Leuk Geprobeerd: slechte games met prachtige muziek 

Leuk Geprobeerd: slechte games met prachtige muziek 2018-12-24T14:48:43
Slechte games worden vaak snel vergeten, soms juist herinnerd omdat ze zo teleurstellend waren, of anders gewoon amper gespeeld bij negatieve reviews. Toch kunnen ook beroerde games stiekem heel wat dingen goed doen! Vandaag in Leuk Geprobeerd: belachelijke games die eigenlijk best wel lekker uit je speakers klinken.

Je hebt ergens geklikt en vervolgens, al dan niet opzettelijk, terecht gekomen bij het derde deel van de Leuk Geprobeerd serial! Top! Na slechte games die stiekem heel innovatief waren en slechte games (oké, volgens velen toch niet zo heel erg slechte games) die er fantastisch uitzien, gaan we nu verder met slechte games die prachtige muziek bevatten.

Dit is waarschijnlijk mijn favoriete categorie in deze serial, want in tegenstelling tot indrukwekkende graphics of bijzondere innovaties, kun je helemaal prima van de soundtrack genieten, zonder de bijbehorende slechte games te hoeven spelen! Aan de andere kant is hier de kans groter dat je deze muziek nog nooit gehoord hebt, omdat de game eromheen de moeite niet waard is om te spelen. Zonde! Tijd om daar verandering in te brengen.
  

SimCity (2013)

Om te beginnen een game die ik eerder al meegenomen heb in het ‘slecht maar innovatief’ deel van deze serial en eigenlijk ook prima past in het rijtje van ‘slecht maar mooi’. Met de vernuftige GlassBox engine, de oogstrelende visuals en ook nog eens hele fijne muziek, zou je bijna denken dat het helemaal niet zo’n slechte game is. Met de nadruk op bijna.

Want ook na het oplossen van de server issues en uiteindelijk het verwijderen van de gehate always-online, kon SimCity bij lange na niet voldoen aan de hoge verwachtingen die naam met zich meebrengt. Aan de afdeling muziek en componist Chris Tilton lag het echter zeker niet en het is tot op de dag van vandaag een van mijn favoriete gamesoundtracks. Ruimtelijke ordening klonk nog nooit zo episch! Het komt zelfs bíjna in de buurt van de legendarische muziek van Sim City 3000. Met de nadruk op bijna...

   

Silver Surfer

In tegenstelling tot SimCity, was Silver Surfer voor de NES wel direct speelbaar vanaf release. In 1990 had je namelijk nog niet zoiets verplicht online moeten zijn om te kunnen spelen, voor functies waar toch niemand om gevraagd had. Wat je wel had in 1990 waren absurd moeilijke games met verder weinig inhoud. Gelukkig kan de muziek het een en ander goedmaken.

Silver Surfer is zo’n game die je alleen speelt als je jezelf wil pijnigen. Zo genadeloos is de moeilijkheidsgraad van deze game. Ik ben niet heel bekend met dit Marvel personage, maar past masochisme soms bij zijn verhaal? Wat er zeker wel bij past en erg indrukwekkend klonk voor die tijd, is de sci-fi metal soundtrack van componisten Tim en Geoff Follin. Deze getalenteerde broers Zeker als je van chiptune houdt ook vandaag nog prima luisterbaar (denk ik?).

   

Sonic Unleashed

Hier hoef ik niet veel woorden aan vuil te maken. PeterKoelewijn noemde drie jaar geleden al 10 momenten waarop Sonic dood had moeten gaan, maar dat gebeurde niet. Sega is het blijvenproberen en dat wordt, afgezien van wat uitstapjes naar de klassieke Sonic gameplay, doorgaans niet echt gewaardeerd.

Maar terwijl de kwaliteit van de games sinds de jaren ‘90 drastisch is afgegleden, is gek genoeg de muziek wél altijd op niveau gebleven! Neem bijvoorbeeld Sonic Unleashed, uit 2008. De snelheid van de gameplay maakt het overdag nog soort van acceptabel, maar zodra de zon onder is en je favoriete blauwe egel in een ‘Werehog’ verandert, heeft het helemaal niks meer met Sonic te maken. De soundtrack daarentegen is helemaal top! Met name wanneer de zon schijnt dan...

   

Sea of Thieves

Deze is misschien niet helemaal fair, aangezien piratengame Sea of Thieves barst van de potentie en de ontwikkelaar nog grote plannen heeft voor de toekomst. Maar goed, als je een veel te magere, onafgewerkte game op de markt zet als voorwaardige titel, dan kun je rekenen op kritiek. Gelukkig is er iets waar Rare zich alvast geen zorgen meer om hoeft te maken en dat is natuurlijk de soundtrack.

Rare’s vaste componist Robin Beanland is al sinds 1994 van de partij en onder andere verantwoordelijk voor de muziek van klassiekers als Donkey Kong Country en Conker’s Bad Fur Day. Voor Sea of Thieves heeft hij een zeewaardige soundtrack neergezet, dat zich op het gebied van avontuurlijke ‘piratigheid’ zeker kan meten met de klanken van Monkey Island en Pirates of the Caribbean. Daarnaast kun je ook nog eens live op het dek muziek spelen, samen met je crewmates! Wie dat bedacht heeft verdient een linjte.

 

Alone in the Dark (2008)

Een hooguit middelmatige game in een van de grondleggende series voor het horror survival genre. In 1992 nog baanbrekend, maar in 2008 weinig meer aan. Dat wil niet zeggen dat ze met deze reboot niet hun best gedaan hebben: Alone in the Dark bevat enkele interessante gameplay elementen, zoals bijvoorbeeld een intuïtief crafting/puzzelsysteem. Helaas is de besturing dan weer volkomen kut en werd de game geplaagd door bugs en glitches.

Wat de sfeer betreft zit het dan op zich wel weer snor en bij ontwikkelaar Eden Games hebben ze goed begrepen dat dat voor een groot deel afhankelijk is van de muziek. Laat dat maar aan componist Olivier Deriviere over, die je bijvoorbeeld dit jaar ook nog gehoord hebt als je Vampyr hebt gespeeld!

  

Castlevania II: Simon’s Quest

De tweede Castlevania game, die vanaf 1990 bij ons in Europa te spelen was, wordt beschouwd als een van de minste games van de serie. Maar wat daarbij vaak vergeten wordt is dat bij deze game de oorsprong ligt van een inmiddels ronduit iconisch nummer: Bloody Tears.

Castlevania II: Simon’s Quest kwam uit in een tijd waarvan we wel eens denken dat alle games vele malen moeilijker waren dan nu, maar zelfs voor die tijd werd deze game beschouwd als domweg oneerlijk. Het had alles te maken met de crappy Engelse vertaling, waardoor de hints die je van NPC’s kreeg niet te ontcijferen waren. Daar tegenover staat dan weer het werk van Kenichi Matsubara, wiens nummer Bloody Tears sindsdien altijd aan Castlevania is blijven plakken en zelfs in de Netflix-serie niet ontbreekt.

 

Tot zover deze muzikale aflevering van Leuk Geprobeerd! Ja, allemaal oprecht leuk geprobeerd, maar met alleen wat mooie deuntjes onder je spel ben je er nog niet. Weten jullie nog game soundtracks die we vergeten zijn, omdat de game eromheen zuigt? Gooi het in de comments!
  

De leuk geprobeerd serial

 
Slechte games die heel innovatief waren

Slechte games die er fantastisch uitzien

Slechte games met prachtige muziek

REACTIES (21) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord