De vreemdste Pokémon spin-offs 

De vreemdste Pokémon spin-offs 2020-02-18T12:53:02
In de loop der jaren zijn er heel wat vreemde Pokémon-games verschenen. Ter ere van het aankomende Pokémon Mystery Dungeon: Rescue Team DX bespreekt Jacco de spin-offs waarvan hij zich afvraagt waarom ze in godsnaam zijn uitgebracht.

Magikarp Jump

Als je het miserabele bestaan van Magikarp in het Pokémon-universum kunt waarderen, dan is de maffe game Magikarp Jump wat voor jou. De nutteloze vis speelt de hoofdrol in deze mobiele game, waarin je samen traint om het beest zo hoog mogelijk te laten springen. Trainen gebeurt in een vijver, waar je allerlei voedsel eet om je Jump Power (JP) te verhogen, en buiten die vijver door de Magikarp bijvoorbeeld tegen een zak te laten boksen (???).

Eenmaal klaar voor de strijd worstel je jezelf samen met de pokémon door een aantal wedstrijden, waarbij twee Magikarp tegelijkertijd zichzelf in de lucht lanceren en zó hard neerkomen dat ze op cartooneske wijze een Magikarp-vormig gat in de grond vormen. De makers laten daarbij voor het gemak achterwege dat vissen helemaal niet zo lang zonder water kunnen, maar dat terzijde. Win je het toernooi, dan mag je weer opnieuw beginnen met een nieuw exemplaar. Magikarp Jump is een hele rare Pokémon-game, en net zo nutteloos als de titulaire pokémon.

Magikarp Jump

Pokémon Quest

Game Freak wilde eens wat anders doen en dacht: laten we een hysterische game maken waarin elke pokémon vierkant is! Zodoende verscheen Pokémon Quest, een gratis game voor iOS, Android en Switch waarin je gerechten kookt om specifieke pokémon aan te trekken, met je team door werelden rent en korte metten maakt met vijanden. Heb je een pokémon eenmaal verslagen, dan spat ie in kleine blokjes uit elkaar - vrij luguber als je erover nadenkt. De gameplaycyclus is verder erg simpel, want een groot deel komt neer op eindeloos tikken, totdat de game je opeens dwingt om zonder enige uitleg in het complexe kooksysteem te duiken. Grinden kost ook behoorlijk wat tijd en moeite, en wat krijg je ervoor terug? Juist, een vierkante pokémon, terwijl ze in werkelijkheid rond zijn. Gek.

Pokémon Quest

Pokémon Typing Adventure

Ik zal nooit meer vergeten hoe een verkoper van typcursussen bij me thuis kwam en me vertelde dat ik geen geld ging verdienen met fietscross, de sport die ik destijds beoefende. Geen idee waarom hij dat als haakje gebruikte om z’n peperdure cursus te verkopen aan m’n ouders – en geen idee waarom hij überhaupt bij ons thuis kwam – maar ik weet wel dat Pokémon Typing Adventure een veel betere optie was geweest. In deze uiterst vreemde spin-off typ je namen van pokémon om ze te onderzoeken en ze te vangen met de zogenaamde Typing Ball.

In de praktijk komt het erop neer dat je zo snel mogelijk foutloos woorden tikt, terwijl de monsters als sprites in driedimensionale omgevingen op het scherm verschijnen. Typing Adventure bevat zelfs eindbaasgevechten, waarbij je vecht tegen legendarische pokémon. Een cool detail is dat de DS-cartridge een bluetooth-ontvanger bevat, om te verbinden met het bijgeleverde draadloze toetsenbord. Best wel high-tech dus, maar als je niet op de basisschool zit is dit een hele overbodige game.

Pokémon

Hey You, Pikachu!

Hey You, Pikachu! voor de Nintendo 64 was een fantastisch idee, maar de uitvoering was niet zo best. De game draait logischerwijs om een Pikachu, waartegen je via een microfoon (Voice Recognition Unit) praat om hem dingen te laten doen. Zo zoek je naar vermiste pokémon, verzamel je ingrediënten voor een hongerige Bulbasaur en pas je op jonge Caterpie. Het idee is leuk en aardig, maar het was prettiger geweest als Pikachu ook daadwerkelijk doet wat je zegt. Volgens Nintendo herkent het beestje bevelen als ‘Go left’  en ‘Thunderbolt!’, maar negen van de tien keer doet Pikachu wat hij het beste kan: je stug negeren. Hey You, Pikachu! is nooit in Europa verschenen, maar met de technologie van nu zie ik een opvolger eigenlijk best wel zitten.

Pokémon

Pokémon Channel

Hey You, Pikachu! kreeg overigens een soort van spiritueel vervolg op de GameCube, genaamd Pokémon Channel. Deze maffe game bestaat uit twee delen: tv kijken met Pikachu en Mintale Town verkennen. Op elk kanaal van de televisie vind je iets anders, zoals een hilarische nieuwsuitzending met een Psyduck en Meowth in de hoofdrol en een soort Tellsell-programma van Squirtle, die enige vorm van interactie hebben. Maar soms ook niet, zoals Smootchums Goedemorgen Nederland-achtige fitnessprogramma, dat de speler dwingt om te kijken naar een Pikachu die thuis fitnessoefeningen doet. Op dat soort moment vraag ik me écht af wat ik aan het doen ben met mijn leven.

Pokémon

Pokémon Ranger

Alsof er nog niet genoeg gekke variaties waren op het vangen van een pokémon, verscheen Pokémon Ranger in 2007. Naast een verhaal dat eigenlijk best vergelijkbaar met de hoofdserie, vangen spelers namelijk pokémon door met een Capture Styler-tol een bepaald aantal cirkels te draaien om een pokémon om ze te vangen. Terwijl je in sommige gevallen zó hard cirkels draait op het onderste scherm van de DS dat zich ronde krassen beginnen te vormen, is het mogelijk om een partner-pokémon in te zetten om het vangen gemakkelijker te maken. Destijds was Pokémon Ranger overal: van tv-reclames en verschillende manga’s in Japan tot een gloednieuwe Ranger-film met Ash in de hoofdrol. De game verkocht dan ook goed genoeg om een vervolg te krijgen, maar de spin-off-reeks keerde daarna nooit meer terug. Jammer, want Ranger was een vreemde, maar best wel grappige game.

Pokémon

Pokémon Snap

De bekendste vreemde Pokémon-game is Pokémon Snap. In 1999 verspreidde de Pokémon-gekte zich namelijk als een lopend vuurtje, het was de eerste driedimensionale Pokémon-game en protagonist Todd Snap verscheen zelfs in de razend populaire anime. En dat allemaal voor een game die ontzettend suf en tegelijkertijd erg leuk is. In Snap rij je namelijk in een karretje over een eiland om foto’s te maken van de exotische monsters die er rondlopen, om vervolgens beoordeeld te worden door niemand minder dan professor Oak.

Dat zorgt voor sensationele momenten, want de kont van een Kangaskhan levert blijkbaar meer punten op dan een prachtige actiefoto van een Poliwag. De ‘beste’ foto’s bewaart hij, waarmee het verzamelelement uit de hoofdgames op originele wijze terugkomt. Blijkbaar hebben veel mensen goede herinneringen aan Pokémon Snap, want er wordt al tijden gevraagd om een vervolg of remake. Maar is dat wel een goed idee? Wil je wel over een eiland rondrijden en 900 pokémon op de foto zetten, enkel betaald in exposure? Mij niet gezien.

Pokémon

Dit waren een aantal van de vreemdste Pokémon-games tot op heden. Welke heb ik gemist? Welke vond je stiekem erg tof? Laat het me weten in de comments!

REACTIES (5) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord