Pokémon Sword & Shield Review - Een prachtige tijd in Galar 

Pokémon Sword & Shield Review - Een prachtige tijd in Galar 2019-11-19T12:58:39
Er is een hoop voorafgegaan aan de release van Pokémon Sword en Shield. Sommige fans noemden het al bij voorbaat de slechtste pokémon-games ooit. Toegegeven, deze eerste ‘hardcore’ Switch-delen vallen op enkele fronten wat tegen, maar volgens Jacco zijn het alsnog uitstekende games.

Het sterkste punt van de nieuwe pokémon-games is toch wel de Galar-regio, het nieuwe op het Verenigd Koninkrijk gebaseerde gebied waarin je (zoals altijd) op reis gaat om kampioen te worden. Wie net als ik de 3DS-delen veelvuldig heeft gespeeld, zal de grafische sprong voorwaarts ontzettend waarderen. Zowel op het grote als het kleine scherm oogt de cartooneske stijl prachtig, met felle kleuren en een speels cameraperspectief. De camera zorgt voor een beter gevoel van schaal en laat je uitkijken over idyllische, met pokémon bezaaide landschappen, uitgestrekte groene vlaktes en indrukwekkende steden. Galar is bijzonder divers en kent een aantal verrassende plekken die wat mij betreft zelfs tot de meest memorabele uit de Pokémon-wereld gerekend mogen worden.

Het is daarom een beetje spijtig dat het aantal te betreden gebouwen in Galar nogal karig is. Er staan hier en daar wat rijtjeshuizen waar je op de ouderwetse manier inbreekt en om spullen vraagt, maar dat is het wel zo’n beetje. De levendigheid van Sword en Shield zit ‘m vooral in de natuur, waar pokémon, net als in Let’s Go Pikachu en Eevee, vrij rondlopen. Dit is een meesterlijke zet, want het maakt de spelwereld zóveel energieker. Zo nu en dan moet je door het gras sluipen om een schuchtere Nickit te pakken te krijgen, terwijl de overenthousiaste Corgi-pokémon Yamper juist achter je aan rent. Ook verrassende random encounters, die je exclusieve, zeldzame pokémon opleveren, zijn van de partij.

   

Phanpy in de kamer

Dat gevoel van ontdekking zie je ook terug in de Wild Area, een soort grote Safari Zone waarin je vrij kunt rondlopen, andere trainers treft en de camera - éindelijk - vrij kunt bewegen. Het gebied beslaat ongeveer een kwart van Galar en afhankelijk van het soort terrein, het weer en het tijdstip, vind je er constant andere pokémon. De Wild Area is daarom een fantastische plek om elke dag naar terug te keren om te kijken of die Golisopod nog eens opduikt of schaterlachend weg te rennen voor vijf (!) gigantische Bewear die je allemaal willen doodknuffelen.

Überhaupt is het dé plek om de broodnodige sterke pokémon te vinden. Zeker aan het begin van de game moet je regelmatig wegrennen voor monsters die twintig levels hoger zijn dan jij, en dat houdt het verkennen spannend. Helaas is het soms niet mogelijk om een pokémon van een bepaald level te vangen totdat je voorbij de benodigde gym bent.

Dan de Phanpy in de kamer: de pokémon zelf. Laat ik vooropstellen dat de incomplete Pokédex een teleurstelling is. Iconische pokémon als Bulbasaur en Squirtle ontbreken bijvoorbeeld en m’n verzameling die al sinds de Game Boy Advance met me meereist naar elke regio, zit vooralsnog gevangen (lees: op vakantie) in Alola. Met het geld dat de franchise opbrengt – want iedereen en z’n moeder gaat deze game weer kopen – had de National Dex best in de game mogen zitten.

Anderzijds zijn de nieuwe Galar-pokémon he-le-maal gek op de best mogelijke manier. Game Freak heeft goed gekeken naar wat voor beesten er rondwandelen in Engeland en heeft op basis daarvan een aantal fantastische zakmonsters gecreëerd. Denk aan een zure mat met een vuursnor, een uitzonderlijk vrolijk mijnkarretje, een appelflap, een Meowth met een baard, een rollend schaapje en nog veel meer gekke wezens. Normaliter staat m’n team al behoorlijk snel vast, maar in Sword en Shield wisselde de samenstelling meer dan ooit dankzij het fantastische aanbod en de talloze manieren waarop de game uitnodigt om te experimenteren.

 Galar Ponyta
  

Fijne innovaties

Sword en Shield zitten namelijk vol met innovaties die het gewoon super fijne pokémon-games maken. Alleen al het feit dat je niet meer naar het Pokémon Center hoeft om aanpassingen in je team aan te brengen, maakt een wereld van verschil. Pokémon verschijnen namelijk vaak in groepen en als je snel bent, kun je ze allemaal vangen, ze vergelijken … en simpelweg de beste meenemen. Dat geldt ook voor moves, die je kunt uitproberen en bij elk Pokémon Center weer kunt wisselen.

Verder zijn er items om de statistieken en nature van je pokémon aan te passen (waardoor competitieve gevechten opeens heel aantrekkelijk zijn), krijg je een lijpe fiets die ook fungeert als waterfiets en zijn er overal kledingwinkels waar je je trainer een make-over kunt geven. Dat laatste klinkt wellicht suf, maar het aanbod is zó hip, dat ik constant van kleding wisselde om het te kunnen showen in de Wild Area.                      

De meest gehypete toevoeging, Dynamax, is verder wel oké. De feature, waarbij pokémon zo groot worden als een flatgebouw, is niet zo tof als Mega Evolutions, maar omdat het slechts drie beurten duurt wel een stuk strategischer. Bovendien past het goed bij de fantastische presentatie van gymgevechten in grote arena’s, waar het publiek je toejuicht. Wel wordt het tijd voor complexere gevechtsanimaties, want die ogen onderhand een beetje ouderwets. Pokémon bewegen wat stijfjes, terwijl gevechten ook zónder Dynamax spectaculair moeten zijn.

 Dynamax
  

Post-game

Het verhaal van Sword en Shield is zoals gebruikelijk niet bijster bijzonder, maar gelukkig is er daarna nog een hoop te doen. Los van een verbazingwekkend leuk miniverhaal, de Wild Area verkennen en de Battle Tower, zijn er tal van online-modi. Er is een zogenaamd Y-com-systeem met bijna alles erop en eraan, waarbij je op de achtergrond naar andere trainers kunt zoeken. Ook kun je deelnemen aan competities in gigantische stadions.

Het enige wat eigenlijk ontbreekt, is een goed ruilsysteem, zoals het Global Trade System. Dat werkte uitstekend, dus waarom is het eruit gehaald?

De tofste online-optie zijn de Max Raid Battles, die je met andere trainers kunt doen in de Wild Area. Kortgezegd vecht je met z’n vieren tegen zeldzame, sterke pokémon die je, eenmaal verslagen, kunt vangen.

Echt, er zijn veel verschillende, oprecht pittige uitdagingen die je verleiden om regelmatig terug te keren naar Sword en Shield.

 Wild Area
  

Greetings from Galar

Al met al had er misschien iets meer in deze eerste ‘echte’ Pokémon-games voor de Switch gezeten, maar eerlijk gezegd heb ik alsnog een fantastische tijd gehad in Galar. De stralende regio, nieuwe pokémon en broodnodige verbeteringen maken Sword en Shield simpelweg heerlijke games die me tot ver in 2020 zullen bezighouden.

Legendary pokémon

Conclusie 

SCORE: 82
Sword en Shield zijn niet de beste Pokémon-games ooit, maar ik geniet met volle teugen van de Galar-regio.
Sword en Shield zijn niet de beste Pokémon-games ooit, maar ik geniet met volle teugen van de Galar-regio.

REACTIES (21) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord