Wat speelde de PU-redactie in augustus

Wat speelde de PU-redactie in augustus? 2018-09-03T10:49:29
In deze nieuwe rubriek laten we elke maand de PU-redactie aan het woord over wat men de afgelopen maand zoal heeft gespeeld. Het zijn net gamers, die PU-redacteuren!

De zomermaanden waren altijd vrij dood voor gamers - een ideaal moment om wat games uit te spelen in die steeds langer wordende backlog - maar deze zomer valt helemaal nog niet zo tegen qua releases, niet in de laatste plaats dankzij het geniale Overcooked 2 en de nieuwe World of Warcraft-uitbreiding. Toch zijn er op de redactie meer dan genoeg klassiekers gespeeld om de tijd mee te doden.

AlieAlie

Ik heb mij deze maand beperkt tot één enkele game: World of Warcraft. Na een afwezigheid van een paar maanden heb ik de MMORPG een aantal weken geleden weer opgepakt. Ik moest natuurlijk wel een beetje voorbereid aan de nieuwe expansie (Battle for Azeroth) beginnen.

Mijn terugkeer in WoW viel ongeveer samen met de lancering van de pre-expansie-patch. Ik mocht meemaken hoe Sylvanas Windrunner Teldrassil met de grond gelijkmaakte en kon een week daarna samen met King Anduin (een soort van) wraak halen.

Inmiddels ben ik druk bezig met het doorspitten van Battle for Azeroth (lees hier mijn review). Of ik volgende maand alweer aan een andere game toekom, betwijfel ik. Daarvoor vind ik WoW weer veel te leuk.

Battle for Azeroth

   
GraddusGraddus

Ik zit momenteel een beetje in een retrofase. Zo speelde ik deze maand L.A. Noire, Dead Space 3 en - kuch - Call of Juarez: The Cartel nog eens door op de PlayStation 3, nadat ik ze jaren geleden al voor de Xbox 360 had voltooid.

Vervolgens werd tijdens een treinritje Amsterdam - Maastricht een groot deel van de Switch-versie van Captain Toad: Treasure Tracker verorberd (wat is dat toch een heerlijk spelletje), terwijl ook Red Faction Guerrilla: Re-Mars-Tered en de opgepoetste PS4-versie van de eerste Dead Rising eraan moesten geloven.

Daarnaast deed ik de reviews van We Happy Few en PES 2019. Die paar Nintendo 64- en SNES-games die ik tussendoor nog speelde laat ik voor nu maar even buiten beschouwing. Jep, al met al best een rustig maandje dus...

We Happy Few

  
MarvinMarvin

Het doet een beetje pijn om te moeten toegeven hier, maar de dagen van no-lifen in World of Warcraft zijn teruggekeerd. Het is ongeveer zeven jaar geleden dat ik voor het laatst zo veel uren in deze MMORPG stopte, maar nadat ik enkele uitbreidingen nagenoeg volledig heb overgeslagen wist Battle For Azeroth mij toch te overtuigen. Er zit zo’n onmogelijke bak content in die uitbreiding dat ik nog niet eens klaar ben met alle quests, en dat vindt de lore-liefhebbende nerd in mij ontzettend fijn. Nu mijn zomervakantie ten einde komt, moet ik weer minderen, en dat wordt lastig. De eerste raid komt er namelijk aan. Tijd voor discipline.

Is dat alles wat ik gespeeld heb? Zeker niet! De afgelopen maand behaalde ik zowaar mijn eerste Platinum Trophy ooit in een PS4-game. De meeste games boeien mij niet genoeg om te gaan Trophy hunten – meestal word ik afgeleid door het verhaal of weiger ik bepaalde gameplay-mechanieken uit te buiten – maar als het aankomt op LEGO Harry Potter 1-4 maak ik graag een uitzondering. Ik wil niet weten hoeveel tijd mijn vriendin en ik in de co-op hebben zitten; we hebben alleen die eerste game al twee keer helemaal doorgelopen zodat we beiden een Platinum bemachtigden. Hierna volgt jaar 5-7. Oh, en meer Pokémon Go, zoals altijd.

Lego Harry Potter

  
LauraLaura

Overcooked 2! Ik ben zwaar verslaafd aan die game. Hoewel ik meestal niet echt een ultieme verzamelaar ben (behalve in LEGO-spellen), weet dit spel mij toch te inspireren om zelfs in de grootste rotlevels die drie sterren te halen. Toegegeven, dat is ook omdat je op een gegeven moment echt veel sterren nodig hebt om nieuwe levels te unlocken.

Het is wel het allerleukste met zijn tweeën, want in je eentje moet je zo anders denken en constant schakelen: die hectiek is met zijn tweetjes al erg genoeg. Zoals ik in mijn review al schreef vind ik het vooral tof hoe je aan het begin van het level echt denkt, 'WAAAHH, wat is dit?!', om er vervolgens in je tweede speelronde veel comfortabeler mee te zijn en uiteindelijk na drie of vier keer proberen toch weer die drie sterren in je zak te kunnen steken. Vloeken, tieren, blijdschap, voldoening. Het is een klein spel, maar wel eentje waar ik regelmatig aan denk als ik andere dingen aan het doen ben. Even wachten... pizza!

Overcooked 2

  
MichelMichel

Ik heb augustus nauwelijks aan nieuwe games besteed; Overcooked 2 was de enige echt nieuwe titel die ik net als Laura heb gespeeld. Daar heb ik samen met mijn partner alleen nog maar de eerste wereld van doorlopen, want ik schiet er ongelooflijk snel in de stress van.

Naast Fortnite, dat ik sinds seizoen 4 trouw elk seizoen speel, heb ik mijn tijd vooral besteed aan de Bayonetta-games. Ik zal het maar gewoon toegeven: ondanks dat ik de eerste Bayonetta al eens op de Xbox 360 én Wii U heb opgestart, ben ik nooit verder gekomen dan de eerste paar levels. De game schopte mijn kont gewoon veels te hard. Op de Switch heb ik daarom besloten op easy te spelen, en daardoor is het mij eindelijk gelukt het origineel uit te spelen. Inmiddels ben ik met het vervolg bezig. Eindelijk kan ik meepraten over deze toffe games, al zullen puristen mij wel vertellen dat de échte ervaring pas op 'normal' begint.

Tot slot ben ik in augustus ook door de Crash Bandicoot: N.Sane Trilogy geraced. Ik heb de games al op de originele PlayStation gespeeld en vorig jaar de trilogie ook op PlayStation 4 doorlopen, maar doe het nu gewoon nog een keer op de Switch. Waarom? Omdat het gewoon heerlijke platformers zijn, daarom. Al blijf ik er bij dat de eerste Crash Bandicoot nog altijd de beste en meest pure platformer is!

Bayonetta 2

  
PeterKoelewijnPeterKoelewijn

In augustus verschijnt er bijna nooit iets, wat het de beste maand maakt om een paar oudere games te spelen. Ik begon de maand met het uitspelen van YS VIII: Lacrimosa of Dana voor Switch. Nee ik had nog nooit van de serie gehoord en ja, ik voel me een enorme dwaas dat ik al die jaren gewacht heb. Het is een van de beste actie-RPG’s die ik ooit gespeeld heb en een dikke aanrader als je van Kingdom Hearts-achtige gameplay houdt.

Verder heb ik Telltale’s Guardians of the Galaxy doorgespeeld, wat een hele klus was. De houterige animaties kan ik nog vergeven, maar hun manier van storytelling begint saai te worden en de concurrentie haalt ze links en rechts in. Erg teleurstellend. Een betere ervaring is Ori and the Blind Forest. Simpelweg briljant en ik hoop er gauw naar terug te keren… maar eerst nog even tegen de Horde vechten in World of Warcraft: Battle for Azeroth!

YS VIII: Lacrimosa of Dana

  
SvenSven

Ik had nooit gedacht dat het nog zou gebeuren, maar ik heb in augustus weer heel wat uren in No Man’s Sky gestopt! Met de komst van de NEXT-update is het wonder boven wonder iets geworden wat lijkt op een boeiende game. Ik zeg lijkt, want na die uren begonnen de planeten toch weer erg op elkaar te lijken en kwam ik opnieuw tot de conclusie dat eindeloos resources grinden en priegelige inventory management géén leuke gameplay is. En toch heb ik nog steeds ergens een zwak voor No Man’s Sky. Bovendien is het een prima game om te ontspannen met een goeie podcast op de achtergrond.

Terug op aarde zit ik ondertussen vuistdiep in Half-Life 2, speciaal voor het nieuwste deel van de Oog voor Detail-serial. Gelijk even opbiechten: ik had dit veertien jaar oude meesterwerk nog nooit fatsoenlijk gespeeld! Volkomen achterlijk natuurlijk, maar gelukkig is de game ook nu nog prima speelbaar. Meer daarover lees je hier!

No Man's Sky

  
KarimKarim

Ik heb afgelopen maand eindelijk Detroit: Become Human uitgespeeld. Man, wat was dat een toffe ervaring! Ik raad echt iedereen aan om deze game eens te spelen, je komt er gek genoeg ook echt achter hoe je zelf in elkaar steekt. Best confronterend ook.

Verder heb ik doordat ik veel stream echt bakken met games gespeeld en Splinter Cell: Blacklist voor de tweede keer in m’n leven uitgespeeld. Ook heb ik erg veel tijd besteed aan Pokémon TCG Online, Sea of Thieves en ben ik samen met m’n vriendin onze Super Smash-skills aan het bijschaven in de Wii U-versie, zodat we Samuel ooit een keertje kunnen verslaan.

Detroit: Become Human


WouterWouter

De afgelopen week stond volledig in het teken van de Spinnemans, maar daar mag ik nog even weinig over vertellen. Check mijn review online aanstaande dinsdag! Eerder deze maand heb ik The Banner Saga 3 gerecenseerd voor PU magazine en de trilogiesluiter was een redelijk emotioneel ritje waar ik nog amper van ben bekomen. Ik speel deze serie al sinds 2014 en ondanks de frisse setting hebben de characters en het verhaal me zeker niet koud gelaten. Ben zwaar benieuwd waar ontwikkelaar Stoic hierna mee gaat komen…

Oja, ik heb ook nog even Detroit: Become Human opgestart en de eerste hoofdstukken daarvan gespeeld, maar ik was al snel toe aan wat actie en vinger-fitness, dus ik heb eindelijk Wolfenstein II: The New Colossus uitgespeeld. Ondanks de frustratie dat ik tijdens de eindbaas (ik wist écht niet dat ik al op het einde was) de moeilijkheidsgraad naar beneden heb gedraaid waardoor ik een Trophy ben misgelopen, zorgde de bevredigende, zieke afsluiter er voor dat ik dit avontuur van B.J. niet snel zal vergeten. Ik vind´m niet zo sterk als The New Order, maar er zitten wel weer een paar gestoord goede momenten in deze game!

Wolfenstein II

  
JohanJohan

Ik heb deze maand vooral veel Overwatch gespeeld - Lucioball is terug! Samen met mijn vaste gamebuddy heb ik me bijna naar Diamond gewerkt. Het is vaak een frustrerende modus - achter de bal aan hobbelen terwijl je eigenlijk net iets te langzaam loopt, je schot mistimen en de bal langs je zien vliegen richting je eigen doel, of door een kleine miscalculatie net op het verkeerde moment springen wanneer je je doel probeert te verdedigen.

Maar de momenten dat je dan daadwerkelijk een vette goal maakt door over de keeper te lobben of met een mooi voorzetje van je medespeler jezelf van een jumppad lanceert om vanuit de lucht de bal de hoek in te knallen, maken de struggles het allemaal waard. Helaas verdwijnt de modus deze week alweer, dus het gaat er om spannen of het ons gaat lukken die volgende rank te halen.

Daarnaast heb ik diezelfde vriend eindelijk kunnen overtuigen te beginnen aan Hollow Knight. Toen hij zijn ervaringen beschreef, begonnen mijn vingers toch te jeuken en heb ik hem zelf maar weer eens aangeslingerd voor een tweede playthrough, nu alle DLC af is. Wát een game! De strakke combat, prachtige artstyle en melancholische atmosfeer zijn zo vakkundig neergezet dat dit een serieuze kandidaat was voor mijn GOTY van 2017 - hetzelfde jaar dat Breath of the Wild en Horizon: Zero Dawn uitkwamen.

Overwatch


Wat hebben jullie allemaal in augustus gespeeld? Laat het weten in de reacties!

REACTIES (14) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord