Dishonored 2 - Preview 

Dishonored 2 - Preview 2016-05-17T03:04:08
Niet Hitman, nee ook niet Deus Ex, maar Dishonored 2 wordt dé stealth-game van het jaar. Daar is Sven heilig van overtuigd na zijn bezoek aan Arkane Studios, waar hij het veelbelovende vervolg op de verrassing van 2012 heeft mogen aanschouwen. Welkom in Karnaca!

Wat doe je als je hoofdredacteur op skitrip moet en je daarom in zijn plaats op het vliegtuig naar Lyon wordt gezet, om daar als enige in de Benelux Dishonored 2 te mogen checken op het hoofdkantoor van Arkane Studios? Heel hard juichen en volop genieten van alle drank en culinair voedsel dat je voorgeschoteld krijgt natuurlijk! Oh, en een beetje opletten bij wat de ontwikkelaars over hun nieuwe game te zeggen hebben, dan hebben jullie er ook nog wat aan. Maar even serieus, sinds de aankondiging op de E3 vorig jaar kijk ik belachelijk veel uit naar Dishonored 2 en nu ik de game gezien heb en meer details weet, is dat alleen maar erger geworden. Iedereen die Dishonored net zo gaaf vindt als ik zal snappen waarom.

     

Oogverblindend

Voor de context is het handig om te weten wat ik precies van de game te zien kreeg. Na een korte algemene presentatie van co-director Harvey Smith, nam lead designer Dinga Bakaba de controller in handen, die met Emily en vervolgens met Corvo een deel van de missie in het Dust District speelde, waarover later meer. Het eerste dat opvalt is hoe waanzinnig Dishonored 2 eruit ziet. De unieke, schilderachtige stijl is nog helemaal intact, maar waar het eerste deel grafisch wat gedateerd kon aanvoelen, is er nu geen onscherpe texture meer te bekennen. Alles heeft bizar veel detail en de straten van Karnaca ogen heerlijk rauw en smerig, op een dusdanig geloofwaardige manier die ik zelden in games gezien heb. Dishonored 2 barst van de sfeer en is vreselijk fotogeniek, dus je zult het me vast niet kwalijk nemen dat ik dit artikel volprop met zoveel mogelijk oogverblindend mooie screenshots (vooral even openen in een nieuw tabblad of downloaden voor het beste resultaat, die shit is vrij epic).

Afgezien van de geniale art direction die Dishonored 1 al zo bijzonder maakte, heeft Dishonored 2 de visuele pracht te danken aan een nieuwe grafische motor: de Void Engine. Deze is gebaseerd op de id Tech 6 engine, waar bijvoorbeeld ook de nieuwe DOOM op draait, maar dan voor 90% herschreven om te voldoen aan de specifieke behoeftes van Arkane. Art director Sébastien Mitton benadrukte wat een verademing het is om niet beperkt te worden door een standaard engine. De Void Engine gaf hem de mogelijkheid om de lat een flink stuk hoger te leggen en dat is te zien: de belichting is retestrak en in de verweerde gezichten is elke porie met zorg geboetseerd.

     

Op naar Karnaca!

Zoals we al sinds de aankondiging weten, speelt Dishonored 2 vijftien jaar na de gebeurtenissen uit deel 1. Het gaat al jaren relatief voorspoedig in de Empire of the Isles; de inmiddels 25-jarige Emily Kaldwin is keizerin en de rattenplaag ligt ver achter ons. Tot Emily om nog onduidelijke redenen van de troon gestoten wordt en zij of Corvo Attano naar de meest zuidelijke stad van het rijk moet afreizen om haar plek terug te veroveren. Wat er precies aan het begin van de game gebeurt is nog een mysterie, maar duidelijk is dat er in één bepaalde bloedstollende scène gekozen moet worden of je met Emily of Corvo verder wilt. Daar speel je dan de rest van de game mee, wisselen van personage is er later niet meer bij. Mijn vermoeden is dat het ene personage zich opoffert en opgesloten wordt, zodat de ander kan ontsnappen naar Karnaca.

Over het verhaal ben ik weinig nieuws te weten gekomen, maar over de setting des te meer. Het verhaal begint in Dunwall, maar dit wordt al snel ingeruild door Karnaca, Corvo’s geboorteplaats en tevens hoofdstad van het eiland Serkonos. Waar Dunwall is geïnspireerd door Victoriaans Londen, lijkt Karnaca qua architectuur en klimaat meer op Barcelona of Havana. Er is meer rijkdom dan in Dunwall en in plaats van walvisvaart draait Karnaca vooral op zilvermijnen en windenergie. Klinkt aangenaam, maar schijn bedriegt.

De hertog van Serkonos voert een schrikbewind, er heerst grote sociale ongelijkheid, straten worden geregeerd door gangs en de zilvermijnen bedekken grote delen van de stad in een verstikkende laag stof. Om over de nasty vleesetende bloodflies nog maar te zwijgen. Het Dust District uit de demonstratie die wij kregen wordt, zoals de naam al doet vermoeden, het hardst getroffen door het stof en dit was ook meteen een belangrijk gameplay-element in deze missie. Op elk moment kan er een stofstorm opkomen, waardoor vijanden tijdelijk worden verblind en jij makkelijker kunt ontkomen. Op deze manier heeft elke missie en elke regio van Karnaca zijn eigen unieke thema, dat zowel in het verhaal als in de gameplay tot uiting kan komen.
    

To kill or not to kill...

Als je de super strakke stealth-actie van Dishonored 1 onder de knie hebt, zul je je ook direct thuisvoelen in Dishonored 2; de gameplay is in de basis hetzelfde. Voor wie graag te werk ging zonder slachtoffers te maken is er goed nieuws: er zijn bergen aan opties toegevoegd om non-lethal te spelen. Zo hebben de brute finishing moves allemaal een niet-dodelijke variant gekregen, zodat niet elk gevecht hoeft te eindigen in een bloedbad. Ook de magische krachten hebben nu meer ‘minder-dodelijke’ en stealthy toepassingen. In Dishonored 1 was het, tenminste voor mij, veel leuker om de moordzuchtige psychopaat uit te hangen, maar gelukkig lijken lethal en non-lethal nu veel meer in balans.

De magische krachten hebben sowieso meer diepgang gekregen, dankzij een vernieuwd upgrade-systeem. In plaats van één of twee upgrades per power, heeft elke power nu een hele tree met vertakkende upgrades. Hoeveel upgrades er precies zijn is ons niet verteld, maar een meer RPG-achtige keuzevrijheid in je speelstijl kan ik alleen maar toejuichen. De powers van Corvo zijn 15 jaar later in de basis nog ongeveer hetzelfde, maar gelukkig heeft Emily wel echt haar eigen assortiment aan freaky magie, met powers die niet zomaar rechtsstreeks van Corvo zijn overgenomen. Het meest interessant zijn Shadow Walk, waarmee Emily in een soort rookmonster kan veranderen, en Domino, waarmee het lot van verschillende vijanden met elkaar verbonden wordt.

   

één en al Chaos

Net als in Dishonored 1 is je speelstijl van invloed op de hoeveelheid chaos in de wereld; hoe meer mensen je omlegt, hoe meer chaos, hoe ellendiger de wereld en hoe slechter het verhaal afloopt. Dit werkt nu echter een stuk minder zwart-wit dan voorheen en hangt helemaal af van wie je omlegt en wiens leven je spaart. Alle personages die je tegenkomt hebben nu een persoonlijke gradatie in moraliteit/gedrag, dat te ontdekken is door The Heart te gebruiken, de bekende tool uit de eerste game. Mensen kunnen moorddadig, schuldig of sympathiek zijn. Het doden van een sympathiek persoon veroorzaakt veel meer chaos dan wanneer je een moorddadig figuur de keel doorsnijdt.

Er is daarnaast meer diepgang in de manier waarop chaos van invloed is op het verhaal. Dishonored 2 kent ontelbaar veel eindes en we hoeven niet meer te denken in alleen een goede of een slechte uitkomst. Harvey Smith wist me te verklappen dat het einde uit veel verschillende elementen bestaat, die onafhankelijk van elkaar worden beïnvloed door de specifieke keuzes die je in de game gemaakt hebt, bijvoorbeeld door hoe je bepaalde problemen in een missie hebt opgelost. Tel daar het chaos-level bij op en voilá: genoeg variatie om iedere speler zijn eigen einde te laten creëren.

Het lijkt me duidelijk, Arkane belooft zich op alle fronten te gaan overtreffen, door met Dishonored 2 allesbehalve een generiek vervolg neer te zetten. Het is nog lastig om in te schatten of de krachten van Emily lekker spelen, maar mijn aandacht heeft ze. Dishonored 2 kent dezelfde vertrouwde brute stealth-actie, maar dan met bakken meer diepgang. Dezelfde geniale visuele stijl die je bij de keel grijpt, maar nu ook grafisch zwaar indrukwekkend. En dit alles in een compleet nieuwe, spannende setting om te ontdekken. Hier tekenen fans voor! Eén nadeel: Dishonored 2 wordt slechts één á twee missies langer dan het origineel, maar dat is zo ongeveer het enige waar ik geen grote vooruitgang in zie. Dat wordt nog een lange wacht tot 11 november, al kunnen we op de aankomende E3 ongetwijfeld allemaal genieten van de eerste bewegende gameplaybeelden.

Voor een uitgebreidere impressie van Dishonored 2 koop je nu het nieuwe Power Unlimited magazine, waar ik in 4 pagina’s (en mijn eerste artikel voor het blad!) je nog meer over de game vertel. Bovendien moet je de artwork op de Dishonored-flipcover natuurlijk zelf in handen hebben om er optimaal van te kunnen genieten!

REACTIES (37) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord