Helemaal met een game als Zelda is dat natuurlijk geweldig.

Helaas is Zelda tot nu toe de enige game die ik voor de Switch bezit. Want ik kijk echt uit om de andere nieuwe game-mogelijkheden van de Switch – die ik tijdens events al uitvoering testte – óók aan mijn gamend leven toe te voegen.

handheld    

Lokaal multiplayeren op de Nintendo Switch

Naast de functies als tv-console en handheld, biedt de Switch de behoorlijk unieke mogelijkheid om waar je maar wilt lokaal te multiplayeren. Het apparaat wordt geleverd inclusief twee Joy-Con-controllers en de mogelijkheid om de console als een tablet met een pootje aan de achterkant op tafel te zetten. De tafelstijl, heet dat officieel. In tafelstijl speelde ik tijdens events Mario Kart 8 Deluxe en Snipperclips. Twee totaal verschillende games.

Mario Kart draait uiteraard om snelle, competitieve actie. Ondanks het kleine formaat van de Joy-Con-controllers blijkt die actie er toch prima mee te besturen. Beetje krampachtig, maar ik kon net als met een gewone controller prima slippend en schietend door de bochten glijden. Alle knoppen zijn present. Bij de ‘rustige’ co-op puzzelgame, is het formaat van de Joy-Con helemaal geen issue. In beide gevallen geeft het een beetje een spannend, bijna intiem gevoel, om samen in zo’n gezellig kleine, zelfgeplaatste game-set-up van de game te genieten. En er is nog veel meer mogelijk met de Switch.

    

De mogelijkheden van de Nintendo Switch

Je kunt de Switch als een tablet in je hand houden en met multi-touch je apps bedienen. Je kunt de Switch in tafelstijl voor je zetten en met de Joy-Con-controllers los in je handen een game als Zelda spelen. Dus zonder dat die handen ‘aan elkaar vast’ zitten. Lekker losjes op de stoelleuningen gelegd. Of achter je rug gehouden. Je kunt die losse Joy-Con-controllers gebruiken om met nauwkeurig geregistreerde motion controls te boksen in een game als Arms, of om koeien te melken in een game als 1-2 Switch. Of je het wilt is een tweede, maar het kán.

Je kunt op de camping of in de kantine ook twee Switch-tablets aan elkaar koppelen voor een potje Mario Kart met vier spelers. Of vier van die apparaten aan elkaar koppelen voor een potje met acht spelers. Acht Switch-consoles draadloos aan elkaar koppelen kan ook, trouwens. Je kunt de twee Joy-Con vastmaken aan de Joy-Con-houder die ook in de doos zit, zodat een traditionele controller ontstaat. Je kunt met twee spelers op tv spelen met ieder een Joy-Con.

Dankzij de zeer subtiele en gevarieerde trillingen van beide Joy-Con voel je er in een game als 1-2 Switch ijsklontjes en knikkers doorheen bewegen, en in Arms een duidelijk verschil tussen harde en zachte klappen. Met de linker Joy-Con kun je screenshots maken. Hij heeft ook een cameraatje die je gebaren kan herkennen, al heb ik geen idee wat je daarmee zou moeten. De rechter Joy-Con kan amiibo scannen. Er is meteen uit de doos al veel mogelijk, met de Switch. Maar niet alles.

switch   

Kosten van de Nintendo Switch

Toen ik mijn kinderen vertelde dat de Switch op geen enkele manier gebruikt kan worden met de games en accessoires voor Wii U en 3DS vonden ze dat erg stom van Nintendo. En dat vind ik ook. Controllers, pro-controllers, een game als Mario Kart 8, we mogen het allemaal weer opnieuw gaan kopen.

Het is sowieso best een duur ding die Switch. Je betaalt 330 euro voor een systeem dat qua graphics en zo slechts een ietsje krachtiger is dan een Wii U. En dan ben je er nog niet. Je wilt Zelda (60 euro) erbij, misschien een Pro-controller (70 euro) en een hoesje om te voorkomen dat je Switch in je tas beschadigt (20 euro). Omdat je zulke goeie dingen hoort over de downloadable game Snipperclips (20 euro), doe je die er ook maar bij. Dus dan ga je al snel richting de 500 euro.

Het is bijna een zegen dat er niet meer must-buy software is voorlopig, want dan zou het nog duurder worden. En als je de games als downloads aanschaft, loop je ook al snel tegen de grenzen van de schamele 32GB aan geheugen die de Switch aan boord heeft. Moet je weer een microSD-kaartje erbij kopen. Gelukkig kun je de games ook op fysieke spelcassettetjes kopen. Scheelt opslagruimte, en fysieke spelcassettetjs zijn leuk om te bezitten. Om deze alinea toch nog maar even positief af te sluiten.

switch     

Het design van de Nintendo Switch

Ik heb ‘m al aan best wat mensen laten zien, de Switch, en mensen vinden het unaniem een fijn ding om in handen te hebben. Niet zo plastic- en speelgoed-achtig als we van Nintendo gewend zijn, hoor ik veel. Gelikt design, vind ik ook. Dat het scherm ‘slechts’ 720p is terwijl je met de Switch op tv in 1080p kunt gamen is geen issue. Zelda ziet er gewoon superstrak uit op dat fraaie scherm van de Switch, zelfs nog scherper dan op tv. Het Switch-scherm is natuurlijk ook een kleiner oppervlak om met pixels te vullen.

Knoppen, sticks, triggers, alles is prima te bereiken en hun posities staan nu (na zestig uur Zelda) al in mijn hersenen gebrand. Dat plusje en minnetje op de Joy-Con die dienstdoen als de oude start en select vind ik op één of andere manier erg prettig. Ik heb trouwens gekozen voor de variant met de felgekleurde neonrode en neonblauwe Joy-Con. Makkelijker uit elkaar te houden en gewoon erg mooi, vind ik zelf. Die kleurtjes zijn ook nog even een fijn stukje ‘typisch Nintendo’ om het verder nogal Sony-achtige design mee op te fleuren.

joycons   

De Nintendo Switch is een goede vriend

Voorlopig zijn de nogal hoge prijs en het gebrek aan games de voornaamste issues van de Switch. Erg belangrijke issues. Maar ze zijn variabel, oplosbaar, en zeggen niet zoveel over de kwaliteiten en mogelijkheden die de Switch zelf aan boord heeft.

Wanneer ik de Switch als apparaat op zich beschouw, dan is het al snel een goede vriend van me geworden. Eentje waar ik nu al niet meer zonder kan. Hij staat mooi in het dock naast mijn tv te pronken (onder je tv plaatsen wordt een beetje een probleem, vrees ik), en het voelt erg fijn om hem eruit te kunnen trekken als ik ergens naartoe ga. Ik neem ‘m zelfs mee naar bed.

Ik ben nog niet tegen de grenzen van de batterij aangelopen, maar als ik na een uurtje Zelda bij mijn moeder en daarna nog een half uurtje in de bus zie dat het batterijmetertje nog op 50 procent staat, vind ik dat prima. De Switch is als handheld trouwens oplaadbaar met een gangbare USB-C-oplader, dus je hoeft het dock niet mee te slepen om hem op te kunnen laden.

    

Typisch Nintendo

Ik wilde aanvankelijk ook nog een alineaatje aan de specs besteden, maar vind die eigenlijk niet zo belangrijk. Het ding is iets krachtiger dan de Wii U, dat had ik al gezegd. Dus qua specs koop je een beetje een achterhaalde tv-console. Of juist een erg krachtige handheld. Kies maar. Of kies niet, en realiseer je dat dit apparaat beide is. En meer, zeker met die tafelstijl.

Ik vind de Switch een verdomd slim ontworpen, lekker voelend en aangenaam flexibel apparaat. En toch weer: typisch Nintendo. Het is echt iets nieuws, echt iets anders, een flexibel game-apparaat dat je kunt aanpassen aan de situatie waarin je je bevindt voor de best mogelijke game-ervaring. Dat maakt het systeem uniek en iets anders dan waar de concurrentie mee bezig is. Ik denk dat de Nintendo Switch van Yamauchi ook wel een goedkeurend knikje had gekregen.

4 van de 5 PU-logo's!

(beoordeling: 4 van de 5 PU-logo's)

REACTIES (100) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord