Deadpool - Review 

Deadpool - Review 2013-08-14T12:40:10
Activision is dik hipster. Dat zie je aan het feit dat ze de meest populaire dingen nemen (The Walking Dead, Fast & Furious, Wipe Out), er overheen kakken en het opdienen als maaltijd. Ook Deadpool is hip genoeg bevonden en Wouter z’n ‘common sense is tingling’…

Dit is een verkorte versie van de review die je in PU08 (de 20 jaar Collector’s Edition) kunt vinden. 

Deadpool: ik ben deze knakker vele tientallen keren tegengekomen, in verschillende soorten, maten en zelfs geslachten. Op de New York Comic-Con 2009 viel het nog redelijk mee, maar twee jaar later, op diezelfde beurs, ging het helemaal los met de Wade Wilsons. Er waren koppeltjes, dikke mannelijke, dikke vrouwelijke en budget Deadpools. Ik hoorde mensen over hem praten alsof hij de Marvel Messias was en als zijn naam viel tijdens de panelgesprekken, kregen legioenen geeks een buikexplosie.

De vierde muur doorbrekende, grappende, gemuteerde (geen mutant, dat is een groot verschil) en Wolverine hatende anti-held is een ongekend populaire baas in de States… Deze game was dus HOOG tijd!

Deadpool

Random spuitkak

Dat Deadpool inmiddels de grootste grap in het Marvel universum is geworden, dankzij het feit dat hij praktisch alwetend (hij is zich bewust van het feit dat hij een comic-personage is) en onsterfelijk is (dankzij dezelfde soort genezingsgave als Wolverine heeft), dat probeert ook deze game uit te stralen. Eh… met de nadruk op ‘probeert’.

Alleen al het concept is grappig bedoeld, maar een grote unfunny faal: Deadpool krijgt het script van z’n eigen game in handen, wat het startschot is voor de meest random, niet te volgen spuitkak. Regenbogen en eenhoorns, 2D platform spelelementen, luchtkastelen en een zogenaamde fan die een gastrolletje krijgt als vijand: het is af en toe wel lachen, maar dan vooral dankzij een samenloop van extreme willekeurigheid en toeval.

Het goede aan de randomness is dat er ook vrijelijk met gastrollen gesmeten kan worden zonder logische aanleiding; dus zien we bijvoorbeeld Cable, Rogue, Psylocke en Mister Sinister langskomen, geïntroduceerd aan de hand van een erg cool filmpje bestaande uit comic-panelen. Dat Deadpool enorm geilt op de huge-borstige X-Women, daar moest ik dan wel om gniffelen. Als niemand keek…

Deadpool

Dolle Nolan

Als namen als Vertigo en Domino je niets zeggen, dan is de extreem simpele hack ’n slash gameplay van Deadpool waarschijnlijk niet genoeg om je een hele game warm te houden. Misschien haal je dan nog wat heil uit het uitgebreide levelsysteem, waarmee je upgrades kunt unlocken voor de wapens waar je kills mee maakt -Verslavend!-.

Maar dat alles maakt nog geen goede game, hoewel je er vast en zeker wel wat plezier aan zult beleven. Nooit zoveel als Nolan North in ieder geval, die duidelijk dolle lol lijkt te hebben bij het inspreken van de drie verschillende persoonlijkheden van Deadpool. Hoort ‘em gaan, die Regenerating degenerate! 

Deadpool

Conclusie 

SCORE: 66
Deadpool zit vol met gefaalde humor, gehaaste graphics, simpele gameplay, lompe randomness en kapotte, vierde muren. Marvel-liefhebbers zullen dapper doorspelen, maar gewone gamers zullen alleen ‘niet onvermaakt’ zijn. Kortom; je moet wel heel erg van chimichanga houden, wil je hier wild van worden!
Deadpool zit vol met gefaalde humor, gehaaste graphics, simpele gameplay, lompe randomness en kapotte, vierde muren. Marvel-liefhebbers zullen dapper doorspelen, maar gewone gamers zullen alleen ‘niet onvermaakt’ zijn. Kortom; je moet wel heel erg van chimichanga houden, wil je hier wild van worden!

REACTIES (27) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord