De Vette Vijf: PlayStation 2 

De Vette Vijf: PlayStation 2 2018-11-29T09:17:17
In de rubriek 'De Vette Vijf' kijkt PU-redacteur Michel naar zijn eigen uitgebreide gamecollectie en pikt hij er een oud platform uit, om vervolgens zijn vijf favoriete games voor dat platform te bepalen. Deze maand kijkt hij naar een van de meest succesvolle consoles ooit, de PlayStation 2.

De PlayStation 2 was zo succesvol dat er ongelooflijk veel games voor zijn verschenen. Mijn verzameling PS2-games is dan ook behoorlijk groot: ik heb zo'n 66 games in mijn collectie. Ondanks dat heb ik nog altijd het gevoel dat ik veel klassiekers mis. Wellicht dat die er ooit nog bij komen, maar voor nu was het al een hele opgave om vijf favoriete games te kiezen. Ik heb dan ook vooral gekeken naar welke games ik persoonlijk heel goed vond, of aan welke ik goede herinneringen heb vanwege mijn leven op dat moment. 

PlayStation 2

Toen de PlayStation 2 uitkwam in 2000, was ik 16 jaar. Ik zat net in mijn eerste serieuze relatie (die ondanks de leeftijd écht serieus was: de relatie duurde uiteindelijk 9 jaar), begon aan mijn MBO-studie multimedia vormgeving (die ik uiteindelijk vooral afmaakte zodat ik daarna door kon stromen naar HBO journalistiek), en had nog vrij weinig geld te makken. De PlayStation 2 was toen behoorlijk duur, maar gelukkig schoot mijn vader wat voor zodat ik hem pakweg een halfjaar na lancering alsnog kon kopen, samen met Devil May Cry en Jak & Daxter.

Ondanks dat mijn voorkeur altijd naar Nintendo-systemen ging en ik ongelooflijk veel plezier aan de GameCube heb gehad, was het gamesaanbod op PlayStation 2 zonder twijfel uitgebreider en gevarieerder. Een keuze maken tussen al die toffe games om op vijf klassiekers uit te komen was dan ook geen makkie, maar ik heb toch een poging gedaan.

Jak & Daxter

Zoals gezegd kocht ik samen met mijn PlayStation 2 het spel Jak & Daxter. Ik was (en ben) een groot fan van platformers en heb mij prima vermaakt met de Crash Bandicoot-trilogie, dus de nieuwe game van Naughty Dog bij mijn PS2 kopen was een no-brainer. En daar heb ik geen spijt van gehad: de prachtige 3D-graphics, leuke humor en prima balans tussen platform- en verzamelelementen waren enorm vermakelijk en ik keek er dan ook naar uit om het spel helemaal binnestebuiten te keren.

Het lot dacht er anders over. De dag nadat ik mijn PS2 had gekocht, werd ik wakker en kon ik maar moeilijk slikken. Eigenlijk gewoon helemaal niet. Ik kon niet eten of drinken, niet eens mijn eigen speeksel doorslikken. Ik werd naar het ziekenhuis gestuurd en wat bleek: ik had een abces in mijn keel. Die moest worden doorgeprikt en daarna belandde ik met een infuus waar ontstekingsremmers en pijnstillers doorheen zoefden in een ziekenhuisbed. Ik lag echter op een eenpersoonskamer en er hing een televisie aan de muur. Even de achterkant van de televisie checken om te kijken of er een open SCART-aansluiting was, bracht mij op het idee om de PlayStation 2 thuis op te laten halen en in het ziekenhuis aan te sluiten. 

Hoewel het natuurlijk geen pretje was om daar te liggen, was het toch nog een gelukje bij een ongeluk: ik heb een hele week, heel de dag in het ziekenhuis Jak & Daxter kunnen spelen. Die game blijft dus altijd verbonden met de herinneringen aan mijn ziekenhuisbezoek. En dat is helemaal niet erg, want door de kwaliteit van het spel zijn het louter goede herinneringen. De twee vervolgen hebben mij overigens nooit zo gegrepen als het luchtige origineel.

Jak & Daxter


Grand Theft Auto 3

Natuurlijk, de meeste gamers vinden Vice City of San Andreas de beste GTA-game, maar voor mij blijft GTA 3 het hoogtepunt van die generatie aan GTA-spellen. De open wereld waarin je kon gaan en staan waar je maar wilde was voor die tijd zo uniek, dat ik werkelijk weggeblazen werd. 

Ik heb mij tijdens het spelen van GTA 3 en na het vrijspelen van de drie hoofdgebieden eigenlijk vooral bezig gehouden met het aanklooien in deze spelwereld. Het verhaal speelde ik pas veel later uit. Ik kan mij herinneren dat mijn toenmalige vriendin en ik afwisselend het spel speelden en de controller doorgaven zodra iemand doodging of werd opgepakt door de politie. Inmiddels is de vrijheid die je in openwereldgames krijgt zo gewoon dat je je al snel verveelt als er niet constant afleiding is, maar in GTA 3 kon ik mijzelf nog zonder problemen constant vermaken door zomaar een beetje rond te rijden. Wat een revolutionair spel!

Grand Theft Auto 3

God of War

God of War kwam al tegen het einde van de levensloop van de PS2 uit (volgens mij kwam het tweede deel zelfs uit toen de PS3 al in de winkels lag), en haalde echt alles uit dat oude systeem. Actiegames waren voorheen nooit zo vloeiend als God of War. Alleen al de intro, waar je met Kratos op een schip tegen gigantische zeemonsters vecht, was zó indrukwekkend. De vele moves die je met de aan kettingen gebonden zwaarden tot je beschikking had, gingen nooit vervelen. Dat dít mogelijk was met games, had ik voor release nooit kunnen dromen. 

God of War


Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty

Metal Gear Solid was (en is) een van mijn favoriete games ooit: het cinematische gevoel, de ijzersterke dialogen, de toffe gameplay: alles komt samen om je echt op te zuigen in de spelwereld. Ik keek dan ook enorm uit naar het langverwachte vervolg. Bij de PlayStation 2 zat nog voor de release van MGS2 een demo van de game, waarin je het schip uit het begin van de game verkent met Solid Snake. Deze demo speelde ik naast Jak & Daxter ook helemaal kapot in het ziekenhuis.

De uiteindelijke game was zo mogelijk nog indrukwekkender. Wát een details. De regen die op Snake valt op het dek van het schip, de smeltende ijsklontjes en kapotte ruiten binnen... en dan opeens die plottwist. Opeens speel je niet meer met Snake, maar met Raiden! Hoewel dat mij in eerste instantie teleurstelde, begreep ik al snel wat Kojima hiermee wilde bereiken: het gaf je de mogelijkheid om Snake vanuit een ander perspectief te bekijken, als de legendarische held die hij eigenlijk is. MGS is zeker niet perfect en puur qua gameplay vind ik het derde deel, Snake Eater, eigenlijk beter, maar verhaaltechnisch was dit tweede deel enorm schokkend en daarom is hij mij veel meer bijgebleven.

Metal Gear Solid 2


Okami

Okami was ook zo'n game die vrij laat in de levensloop van de PlayStation 2 kwam. Clover Studio had zich wat mij betreft al lang en breed bewezen met Viewtiful Joe op de GameCube (het spel kwam later ook op de PS2 uit), maar met Okami maakten ze nog meer indruk. Eigenlijk voelde Okami in zijn geheel aan als een Zelda-game, dankzij de prachtige fantasiewereld, de charmante personages en de kerkers vol met puzzels en eindbazen. En láng dat de game is! Wanneer je na twintig uur denkt het einde te hebben bereikt, blijk je nog maar op de helft te zijn!

Clover Studio maakte hierna nog het ook prima te verteren God Hand, en later hebben diverse werknemers van de inmiddels opgeheven Capcom-studio het legendarische PlatinumGames opgericht, bekend van onder andere Bayonetta en Nier: Automata. Eerder is er al een HD-remaster van Okami uitgekomen. Het spel is zeker nog de moeite waard om te spelen, dus je hebt nu echt geen excuus meer om hem te laten liggen.

Okami


Bonus: Shadow of the Colossus

Ik ben nooit zo'n groot fan geweest van Team Ico-games. Ik zie de kunstzinnigheid van de games en vind ze goed in elkaar steken, maar de gameplay weet mij gewoon nooit zo te grijpen dat ik de spellen als mijn favorieten beschouw. Ik heb Ico en Shadow of the Colossus gewoon in mijn collectie, maar ik zou ze niet onder 'de Vette Vijf' rekenen. Wel wilde ik even deze prachtige hoes van Shadow of the Colossus tonen. Ondanks dat het niet mijn favoriete game is, vind ik de hoes er werkelijk schitterend uitzien!

Shadow of the Colossus


Zoals gewoonlijk heb ik talloze games niet kunnen noemen. De Ridge Racer-spellen, Final Fantasy 10 en 12, Metal Gear Solid 3: Snake Eater, Ico, Herdy Gerdy, de Sky Cooper-games, de Ratchet & Clank-games, Devil May Cry, Killzone, Maximo, Yakuza... ik zou een hele waslijst aan spellen kunnen noemen, maar dat zou valsspelen zijn. Bovenstaande games zijn wat mij betreft de Vette Vijf voor de PlayStation 2. Maar jij hebt vast een heel ander idee van de beste PS2-games. Die verneem ik dan ook graag hieronder, in de reacties!

Eerdere delen in ‘De Vette Vijf’-featurereeks:
Nintendo 64

Xbox
GameCube
PlayStation
Op 27 december behandel ik een console met een fanatieke groep fans, de allerlaatste Sega-console, de Dreamcast. Tot dan!

 

REACTIES (27) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord