A Shadow's Tale 

A Shadow's Tale 2012-09-17T13:14:18
We kunnen ons voorstellen dat mensen die niets met Ico hebben doodziek worden van ons gezever over Ico altijd. Toch gaat Jurjen op deze pagina zeveren over Ico. En dat hebben de makers van A Shadow’s Tale aan zichzelf te danken. Sfeer en vormgeving uit Ico zijn zo’n beetje één op één nagebootst in A Shadow’s Tale. Kijk maar eens naar die mistige filters die langzaam verschuiven over groengele en vaalbruine tinten, of hoe die kleuren licht lijken te lekken.
We kunnen ons voorstellen dat mensen die niets met Ico hebben doodziek worden van ons gezever over Ico altijd. Toch gaat Jurjen op deze pagina zeveren over Ico. En dat hebben de makers van A Shadow’s Tale aan zichzelf te danken.

Sfeer en vormgeving uit Ico zijn zo’n beetje één op één nagebootst in A Shadow’s Tale. Kijk maar eens naar die mistige filters die langzaam verschuiven over groengele en vaalbruine tinten, of hoe die kleuren licht lijken te lekken.
Of kijk eens naar de manier waarop in A Shadow’s Tale een gevoel van eenzame nietigheid wordt bewerkstelligd door de camera op afstand te houden en kundig te draaien naar hoeken die de grote hoogten en diepe dalen in je omgeving inleefbaar maken.
De overeenkomsten gaan trouwens verder dan de vormgeving.

Net als in...
A Shadow's Tale 1Ook in A Shadow’s Tale wordt niet gesproken en vrijwel niets verteld. Het spel begint net als Ico met een jongetje dat ergens voor gestraft lijkt te worden, waarna dat jongetje er plots alleen voorstaat in een vreemde wereld.
Ook in A Shadow’s Tale bestaat die wereld uit torenhoge bouwwerken van gele stenen, verbonden met roestbruine constructies en merkwaardige mechanismen.
Net als in Ico is het jouw taak een slungelig jochie door die bouwwerken te laten springen en te klimmen, terwijl op de achtergrond meestal weinig meer klinkt dan spookachtig geraas en gedempt omgevingsgeluid.
Grote verschil met Ico is dat het meisje ontbreekt, en dat je niet met het jochie zelf maar met zijn schaduw speelt.

Geen verkeerd spel
Dat stijl en sfeer zo overduidelijk zijn gekopieerd, wekt in eerste instantie wat weerstand op. Maar daar eenmaal overheen geklommen, blijkt A Shadow’s Tale toch zeker geen verkeerd spel.
Allereerst is je doel altijd helder: je blijft nieuwsgierig naar wat er gebeurt als de schaduw die je bestuurt het bijbehorende lichaam helemaal bovenop de toren heeft bereikt.
Het is ook leuk en bijzonder om niet naar de voorgrond te kijken, maar je op de schaduwen wat dieper in de spelwereld te richten.
Dat spelen met je schaduw, is een origineel en tot de verbeelding sprekend gegeven dat de basis legt voor unieke puzzels die uitstekend in het dromerige Ico-sfeertje passen.
 

A Shadow's Tale  2
Lampen
Je laat het jongetje over de schaduwen van de objecten in de voorgrond lopen, klimmen en springen, en moet vaak de Wii-afstandsbediening op ‘t beeldscherm richten om die objecten met een aanwijselfje te bewegen of anderszins te manipuleren, zodat je weer verder kunt.
Al snel stuit je op interessante puzzels waarin je lampen kunt laten zwaaien of nauwkeurig kunt verschuiven om de schaduwen op die manier te manipuleren.
In minigame-achtige schemerzones kun je zelfs de hele wereld rondom je roteren.
Naast het zoeken en puzzelen moet je ook regelmatig vechten met schaduwwezens, die je net als in Ico van je pad kunt meppen met een zwaardje.

Plus en Min
A Shadow's Tale 3Laten we Ico even vergeten, en deze game beoordelen op wat hij te bieden heeft. Dan spreken we aan de pluskant toch over een beklemmende sfeer, het bijzondere idee met een schaduw te spelen en een paar unieke puzzels in een spel dat groter is dan het in eerste instantie lijkt.
Aan de minkant dan toch het iets te vaak herhalen van bepaalde situaties, de frustratie die soms optreedt als je moet backtracken om één van de drie magische ogen te bereiken (vereist om een level te kunnen halen) en het gebrek aan finesse in de vormgeving waardoor het spel minder fraai oogt dan, eh… het PS2-spelletje dat als voorbeeld is gebruikt.
Volgens mij komen we zo precies uit op een score van 74.

Conclusie
Veel elementen zijn rechtstreeks gekopieerd uit Ico, maar aangezien die elementen ook in A Shadow’s Tale hun werk doen en zijn gecombineerd met enkele sterke eigen ideeën, wil ik daar niet te hard over vallen. Al met al is dit toch best een aanrader als je van platformpuzzels in sfeervolle omgevingen houdt.

REACTIES (0) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord