Wolfenstein: The New Order - preview 

Wolfenstein: The New Order - preview 2013-06-26T13:25:10
De Duitsers mogen momenteel heer en meester zijn in het Europese voetbal, in games doen ze nog altijd dienst als schietschijf. Vooral als ze swastika’s op hun armen dragen en in een spelletje figureren met Wolfenstein in de titel. Jan had exclusief een allereerste handson met de nieuwste Wolfenstein game en zag dat old skool weer helemaal van nu is.

Een exclusive spelen is altijd erg leuk en al helemaal als het om een gameserie gaat die min of meer als startschot gold voor mijn hobby. Wolfenstein 3D is dé FPS waar veel leeftijdsgenoten van mij mee opgegroeid zijn en die nog altijd een speciaal plekje in mijn hart heeft. En ook al heeft de laatste Wolfenstein nu niet echt weten te beklijven, toch had ik reuze zin in een nieuwe ‘Wolfje’, zoals de fans de serie liefkozend noemen. De laatste Wolfenstein wapperde nog onder de vlag van Activision, maar id Software is al weer een paar jaar ingelijfd bij Bethesda. Wolfenstein: The New Order is dan ook letterlijk van een nieuwe orde. De game staat op zichzelf, moet je zien als een re-imagination van de serie, is de eerste Wolfenstein onder de bezielende leiding van Bethesda en wordt gemaakt door een gloednieuwe studio. Jawel niet id Software staat aan het roer, maar het Zweedse MachineGames. Nu is dat eigenlijk niet zo vreemd want Return to Castle Wolfenstein (2001) werd gemaakt door Gray Matter en Wolfenstein (2009) door Raven Software. Met andere woorden, id Sofware brengt haar kindjes wel vaker elders onder.

Wolfenstein: The New Order

RATATATATATATA

MachineGames is een opvallende en frisse keuze. De studio is opgericht door ex-Starbreeze leden (Riddick, The Darkness) en eigenlijk mag je stellen dat Starbreeze een grote leegloop heeft gekend. Alle oprichters van Starbreeze zitten nu bij MachineGames en je kan de situatie vergelijken met wat er met Infinity Ward en Respawn is gebeurd. Die Starbreeze ‘touch’ zie je direct terug in de gameplay. Het is nog steeds een echte old skool ratatataatataatatataaataataataaatttaaaattaaaa shooter maar er zitten ook stealth-elementen, kleine puzzels, woeste achtervolgingen en rustige stukken in. Vergelijkbaar met de 1e The Darkness game en The Chronicles of Riddick. Bovendien willen de Zweden veel nadruk leggen op verhaal en personages, iets dat bij de vorige Wolfenstein game volstrekt irrelevant was, maar bij eerdere Starbreeze titels wel belangrijk was (wie herinnert zich deze complete wacko nog?). Een ambitieuze game dus.

 

B.J. IS BACK!

De game begint in het jaar 1946 en de Duitsers hebben de Tweede Wereldoorlog gewonnen. Ze waren de eerste met een neutronenbom, ze waren als eerste op de maan, ‘hell, they beat us at everything’ horen we de terugkerende hoofdrolspeler B.J. Blazkowicz knarsetandend mededelen. Het is dan ook een mysterieus soort moderne technologie die ervoor zorgt dat de Nazi’s oppermachtig zijn gebleken en met overmacht een nieuwe Wereldorde stichtten. B.J. laat het hier natuurlijk niet bij zitten, gaat op missie maar raakt in 1946 zwaargewond. Hij belandt in een comateuze toestand van maar liefst 14 jaar. Zoinks! Tijdens die 14 jaar bouwen de Duitsers hun wereldrijk uit met alle gevolgen van dien en wordt B.J. behandeld in een Pools ziekenhuis. Wanneer de Nazi’s daar huis komen houden, ontwaak B.J., en vlucht hij samen met een Poolse verpleegster richting Berlijn. Het avontuur kan beginnen!

 

ROBOTS?

De missie die ik in Zweden heb mogen spelen, speelt zich af in Londen in een research facility. De jaren ‘60 sfeer druipt nog niet echt van de beelden af maar dat heeft alles te maken met het feit dat ik a) in een soort laboratorium-achtige omgeving sneak, ren en knal, en b) dat de Duitsers zogezegd over moderne technologie beschikken. Dat laatste uit zich onder andere in de wapens die nooit, op eentje na dan, over de top laser-sciencefiction-achtig worden, maar meer machinaal ogen en aanvoelen. Zo is een van de eerste wapens die ik krijg een soort draagbare lasbrander-gun waarmee je kettingen kunt doorbranden of doorgangen kunt maken in hekken en gaas. Dit wapen komt vooral van pas in de simpele puzzeltjes die het spel huisvest. Dat je met, voor die tijd, hightech stuff te maken hebt, zie je nog meer terug in het feit dat de Germanen kunnen bogen op robots. Dit zijn robothonden maar ook robotsoldaten en in beide gevallen zijn het behoorlijke taaie, angst inboezemende motherfuckers!

 

HEALTH & ARMOR OLDSKOOL

Het schieten, daar draait het toch voor een dikke 75% om in deze game, klinkt hemels en voelt heerlijk. Zoals gezegd voelen de wapens log maar heerlijk sterk en kun je – zoals je dat verwacht van een arcade old skool shooter – gewoon twee mitrailleurs ter hand nemen, steunend in iedere oksel eentje. De besturing is dan ook zo strak al een vioolsnaar. Ook opvallend; het spel kent geen belemmering van hoeveel wapens je mee mag dragen, gewoon zoveel wapentuig als je goeddunkt. Daarnaast is er ook geen health die automatisch aanvult. Je zult echt weer op zoek moeten naar health packs. In de interface zie je dan ook 100 procent health en 100 procent armor als je begint aan een missie. De health werkt vergelijkbaar met hoe het in Riddick werkt. Je hebt blokjes van 20% die zelf kunnen binnen hun kader kunnen regeneren. Heb je nog maar 8 health dan kun je even wachten tot het weer aangevuld is tot 20 maar that’s it. Wil je weer 40, 60, 80 of 100 health krijgen, dan zul je dode Duitsers moeten fouilleren of kasten en kamers moeten uitkammen, op zoek naar health packs. Iets soortgelijks geldt voor munitie. Schaars is een groot woord, maar als een dwaas al je kogels uitspuwen is niet verstandig. Je zult dus bedachtzaam met je health en munitie moeten omgaan.

 

FRAU ENGEL

Grafisch speelde ik de game op een dikke PC met een Xbox 360 controller. Daar zag alles er prima uit maar niet wegblazend, ‘ik dank de Goden op hun blote knieën’ -mooi. Misschien zijn we aan het einde van deze generatie te veel verwend geraakt, maar je kunt je wel voorstellen dat het spel er op de PS3 en Xbox 360 minder goed uit gaat zien dan op de PC. De beelden van de next-gens zullen overeenkomstig zijn met die van de PC, aldus de makers, maar dat is eerst zien en dan geloven.

Belangrijker is dat ik me echt vermaakt heb. Het is heerlijk om gewoon weer eens schaamteloos Duitsers neer te knallen in een weirde omgeving met gekke, maar hele dikke wapens, met een ondertoon die niet heel serieus is zonder Duke Nukem kolderiek te worden. Dat de makers ook het verhaal en diens personages belangrijk vinden, werd namelijk duidelijk in een scene waarin B.J. oog in oog komt te staan met Obersturmbannführer Frau Engel. Het is een opvallend lange dialoog (of beter gezegd monoloog) die mij op het puntje van m’n stoel deed zitten. Ik wil er niet teveel over verklappen, maar als je Inglourious Basterds kent, dan herken je waar MachineGames de mosterd vandaan haalt.

 

VOLGENDE PU

Ik heb nog veeeeeel meer te vertellen maar dat… is voor een andere tijd. Die tijd breekt al over een paar weken aan wanneer de nieuwe PU in de kiosken verschijnt of op je deurmat ploft. Daar staat een dik 4 pagina artikel over Wolfenstein: The New Order in, en geloof me, dat wil je niet missen! 

 

REACTIES (36) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord