NPC Leven - Assassin’s Creed Origins 

NPC Leven - Assassin’s Creed Origins 2018-07-19T00:45:36
De willekeurige figuren die je gamewereld bevolken, wat bezielt ze en wat spoken ze de hele dag uit? Dat zoekt Sven uit in deze serial over het leven van NPC’s. Vandaag brengt het avontuur ons naar de oevers van de Nijl! Eens kijken wat ‘walk like an Egyption’ eigenlijk betekent...

Terwijl iedereen vuistdiep in Kratos' Noordse vakantie zit, hier een artikel over een van de meest indrukwekkende games van vorig jaar. Gewoon ter afwisseling en ook wel zo leuk voor iedereen die misschien nog niet is toegekomen aan God of War (zoals ik...). Na het klootjesvolk in The Witcher 3 en GTA V te hebben achtervolgd, gaan we nu verder met de inwoners van een virtueel Egypte, zo rond het jaar 49 voor Christus. Tijd om te ontdekken wat de NPC’s in Assassin’s Creed Origins eigenlijk aan het doen zijn.

Als het op open werelden aankomt is Ubisoft altijd trots geweest op hun volk op straat, zeker in Assassin’s Creed games. En terecht! Al in de trailers van deel 1 werd benadrukt hoe je menigtes opzij kon duwen of er juist in op kon gaan, om je te verbergen. Toppunt was natuurlijk de vele honderden poppetjes op je scherm in Assassin’s Creed Unity, al was het mede daardoor niet eh... niet de meest stabiele game, zeg maar. In het meer gepolijste Origins is duidelijk een betere balans gevonden. Een stuk minder volk, maar toch nog goed druk. Loop even rustig door een steeg en je ziet heel wat interessante figuren voorbij komen, die allemaal hun eigen leventje lijken te leiden. Er achteraan!

    

Senu de Spionage drone

Misschien ligt het aan mij, maar het verhaal van Assassin’s Creed Origins weet me amper te pakken. Iets met een vermoord zoontje, een boze papa, wat religieus gezwets en een dozijn inwisselbare slechteriken met grappige dierennamen. Ik volg amper wat er gebeurt. Nee, veel toffer aan deze game is het ontdekken van een geloofwaardig oud Egypte! En terwijl de ontwikkelaar er volledige semesters geschiedenisles in heeft gepropt in de vorm van de Discovery Tour, ga ik liever zelf op onderzoek uit.

Ontzettend chill hierbij om te doen is om Bayek op zijn kameel (of is het nou een dromedaris?) te zetten en hem op de automatische piloot te laten wandelen naar waar je naartoe wil. En nog mooier: terwijl hij wandelt switchen naar Bayeks adelaar Senu om de hele reis van bovenaf te bekijken, als een soort ‘super-third-person’. Zo cool! Ik besefte daarnaast al snel dat Senu machtig handig zou zijn om nietsvermoedende NPC’s te bespieden voor dit artikel. Door mensen te taggen, zie je ook meteen hun status die je vertelt wat ze aan het doen zijn. Ideaal is ook de “Hunter’s Instinct” ability, waarmee je het looppad van mensen kunt voorspellen, zelfs van elk willekeurig Egyptenaartje! Mijn werk was nog nooit zo makkelijk.

   

Hilversum III bestond nog niet...

Ik wil er niet te lang bij stil staan, maar als we het over de NPC’s van Origins gaan hebben, dan moet het gezegd worden: wat is up met die debiele voice acting?! Die random, zich veel te vaak herhalende, geforceerd klinkende kreten, nooit meer dan een paar woorden? Als je een oude taal waarvan we niet weten hoe het klonk probeert na te bootsen, dan gebeuren er blijkbaar rare dingen. Maar gelukkig is het niet allemaal slecht. Op een akker aan de rand van Memphis tref ik bijvoorbeeld een knakker die vrolijk aan het zingen is tijdens het werk! Een interessant eerste slachtoffer om te volgen.

Ik bekijk hoe de beste man de gewassen bewerkt met een snoeimes, vanachter een stapel hooi. Niet omdat ik niet wil dat hij mij ziet, maar gewoon omdat het er cool uitziet voor een screenshot. Als zijn liedje klaar is, zet hij een baaltje van de oogst op zijn hoofd en loopt weg. Richting een soort gezamelijke verzamelplaats, leert een snelle scan met Senua mij. Bayek toont zijn beste “metéénhanddoorhetgraannetalsGladiator-move”, terwijl ik met hem achter de zingende boer aan wandel.

     

Talking in Memphis

Na het afleveren van de oogst gaat de status van meneer op ‘resting’ en begint hij op een krukje zijn mes te slijpen. Zingen doet ‘ie jammer genoeg niet meer en van werk komt ook niks meer terecht, want zodra de avond valt heeft hij blijkbaar een date in de stad. ‘Talking’ noemden ze dat destijds, als ik de game mag geloven. Hij hoort zichzelf duidelijk graag praten, want bij zowel de vrouw als bij de vent die het even later van haar over neemt (huh?), is hij vrijwel als enige aan het woord. Gezellig.


Van al dat gepraat wordt je moe en daarom besluit hij wat te rusten tegen een muurtje. Van al dat geachtervolg wordt je ook moe en het deert hem gelukkig niet als ik er met Bayek even naast kom zitten. Eenmaal uitgerust wandelt hij verder en klimt een dak op waar hem een lekkere maaltijd te wachten staat, naast drie andere willekeurige slapende mensen. Van slapen moet hij zelf echter niks hebben, want zodra hij klaar is met eten komt de zon alweer op en gaat deze noeste landarbeider gewoon weer door met werken! Kijk, dit zijn het soort mannen waar Egypte op is gebouwd. Alleen jammer dat hij zijn bordje niet even afwast.

  

Egyptische Straattaferelen

Op zoek naar meer interessante NPC’s om te volgen, besef ik me hoe fotogeniek deze wereld en haar inwoners eigenlijk zijn. Als groot liefhebber van photomodes in games leg ik dan ook alles wat los en vast zit op de gevoelige plaat. Zoals bijvoorbeeld een gast die zakken graan aan het tellen is in het bijzijn van een nieuwsgierige kat, een kind dat wat aan spelen is de hoek van een kamer, of die ene keer dat ik ‘perongeluk’ iemand overreed met mijn dromedaris (kameel?) en mijn speer in een ongemakkelijke richting...

   

Joyrider

In GTA V ontdekte ik dat NPC’s helemaal nergens naartoe gingen en dat ze ook als ze een auto onder hun reet hadden eigenlijk maar wat deden. Maar nu ik gezien heb dat het voetvolk in Assassin’s Creed Origins wél vaak ergens naar onderweg is, heb ik ook goede hoop voor de figuren te paard of te kameel. Eens kijken of er boeiende ruiters te vinden zijn in het altijd bruisende Alexandria.

Maar helaas, het mocht niet zo wezen. Alle mensen op beesten hebben en  houden altijd de status ‘Wandering’ en dat kun je vrij letterlijk zo opvatten. Ze rijden alleen maar wat willekeurige rondjes en keren om op de meest domme plekken. De specifieke arrogante klootviool die ik volg heeft bovendien nogal de neiging voetgangers expres onder de hoef te lopen…

Tot zover het dagelijks leven in Assassin’s Creed Origins! Een rijkbevolkte wereld met veel dezelfde types (en vooral veel dezelfde stemmen), die allemaal zo hun eigen willekeurige, hoewel ietwat saaie patronen lijken te hebben. Behalve figuren op paarden en dromelen/kamedarissen. Dat zijn gewoon eikels.

Ben jij ook zo dol op NPC’s en heb je nog suggesties voor welke games ik verder nog onder de loep moet nemen in deze serial? Vertel het ons in de comments!  
  

DE NPC LEVEN SERIAL:

Dinsdag 17 februari:
The Witcher 3: Wild Hunt

Dinsdag 27 maart:
Grand Theft Auto V

Dinsdag 24 april:
Assassin’s Creed Origins

Dinsdag 15 mei:
The Elder Scrolls IV: Oblivion

Woensdag 20 juni:
Horizon Zero Dawn

Dinsdag 17 juli:
Kingdom Come: Deliverance

  

   

REACTIES (7) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord