Red Dead Redemption 2 hands-on Preview – Zin in whiskey! 

Red Dead Redemption 2 hands-on Preview – Zin in whiskey! 2018-09-20T15:59:21
Het is misschien wel dé release van het jaar, want als Rockstar een nieuwe game uitbrengt, is dat een big deal. Zeker omdat het om het langverwachte Read Dead Redemption 2 gaat! Dennis mocht al een uur te paard om te checken of Rockstar wederom met scherp schiet.

The Good the Bad & The Ugly, True Grit, The Wild Bunch, maar ook John Wayne, Clint Eastwood, de awesome muziek van Ennio Morricone, of zwarte Stetson-hoeden en een flink glas Jack Daniel’s met pokerkaarten in je hand, terwijl de rook de kroeg vult: ik ben dol op het Wilde Westen. En dus ook op Read Dead Redemption, wat mij betreft de beste game in zijn genre ooit gemaakt. Daarom ligt de lat hoog voor deel twee, die veel te damn lang op zich laat wachten.

Nu mag ik eindelijk een uur lang banjeren op een paard met Arthur Morgan en zijn bende criminelen onder leiding van Dutch Van der Linde in een hands-on sessie bij Rockstar. Ik heb zelden in een uur zo vaak ‘oh wow’ geroepen.

De demo wordt afgetrapt door een Rockstar-medewerker, die de treinroof toonde die we ook al in de trailer voorbij zagen komen, terwijl zijn collega een salvo aan info op me afvuurde. Sensory overload van alle kanten, maar ik nam alles in me op als een wonderspons. Laat ik voorop stellen: die game ziet er awesome uit in de 4K-versie die ik mocht spelen. Prachtige paarden schijten all over the place en laten sporen na in de sneeuw, en de mannen van de gang van Dutch zien eruit alsof ze stinken (zoals het hoort). Maar het is de natuur; de dieren, planten, landmarks, en de wijde omgevingen die de meeste indruk wekken. Straks uren moeten paardrijden? Prima, geen enkel probleem mee, er is genoeg te zien onderweg.

De game gaat trouwens groter worden dan de map van GTA V. De demo begon eerst met die treinoverval hoog in de bergen (een lekker bruut gebeuren), maar ik begin mijn hands-on speelsessie op een open vlakte naast twee hoge rotsformaties, die makkelijk herkenbare landmarks blijken te zijn als je wilt weten waar je bent. Ver achterin is een gigantische besneeuwde berg te zien waar ik blijkbaar dus net rondliep. Deze game is immens! Tijd om rond te dolen.

     

Triggerhappy

Red Dead Redemption 2 volgt qua controls sowieso in de paardensporen van zijn voorganger. Er is natuurlijk van alles aan alle kanten verbeterd, maar niet op zo’n manier dat het een verwarrend zootje wordt. Met L1 focus je je op voorwerpen, dieren of mensen, waarna je kiest uit een aantal dingen om te doen. Praatje maken, mensen fokken, dingen oppakken of natuurlijk gewoon alles en iedereen meteen afknallen als je dat wilt. Dat wilde ik trouwens juist níét toen ik de slager van een naburig stadje met mijn revolver in zijn bakkes blafte. Na wat te hebben gejaagd op de prairie kwam ik slechts een geschoten en gevild hert brengen (dat villen wordt trouwens in alle geuren en kleuren in beeld gebracht). Maar in plaats van L1 drukte ik op R2 en schoot ik de bolle bebaarde gezelligerd hartstikke dood. En dat heb ik geweten ook, maar daarover later meer.

Het ding is in RDR2: met die controls zit het meer dan goed. Het voelt intuïtief: wapens zijn snel en makkelijk te selecteren. Overigens kan je niet meer stuff dragen dan je visueel kan zien, maar kan je in de zadeltas van je knol een hoop meer handige zooi kwijt. Je paard is je wandelende camper, en zoals later ook blijkt; je beste vriend.

Ook is (goddank) Dead Eye uit het eerste deel terug: je meter loopt vol, je drukt op de knop en selecteert je vijanden (of prooien), om die als een bad-ass scherpschutter ‘blam blam blam’ neer te leggen alsof je Billy the Kid zelf bent. Het is een zaligmakend gevoel, ook al ben je niet de beste schutter ter wereld (de slager kan het navertel… oh wait). 
  

Bad-ass outlaw

Maar het is dat gedonder met die slager wat de game zo goed maakt. Natuurlijk zijn de missies die ik kan spelen op zich ontzettend vet. Ik krijg bijvoorbeeld eerst opdracht van een schrijver om oude gunslingers op te sporen en daar een foto van te maken voor zijn boek. Om even te checken of ze wel echt die legendes van vroeger waren. En later moet ik de leider van een rivaliserende bende omleggen door middel van stealth (niet gelukt, weer op R2 gedrukt in plaats van L2, tot groot vermaak van die Rockstar-gasten).

Maar los van die missies is het die dode slager die me blijft achtervolgen in het dorpje waar ik verblijf. Ineens had ik de reputatie van bad-ass waardoor mensen over me gaan lullen, en niet bepaald blij zijn me te zien. In een soort Fable-achtige stijl kan je dus het verloop van de game naar je hand zetten naar de acties die je doet, want je acties hebben wel degelijk gevolgen. En je betaalt (letterlijk) voor die acties; you gotta pay your own bounty to get off the hook.

   

Gossip girls

En babbelen doen ze, die mensen in de wereld van Read Dead Redemption 2. Als je een beetje oplet, gaat dat je nog veel opleveren ook. Sommigen fluisteren elkaar geheimen toe over grote hoeveelheden poen waardoor je een lekkere overval kan plegen en je kamp (dat feitelijk de HUB is van de game) daar heel blij van wordt. Of geven je hints naar ‘stranger-missies’ die niets met het hoofdverhaal te maken hebben, maar je nog meer resources opleveren. En bovenal: als je dan toch paard moet rijden (wat trouwens nooit een straf is), kan je een praatje maken met je bendeleden en leer je hoe ze over jou denken, maar ook over elkaar. En dat is verdomd nuttige informatie. Want je bendeleden zijn in te zetten voor missies, maar als je niet met genoeg geld of vreten aan komt zetten, zijn ze niet bepaald meewerkend.

    

Mr. Ed

Maar dat zal je je misschien je reet roesten als je een outlaw bent. Er is alleen wel één levend wezen die je toch wel te vriend wilt houden, en da’s je paard. Als we dan toch in GTA-termen spreken; het is de bolide waar je van gaat houden, de custom Lamborghini die je a la KITT op de voet volgt. Of een oude Volvo als je zo’n geitenwollensok bent. Ook prima. Hoe dan ook; je paard is je live saver en je moet je best doen om een band met het dier te krijgen. Hoe beter de band, hoe minder nerveus en schrikkerig het beest wordt, hoe beter hij wordt in combat en hoe langer hij grote afstanden rijden volhoudt. Borstelen, voeren en geruststellen is dus een must. En hoe duf dat ook klinkt; het zorgt enorm goed voor het Wilde Westen-gevoel. En let op, het beest kan je echt dresseren en op bepaalde manieren laten bewegen, wat heel handig is met shoot outs te paard. In hele korte tijd was ik fijne buddies met het beest en doopte ik hem ‘Mr. Ed’.

Eigenlijk is het gewoon niet te doen om alles dat ik heb gezien in de hands-on echt goed in detail uit te leggen, want álle (ook vaak absurde) details is waar het in deze game om draait. Jouw Read Dead Redemption 2-playthrough gaat absoluut niet hetzelfde zijn als de mijne. En dat is waar Rockstar in uitblinkt: een open wereld en in dit geval een gigantische, levende open wereld waarin je gaat verzuipen en daarvan gaat genieten. Zeker als je net zo’n drifter bent als ik, die het lang sjokken door landschappen kan waarderen om daarna een gang overhoop te knallen, en me even de beste outlaw ever te voelen.

Oh. En had ik al gezegd dat je geen gezichtsbeharing kan kiezen? Want een baard groei je, bitches! En dat doet ‘ie ook, in real time. You gotta take a shave. So manly, man.

 
Hieronder nog wat meer nieuws screens die ik niet in het artikel kwijt kon, maar te dik zijn om jullie te onthouden:
 

REACTIES (32) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord