Final Fantasy VII Remake Review (PS4) - Ultieme fantasie wordt werkelijkheid 

Final Fantasy VII Remake Review (PS4) - Ultieme fantasie wordt werkelijkheid 2020-04-09T15:25:27
Jarenlang heeft Final Fantasy geek Florian gedroomd en gefantaseerd over de remake van de voor hem allerbeste game ooit gemaakt. Na 23 jaar wachten is het nu dan eindelijk zover, de release van Final Fantasy VII Remake! Typisch gevalletje van duurt even, maar dan heb je wel wat?

Toen ik voor het eerst de demo speelde op Gamescom en op een event in Parijs was dat voor mij als hardcore FFVII-fan natuurlijk een heilig momentje. Toen ik de reviewcode binnenkreeg en de game daadwerkelijk had geïnstalleerd (pppfff, ruim 90 GB), besefte ik pas écht dat ik op dat moment zou gaan beginnen met de remake van de meest belangrijke game in mijn leven. Dit moment is al zo pijnlijk lang ‘in the making’ en ik lieg als ik zeg dat mijn onderlip geen klein trilmomentje had. Zucht… einde-fucking-lijk!


Kunstje geflikt

Square Enix heeft een kunstje geflikt als het gaat om de geshowde content voor release. Alle content in de trailers, demo en zelfs mijn speelsessie in Parijs zijn achteraf gezien heel slim gekozen, want deze content bestaat uit de megasexy gepolijste delen van de game. Is de rest dat niet dan?

Het overgrote deel van de game is zo gepolijst als in de trailers en de demo, maar een klein gedeelte is behoorlijk ondermaats. FFVII Remake is mega scripted - het is heel erg van A naar B door gangetjes, tunneltjes en paadjes - maar zodra de game je een klein beetje vrijheid geeft, bijvoorbeeld in de verschillende sloppenwijken, daalt het niveau van de graphics hard. Sowieso heeft de game hier en daar last van het inladen van textures, maar zelfs als ze wel inladen zijn ze nog steeds erg ruw.

Het is zo raar, want bij het kijken naar het overgrote deel van de game denk ik: waarom hebben we een PS5 nodig? Maar bij sommige textures en achtergronden denk ik: dit is op z’n hoogst PS3-kwaliteit.


Lachwekkend

Hetzelfde geldt voor de personages. FFVII Remake kent eigenlijk vier soorten mensen. Zo heb je de main characters, zoals Cloud en Tifa, maar ook badguys Heidegger, President Shinra en natuurlijk Sephiroth, en die zien er verbluffend mooi uit. Nee maar echt, van absolute wereldklasse! De animaties zijn prachtig en aan de gezichtsuitdrukkingen kan je vaak al zien wat ze denken.

Dan zijn er de NPC’s, waarmee je veel interactie hebt of meerdere side-quests van aanneemt, en die zijn grafisch een stapje lager, maar nog steeds zeer respectabel. De textures zijn van iets mindere kwaliteit en lip syncing klopt soms niet helemaal, maar dat is het wel.

VII3

Er zijn ook NPC’s waar je vaak maar een eenmalige interactie mee hebt. Deze personages zijn veel minder gedetailleerd vormgegeven en hebben simpele textures en slechte lip sync. Ook de stemmen van deze characters zijn een stuk slechter, met als hoogtepunt de kinderen die overduidelijk door volwassenen met een piepstemmetje worden ingesproken.

Tot slot zijn er de bewoners van de sloppenwijken waar je helemaal niets mee kunt en er puur zijn om het dorpje levendig te maken. Deze personages zijn serieus om te janken, lachwekkend slecht. Ze botsen tegen elkaar aan, zeggen steeds hetzelfde, zien er super wazig uit met maar heel weinig details en hebben allemaal dezelfde lompe animaties. Nogmaals, het is slechts een klein gedeelte van de game, maar het contrast in graphics is gigantisch.


Oldschool

FFVII Remake is nog steeds oldschool. De game zit vol met onzichtbare muren. Je moet kratjes kapot meppen voor items, maar de kratjes daarnaast, die er nagenoeg hetzelfde uitzien, kun je niet eens te raken. Je moet af en toe een ladder opklimmen, maar een zelfde soort ladder aan de andere kant van de kamer kan je niet beklimmen. Het level design is superlineair, waarbij je alleen van A naar B kunt wandelen en hier en daar een sprong kan maken, of ergens onderdoor kan kruipen, mits de game er een blauw pijltje voor heeft geplaatst. En oh ja, als je een NPC aanspreekt, heb je eerst die twee seconden een awkward vertraging voordat hij/zij reageert.

VII4

Zo zijn er wel meer van dit soort voorbeelden van oldschool design, die je in 1997 in het origineel verwacht, maar niet in 2020. Het heeft gek genoeg ergens ook wel z’n charme, omdat het gezien kan worden als een kleine knipoog naar hoe het vroeger was. Hoe dan ook, dit zijn zo’n beetje de grootste minpunten, maar die stellen eigenlijk niets voor in vergelijking met de rest van de game!

Opgelucht

Ik had zo mijn vraagtekens bij het feit dat deze remake in verschillende delen verschijnt en dat dit eerste deel zich alleen nog maar op Midgar richt. In het origineel duurt dit namelijk maar een uurtje of vijf, dus hoe maak je dat deel pak hem beet tienmaal zo lang in de remake, zonder dat het saai wordt? Opgelucht kan ik nu melden dat Square dit heeft gedaan door gewoon een heleboel toe te voegen aan de remake, waar geen ruimte voor was in het origineel.

VII5

Zo komen we in de remake veel meer te weten over de personages van de game, aangezien er veel meer achtergrondverhaal kan worden verteld. Ik heb honderden uren in het origineel gestopt, en nu met 40 uur in deze remake heb ik een nog veel sterkere band met de personages door de manier waarop ze worden uitgelicht. Het verhaal van Cloud, Tifa, Barret en Aerith, maar ook van bekende koppen als Jessie, Wedge en Biggs gaat veel dieper dan ik ooit had gedacht! Fans zullen smullen van de liefde die Square in de extra stukken verhaal heeft gestopt en nieuwkomers zullen het in de remake op de beste manier ooit ervaren.

Naast het uitgebreide verhaal zijn er veel meer toevoegingen ten opzichte van het origineel in de vorm van nieuwe Materia, wapens, armor, accessories, Limit Breaks, abilities, items en Summons. Het is bij elkaar zoveel dat het bijna gek is dat je hier al allemaal toegang tot hebt, terwijl we nog maar in Midgar zijn, maar stiekem is het precies wat je wil als fan.


Tweede natuur

Het vechtsysteem van Final Fantasy 7 Remake aan het begin van de game al helemaal de shit, maar zodra je flink wat van alle content hebt vrijgespeeld is het een waar genot om te gebruiken. Het is de perfecte combo van turn-based en real-time, en je kunt hierin de party members allemaal een eigen rol geven. Geef je Cloud magic attacks, of juist Barret? En wie laat je healen dan? De keuze is helemaal aan jou.

VII6

Je hebt hierin mede zoveel vrijheid dankzij het kunnen customizen van de wapens. Tijdens gevechten verdien je namelijk AP Points, die je kunt inruilen voor stat boosts als Attack +10, Magic Attack +10, Defense +10, enz. Bij een personage dat je als black mage wil gebruiken zet je dus vol in op magic upgrades en bij een tank op defense upgrades. Of een combinatie natuurlijk!

Ik ga het gewoon zeggen, dit is het beste vechtsysteem in een Final Fantasy-game ooit. Zodra je een beetje bekend bent met alle Materia en wapens en je als een soort tweede natuur tussen characters wisselt, zijn gevechten iedere keer weer een feestje.


Persoonlijke DJ

Een bijzondere vermelding voor de muziek, die bestaat uit oude en nieuwe tracks, en remakes van oude tracks. De muziek op zich is al fantastisch, maar de manier waarop de muziek kan veranderen terwijl het toch dezelfde track blijft, is magisch. Ik kan me niet precies voorstellen hoe Square dit heeft gedaan, maar het is net alsof er honderden versies van de tracks zijn opgenomen, die ook nog eens naadloos in elkaar over kunnen lopen, afhankelijk van wat er op het scherm gebeurt. Een soort persoonlijke DJ dus.

VII7

Zo wordt de muziek ineens bombastisch bij een dreiging en tijdens gevechten, en daarna naadloos weer kalm als het voorbij is. Maar ook in verschillende wijken kan de muziek een andere toon krijgen. Zo liep ik richting een dorpje en begon er een muziekje te spelen, dat steeds meer instrumenten kreeg naarmate ik dichterbij kwam. Daarna liep ik het Chinese district in, waarbij de muziek ineens een Aziatisch tintje kreeg. Nogmaals, het is dezelfde track, die op de meest soepele manier on-the-fly vervormt. Het was de eerste keer zo’n WTF-moment dat ik minstens tien keer naar binnen en naar buiten ben gelopen. De muziek is zo goed gedaan, mind = blown.


Verliefd

Ondanks mijn belachelijk hoge verwachtingen overtreft FFVII Remake ze op bijna alle punten. Grafisch is de game voor het grootste gedeelte verbluffend mooi, het vechtsysteem is top, het verhaal is uitgebreider dan ooit, de gesprekken tussen de personageszijn geweldig, alle mechanieken van de Materia zijn nog intact, het upgraden van wapens is cool, de minigames zijn vermakelijk en Tifa, Aerith en Jessie zijn zo perfect dat je acuut stapelverliefd op ze wordt. Dat is het gewoon een beetje, ik ben opnieuw tot over m’n oren verliefd op Final Fantasy VII. Oude liefde roest niet en ze ziet er beter uit dan ooit!

VII8

FFVII Remake is dus nu al zo goed als mijn persoonlijke game of the year en ik heb er vreselijk hard van genoten. Nou, de boel afsluiten dan maar met een mooi cijfer? Eeuh… voordat ik dat doe nog even 1 dingetje…


Is het wel een Remake?

Er is één hele grote vraag, waar ik  in verband met spoilers maar gedeeltelijk antwoord op kan geven. De vraag is namelijk, is Final Fantasy VII Remake wel echt een remake? Is een remake per definitie niet een game waar heel weinig aan veranderd wordt? Gewoon dezelfde game, met de techniek van nu? Square Enix heeft veel meer gedaan dan het simpelweg overzetten van de originele content naar de huidige standaard, dat is duidelijk. Wat dat betreft is FFVII Remake veel meer dan een normale remake, maar er is nog meer aan de hand.

VII9

Zo’n beetje 90 procent van de game is een mega uitgebreide remake te noemen, waarbij Square het originele verhaal respecteert. Die andere 10 procent hebben de devs gebruikt om eens lekker te fucken met de hardcore fans die het verhaal uit hun hoofd kennen en in theorie dus weten wat er gaat gebeuren na Midgar. Ik ben zo’n fan en ik kan je melden dat Square een effectbal van epische proporties naar de fans smijt in die 10 procent, waar ik nu nog steeds van aan het bijkomen ben.

Laat ik het zo zeggen, Square zet het verhaal op een bepaalde manier op voor het volgende deel, waarbij het zo zou kunnen zijn dat we hier inderdaad niet te maken hebben met een traditionele remake, maar meer met 'FFVII Reimagined', in plaats van FFVII Remake. Part 2 zou nog met een twist het originele verhaal kunnen volgen, maar het kan nu ook compleet de andere kant op gaan. Wow Square, wat een actie en wow, wat een game!

Laadtijden Final Fantasy 7 Remake

Conclusie 

SCORE: 90
FFVII Remake heeft wat ruwe randjes, maar is over het algemeen de ultieme nerdgasm voor FFVII-fans en een vette nieuwe Final Fantasy-game voor nieuwkomers die het origineel nooit hebben gespeeld. Square heeft het onmogelijke mogelijk gemaakt en niet alleen mijn ultieme fantasie uit laten komen, maar hem nog mooier gemaakt dan ik had durven dromen.
FFVII Remake heeft wat ruwe randjes, maar is over het algemeen de ultieme nerdgasm voor FFVII-fans en een vette nieuwe Final Fantasy-game voor nieuwkomers die het origineel nooit hebben gespeeld. Square heeft het onmogelijke mogelijk gemaakt en niet alleen mijn ultieme fantasie uit laten komen, maar hem nog mooier gemaakt dan ik had durven dromen.

REACTIES (31) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord