Guitar Hero: World Tour 

Guitar Hero: World Tour 2013-08-20T15:30:08
Guitar Hero en Rock Band zijn verwikkeld in een episch gevecht om de heerschappij in de muziekgame wereld. De proporties hiervan zijn inmiddels vergelijkbaar met een battle tussen Spider-Man en The Green Goblin, Arnie Terminator vs T2000 of de troepen van Mordor tegen het leger van Gondor. Wouter checkte World Tour, Guitar Hero’s nieuwste troef in de strijd.  

Zoals de zaken er nu voorstaan lijkt het erop dat Rock Band 2 al in november in de schappen komt te liggen, dus de druk die op Guitar Hero: World Tour ligt is hoog, enorm hoog. Als ontwikkelaar Neversoft niet met iets ongeëvenaard sappigs komt voor dit vierde deel van hun topselling franchise, dan kunnen de muziekgame fans wel eens massaal voor de grootste concurrent gaan kiezen. World Tour is dus van immens belang voor de toekomst van Guitar Hero.

Imitatie of revolutie?
Toen ik hoorde dat World Tour, net als Rock Band, ons de mogelijkheid zal bieden om een voltallige band te imiteren, leek me dit in eerste instantie een zwaktebod van Neversoft. Had men zich er misschien al bij neergelegd Harmonix niet te kunnen verslaan en het credo ‘if you can’t beat them, join them’ in de praktijk gebracht?
Nee, dat lijkt toch niet het geval. Inmiddels snap ik namelijk dat er voor de developer van Guitar Hero simpelweg geen keuze was. Het is de logische, volgende stap in dit genre, en juist omdát ze de concurrentie aan willen gaan, zat er niets anders op. Noem het natuurlijke evolutie, noemt het wat je wilt, maar de toekomst van de nieuwe generatie muziekgames gaat verder dan het bespelen van alleen een basgitaar of een elektrische gitaar. We willen ons, samen met onze vrienden, een echte band voelen; we willen samen toffe songs spelen en we willen rocken, damnit!! En daarom is het zo tof dat we met Guitar Hero: World Tour nu ook kunnen zingen en drummen!

Guitar hippies
Terwijl JJ in het Convention Centre games als Borderland en Heavy Rain checkte, verliet ik de E3 om me naar Santa Monica te begeven. Daar bevindt zich namelijk het kantoor van Activision, alwaar ik de kans zou krijgen om uit te vinden of Guitar Hero: World Tour net zo hard gaat rocken als Rock Band, of nog harder.
In een donker kamertje gevuld met twee megaschermen en twee World Tour sets, werd ik begroet door de dudes van Neversoft. Ik zeg niet voor niets dudes, want deze twee knakkers waren met grote voorsprong de coolste ontwikkelaars die ik ooit heb ontmoet.
Ten eerste was daar project director Brian Bright, een ietwat dromerige, surfdude-achtige gast. Zeker geen prater deze Brian, maar welke strakke rakker is dat wel? De creativiteit en liefde voor muziek droop in ieder geval van zijn relaxte zelf af en hij gebruikte niet één keer het woord “awesome”, iets waar veel dev-nerds last van hebben.
En dan lead designer Alan Flores, een typisch geval van een te laat geboren hippie met een gezicht verborgen achter lang, halfgrijs haar, een volle baard en een snor; die zichtbaar genoot van de keren dat hij met ons mee rockte.

Übergitaar
Ik had willen zeggen dat Brian met veel enthousiasme zijn product begon te demonstreren, maar zoals ik al zei: de man is geen prater, geen PR-dude. In plaats daarvan herhaalde hij met lichte tegenzin het praatje dat hij ook op de persconferentie van Activision twee dagen daarvoor had gedaan en liet ons vervolgens zelf spelen.
Ik sprong onmiddellijk op de nieuwe gitaarcontroller af en voelde het gewicht en de ietwat toegenomen grootte van het ding. Duidelijk veel beter, bromde ik tevreden. Ik heb weleens een echte elektrische gitaar in mijn klauwen gehad, en concludeerde dat het ding realistischer aanvoelt.
Brian stelde een set voor ons samen; een aantal nummers die we zonder onderbrekingen achter elkaar konden spelen, beginnend met Santeria van Sublime. Het gitaarspelen ging als vanouds, met als extra voordelen dat de akkoordknopjes (fret buttons, zo je wilt) minder hard klikken, de strumbar soepeler werkt, de tremolo (whammy bar) langer is en daardoor gebruiksvriendelijker, plus natuurlijk het feit dat je je ritme niet meer hoeft te onderbreken als je Star Power wilt activeren, aangezien dat nu kan met een druk op een speciaal toegevoegd knopje. Het kan nog steeds door je gitaar omhoog te gooien, ouwe gewoonten gaan per slot van rekening moeilijk dood, maar het is fijn om de keuze te hebben.

Drummen
Ook heb ik het drumstel uitgeprobeerd en dit is vast eveneens vette lol, ware het niet dat ik net zo goed in drummen ben als in het insturen van een haarspeldbocht terwijl ik een behasluiting los probeer te maken. Laten we zeggen dat ik nog wat oefening kan gebruiken op dit gebied, maar dit neemt niet weg dat mensen met een wat betere hand-oog-voet-coördinatie prima overweg zullen kunnen met dit apparaat.
De kwaliteit van het drumstel staat namelijk buiten kijf. Het enige waar ik nog mijn bedenkingen over heb is het drumbass pedaal. Deze zou namelijk wel eens kunnen verschuiven onder de voeten van enthousiaste drumrammers, aangezien er geen duidelijke methode zichtbaar was hoe je het ding aan de vloer vast kunt maken.

Basgitaar
Bij het basgitaarspelen (jawel, ik heb heel wat andere journo’s op hun staartbotje moeten rammen om alles te kunnen testen) kreeg ik de kans om de gloednieuwe, aanrakingsgevoelige slidebar op de nek van de gitaar uit te proberen.
Niet alleen kan dit nifty stukje technologie gebruikt worden om veel sneller achter elkaar akkoorden aan te slaan (handig voor de experts), bij het basgitaren je er ook op ‘strummen’ door er tegenaan te tikken. Je hoeft dan dus geen fret meer in te drukken, maar gebruikt enkel en alleen de plaatjes om te spelen. Werkt heerlijk en voelt lekker stoer.

Gecastreerde kat
Mijn moeder heeft mij al als koter geleerd om me nergens voor te schamen [daar zijn we hier op de redactie ook heel blij mee – Ed], dus toen niemand het lef had om de microfoon beet te pakken en Hot for Teacher van Van Halen te zingen, deed ik dat maar.
Het feit dat ik de tekst niet kende, maakte het een stuk moeilijker, maar toen er later op de dag opnieuw een gebrek aan gewillig zangtalent was en ik wederom de microfoon ter hand nam, kreeg ik een nieuwe kans. Het was een nummer van Oasis waar ik, ondanks dat ik het tegenovergestelde van een Britpop-fan ben, de lyrics wel enigszins van kende. Nu ging het zingen dan ook een stuk beter, hoewel er gecastreerde katers zijn die beter toon kunnen houden dan ik. Het is simpelweg een kwestie van enigszins dezelfde toonovergangen te gebruiken als in het betreffende nummer, net zoals dat in games als Singstar werkt.

Rocken in de studio
De vetste toevoeging van World Tour is ongetwijfeld de Studio mode. Hierin kun je naar hartenlust kloten met ontelbare geluidjes en zes instrumenten (er zitten ook nog een keyboard en een drumkit in de Studio verscholen) om zo een geheel eigen nummer in elkaar te draaien.
Gooi dit “meesterwerkje” vervolgens op Guitar Hero Tunes, een online distributiekanaal, en deel het met de wereld. Je kunt zelfs een heel album maken, compleet met hoes, dat vervolgens eenzelfde route naar fame kan volgen als een echt album. G.H. Tunes houdt namelijk ook dingen bij als de populairste songs en albums en de snelste dalers en stijgers in de charts.
Download jij een van deze netjes gerangschikte songs van een andere speler, dan kun je die gewoon spelen op de vijf verschillende moeilijkheidsgraden. World Tour maakt deze gradaties in moeilijkheid namelijk automatisch aan, daarvoor hoef je nog geen vinger te verrekken.

Jammer
Samen met Brian heb ik nog minstens een half uur gehypnotiseerd staan kloten met de Studio, nog lang nadat alle andere journo’s naar de andere kant van de kamer vertrokken waren om weer een song te imiteren.
Terwijl Brian riedeltjes maakte op zijn gitaar, creëerde ik beats met de drumkit die ik gewoon via mijn gitaarcontroller kon bedienen. Hierbij kwam de nieuwe slidebar zeer goed van pas, want onder elk van de plaatjes zat weer een nieuwe shortcut om een bepaald ritme te maken.
Terwijl de lead director en ik zo lawaai zaten te produceren, was het net alsof we samen aan het jammen waren en dit zorgde voor een verbroederend gevoel, hoe lame dat ook klinkt. Zouden echte muzikanten hetzelfde voelen als ze met elkaar aan het rammen, zingen en pielen zijn? In dat geval had ik beter muzikant kunnen worden dan een (soort van) schrijver.

Verwachting
Echt waar, Rock Band 2 moet met iets geniaals komen om deze shit overtreffen. Was Guitar Hero eerst een manier om muzikale creativiteit te onderdrukken, World Tour wordt een medium om een nieuw soort muzikaal talent te creëren: de Digitale Band.

+ De Studio en daarbij G.H. Tunes.
+ Volledige customization van je band.
+ Het drumstel.
+ De vernieuwde gitaar.
- Waar gaat Rock Band straks mee komen?

REACTIES (0) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord