Saints Row: The Third Remastered review (PS4) – Soms is simpel super 

Saints Row: The Third Remastered review (PS4) – Soms is simpel super 2020-05-22T10:12:16
De openwereldgame Saints Row: The Third heeft een remaster gekregen die vanaf vandaag beschikbaar is. Michel zet zijn paarse pimphoed op om negen jaar na het origineel wederom flink wat chaos te veroorzaken in Steelport.

Een decennium geleden verdronken we haast in de GTA-achtige openwereldgames, maar tegenwoordig komen er nauwelijks nieuwe spellen in het genre uit. De laatste Grand Theft Auto stamt alweer uit 2013 en Saints Row 5 laat voorlopig nog op zich wachten. Wél komt Deep Silver nu met een remaster van Saints Row: The Third, volgens velen het beste spel in de reeks. Met het huidige gebrek aan soortgelijke games is dit dan ook een welkome release.

Saints Row: The Third Remastered

De GTA-reeks is (net zoals Red Dead Redemption 2) steeds realistischer geworden, met een relatief diepgaand verhaal en doorontwikkelde personages, gecombineerd met steeds gewichtiger aanvoelende besturing. Haast alles staat daarbij in dienst van de plot. Saints Row is in de vier verschenen delen juist de tegenovergestelde richting opgegaan. Beide kanten van de munt kan ik op zijn tijd waarderen.

Saints Row heeft echt maling aan realisme en gaat voor actie en spektakel; voor simpele, arcade-achtige besturing vergelijkbaar met de eerste driedimensionale GTA-games. De reeks draait om het pure plezier van de gigantische chaos die je tijdens en buiten missies op straat aanricht, terwijl je in je gepimpte wagen en outfit er zo cool mogelijk uitziet. Het customizen van je personage en je wagens is dan ook een belangrijk element in de reeks. Van je kleding, tatoeages en piercings tot zelfs de grootte van je ‘pakketje’ in je broek: alles is aan te passen.

Saints Row: The Third Remastered

Schieten op ufo’s

De remaster van Saints Row: The Third laat vanaf het eerste moment geen twijfel bestaan over zijn intenties. In de eerste missie vlieg je door de lucht op een kluis die aan een helikopter hangt, terwijl je talloze mannetjes op het dak van een wolkenkrabber afknalt. In de daaropvolgende missie spring je uit een vliegtuig en schiet je in een vrije val vijanden aan gort. Vervolgens spring je door het raam van datzelfde vliegtuig om de bad guy uit te schakelen. In vergelijking met dit begin is GTA 5 een diepe filmhuisfilm. Saints Row is eerder het equivalent van een jaren 80-actiefilm met Schwarzenegger of Van Damme in de hoofdrol.

De zojuist beschreven actiescènes zijn geen uitzondering op de regel; heel de game bestaat er zo’n beetje uit. Na de introductie krijg je meer vrijheid om Steelport te verkennen en op eigen tempo opdrachten af te werken, maar het maakt daarbij weinig uit welke missie je kiest. Haast elke bezigheid is een persiflage op films of andere games, of een puur spektakel van heb ik jou daar. Al vroeg in het spel speelde ik de hoofdrol in bizarre filmscènes met buitenaardse wezens en ufo’s, abseilde ik van een wolkenkrabber om met een sluipschuttersgeweer vijanden in de verte af te knallen en parachuteerde ik op het dak van een penthouse terwijl Kanye Wests iconische ‘Power’ uit de speakers schalde.

Saints Row: The Third Remastered

Bovengenoemde penthouse is trouwens eigendom van jou, de baas van de Saints Row-gang. Een bende genaamd de Syndicate heeft Steelport grotendeels overgenomen – waaronder je penthouse dus – en met je eigen gang trek je er op uit om de stad te ontdoen van deze slechteriken en zelf weer op de boeventroon plaats te kunnen nemen. Om de zoveel tijd schakel je een tak van de Syndicate uit en staat er weer een nieuwe groep met excentrieke bad guys op je te wachten.

Mak als een lammetje

Qua inhoud is dit precies dezelfde game als de oorspronkelijke Saints Row: The Third, inclusief alle verschenen DLC. Alleen de graphics zijn behoorlijk op de schop gegaan. Dankzij HDR-ondersteuning, verbeterde draw distances en sterke lichteffecten kan het spel grafisch doorgaan voor een current-gen titel. Toch verraadt de gameplay dat we met een wat oudere game te maken hebben. Vooral de intelligentie van vijanden laat veel te wensen over. Vaak genoeg rennen ze zo mak als een lammetje langs je heen, in plaats van dat ze goed dekking zoeken of tactisch samenwerken. Maar goed, de vijanden in Saints Row dienen vooral als schietvoer, dus zo’n groot irritatiepunt is dat nou ook weer niet.

Saints Row: The Third Remastered

Iets storender zijn enkele structurele designkeuzes. Missies kies je vanuit je telefoon, maar wanneer je bepaalde verhalende missies hebt geklaard, blijven ze gewoon in je telefoon staan. Het wordt niet duidelijk aangegeven wat je al hebt gespeeld, dus zo kan het wel eens voorkomen dat je de halve stad afrijdt naar een missie die je al hebt voltooid. Dit was in de oorspronkelijke versie ook al een dingetje, dus het is gek dat men dit niet heeft opgelost. Ook voelt het best onnatuurlijk om te bukken door de linkerjoystick in te drukken en te rennen met de L1-knop. Veel andere games wisselen deze twee acties om, en gedurende heel de game raakten mijn vingers zo nu en dan in de knoop op de DualShock 4.

Saints Row: The Third is, puur kijkend naar de gameplay, sowieso een reisje naar een decennium geleden. Dat bedoelen we niet per se negatief. Het is ergens zelfs bevrijdend om je niet druk te hoeven maken over een ingewikkeld verhaal en allerlei serieuzere randzaken (zoals jezelf wassen en je paard afstoffen, *kuch*Red Dead Redemption 2*kuch*). In plaats daarvan rol je met een grote elastieken bal over ontploffende auto’s, ga je op missie met een rapper die alleen maar in autotune praat en krijg je superkrachten waarmee je met de snelheid van een auto over de straten rent en vuurballen uit je handen afvuurt. De humor is met enige regelmaat kinderachtig en achterhaald, maar de variatie in gameplay en unieke situaties is nog altijd zeer welkom. Niet elke game hoeft het bloedserieuze gezicht van een The Last of Us: Part 2 of Hellblade op te zetten.

Saints Row: The Third Remastered

Conclusie 

SCORE: 80
Saints Row: The Third Remastered komt - ondanks de grafische verbeteringen - uit een andere tijd. Dat voelt in een periode waarin veel games serieus en episch moeten zijn best verfrissend. Ik stond tijdens het spelen regelmatig versteld van de variatie aan bezigheden tijdens missies. De ‘humor’ wist mij wat minder te bekoren, maar dat boeit niet wanneer je de zoveelste epische ontploffing of vuurzee veroorzaakt. Als je het origineel al binnenstebuiten hebt gekeerd, dan is er buiten de verbeterde graphics niets nieuws te beleven. Of dat genoeg is om weer naar Steelport terug te keren, hangt geheel af van je eigen drang naar ongeforceerd plezier in een openwereldgame.
Saints Row: The Third Remastered komt - ondanks de grafische verbeteringen - uit een andere tijd. Dat voelt in een periode waarin veel games serieus en episch moeten zijn best verfrissend. Ik stond tijdens het spelen regelmatig versteld van de variatie aan bezigheden tijdens missies. De ‘humor’ wist mij wat minder te bekoren, maar dat boeit niet wanneer je de zoveelste epische ontploffing of vuurzee veroorzaakt. Als je het origineel al binnenstebuiten hebt gekeerd, dan is er buiten de verbeterde graphics niets nieuws te beleven. Of dat genoeg is om weer naar Steelport terug te keren, hangt geheel af van je eigen drang naar ongeforceerd plezier in een openwereldgame.

REACTIES (15) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord