Waarom het goed is dat Assassin's Creed een jaartje pauze nam 

Wat er slecht is aan Assassin's Creed 2017-10-25T23:23:18
Deze week is het dan eindelijk zover, dan kunnen we lekker zand tussen onze billen krijgen terwijl we door de woestijnen van Egypte klauteren in Assassin’s Creed Origins. Het is inmiddels alweer eventjes geleden sinds we een Assassin's Creed-game hebben gehad en volgens Tingle was dat maar goed ook.

Bugs

Aan het begin van de franchise waren de Assassin's Creed-games nog redelijk gepolijst. Natuurlijk heeft elke open wereld-game zo zijn bugs en achterstanden, het is nu eenmaal moeilijk om een enorme wereld te bouwen zonder hier en daar een steek te laten vallen. Maar de laatste paar games zitten echt vól met fouten. Met als meest infamous voorbeeld natuurlijk Assassin’s Creed Unity, die zelfs na enorm veel patches, waarvan de bestanden samen ondertussen groter is dat de game zelf, nog stikt van de slordigheidsfoutjes. En, net zoals met mijn teksten, wordt hier niet goed op gereageerd. Een jaar extra geeft de ontwikkelaar mooi de tijd om al deze foutjes weg te werken voordat wij het product in handen krijgen. Toch? *Kijkt even naar Wouter die de game aan het reviewen is.* Oh...

Bugs
    

Teveel games, te weinig tijd

De eerste Assassin’s Creed kwam uit in 2007, dat maakt de serie alweer tien jaar oud. In die tijd zijn er ook al tien games uitgekomen en dat is alleen als je de main games meetelt. Als we spin-offs/mobile games meenemen komt het getal halverwege de twintig. Nu is mijn wiskunde niet geweldig, maar volgens mij kom je dan uit op 2,5 games per jaar! Waarom zullen we de serie nou zat zijn denk je, Ubi?

Alle games
    

Spin-offs

Laten we het meteen even wat uitgebreider over de spin-offs hebben, want zo geweldig zijn ze jammer genoeg niet. Op een enkele uitschieter na (Liberation bijvoorbeeld, niet dat je die gespeeld hebt) zijn de games, als je mazzel hebt, van middelmatige kwaliteit. Als Ubisoft voortaan het budget en de mankracht die nu worden gebruikt voor de kleinere titels toevoegen aan het hoofdteam, kan het misschien weer eens wat worden met de franchise.

AC: Liberation
  

Het heden

Phoe hey, wat is dit een zooitje. Het begon veelbelovend met een fascinerend concept; een machine waarmee je de herinneringen van je voorvaderen kan beleven, om zodoende ook nog eens vaardigheden van ze te leren? Vet! Alleen toen moest Desmond een saai kutpersonage worden en in plaats van dat er een goed, intiem plot ontstond tussen de assassijnen de tempeliers, liep het hele verhaal volledig uit de hand. 'Ohja, het is ook nog eens bijna het einde van wereld,' zei iemand rond 2010 in een mooi pak in het kantoor van Ubisoft. ‘Daar moeten we wat mee doen!’ Wederom een gevalletje van verloren potentie. Gelukkig speelt Assassin's Creed Origins zich, zoals de naam al verklapt, vóór al deze ellende af. Laten we daarom hopen op een verhaal dat wat rustiger aan doet. Hoewel je zou kunnen zeggen dat het schrijfwerk over het algemeen het probleem is van Assassin's Creed (en wel meer Ubi-games), waardoor de hoofdpersonages ook nooit echt boeiend zijn en vele dialogen je je handpalm tegen je voorhoofd laten slappen.

Slap
   

Microtransacties

Maar natuurlijk was Assassin’s Creed een van de eerste franchises die besloot dat het een geweldig idee was om microtransacties in een game te gooien die in de eerste instantie al minimaal 60 euro kost. In Unity bijvoorbeeld mag je lekker bijbetalen als je meer invloed wil hebben over de looks van Arno. Althans, je kan (bijna) alles wel vrijspelen door gewoon door de game te spelen, je hoeft er dan alleen maar tientallen uren in de steken. Assassin's Creed heeft nooit veel respect voor onze tijd gehad, of wel dan? Jammer genoeg weten we al dat Assassin's Creed Origins ook weer tjokvol zit met dit soort geweldige transacties… Laten we hopen dat deze trend snel voorbij is na alle weerstand onder de gamers.

Microtransacties
   
     

Zinloze content

Elke open wereld-game heeft moeite om hun enorme map te vullen met interessante activiteiten en eigenlijk bestaat er nog geen game die het 100% succesvol voor elkaar heeft gekregen. Zelfs een parel zoals The Witcher 3 zit vol met repetitieve, kleine bezigheden op je map, iets wat je bij die titel prima door de vingers kan zien. Maar Assassin’s Creed… where to even begin? Wil je elke twee minuten uit je boot springen om naar een eiland te zwemmen voor 1 kist, en dat dit process zo’n 200 keer herhalen? (Black Flag) Of spendeer je liever zo’n zes uur -als je een guide gebruikt, anders kun je het helemaal vergeten- aan het bemachtigen van veren voor de ondankbare moeder? (Assassin's Creed 2) Gelukkig heeft Ubi wel enigszins van hun fouten geleerd en kwamen collectibles al vrij snel op de map te staan en kreeg je sinds Assassin's Creed: Brotherhood altijd wel beloningen voor je harde werk. Maar helemaal bevredigend is het nog nooit geweest. Een blik op de monitor van Wouter leert dat er in ieder geval niet weinig content in Assassin's Creed Origins is. Of het zinvol is? Ja, daarover kunnen we nog geen embargobrekende dingen over zeggen...

Veren
  

Te makkelijk

Assassin’s Creed is nooit moeilijk geweest. Hele groepen vijanden kan je aan stukken slashen door een paar keer op de counter-knop te douwen. In de meeste delen is het bijna een prestatie om dood te gaan, tenzij je weer eens van een gebouw afpleurt omdat je personage verkeerd springt óf wanneer je gezien wordt in missies waar dat spontaan niet meer mocht. Op deze twee uitzonderingen na ga je bijna nooit dood in een Assassin's Creed-game en dat is extra raar voor een game waarin je zogenaamd stealthy te werk moet gaan; vechten is altijd de beste optie (als het een optie is). Gelukkig lijkt het erop dat Assassin’s Creed Origins een stuk pittiger is, want Wouter loopt continu te schelden wanneer hij weer in het zand bijt! Gelukkig is dit dan ook de eerste Assassin's Creed-game met een moeilijkheidsgraad. \o/


  

De parkour werd steeds kutter

Er zijn veel dingen die Assassin’s Creed vet maakt, maar voor velen is parkour een belangrijk deel van de appeal. Maar eenmaal bij Assassin's Creed 3 beland, was het freerunnen steeds verder naar de achtergrond geduwd. Het zal je misschien verbazen, maar toen Amerika nog niet Trump als president had, waren er nog geen wolkenkrabbers! Dus ja, continu lullige gebouwtje beklimmen van hooguit twee verdiepingen werd al snel saai en het nieuwe parkour met bomen voor in de bossen is ook niet boeiend genoeg. Dit bleef het geval tot Assassin's Creed: Unity, maar die had weer een hele zooi andere problemen. Arno’s klimvaardigheden zijn daarin te sporadisch en onrealistisch, dat het niet meer voelt alsof je controle over hem hebt. Toen voegde Assassin's Creed: Syndicate de Batman-grijphaak toe en werd klimmen helemaal overbodig. Nou staat Egypte ook niet echt bekend om hun flatgebouwen (afgezien van de Piramides), dus het lijkt erop dat de nadruk wederom niet heel erg meer op parkours zal liggen. Je kan beter je kameel pakken.

REACTIES (54) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord