Pu.nl’s beste games van het decennium 30 t/m 16 – met oa Journey, DOOM en Until Dawn 

Pu.nl’s beste games van het decennium 30 t/m 16 2019-12-26T22:02:29
‘2010-2019 is een van de beste decennia op het gebied van video games óóit’ is geen gewaagde uitspraak; er zijn er per slot van rekening nog niet zoveel. Dus als we terugblikken naar de laatste 10 jaar en daar de allerbeste, digitale, interactieve creaties uit kiezen, is dat een eindejaarswaardig feest!

De voltallige PU.nl-redactie heeft zijn stem uitgebracht op een lijst van 179 zorgvuldig gecureerde titels, en daaruit de 45 beste video games van 2010 tot en met 2019 gekozen plus gerankt. Deze onvergetelijke games hebben we voorzien van, zoals je gewend bent, prachtige tekstjes vol met superlatieven en liefde voor video games, en dat verdeeld over 4 verschillende features. In het vorige deel besproken we nummers 45 t/m 31, laten we nu snel verder gaan met 30 tot en met 16!

   

30. Rayman: Origins

FlorianRayman was een dikke hit op de eerste PlayStation en heb die game helemaal grijs gespeeld als klein ventje, maar de Rayman games die daarna uitkwamen waren helaas niet zo boeiend. Tot Rayman: Origins uitkwam, nu al weer 8 jaar geleden! Rayman: Origins is niet alleen een van de leukste platform games die ik ooit heb gespeeld, maar vooral ook een van de leukste co-op games.

Nachtenlang heb ik Rayman: Origins gespeeld met een paar vrienden op de bank en na een paar biertjes was de chaos compleet. Ik heb er zelfs een bijnaam aan over gehouden, aangezien ik het prachtig vond om touwen als eerste te pakken en weg te halen voor de andere spelers. Sindsdien ben ik een ‘vieze touw wegkaper’, een bijnaam die ik met trots met me mee draag! Er ging maar 1 game over Rayman: Origins heen… Yup, Rayman: Legends.

   

29. Batman: Arkham City

WimpieArkham City, naar mijn mening de beste Batman-game ooit. Rocksteady nam de formule die Arkham Asylum zo goed maakte en breidde die uit op elke mogelijke manier. Authenticiteit, stealth en natuurlijk de schurken werden gebruikt om het bijna perfecte Asylum te overtreffen. Vanaf het moment dat ik de open wereld van Arkham City betrad, voelde ik dat de makers ontzettend goed naar het bronmateriaal hebben gekeken.

De duistere en grimmige sfeer neemt wat inspiratie uit de comics, voegt een snufje van Tim Burtons grimmige en duistere sfeer toe, en heeft de eindeloze flair van de animatieseries met geweldige acteerprestaties van Kevin Conroy en Mark Hamill. De stealth gameplay, die bestaat uit het systematisch isoleren van je vijanden en ze de stuipen op het lijf jagen, voelt nóg meer gepolijst en Batmans Rogues Gallery was nog nooit zo uitgebreid: Hugo Strange, Mad Hatter, Two-Face, Penguin en nog veel meer baddies zijn allemaal van de partij. Daarbij brengt Mister Freeze een van de meest dope boss battles ooit in een Batman-game. Wat wil een fan van games en de Caped Crusader nog meer?!

 Batman: Arkham City
   

28. Dragon Age: Inquisition

AlieGoh, Alie die iets lovends zegt over een BioWare-game. Ondanks dat deze spellenmaker het bij mij heel bont kan maken *kuch Anthem*, sta ik ook in 2019 nog vierkant achter mijn liefde voor Dragon Age: Inquisition. Ik heb honderden uren in deze game gestoken. Uren die ik nooit meer zal vergeten. En ja, ik weet hoe melodramatisch dat klinkt, maar ik denk nog zó vaak terug aan deze game. De wereld en het verhaal zijn geweldig, maar het zijn - net zoals bij elke BioWare-game – vooral de personages die van Dragon Age: Inquisition een van de allerbeste games ooit maken. Want hoe irritant ik Sera af en toe ook vond, hoe lastig het was om het Vivienne naar haar zin te maken en hoe graag ik Blackwall ook op zijn muil wilde stompen; het zijn stuk voor stuk ronduit onvergetelijke personages.  

  

27. Rise of the Tomb Raider

RoedieRise of the Tomb Raider bouwt verder op wat Tomb Raider 2013 zo goed maakt. De mysterieuze tombs en locaties wil je blijven verkennen, ondanks dat het je moeilijk wordt gemaakt door obstakels die je à la Uncharted met vallen en opstaan moet omzeilen. Op sommige punten is de spanning om te snijden, zoals bij het gevecht met de beer aan het begin van de game. De puzzels zijn uitdagend genoeg en als je de hele game uit kan spelen zonder ook maar iets te googelen, mag je best wel trots zijn. Tel daar de grafische boost die de game heeft gekregen bij op, en wat wil je nog meer in een action-adventure-game?

Dankzij de uitstekende worldbuilding, aangrijpende actie en storytelling mag je Rise of the Tomb Raider eigenlijk niet missen. Helaas weet het vervolg, Shadow of the Tomb Raider, dit niveau nooit te behalen.

 Rise of the Tomb Raider
   

26. Ori and the Blind Forest

TjeerdJe bent een wit flupsellichtbeestje, opgevoed door een slome mama beersloth die uiteindelijk het leven geeft door een wegkwijnend bos. Ori begint aandoenlijk en hartverscheurend en blijkt daarna een pittige Metroidvania. De game speelt zich af op een schilderachtig handgetekend canvas die samen met de schitterende meeslepende soundtrack een sfeer neerzet die je niet snel zult vergeten. De game zit waanzinnig goed in elkaar en blijft je uitdagen met nieuwe manieren om je vijanden te verschalken en telkens een stukje verder te komen. Door keiharde sequenties zoals de tree of life zijn ongetwijfeld een heleboel gamers afgehaakt, maar als je door hebt gezet, weet je dat het elke zweetdruppel en scheldkannonade waard is geweest. Want Ori and the Blind Forst is er zo eentje waardoor het genre compleet in je hart geabsorbeerd wordt. Misschien kunnen we als ode het genre omdopen tot Metrorivania.  

Of niet.  

Ziet er niet uit natuurlijk.

  

25. Rayman Legends

LauraCastle Rock, dat is eigenlijk alles wat je hoeft te weten. Wil je toch iets meer? Komt het: Rayman Legends (2013) is het vervolg op Rayman Origins uit 2011, waarin Ubisoft-mascotte Rayman samen met zijn vrienden in een nieuw sidescrolling platformavontuur terechtkomt. De game valt precies tussen Sonic en Mario: het is echt gemaakt om er in één keer zo soepel mogelijk doorheen te rennen, al springend, zwierend en vooral vijand afmakend. Castle Rock is het tofste level, want hierin doet iedereen mee op de maat van Black Betty om je uit te dagen op het juiste ritme door het level heen te vliegen. Rayman Legends heeft een heel eigen visuele stijl, is lekker laagdrempelig én kan co-op op de bank worden gespeeld. Het werkt goed, het ziet er zo kleurrijk uit dat je er vrolijk van wordt en er zit ook een gezonde dosis humor in. Dit spel behoort zeker weten tot de beste platformgames ooit gemaakt.

Rayman Legends
   

24. Until Dawn

WouterEen film is een film en een game is een game, maar heel soms weten beide kunstvormen elkaar op perfecte wijze te overlappen in een bijzonder multimediaproject. Zoiets is Until Dawn, een slasher horrorfilm waarin jij als speler de keuzes maakt en je uiteindelijk ervoor kan zorgen dat elke tiener (allemaal gespeeld door fantastische acteurs waaronder Hayden Panettiere van Heroes en Rami Malek van Mr. Robot en Bohemain Rhapsody) alle verschrikkingen gewoon overlééft! Ook ontrafelt het ingewikkelde, intrigerende plot zich dan steeds verder en kan je dus alleen achter de totale waarheid komen als je de juiste keuzes maakt. Het is spannend, het is prachtig, het is een goede film en een nog betere game. Until Dawn is niet geschikt voor mensen met zwakke harten en zij die gameplay altijd belangrijker vinden dan plot, maar wel voor iedereen die er enorm van kan genieten als het beste van games en van films samenkomen in een ongeëvenaard geheel.

  

23. Wolfenstein II: The New Colossus

SvenTwee keer Wolfenstein in de top 45 van de jaren ‘10? Dat krijgt alleen MachineGames voor elkaar. The New Colossus is een direct vervolg op The New Order en voegt qua gameplay eigenlijk maar weinig toe.  Het is fijn nazi’s knallen, het is keihard, het speelt soepel, uitstekende guns, lekker. Meer heb je ook niet nodig.

Maar HOLY CRAP, deel 2 gaat op alle andere gebieden zo ver over zijn voorganger heen! Ik heb de helft van de tijd dom zitten grinniken en de andere helft met open bek zitten staren naar mijn scherm. En dat wisselde elkaar razendsnel af.

De ontwikkelaar had duidelijk in de gaten dat het over-the-top-toontje van het verhaal in The New Order de juiste snaar raakte en besloot daarom het volume daarvan nog even wat standjes omhoog te draaien voor The New Colossus. Het resultaat: complete waanzin. Nooit geweten dat batshit crazy zo natuurlijk kan samengaan met een uitstekend geschreven verhaal. Het klinkt misschien cliché, maar alles aan Wolfenstein II klopt als een exploderende bus vol SS-officieren.

 Wolfenstein II: The New Colossus
   

22. Life is Strange

AlieToen ik ondanks mijn liefde voor het genre toch een klein beetje moe werd van het gebrek van vernieuwing in de games van Telltale Games, was daar in 2015 plotseling Life is Strange. Het is lastig uitleggen wat deze game zo goed maakt. Het is me bijvoorbeeld nooit gelukt om mijn vriend te overtuigen de game een kans te geven… Maar ik moet het in ieder geval wel proberen! De kracht van Life is Strange ligt in het verhaal. Logisch voor een adventure game, maar toch moet ik het als allerbelangrijkste argument aandragen. Want ondanks dat Life is Strange echt wel gameplay kent, is de intensiteit van het verhaal hetgeen je bij blijft. Het is in de kern een verhaal over vriendschap en opgroeien, dat niet alleen tienermeisjes, maar echt iedereen aanspreekt. Dus gooi je vooroordelen overboord en geef Life is Strange een kans.

   

21. Detroit: Become Human

FlorianIn 2012 verraste ontwikkelaar Quantic Dream vriend en vijand met de indrukwekkende Kara tech demo. In deze demo maakten we kennis met Android Kara, die gek genoeg gevoelens kreeg tijdens het opstarten en checken van haar functies. De tech demo was eigenlijk bedoeld om aan te tonen hoe de nieuwe engine van de ontwikkelaar draaide op de PlayStation 3, maar groeide uit tot Detroit: Become Human.

Persoonlijk ben ik groot liefhebber van dit soort filmische games, waarin het verhaal haast een grotere focus heeft dan de daadwerkelijke gameplay. Detroit: Become Human was emotioneel geladen, met hartverscheurende keuzes en stiekem misschien zelfs een klein kijkje in de toekomst van de mensheid, waarin dit soort Androids onvermijdelijk zijn. It’s gonna happen!

 Detroit: Become Human
  

20. DOOM (2016)

MarvinDOOM 2016 is tyfusharde metal in gamevorm. Er is geen enkele game ter wereld waar je je meer een Rambo van waant dan Doom, een game die in 2016 lang niet zo vanzelfsprekend was als je misschien zou denken. In de tijden van automatisch health rechargen en bionicle-voetsoldaatje spelen met twaalfjarige kneusjes op internet besloot id Software op geniale wijze terug te keren naar de roots van het shootergenre. Eindelijk was er weer een ontwikkelaar die het durfde om ingewikkelde singleplayer-levels vol geheimen te bouwen, waar je als Doomguy verdomd snel doorheen rent omdat hij géén onnatuurlijke kogelspons is en demonen ontwijken minstens zo belangrijk is als kogels op ze afvuren. Het verhaal wordt op hilarische wijze naar de achtergrond gedrukt, het demonengeweld is heerlijk ranzig (én oogstrelend – hoe dan?!) en de gruwelijk goede soundtrack  van Mick Gordon (DJENT!) past er beter bij dan legaal zou mogen zijn.

  

19. Portal 2

PeterKoelewijnPortal is de perfecte korte game en je kunt een goede discussie starten over of hij niet gewoon beter is dan Portal 2. Maar als het puur op kwantiteit gaat, heb je met Portal 2 de beste deal. Niet alleen is de singleplayer campaign fucking hilarisch, met nieuwe personages ingesproken door Stephen Merchant en J.K. Simmons, na het uitspelen kun je ook nog eens beginnen aan de co-op mode. Hierin speel je als Atlas of P-body, die een serie opdrachten van de supercomputer GLaDOS moeten oplossen. Twee briljante games voor de prijs van 1 dus!

Portal 2
   

18. The Elder Scrolls V: Skyrim

MichelHey, you. You're finally awake!’ Het is de eerste dialog die je hoort in Skyrim, vlak nadat je wakker wordt in een kar terwijl je gevangen wordt gehouden door de Imperials. Het is intussen een meme op zich – net zoals de welbekende ‘Then I took an arrow to the knee.’ Maar dergelijke dialogen worden natuurlijk niet voor niets een meme: Skyrim is eigenlijk al twee consolegeneraties lang een begrip op het gebied van games. Er zijn maar weinig spellen die zóveel vrijheid bieden om te doen waar je zelf zin in hebt. Je kunt alleen al honderden uren besteden aan het opbouwen en inrichten van je eigen huis – inclusief natuurlijk het raiden van de talloze grotten om zo gevonden wapens en armour weer door te verkopen. Mijn hoofd doet al pijn bij het nadenken over hoe uitgebreider het al aangekondigde zesde deel in deze franchise kan worden!

   

17. Fallout: New Vegas

GraddusNiet twee, niet drie en ook niet vier. Nee, mijn favoriete Fallout is New Vegas, simpelweg omdat ik er de beste herinneringen aan bewaar. Aan die gekke Benny, die met z'n arrogante gejeremieer in elke scene waarin hij speelt de show steelt. Aan het door planten overwoekerde Vault 22, dat niet out-of-place zou voelen als setting van een BioShock-game. En aan New Vegas zelf, waarvan je aan het begin al de twinkelende Neonlichten in de verte ziet flikkeren maar waarbij je eerst nog een wereldreis door de Mojave Wasteland voor de boeg hebt voor je er daadwerkelijk bent. Zucht, wat een game.

Ik wil deze mogelijkheid dan ook aangrijpen om developer Obsidian Entertainment een pluim in de reet steken, ook voor het totaal onderschatte Alpha Protocol en het recente The Outer Worlds - games die ik toch even in deze lijst genoemd wilde hebben. Bij deze.

 Fallout: New Vegas
   

16. Journey

SvenDat een game je niet maandenlang bezig hoeft te houden om perfectie te bereiken, dat bewijst Thatgamecompany met Journey, de kortste game op deze lijst. Je bent er in een paar uur doorheen en is dan ook het beste te genieten in één lange teug. Liefst zonder pauze.

In het begin lijkt het wat suf om een beetje door een woestijn te gaan banjeren, maar binnen een paar minuten zit je in een onweerstaanbare flow, kun je het schitterende zand bijna om je oren voelen waaien en móét je weten wat er op die vreemde berg aan de horizon te vinden is.

Terwijl ik dit typ luister ik naar de betoverende soundtrack van Austin Wintory, de eerste game-soundtrack ooit die genomineerd is voor een Grammy Award. Waarom hij niet gewonnen heeft is mij een raadsel. Ik ken namelijk geen andere muziek die een game, serie of film zo goed begeleidt als de soundtrack van Journey. 

REACTIES (21) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord