Code Vein is goed gejat 

Code Vein - Review 2019-10-01T17:28:44
Code Vein, door de community ook wel ‘Anime Souls’ genoemd, had begin 2018 al moeten uitkomen. De game werd echter anderhalf jaar uitgesteld zodat de gameplay meer verfijnd kon worden. Een keuze die een vloek en een zegen bleek.

Dit is een aangepaste versie van de review die in PU Magazine 11 (nu in de winkels) te lezen is.

Het is heel makkelijk om Code Vein te willen negeren, want naast dat het een ongegeneerde kopie van Dark Souls is, heeft het ook een onbegrijpelijk irritante presentatie. Esthetisch is het één grote voorstelling van wat er allemaal mis is met modern, Japans entertainment: hoofdpersonen met geheugenverlies, veel te drukke designs, oppervlakkige stereotypen, gekke boyband-kapsels, tieten die groter zijn dan hoofden, overdreven tragische backstories, designerkleding in een post-apocalyptische setting en muziek die alleen lijkt te kunnen schakelen tussen melodramatisch pianogepingel en extreem bombastische symfonieën met koorgezang (want dit moment is episch en dat zul je weten, verdomme!).
Het is één grote, overdadige aaneenschakeling van anime- en JRPG-clichés, wat overkomt als ondoordringbare idioterie voor buitenstaanders en als creatieve armoede voor liefhebbers. Gooi daar de superlompe manier bovenop waarmee de game je vanaf het eerste moment belaagt met een overvloed aan raar benoemde en minimaal uitgelegde gameplay-mechanics (Blood Veil, Blood Codes, Blood Drain, Blood Gifts, Focus, Ichor, Haze etcetera.) en ik snap volledig waarom non-Souls-fans het nog geen kwartier zullen uithouden in Code Vein.

Code Vein is een Souls-like met een anime-stijl

Eerlijkheid gebiedt mij echter te zeggen dat ik ondanks alles … tóch heel erg van Code Vein hou. Ik heb namelijk elke bestaande ‘Souls-like’ gespeeld, dames en heren, en het gros ervan is ronduit kut met peren (Lords of the Fallen) of degelijk maar eentonig (The Surge). Maar Code Vein mag zich, qua gameplay, in de categorie Nioh scharen als zijnde ‘zeldzaam goed’. En ja, dat komt voornamelijk omdat het zo onbeschaamd van From Software heeft zitten jatten dat het bijna elk van hun dopaminevakjes kan afvinken. Gewichtige aanvalsanimaties. Een goed gebalanceerd stamina-systeem. Lastige bazen waar je je op vastbijt. Complexe, doolhofachtige gebieden met goed verstopte gear en geniepig geplaatste vijanden. Heerlijke, risicovolle pareeraanvallen. Wapens craften. Een extreem hoge maar nooit oneerlijke moeilijkheidsgraad ….
En dat alles met een extreem strakke besturing; Code Vein voelt nooit onhandig of lomp, zoals mindere Souls-klonen. Toen ik in het tweede hoofdgebied op het randje van de dood stond en plotseling een geheime deur vond die me op slimme wijze terugleidde naar m’n eerdere checkpoint, giechelde ik zelfs als een klein meisje. Ik voelde exáct die verbazing, opluchting en bevrediging die ik in Dark Souls ook voelde, en dat weten de meeste videogames gewoon niet voor elkaar te krijgen.

Code Vein 1       

Code Vein is niet veel meer dan een tussendoortje

Code Vein heeft zelfs een paar eigen ideeën die de Souls-formule op verrassende wijze weten te complementeren, zoals het feit dat je je speelstijl én stats volledig kunt omschakelen wanneer je wilt. Dankzij de soepele Blood Codes hoef je dus niet een heel nieuw personage te maken als je in plaats van een zwaardvechter een lange-afstandsmagiër wil besturen, bijvoorbeeld. Een bijzonder toffe gimmick, ondanks het feit dat ikzelf nauwelijks van m’n logge Berserker-speelstijl ben afgeweken.
Ook de vampierachtige manier waarop je je ammunitie kunt bijvullen (met je spectaculaire, risicovolle Blood Veil-aanvallen) voegt een leuke dynamiek toe aan een subgenre dat nu al een jaartje of acht mijn gaming-dieet domineert.
Als deze game een paar jaar geleden was uitgekomen, dan was het een onbetwiste Gold Award geweest. Anno 2019 hebben we echter al meer geweldige (en vernieuwendere) variaties op Dark Souls achter de kiezen, zoals Bloodborne, Sekiro en het eerder genoemde Nioh, waardoor Code Vein toch een stuk minder impact maakt.
Met andere woorden: Souls-fans, dit is hét tussendoortje om het lange wachten op Elden Ring mee te verzachten. Mits je je over de presentatie heen kunt zetten, tenminste.

Code Vein 2

Conclusie 

SCORE: 79
Code Vein is een ongeïnspireerd derivaat van alles wat Dark Souls zo legendarisch maakte, maar is wat mij betreft ook hét schoolvoorbeeld van het tijdloze cliché ‘beter goed gejat dan fout bedacht’.
Code Vein is een ongeïnspireerd derivaat van alles wat Dark Souls zo legendarisch maakte, maar is wat mij betreft ook hét schoolvoorbeeld van het tijdloze cliché ‘beter goed gejat dan fout bedacht’.

REACTIES (8) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord