Special: Battlefield-franchise in vogelvlucht 

Special: Battlefield-franchise in vogelvlucht 2012-09-17T13:01:15
Battlefield 3 is zonder twijfel één van de meest knallende releases dit jaar. Samen met concurrent Call of Duty: Modern Warfare 3, representeert de game de crème de la crème op het gebied van virtuele oorlogssimulatie. Battlefield 3 markeert feitelijk de doorbraak van de serie bij het grote publiek. Voor alle n00bs, maar ook voor doorgewinterde veteranen van DICE’s aim-and-fire-reeks, dook Graddus in het archief en zette hij een ronkend resumé van de Battlefield-games door de jaren heen op papier!

Waar begin je een feature met een overzicht van de Battlefield-franchise? En nee, deze vraag is niet bedoelt zodat alle wijsneuzen kunnen zeggen “Bij het eerste deel natuurlijk, baklap”, want dat begrijp ik zelf ook nog wel. Ik wil er eigenlijk mee aangeven dat een simpele, resumerende opsomming van de games mij te makkelijk is. De reviews hebben jaren geleden al in de PU gestaan.

Laten we het dus anders doen: we maken die shit wetenschappelijk. Dat betekent dat ik per deel uit de serie aangeef wat die game betekent heeft op de evolutionaire Battlefield-ladder, de ontwikkeling van de reeks zo je wilt. Het gaat er ditmaal dus een keer niet zozeer om welk deel het beste was, maar welke titels revolutionair. Zie deze feature dan ook als een soort kruising tussen een geschiedenis- en een biologieles, maar dan leuk en interessant!

Battlefield 1942 (2002)

Battlefield 1942 mag dan officieel de eerste game uit de Battlefield-serie zijn, feitelijk was het vrij onbekende Codename Eagle (gereleased in 1999) de spirituele Godfather van de reeks. Dit spelleke was ontwikkeld aan de hand van de Refractor Engine, de motor die first-person (multiplayer)gameplay in grote levels en omgevingen mogelijk maakte. Een gemodificeerde Refractor-variant zou de basis worden waarop Battlefield een groot aantal delen zou draaien, voordat de inmiddels befaamde Frostbite Engine het stokje overnam.

Het eerste deel van Battlefield verbaasde ten tijde van release vriend en vijand met de opvallend afwisselende gameplay, die voor het eerst virtuele oorlogen op grote schaal te land, ter zee en in de lucht mogelijk maakte. De game viel vooral op door de extreme mate van vrijheid die spelers hadden en de grote afwisseling aan wapens en voertuigen. Het spel kende een singleplayercampagne, maar veel populairder bleek de multiplayer. Maximaal 64 spelers (maar dan moest je wel een NASA-PC hebben) konden los gaan op de slagvelden. Tot op de dag van vandaag wordt Battlefield 1942 door een klein aantal devote fans nog steeds gespeeld, waarbij vooral de mogelijkheid om zelf maps middels mods te maken populair is.

  • Evolutionare significantie op de schaal van Graddus: 10/10 – De oervader uit de serie, dus wat had je anders verwacht?

Battlefield: Vietnam (2004)

De tweede stand-alone Battlefield-game was Vietnam, een spel dat zich (je had het al geraden) in het Aziatische land uit de titel afspeelde. Battlefield: Vietnam borduurde voort op het succes van het eerste deel, en hield voor het grootste deel de beproefde gameplay in stand. Er waren uiteraard wel een aantal (kleine) veranderingen: er lag door de setting een grote nadruk op gevechten in de jungle, de wapens waren ‘geVietnameerd’ (vlammenwerper ftw!) en uiteraard maakte de beruchte Vietcong zijn opwachting. Voor de rest was de toevoeging van een 3D-map een zegen, maar al met al leek ‘Nam toch wel erg veel op zijn voorganger. Opvallend feitje is wel dat de game, samen met Battlefield 3 en Bad Company 2, de enige uit de reeks is waar bloed in zit, en dat betekent sowieso +1 op de schaal van Graddus!

  • Evolutionare significantie op de schaal van Graddus: 4/10 – Weinig verandering/verbetering ten opzichte van het origineel, behalve een andere setting. Oh ja, en bloed!

Battlefield 2 (2005)

Battlefield 2 bracht het strijdtoneel voor het eerst naar het heden. Dat betekende dus knallen met moderne wapens en hedendaagse voertuigen (een stiekeme inspiratiebron voor Infinity Ward bij het bedenken van Modern Warfare wellicht?). Het bleek een uitstekende keuze van ontwikkelaar DICE, dat met Battlefield 2 unaniem geprezen werd om zijn kwaliteit en designkeuzes.

Battlefield 2 was niet alleen een grote verbetering ten opzichte van 1942, het spel bracht ook vernieuwing met zich mee. De game speelt zich af in 2007, ten tijde van release nog toekomst, maar inmiddels natuurlijk achterhaalde koek. Wat nog wel altijd actueel is, is dat één van de speelbare facties (naast het geijkte Amerika en Europa) China was. Een oorlog in real-life tussen de VS en China lijkt misschien een ver van je bed show, maar ik heb het idee dat die shit er best nog wel eens van zou kunnen komen. Maar goed, we dwalen af, terug naar de game: Battlefield 2 legde een nog sterkere nadruk op teamwork, en door een oppoetsbeurt van de Refractor Engine kwamen lichteffecten en physics realistischer in beeld dan ooit. Verder was de toevoeging van de commandant - die dubbele punten scoorde als hij in leven bleef - natuurlijk een briljante toevoeging.

  • Evolutionare significantie op de schaal van Graddus: 7/10 – Deel twee borduurde voort op de kwalitatief goede basis van de serie, maar voegde daar genoeg shit aan toe om origineel te zijn.

Battlefield 2: Modern Combat (2005)

Battlefield 2: Modern Combat markeerde het debuut van de franchise op console. Hierdoor zag het er misschien allemaal wat minder fraai uit dan PC-gamers gewend waren en er waren hier en daar een aantal elementen geschrapt (de good-old PlayStation 2 liep immers al op zijn laatste benen), maar de essentie van de gameplay was intact gebleven en dat was toch het belangrijkste. Modern Combat knalde gewoon weer heerlijk weg, en droeg hiermee zijn steentje bij aan de opkomst van online gaming op consoles. Het spel werd later nog gepoort naar de Xbox 360 (met opgepoetste graphics en meer online functionaliteit), maar kon op dat apparaat toch niet echt wedijveren met de eerste generatie échte next-gen games. Al met al was Battlefield 2: Modern Combat echter een meer dan geslaagde eerste stap naar de thuiscomputer en liet het de tot dan toe ‘onwetende’ consolespelers eens goed zien hoe vet online oorlogje voeren wel niet kon zijn!

  • Evolutionare significantie op de schaal van Graddus: 7/10 – Het werkte zeker nog niet optimaal allemaal, maar de stap naar de consoles was door Battlefield dan eindelijk gezet.

Battlefield 2142 (2006)

Teleurstellend genoeg kan Battlefield 2142 in retrospectief feitelijk gezien worden als een stap achteruit ten opzichte van voorgaande delen. Door de futuristische setting hadden de makers meer vrijheid om hun creativiteit de vrije loop te laten, maar ze lieten dit goed beschouwd teleurstellend na. De voertuigen waren in principe dezelfde als in Battlefield 2, alleen dan met een sci-fi sausje eroverheen (al waren de mechs wel übercool). Erger was nog dat de setting door lang niet alle spelers werd gedigt, en ook de pers was minder lovend dan over voorgaande delen. Battlefield 2142 is dus uniek in de serie doordat de game zich in de toekomst afspeelt, maar haal dit ‘laagje chroom’ weg en je hebt - net als met het uitstapje naar Vietnam - een game die gewoon té veel op zijn prequels lijkt. Een redelijke titel dus, maar de lat was door deel twee gewoonweg erg hoog gelegd.

  • Evolutionare significantie op de schaal van Graddus: 5/10 – Battlefield 2142 was uniek in zijn setting, maar ook niet meer dan dat. DICE had meer met het futuristische stijltje kunnen en eigenlijk móeten doen dan slechts een cosmetische metamorfose.

Battlefield: Bad Company (2008)

Battlefield: Bad Company bracht een frisse wind naar de serie. De game kende door de kracht van de nieuwe Frostbite Engine voor het eerst ‘volledig verwoestbare omgevingen’ (wat anno 2011 - met spellen als Red faction als referentiekader - een beetje lachwekkend overkomt), een verhalende singleplayer en bovenal: humor! Het stel mafkezen waarmee je op pad ging bracht een aangenaam luchtig sfeertje met zich mee, terwijl de gameplay ouderwets realistisch en vet was. Bad Company was door zijn ‘consoleroots’ iets toegangekelijker dan zijn voorgangers, maar juist hierdoor kon ook een nieuw publiek aan de Battlefield-reeks ruiken. Belangrijk was dat de multiplayer (tot 24 man tegelijk) zich kon meten met die op PC. Hierdoor bleef de game ook maanden na release één van de meest gespeelde titels op Xbox Live en PSN.

Zoals zo vaak waren de echte die-hard Battlefield-fans minder te spreken over de ‘versimpeling’ van hun favoriet, maar de verkoopcijfers logen niet: Bad Company was een triomf en DICE zag dat ze goud in handen hadden. Het was duidelijk: deel twee van de Bad Company spin-offs zou slechts een kwestie van tijd zijn...

  • Evolutionare significantie op de schaal van Graddus: 9/10 – Een nieuwe, luchtigere benadering en een sterkere singleplayer dan ooit tevoren. Bad Company voelde fris, toch vertrouwd en was gewoon top!

Battlefield Heroes (2009)

Battlefield Heroes was de eerste van de play-for-free games die EA voor de serie uitbracht. Het spel kende een opvallend cartoony stijltje en een derdepersoons perspectief. Hierdoor oogde Heroes op het eerste gezicht nogal kiddy en weird, maar zodra je het speelde prikte je daar direct doorheen: dit was toch echt 100% Battlefield. DICE verkreeg inkomsten via adverteerders en microtransacties die spelers konden afsluiten, bijvoorbeeld de aankoop van een beter wapen of een nieuwe outfit. De simpele graphics waren voor sommige spelers natuurlijk een punt van kritiek, maar het zorgde er wel voor dat de game als een zonnetje draaide, ook op PC’s die niet 30.000 euro kosten. Battlefield Heroes was dus een vreemde eend in de bijt en werd misschien mede hierdoor niet héél erg enthousiast ontvangen, maar met zijn excentrieke stijltje en het pay-per-item systeem natuurlijk wel extreem vernieuwend en evolutionair.

  • Evolutionare significantie op de schaal van Graddus: 9/10 – Heroes was een gewaagde stap voor de serie, waarmee gekeken werd of de serie ook via andere kanalen aan de man kon worden gebracht. Dat bleek het geval, niet in de laatste plaats door de originalteit en kwaliteit van het spel zelf.

Battlefield 1943 (2009)

Na Battlefield Heroes introduceerde DICE in 2009 met Battlefield 1943 nóg een nieuw en uniek gezicht in de serie. De game was een downloadbare titel voor Xbox Live en PSN, en was dus zeker niet de meest uitgebreide Battlefield-variant die ooit op de markt is verschenen. Dit mocht de pret niet drukken, want achter de uitgeklede voorkant ging een sexy spel schuil dat juist door de lage aanschafprijs en lichtelijk versimpelde gameplay uiterst populair werd. Op de evolutionaire ladder mag Battlefield 1943 ook niet worden onderschat, daar de game tot op zekere hoogte liet zien dat downloadbare spellen de toekomst hebben. ‘Ff een potje Battlefield spelen’ kreeg door 1943 een hele nieuwe betekenis en na het play-for-free experiment van Heroes, bewees DICE wederom dat ze hun franchise ook via andere methodes en kanalen bij gamers succesvol onder de aandacht konden brengen.

  • Evolutionare significantie op de schaal van Graddus: 8/10 – Wederom een ander soort Battlefield dan de fans gewend waren. De beslissing om een Battlefield-game op ‘kleinere’ schaal te maken die toch de sfeer van de serie uitademde, bleek echter net zo gewaagd als geslaagd.

Battlefield: Bad Company 2 (2010)

Je kon erop wachten: door de populariteit van de eerste Bad Company-game, was deel twee eigenlijk altijd wel een zekerheidje. Het spel had de zware taak om zijn geweldige voorganger op zijn minst te evenaren, maar dit bleek geen enkel probleem. Publiek en pers waren lyrisch, en Bad Company 2 verkocht als een malloot. De nadruk lag nog meer op omgevingen die volledig naar de tyfus konden, en door de extreem goede graphics en het vele detail was de destructieve impact van het doen en laten van spelers beter zichtbaar dan ooit tevoren. Feitelijk was alles aan Bad Company 2 méér, bruter en beter dan deel één, behalve dan wellicht het verhaal. De game miste door zijn grimmige karakter namelijk de luchtigheid die de eerste Bad Company zo kenmerkte. Op de evolutionare ladder was deel twee ook aanzienlijk minder significant, aangezien het spel meer voortborduurde op een sterk fundament dan dat het daadwerkelijk gewaagde nieuwe dingen introduceerde...

  • Evolutionare significantie op de schaal van Graddus: 4/10 – Een populair vervolg, dat een tikkeltje serieuzer was dan zijn voorganger. Een uitermate strakke game, maar helaas niet echt vernieuwend.

Battlefield 3 (2011)

Wat is er de laatste tijd allemaal wel niet gezegd en geschreven over Battlefield 3? Het spel ging tot aan de release gepaard met een shitload aan vette trailers en gameplayvideo’s, en kende daarnaast een uitermate succesvolle bèta. Bedenk je echter wel dat dit feitelijk de eerste échte Battlefield-titel is sinds het 6 jaar geleden gereleasde Battlefield 2. Zou DICE nog steeds over het fingerspitzengefühl beschikken om een échte, old-skool Battlefield-game te maken? Natuurlijk wel, en nu het spel officieel vanaf vandaag in de winkels ligt, kan iedereen eindelijk aan de slag met de game die - na jaren van dominatie door Call of Duty - de verhoudingen in het first-person shootergenre eindelijk weer op scherp heeft gezet.

  • Evolutionare significantie op de schaal van Graddus: ?/10 – De tijd zal het leren, maar dit zou wel eens de game kunnen worden die de Battlefield-reeks écht tot volle wasdom brengt bij het grote publiek!

REACTIES (79) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord