Dit weten we van de singleplayercampagne van Disintegration 

Dit weten we van de singleplayercampagne van Disintegration 2020-04-08T14:08:24
Normaliter wordt er een compleet persevenement voor uitgetrokken, maar gezien het huidige klimaat dat niet toelaat, moest V1 Interactive met een creatieve oplossing komen. Dat resulteerde in een ietwat onorthodoxe conference call waar Dakota een exclusief kijkje van de singleplayercampagne van Disintegration kreeg. Hier lees je alles wat hij heeft geleerd tijdens deze presentatie.

De bèta van de multiplayermodus leerde ons al dat de nieuwe game, van oud Bungie-gediende Marcus Leto, meer is dan een reguliere shooter. Weloverwogen tactische keuzes worden in Disintegration afgewisseld met enerverende schietspektakels. Waar we in de multiplayerbèta echter nog bijna niks van terugzagen, is het verhaal achter de door mensen bestuurde robots.

Disintegration

  

Een stukje achtergrond

Overbevolking, voedseltekorten en een overweldigende pandemie: het thema van Disintegration klinkt maar al te bekend in de oren. De game speelt zich dan ook af in de nabije toekomst van onze eigen planeet. De toestand in Disintegration is echter dusdanig kritisch, dat als het zo doorgaat, de mensheid zal uitsterven. Wetenschappers hebben gelukkig een manier gevonden om de mens te laten voortbestaan.

Volgens deze wetenschappers is ‘Integration’ de enige manier om deze crisis te overleven.
Dat houdt in: je hersenen tijdelijk operatief laten verwijderen en vervolgens laten implanteren in een robot. Na tientallen jaren begint de mensheid echter dusdanig aan deze lichaamsstructuur te wennen, dat een prominente beweging, genaamd de Rayonne, verkondigt dat Integratie de enige manier van leven is. Natuurlijk zijn er ook (geïntegreerde) mensen die dit anders zien, en graag door het leven gaan als vlees en bloed. De Rayonne wil hier niks van weten en start een klopjacht, met als missie de complete mensheid te laten integreren.

Dat proces gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot, zeker gezien het feit dat wij (lees: de protagonist) het hier totaal mee oneens zijn. Spelers kruipen gedurende de campagne in de ‘huid’ van Romer Shoal, een van de mensen die het niet eens is met deze gedwongen integratie. Romer zelf is echter wel geïntegreerd en wordt gezien als een van de beste Gravcycle-piloten van de wereld. Samen met een groepje verzetsstrijders doet Romer er alles aan om weer mens te worden, maar daarvoor moeten ze eerst de Rayonne zien te verslaan.

Disintegration

   

Shooter/strategy-hybride

Nu hoor ik je denken: wat is in godsnaam een Gravcycle-piloot? Dat zal ik je uitleggen.
In Disintegration werk je vanuit een soort mechasuit-achtig voertuig dat beschikt over allerlei wapens en gadgets. Dat mechanische pak wordt de Gravcycle genoemd en speelt een belangrijke rol in Disintegration. Volgens de ontwikkelaars is de Gravcycle overigens ook een belangrijk element geweest in het slaan van een brug tussen real-time strategy-genre en first-person shooter-genre.

Disintegration begon ooit namelijk als een RTS, maar Lehto vond dit niet bijzonder genoeg en wilde spelers meer controle geven over de camera. De Gravcycle moet dit probleem oplossen. Het is namelijk zo dat de Gravcycle niet alleen als wapen fungeert, maar ook als camera. Op deze manier heeft de speler, tijdens het schieten, ontwijken en bevelen geven, te allen tijde controle over de camera.Deze bevelen geef je aan een groepje strijders, dat je door simpelweg op de grond te mikken een bepaalde kant op kunt sturen. Daar komt een stuk meer bij kijken dan op het eerste ogenblik lijkt, want deze manschappen kunnen namelijk voorgoed sterven. Het is dus belangrijk dat je tactisch te werk gaat. Denk aan het tijdig terugtrekken van de strijders als het te gevaarlijk wordt, of juist pushen als er wellicht iets te halen valt.

Deze verrassende gameplay is op zijn zachts gezegd wennen. Tijdens de multiplayerbèta heb ik behoorlijk lopen worstelen met de besturing van de Gravcycle, maar na een aantal potjes voelt alles een stuk logischer. Wat dat betreft komt de singleplayercampagne voor mij als geroepen, want daarin word ik misschien wat minder snel van kant gemaakt. Ook het speltempo greep mij al snel; Disintegration voelt namelijk een stuk sneller aan dan andere RTS-games. Doorgaans resulteert dat in overhaasten keuzes, ik ben erg benieuwd of ik hier gedurende de campagne handiger in wordt.

Tijdens de presentatie van Lehto werd ook gedemonstreerd hoe het landschap aangetast kan worden tijdens gevechten. Spelers moeten dus goed in de gaten houden of de dekking waar hun eenheid zich achter schuil houdt het niet begeeft, en andersom alle dekking van de vijand vernietigen zodat ze geen moment rust krijgen. Dit alles gebeurt vanuit het Combat Pulse-menu: wanneer spelers door dit menu heen bladeren en tactische plannen smeden, wordt de tijd sterk vertraagd. 

Disintegration

  

Manschappen verbeteren

Tijdens de presentatie benadrukt Letho de mogelijkheid om manschappen te verbeteren. Volgens het brein achter de nieuwe franchise is dat zelfs essentieel tijdens het doorlopen van de campagne. Vijanden worden namelijk steeds sterker en slimmer. Tijdens een kort vragenrondje ging Letho hier verder op in. Hij legt uit dat spelers troepen kunnen upgraden door salvage-materiaal te vinden. Dat kan gedurende de missies, maar spelers krijgen ook na afloop nog de kans de gehele map door te spitten. Perfect voor spelers die er zoals ik van houden om alle hoeken van de map nog eens uit te kammen.

Na het verzamelen van salvage-materiaal, krijgen spelers de optie om naar de speler-hub te gaan. Hier kunnen zij het materiaal omzetten in betere wapens en nieuwe vaardigheden. Zoals wel vaker het geval is, bij vergelijkbare titels als Destiny, gebeurt dit allemaal in het derdepersoonsperspectief.

Disintegration

  

Verschillende uitdagingen

Tijdens de presentatie werd duidelijk dat de singleplayercampagne beschikt over vier verschillende moeilijkheidsgraden: Slow Pace, Normal, Maverick en Outlaw. De Slow Pace-modus, schotelt spelers enkel en alleen het verhaal voor, niets meer en niets minder. Normal en Maverick bieden spelers niet alleen een moeilijkere maar ook een uitgebreidere uitdaging aan. Sterkere vijanden, met beter uitgedachte tactieken, zorgen er namelijk voor dat de speler bedachtzaam te werk moet gaan. Daar gaat natuurlijk tijd inzitten, zeker als je zoals ik nooit tevreden bent met je aanvalsplannen. Tenslotte is er nog de Outlaw-modus, volgens Letho is deze modus speciaal bedoeld voor de fijnproever. Zo benadrukt hij het feit dat dit de modus is waarop zijn team de game het liefste speelt. Verder haalt de ontwikkelaar aan dat de moeilijkheidsgraad invloed heeft op de speelduur van de game.

Wat ons wordt beloofd, is een volwaardige singleplayerervaring, compleet met upgrademogelijkheden, diepgaande speltactieken en een boeiend verhaal. En wat ik tot nu toe heb gezien, ziet er veelbelovend uit. Natuurlijk betreft het hier een garantie tot aan de deur, want ik heb de modus tenslotte zelf nog niet kunnen spelen. Het is allemaal nog even afwachten dus.

Disintegration heeft vooralsnog geen definitieve releasedatum, maar de game staat gepland voor het tweede kwartaal van 2020. Wat we wel weten, is dat de game verschijnt voor pc, PlayStation 4 en Xbox One.

REACTIES (4) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord