Lichamen in First-person shooters - Oog voor detail 

Lichamen in First-person shooters - Oog voor detail 2018-04-13T12:40:58
In deze serial alleen aandacht voor het allerkleinste! Van die dingen die tijdens het spelen niet altijd opvallen, maar waarvan je ontzettend blij bent dat ze er zijn, als je ze ontdekt. Vandaag in Oog voor Detail: lichamen van je personage in first-person games, of het gebrek daar aan!

Waar het in de vorige delen van deze serial ging over schilderijen en posters, en daarna over wapperende kleding, gaan we nu kijken naar iets waar je überhaupt niet zonder kunt als je wapperende kleding hebben wil: een virtueel lichaam! Zo lang je je personage voor je in beeld ziet zit dat meestal wel snor (Rayman uitgezonderd). Bij first-person games is dat echter stukken minder vanzelfsprekend. Wanneer je vanuit de ogen van het personage kijkt, is het altijd maar afwachten of er ook een daadwerkelijk een torso met ledematen te zien is zodra je naar beneden kijkt!

Onder first-person shooters heerst de bekende traditie an de ‘zwevende camera met armen’. Het idee is ook eigenlijk heel logisch, zeker in oudere games; waarom zou je kostbare rekenkracht verspillen aan het renderen van een heel lichaam, als je toch vooral vooruit aan het kijken bent? Het antwoord op die vraag is voor gamers als ik heel helder: omdat het de illusie flink kan doorbreken als je erachter komt dat ik geen mooi setje benen heb, laat staan iets van een schaduw of weerspiegeling! Onderstaande games doen het op dit gebied in ieder geval best goed, of doen er op zijn minst iets bijzonders mee.
 

Duke Nukem 3D - Mighty Foot

Wat veel games doen die geen gerenderd lichaam onder de first-person camera hebben hangen, is bepaalde lichaamsdelen alleen tonen in de context van een actie. Zelfs in een moderne titel als Dishonored 2 komt er opeens een torso met benen van onderen tevoorschijn als je een sliding maakt, terwijl er daarna opeens niks meer van een lichaam te bekennen is als je naar beneden kijkt.

Dit doet denken aan hoe dat in 1996 al ging bij Duke Nukem 3D. Zijn hele lichaam kon je alleen zien in spiegels (ook best uniek, dat zie je zelden in first-person games), maar zijn benen kwamen regelmatig tevoorschijn om aliens tot moes te schoppen. Naast je gun had je altijd de Quick Kick-knop, maar als je geen vuurwapen geselecteerd had, kon je zelfs met beide beentjes tegelijk trappen! Erg knap. Een snelle blik op de Duke Nukem Wikia leert ons trouwens dat Duke’s benen gemaakt zijn op basis van de laarzen en jeans van een ontwikkelaar, die ze elke dag naar werk droeg. Weet je dat ook weer.

    

Jurassic Park: Trespasser - tieten en een elastische arm

Wat zie je als eerste wanneer je als vrouwelijk personage naar beneden kijkt? Precies! Tieten. Zo ook vliegtuigcrash overlevende Anne, die in Jurassic Park: Trespasser is uitgerust met een flinke bos hout voor de deur. Zo groot dat je haar benen niet kunt zien, terwijl er toch wel heel duidelijk voetstappen te horen zijn. Op haar linker boob staat een hartje getatoeëerd, die tevens fungeert als healthbar. Je moet dus telkens naar je eigen tieten staren om te weten hoeveel leven je hebt. Bijzonder! En dan hebben we het nog niet eens gehad over haar gekke, rubberachtige arm, waarmee ze dingen vast kan pakken. Waarom is die arm zo bizar lang, en waarom heeft ze er maar één? Is ze haar linker arm soms verloren bij de crash? Een rare situatie.

    

Prey - Op de maat

In een game waarbij je letterlijk alle lichamen van de (al dan niet overleden) bemanningsleden van het ruimtestation kunt opsporen aan de hand van een overzichtelijk personeelsbestand, zou het gek zijn als het lichaam van hoofdrolspeler Morgan Yu zelf zou ontbreken. En dat doet het gelukkig ook niet! Van je pyjama in het begin, tot het strakke, rood-zwarte ruimtepak in de rest van de game: als je naar beneden kijkt zie je altijd precies wat je verwacht.

Ook doet het nog iets grappigs met dit lichaam tijdens de titelscène in de helikopter. Terwijl je waarschijnlijk afgeleid bent door het spectaculaire uitzicht buiten, beweegt Morgan ondertussen zijn voet op de maat van de muziek. Heel tof!

   

Firewatch - FireWTF!?

In misschien wel de beste wandelsimulator tot nu toe, heb je vast wel eens naar beneden gekeken om te zien hoe Henry’s cartoony lichaam eruit ziet. Iets wat echter prima natuurlijk oogt vanuit first-person perspectief, hoeft er niet per se zo uit te zien vanaf een afstand! Wat we (gelukkig) nooit in de game te zien krijgen, laat animator Olly Moss zien in een reeks onthullende Tweets. Henry heeft bijvoorbeeld daadwerkelijk een rugzak op en zijn handen komen bij bepaalde acties niet alleen naar de camera toe, maar worden tegelijkertijd 10 keer zo groot!!

Crysis 2 - Lenigheid

Dat first-person lichamen buiten beeld dus vaak flexibeler zijn dan je denkt, bewijst ook dit bekende filmpje van Crysis 2. Zodra je game alleen in first-person hoeft te werken, kun je als ontwikkelaar stiekem allerlei debiele dingen uit halen, bijvoorbeeld om ervoor te zorgen dat deze cover-animatie soepel loopt. Dat iemand binnen de kortste keren de game gehackt heeft en je monsterlijkheden aan de buitenwereld onthult neem je dan maar voor lief.

  

Mirror’s Edge - have a little faith

In elk deel van Oog voor Detail kan ik er niet omheen om ook een game te noemen waarbij het detail niet slechts een detail meer is, maar misschien juist wel een van de belangrijkste kenmerken van de game. Bij Mirror’s Edge denk je aan rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan, en het zal niet je ontgaan zijn dat je daarbij continu de benen van Faith in beeld hebt. Hierdoor voel je je echt in verbinding met de grond en hebben de grote sprongen van gebouw naar gebouw een enorme impact. Dit effect laat je veel meer inleven in het personage, iets wat je met zo’n suffe zwevende camera nooit was gelukt.

    

Far Cry 2 - Break a leg

Wat ook zeker impact heeft, zijn de gruwelijke animaties die je ziet als je weer eens iets gebroken hebt of ergens een kogel uit moet trekken in Far Cry, een traditie die begon bij Far Cry 2. Je kent het wel. Iets minder pijnlijk, maar wel een heel tof detail dat ik jaren later helemaal vergeten was: elk van de 9 speelbare personages heeft zijn eigen unieke armen. De een heeft tatoeages, de ander een handschoen of armbanden. Top! En terwijl we inmiddels allemaal druk zijn met Far Cry 5, ontdekte Wouter enkele weten geleden nog dat deel 2 helemaal nog niet zo vreselijk verouderd is! Zie hier zijn hele stream terug:

   

Destiny - Don’t try this at home

In multiplayer shooters kun je er donder op zeggen dat je een lichaam ziet als je naar beneden kijkt, aangezien je tegenspelers ook iets moeten hebben om tegenaan te kijken. Wat dat betreft in Destiny dus geen verrassingen. Wat wel een verrassing is, is een feature bug waardoor je jezelf in je voet kunt schieten en jezelf ook daadwerkelijk kunt verwonden! Maar dat laatste wel alleen als je tot aan je knieën in het water staat. Hoe dan!? Geen idee of deze ‘bug’ er nog steeds in zit, misschien kan iemand van jullie dat bevestigen?

    

Bonus: Outlast Whistleblower - Eh, misschien iets teveel detail? (NSFW)

Geen commentaar...

Dat was ‘m weer voor vandaag! Heb jij laatst nog opmerkelijke lichamen gezien toen je vanuit first-person naar beneden keek? Of vind je je eigen lijf al moeilijk genoeg? Vertel het ons in de comments!

  

Andere delen in de Oog voor detail serial:


Vrijdag 16 februari:

Schilderijen, posters en advertenties

Donderdag 15 maart:

Wapperende kleding

Vrijdag 13 april:

Lichamen in first-personshooters

 

REACTIES (16) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord