Batman v Superman: Dawn of Justice - Filmreview 

Batman v Superman: Dawn of Justice - Filmreview 2016-04-26T15:07:50
Wouter heeft Batman v Superman: Dawn of Justice gezien en weet nu of hij zich verheugt op het middaguur van de gerechtigheid.

Hoe verschillend DC en Marvel wat betreft comics soms ook zijn, over één ding zijn ze het vrijwel altijd eens geweest: de eisen voor een superheld. Want Wonder Woman is even koninklijk kloek als Storm, alleen komt de een uit het Oude Griekenland en de ander uit Afrika. Superman is net zo nobel en rechtvaardig als Captain America, alleen dan flink wat krachtiger. Spider-Man zal er alles aan doen om onschuldige levens te redden, net zoals Batman een strikte code heeft om nooit iemand te doden. Of dat laatste nou door de Comics Code Authority komt of niet, dat doet er ff niet toe. Gaat erom dat een superheld bepaalde waarden heeft die hem een held maken, waar dankzij zijn of haar superkrachten de 'super' aan toegevoegd wordt. Over deze waarden zaten DC en Marvel decennia lang op één lijn (afgezien van zekere submerken), totdat een film genaamd Man of Steel verscheen... Daarin veranderde Superman, de oervader van de superheld, in een emo-alien die erg veel moeite had om heldhaftig te zijn. Inmiddels heb ik de opvolger hiervan gezien, de tweede film in het kersverse DC Extended Universe, Batman v Superman: Dawn of Justice, en kan ik jullie vertellen hoe super de titulaire, ehm… helden(?) zijn.

Batman v Superman: Dawn of Justice         

De Batman van Batman v Superman

Ik was blij toen het nieuws brak dat Ben Affleck de rol van Batman/Bruce Wayne op zich zou nemen in Batman v Superman: Dawn of Justice en de daarop volgende films in het DC Extended Universe. Tuurlijk, de man heeft zichzelf vroeger voor lul gezet in gedrochten zoals Gigli en Surviving Christmas, maar die periode heeft hij achter zich gelaten. Bovendien heeft hij dit inmiddels al lang en breed weer goed gemaakt met fucking sterke films zoals Gone Girl, The Town en Argo (waarvan hij de laatste twee zelfs geregisseerd heeft). En gelukkig levert hij ook weer fantastisch werk als de nieuwe Dark Knight; een indrukwekkende, duidelijk getergde man met het charisma van een Barack Obama. Sterker nog; ik vind Affleck het beste aan de film in z’n totaliteit, hij tilt met z'n aanwezigheid eigenhandig de hele productie naar een hoger vlak. Eigenlijk is het grotendeels hetzelfde geval als met Daredevil uit 2003: Affleck heeft z’n best gedaan, maar hij kon niet voorkomen dat die film best wel zuigt. Wat een groot compliment is voor de acteur, maar niet zozeer voor de flicks in kwestie. En ik wil graag even gezegd hebben dat de Director’s Cut van Daredevil een stuk beter is dan de Theatrical Release, iets dat we over een paar maanden waarschijnlijk niet over Batman v Superman kunnen zeggen…

Batman in Batman v Superman: Dawn of Justice

Wat de schrijvers Chris Terrio en David Goyer met Batman hebben gedaan, daar ben ik minder over te spreken dan hoe hij gespeeld wordt. Een van de vreemde keuzes in het script is het feit dat Bats een soort profeet is, want hij krijgt bizarre, toekomstvoorspellende visioenen. Op zich levert dit een paar mooie scènes op, maar tegelijkertijd zijn deze uitstapjes zo nutteloos als rughaar. De meeste dienen namelijk alleen als nogal overdreven 'foreshadowing' (simpel gezegd een hint naar wat komen gaat) en zijn er volgens mij alleen niet uitgeknipt omdat ze zo fucking duur waren om te maken. Zou me niets verbazen als dit regisseur en beroepspatser Zack Snyder z'n ideeën waren, puur om te laten zien dat hij nog steeds een geweldenaar is op visueel gebied. En ook alleen op dat gebied, trouwens.
Op een gegeven moment worden Batmans visioenen gebruikt om de komende Justice League-films (zeg maar de Avengers van het DCEU) op te zetten, waardoor je bijna zou denken dat het hele plotmechanisme überhaupt hiervoor is verzonnen. Maar goed, Batman is dus een helderziende. Uiteindelijk is dat, hoe onlogisch ook, iets waar ik me prima overheen kan zetten, puur omdat het leuke plaatjes oplevert.

Batman v Superman: Dawn of Justice - visioen

Wat ik minder goed te verkroppen vind is het feit dat Batman een moordenaar is. Puur en simpel. Maak je geen zorgen, dit is geen spoiler, er wordt namelijk helemaal niet stilgestaan bij het feit dat de Vleermuisman z’n vijanden doodt, het gebeurt gewoon. Meestal gaan de baddies dood in explosies, op vrij bloedeloze wijze om de rating zo laag mogelijk te houden, maar het gebeurt onmiskenbaar. Batman moordt ook op índirecte wijze door z’n slachtoffers te brandmerken, iets dat later in de gevangenis een ‘death sentence’ voor ze betekent. Wat. De. Fuck. Ik wil niet de puristische comic-liefhebber uithangen, maar dit is fucking bullshit. En niet eens alleen omdat The Dark Knight in de comics om wel honderd redenen niet doodt, maar vooral omdat een killende Batman best wel een asshole is. In ieder geval verre van een superheld. Deze man gaat zelfs bijna over de grens van anti-held naar full-on schurk heen! Daar komt nog bovenop dat er geen verklaring voor z’n moordlustigheid wordt gegeven, terwijl de film verder constant door hoepels springt om tussen neus en lippen door uitleg over van alles te geven. Het is best wel interessant om te zien hoe bitter en getergd The Caped Crusader is na 20 jaar lang de misdaad in Gotham City te hebben bestreden. Dus als ze dit gebruikt hadden als excuus, dat hij na 15 jaar uit frustratie besloten had z’n principes overboord te gooien, ofzo, dan was deze DCEU Batman een veel sympathieker en geloofwaardiger personage geweest. Nu is het een in potentie interessant, door een fucking goed acteur gespeeld character, waar je je graag in zou willen verplaatsen, maar waar je alleen maar tegenstrijdige gevoelens voor kweekt. Batfleck had echt de perfecte Batman kunnen zijn, maar de schrijvers fucked it up. 

Batman v Superman: Dawn of Justice - Batman in Superman-mep pakkie      

De Superman in Batman v Superman

Superman had het licht aan het einde van een pikdonkere tunnel kunnen zijn in de grimmige wereld van Batman v Superman: Dawn of Justice. Het summum van goedheid en kracht. Maar, net zoals in Man of Steel, is Superman vooral een extreem serieuze, humorloze emo. Je kunt Clark Kent aan het begin van de film even zien lachen, maar die halve seconde is misschien wel de enige glimlach in de hele 2,5 + uur durende opeenvolging van ernstigheid. Voor de rest is Supes vooral getergd, boos of zelfs pisnijdig aan het snauwen en grommen, alsof hij hard toe is aan therapie in plaats van een knokpartij met Batman. Henry Cavill, de man die Superman en Clark Kent speelt, blijft een impostante man (hoewel hij verbleekt zodra hij een scene deelt met Affleck), maar hij was zoveel effectiever geweest als hij de positieve superheld speelt die de Man of Steel oorspronkelijk was. Het lijkt nu wel of hij tegen z’n zin in mensen redt en het feit dat hij vaker z’n liefje Lois Lane uit de penarie trekt, geeft hem ook nog een vleugje egoïsme. Als bad guy Lex Luthor het in de film over ‘night versus day’ heeft met betrekking tot het titulaire gevecht, dan kwakt hij eigenlijk uit z’n met mat bedekte nek: het is meer middernacht versus die ellendige, deprimerende zondagochtendschemering vlak voordat de vogels beginnen te fluiten.

Batman v Superman: Dawn of Justice - Superman is boos

Aan de ene kant is het fijn dat de nadruk in Batman v Superman meer op Bats en Bruce Wayne ligt dan op de Big Blue Boy Scout (wiens blauw zo verzadigd is dat het eigenlijk geen blauw genoemd mag worden en die verre van een padvinder is), aan de andere kant is Batman best wel een lul, dus ja… Moeilijk te kiezen voor wie je moet duimen. Als de uiteindelijke clash van giganten, waar heel veel onlogica en bullshit aan vooraf is gegaan, eenmaal plaatsvindt, zal je er weinig bij voelen. Wat Het Ultieme Gevecht had moeten zijn, de grootste strijd in de geek-geschiedenis, is weinig meer dan een meppartijtje met amper hoogtepunten. Je moet jezelf er constant aan herinneren dat dit Batman is die met Superman knokt om een beetje enthousiast te blijven, want er gebeurt nauwelijks iets waardoor je met je vuist gaat pompen. Als je het échte, wel spectaculaire gevecht tussen beide DC-grootheden wil zien, dan raad ik je de animatiefilm The Dark Knight Returns part II aan. Daarin is Superman wel de goodie-two-shoes uit de comics en Batman de held die Gotham City verdient. Is het daarom een ouderwetse film? Gaat het niet met z’n tijd mee omdat het idee van goede helden een vooroorlogs gedachtengoed is? Dacht het niet! Zoals het nu lijkt is DC véél beter in het maken van tekenfilms, dan in live action flicks.

       

De rest in Batman v Superman

Lois Lane (Amy Adams) is een constant verbaasd kijkend stuk gereedschap om Superman mee in actie te laten komen. Lex Luthor (Jesse Eisenberg) z’n Joker-achtige trekjes zijn soms grappig en zorgen er af en toe voor dat de zware sfeer een tikje luchtiger wordt, maar begonnen al snel op m’n zenuwen te werken. De nieuwe Alfred Pennyworth (Jeremy Irons), Batmans hulpje en Bruce Wayne’s butler, is net zo goed gecast als Ben Affleck en tilt het niveau van de film ook wat omhoog, maar heeft weinig te doen. Hetzelfde geldt eigenlijk voor Holly Hunter en haar character, Senator Finch, hoewel haar rol nog wel wat invloed op het plot heeft. Dan is er natuurlijk nog Gal Gadot als Wonder Woman, een toevoeging die vooral gedaan is met het oog op de toekomst van de franchise. Als Diana Prince zijnde loopt Gal Gadot rond in de mooiste outfits en maakt ze een krachtige, zelfverzekerde indruk, precies zoals je van een half-godin zou verwachten. Bovendien wordt er een beetje gehint naar haar verleden, iets wat me zelfs lichtelijk nieuwsgierig maakte naar de stand-alone Wonder Woman-film die in 2019 moet komen. 

Batman v Superman: Dawn of Justice - Wonder Woman

Maar heel veel in de melk te brokkelen heeft de wonderlijke dame niet; ze praat eigenlijk alleen maar ff met Bruce Wayne en voor de rest zijn het meer haar zwaard, schild, lasso en polsbeschermers die er toe doen als de strijd eenmaal losbarst. Want dat doet het natuurlijk op het einde, waarbij er scheutig met de CGI gestrooid wordt. Het is niet zo’n enorme overkill als op het einde van Man of Steel waar ik gewoon lamgeslagen werd door tientallen instortende flatgebouwen en explosies (een massavernietiging die je overigens nog een keer meemaakt aan het begin van Batman v Superman, alleen dan veel toffer in beeld gebracht vanuit het perspectief van Bruce Wayne), maar het scheelt niet veel. Je ziet in ieder geval duidelijk dat beide films door Zack Snyder zijn geregisseerd, want deze man –vergelijkbaar met Michael Bay- doet niet aan subtiel. Hij doet aan doodserieus, grimmig, kleurloos spektakel dat door de afstandelijkheid weinig indruk maakt. Oh ja en hij doet niet aan helden. Hij weet volgens mij niet eens wat het zijn…

Batman v Superman: Dawn of Justice - Wonder Woman en Bruce Wayne        

Blame Snyder

De films van Marvel Studios (Iron Man, Thor enzo, jeweettoch) doen nog steeds aan echte helden, aan kleur en aan humor, dus voelden DC Entertainment en Warner Bros. zich gedwongen een andere richting in te slaan. Want ja, een goede concurrent moet zichzelf onderscheiden. Aangezien Christopher Nolan onder dezelfde filmmaatschappij succes boekte met de semi-realistische invalshoek van de Dark Knight-films, die een totaal andere stijl dan dat van Marvel hebben, was het duidelijk wat Zack Snyder te doen stond; het filmuniversum van DC moest grimmig en geloofwaardig worden. Maar helaas, Snyder is geen Nolan en David S. Goyer, de scriptschrijver die ook aan Nolans Batman-films werkte, weet met zijn schrijfwerk duidelijk niet het Dark Knight-niveau te bereiken zonder de hulp van Christopher en Jonathan Nolan. In Batman v Superman: Dawn of Justice maken Snyder en co daarom weer precies dezelfde fouten als in Man of Steel: er is geen humor, geen zelfspot, de finale is veel te bombastisch en overdreven, characters worden amper uitgediept en sommige dialogen zijn heel fout, maar niet op een grappige manier. Want daar heb je zelfspot voor nodig. Batman v Superman heeft daarbij nog het nadeel dat het een veel ingewikkelder plot kent dan het origineverhaal van Superman. Hierdoor komt de film gehaast over door korte scènes die van locatie naar locatie en van character naar character snellen. Daarbij moet er nog heel veel gecheat worden om alles logisch te maken: characters die dingen weten die ze niet kunnen weten, mensen die rare beslissingen maken en wel errug handige nieuwsuitzendingen die bijvoorbeeld beweren dat de stad geëvacueerd is, net als er een groot gevecht begint. Is dat zo? Hoe komt het dan dat de Daily Planet nog propvol met door het raam kijkende mensen zit?

Batman v Superman: Dawn of Justice - Zack Snyder en Ben Affleck

Maar de grootste fout die Batman v Superman: Dawn of Justice wat mij betreft maakt, is het feit dat dit geen superheldenfilm is. Het gaat over moordenaars en assholes met vage beweegredenen in (toegegeven) toffe outfits. De film is niet alleen qua kleurgebruik grijs, maar ook de personages bevinden zich een grijs gebied, gevaarlijk richting zwart leunend. Moet je daar nou voor juichen? Eerlijk is eerlijk, al het bovenstaande zijn allemaal dingen die ik me achteraf bedenk. Want ik heb me uiteindelijk heus wel vermaakt met Batman v Superman, vooral omdat ik tijdens het kijken weinig tijd had om na te denken over wat ik zag. Er gebeurde simpelweg teveel, tegelijk. Dus is deze blockbuster echt niet een totale afrader, want mooie plaatjes met pretty mensen en knallende actie erop is natuurlijk ook wat waard. Toch, als je even de tijd neemt om wakker te worden dan is deze dageraad van gerechtigheid net zoals Superman; zo’n ellendige, deprimerende zondagochtendschemering vlak voordat de vogels beginnen te fluiten. Soms is het beter om op snooze te drukken. 

Batman v Superman: Dawn of Justice

Batman v Superman: Dawn of Justice is vanaf vandaag in de bioscoop. Wil je vaker filmreviews zien op PU.nl? Laat dan vooral van je horen! In het filmpje hieronder kan je zien welke blockbusters ons nog meer te wachten staan deze zomer:

Conclusie 

SCORE: 50
Het is vrij simpel: heb je Man of Steel gezien en had je weinig moeite met de humorloosheid, de pompeuze CGI-vernietiging waar ergens een spannend gevecht in verscholen moet zitten en de morele troebelheid waarin de ‘held’ zich bevindt? Dan zal Batman v Superman: Dawn of Justice je vast ook wel bevallen. Vond je het meer Meh of Steel, net zoals ik? Dan zou ik het alleen een kans geven als je comic-hart je ertoe verplicht. Heb je überhaupt niet de moeite genomen om Man of Steel te kijken, dan zou ik niet weten waarom je dat voor het vervolg wel moet doen.
Het is vrij simpel: heb je Man of Steel gezien en had je weinig moeite met de humorloosheid, de pompeuze CGI-vernietiging waar ergens een spannend gevecht in verscholen moet zitten en de morele troebelheid waarin de ‘held’ zich bevindt? Dan zal Batman v Superman: Dawn of Justice je vast ook wel bevallen. Vond je het meer Meh of Steel, net zoals ik? Dan zou ik het alleen een kans geven als je comic-hart je ertoe verplicht. Heb je überhaupt niet de moeite genomen om Man of Steel te kijken, dan zou ik niet weten waarom je dat voor het vervolg wel moet doen.

REACTIES (95) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord