De Lore Achter Fallout – Deel 2: de zieligste verhalen uit de Wasteland 

De Lore Achter Fallout – Deel 2: de zieligste verhalen uit de Wasteland 2018-11-27T13:53:22
Na de verschrikking van de Vault-experimenten staat Marvin uitgebreid stil bij de tranentrekkende kracht van de Wasteland. Want ja, Fallout zit nou eenmaal bomvol hartverscheurende verhalen. Tissues bij de hand?

Fallout is een zielige bedoening. En dan doel ik niet op de kwaliteit van Fallout 76, maar op de naargeestige ondertoon die de franchise al sinds het begin heeft, en de tranentrekkende verhalen waar de Wasteland mee vol zit. Wie tussen het neerschieten van Super Mutans en Raiders door de vele gebouwen en locaties in de Fallout-games doorloopt, komt vanzelf allerlei skeletten, afscheidsbrieven en –holotapes tegen. Want ja, war never changes en dat is kut, dus het wordt de hoogste tijd om stil te staan bij de verschrikking die de nucleaire oorlog teweegbracht. Knappe Vault Boy die geen traantje laat!
               

Zwanger meisje in de Ranger Cabin – Fallout 4

Een van de eerste locaties waar je tegenaanloopt in Fallout 4 is de Ranger Cabin. Binnenin treft de speler het skelet van een vrouw aan, met naast haar een uiterst emotionele holotape (Runaway holotape). Het blijkt dat deze jongedame een dag voor de bommen vielen wegrende van huis, nadat ze zwanger bleek te zijn. Haar ouders waren kwaad, de vader van het kind wist nergens van en de vrouw is zo eenzaam als maar kan.

I finally told them tonight, and it was bad. Real bad. Dad was shouting, telling me I should be ashamed, that I had to get out of the house. Mom just cried, and somehow that hurt worse than anything else. She didn't say a word, not even when I packed my things.

I can't go to John-- he doesn't even know yet. Maybe he'll never know. If it weren't for the cabin I wouldn't have a place to sleep. Just need some time to think. Last time I was here, I was just a little girl playing clubhouse in this old cabin. Now I'm really scared. Will anything ever be right again?

Ranger Cabin Fallout 4
                      

De laatste holotape in Vault 11 - Fallout: New Vegas

In het eerste deel van de Lore Achter Fallout stonden we uitgebreid stil bij de tien angstaanjagendste Vault-experimenten. Vault 11 was er een van: ieder jaar moesten de bewoners iemand kiezen om te vermoorden, en toen er nog vijf mensen overbleven die allen weigerden een persoon aan te wijzen, bleek dat juist het doel van de Vault te zijn (waarna de deuren openden). Natuurlijk waren die vijf mensen direct getraumatiseerd, en om het nog erger te maken namen ze zichzelf alle onheil kwalijk. Het is zwaar fucked up, en het verhaal wordt alleen nog maar erger wanneer de speler de laatste holotape in de Vault ontdekt.

Daarop is te horen hoe de overlevenden niet kunnen leven met de schaamte van wat er is gebeurd in Vault 11. Ze overleggen om zelfmoord te plegen, zodat niemand er ooit achter zou komen wat de fuck er allemaal misging waardoor zo veel mensen voor niets stierven. Maar helaas, niet iedereen is het daarmee eens; een van de mannen wil juist dat ze de Vault uitgaan om iedereen op de hoogte te brengen van wat er is gebeurd en wat voor een misbaksels de mensen van Vault-Tec eigenlijk zijn. Na wat gediscussieer, aan het einde van de audio log, hoor je vier geweerschoten. Bij binnenkomst van de Vault zie je ook vier lichamen liggen. De holotape wordt afgesloten door een zucht van de enige persoon die levend Vault 11 uitkomt.

Vault 11 Fallout New Vegas
                  

Big John’s Salvage – Fallout 4

Er zijn van die locaties in de Wasteland die je het idee geven dat de bouwers ervan alles goed voor elkaar hadden. Zo ook in Big John’s Salvage, waar een woonhuis, winkel/sloperij en ruime achtertuin voor alle sloopspullen zijn gevestigd. Achter het huis is ook een treinstel te vinden, waar een bunker in blijkt te zitten. De speler kan hier simpelweg tegenaanlopen terwijl hij de Commonwealth ontdekt, maar de kans is groter dat hij het ontdekt door een radiosignaal – het ‘Miller Family Radio Signal’. Via de boodschap op de radio wordt duidelijk dat echt niet alles goed ging voor de Miller-familie – sterker nog, hun laatste dagen waren verschrikkelijk.

Allemaal leuk en aardig, zo’n bunker voor je hele familie, maar dat is het niet als je ventilatiesysteem ermee ophoudt en de deur vacuüm zuigt. De radioboodschap is duidelijk de laatste hoop die de familie nog overheeft:

Chuck, John - Anyone out there: my family needs your help. We're trapped in our bunker. Big John's salvage yard. Generator running the ventilation died and now the hatch - shut tight. Vacuum sealed. Please, someone...we're almost out of oxygen. The hatch is in the tipped train car. Please...start the generator. Kimmy...stay calm honey. Breathe slowly...that's it, slowly.

Wanneer de speler de generator aanzet en de deur van de bunker opent, spreekt de inhoud ervan boekdelen. Twee kleine graven, eentje met een teddybeer erop en een met een honkbalhandschoen, zijn in een uitgehakte hoek van de bunker te vinden. Nadat de generator uitviel, stierven blijkbaar de twee kinderen als eerste, waarna hun vader en moeder met de laatste adem die ze nog hadden twee graven voor hen groeven. De lichamen van pa en ma liggen open en bloot in de bunker. Nee, dat is geen traan in mijn ooghoek, echt niet!

Big John's Salvage Fallout 4
               

Borous’ doggo – Fallout: New Vegas (Old World Blues)

We hebben suïcidale mensen, een zwangere vrouw en een zielige familie gehad, maar er ontbreekt nog iets zieligers: dieren! In het bijzonder natuurlijk honden, want wij verdienen die trouwe viervoeters niet. Dat blijkt ook maar weer in de New Vegas-DLC Old World Blues, waarin de speler te maken krijgt met een stel breinen in robots. Een van hen is een wetenschapper met de naam Borous, en het blijkt dat hij ooit een hond genaamd Gabe had, zijn beste vriend.

Toen Borous onderdeel werd van Big MT (waar Old World Blues zich afspeelt) werkte hij aan cyberdogs – half robot, half hond, inderdaad. De speler komt erachter dat hij verschrikkelijke experimenten uitvoerde op zijn hondje Gabe, maar van spijt lijkt geen sprake te zijn. Tot de speler cyberdog Gabe vindt, hem vermoordt (of juist zijn leven spaart) en uiteindelijk zijn voedselbak terugbrengt naar Dr. Borous (voor de quest A Brain’s Best Friend). Ineens lijkt de man die Borous ooit was nog in de hersentank te zitten, want hij wordt overduidelijk emotioneel bij het zien van Gabe’s voerbak en betuigt zelfs zijn spijt. Luttele seconden later is daar echter weinig van over, maar het feit dat Gabe’s herinneringen het enige is wat Borous nog menselijke gevoelens laat ervaren, is een traantje waard.

Fallout New Vegas Gabe
                    

Randall Clark – Fallout: New Vegas (Honest Hearts)

Laat het maar aan Obsidian over om verhalen te schrijven die je bijblijven. Dat is ook het geval in de DLC Honest Hearts, waarin de speler een riante collectie aan terminal entries vindt van ene Randall Clark. Het is een flink verhaal, eentje waar we dus wat uitgebreider bij stilstaan.

Randalls verhaal begint al verschrikkelijk nadat z’n truck ermee ophield in de buurt van Zion Canyon, en binnen een minuut daarna de eerste atoombommen begonnen te vallen. Zion Canyon was zoals je misschien wel weet zo goed als veilig voor de impact van die bommen, maar de realisatie die bij Randall volgt is hartverscheurend. Nog een uur rijden en hij was thuisgeweest, nog een uur rijden en hij zou in ieder geval zijn vrouw en zoontje voor een laatste keer in zijn armen kunnen sluiten.

Maar dat gebeurde niet; Randall ziet van een afstand dat zijn familie wordt weggevaagd door de atoombommen. In plaats van bij de pakken neer te gaat zitten, gaat Randall over op een soort automatische piloot. Een oude man en vrouw die in zijn buurt waren tijdens de explosies kunnen niet geloven wat ze zien en storten in. Randall helpt ze overeind te zitten tegen hun truck, zodat ze elkaar kunnen knuffelen en ondersteunen, en schiet een kogel door hun hoofden zonder dat ze het doorhebben.

Fallout nucleaire explosie

“You were right” is de zin die terugkeert in zijn logboek. Volgens zijn vrouw Charlotte moet een man namelijk bij zijn familie blijven, in plaats van door Zion te rijden zoals Randall deed. “You were right. Wasn't there to hold you and my boy. Died without me. Never touch you or him again. Should shoot myself. What I deserve. Can’t. Maybe soon.” Tot aan zijn eigen dood zou hij logboeken blijven schrijven, en allen zijn ze gericht aan Charlotte, zijn vrouw.

Gedachten over zelfmoord blijven terugkeren, maar Randall blijft doorgaan op de automatische piloot en zorgt ervoor dat hij in leven blijft. Dat was het jaar 2078, en de volgende log die de speler vindt stamt uit het jaar 2083. Randall schrijft steeds meer over de bijzondere levensvormen waar de fallout van de bommen voor verantwoordelijk is, en een jaar later vertrekt hij naar zijn oude huis. Er is alleen niets van over – alleen een gigantische krater. Met elke dag haat Randall zichzelf meer en meer:

Which part of city got hit first? Northeast and you both died in a blink. Farther away and you burned alive screaming or the blast broken glass and bits of brick and wood splinters shredding you like hamburger. Look at it coward and listen, don't turn away, face it. If you'd been brave, lucky man, you would've found a spot and blown your brains out. But not you. You took your time walking back, made a shopping trip out of it. Scrounger.

Zion Canyon Fallout New Vegas

De jaren vliegen voorbij, en ondanks alles blijft Randall het goede doen. Wanneer hij een groepje overlevenden ontdekt – Mexicanen? – houdt hij zijn afstand, maar als een van hen zijn been breekt en Randalls hulp nodig heeft, kan hij ze niet de rug toekeren. Hij leidt de andere mensen naar de man zijn locatie, laat zelfs antibiotica achter als blijkt dat zijn wond geïnfecteerd is. Randall probeert altijd het goede te doen voor onschuldige mensen, maar ook dat blijkt niet genoeg – overlevenden uit Vault 22 nemen de Mexicanen gevangen. Wie niet meteen vermoord werd, wordt later wel opgegeten.

Bij het zien van al dat onrecht slaan de stoppen door bij Randall. In 10 maanden tijd vermoordt hij de 34 mensen die het gele cijfer ‘22’ achterop hun rug dragen, en eet uiteindelijk zelfs een deel van hen op. “All I feel is cold. They deserved every goddamn bit of it.” Enkele dagen later ontdekt hij dat één vrouw het heeft overleeft, al is ze toegetakeld door een berenval. Ze blijkt weggelopen te zijn van de andere Vault 22-bewoners, die allemaal ziek waren, en Randall besluit haar te verzorgen tot ze beter wordt.

De volgende log is van drie jaar later, uit het jaar 2100, waarin blijkt dat de vrouw (Sylvie) zwanger is. Voor het eerst sinds de bommen vallen is Randall weer bang, zo legt hij uit in een logboek. “Sylvie is pregnant. And I am terrified. Ridiculous old man. A father again at 47. In this world?” Randall vertelt Sylvie nooit over zijn vorige familie. Een log uit het jaar 2101 onthult dat de geboorte helemaal fout ging. De baby lag dwars, en Sylvie zou de noodgedwongen keizersnede niet overleven. Randall is weer helemaal alleen.

Randall Clark

Buried them south of the Narrows. Well. This time I was by their side. So much better. I think I can finally do it. Blow my fucking brains out all over this goddamn cave.

Randalls verhaal gaat verder wanneer hij voor het eerst ghouls tegenkomt, die hij allemaal uit hun lijden verlost. De volgende log stamt uit het jaar 2113, Randall is inmiddels 60, en weer heeft hij het over zelfmoord. Weer kan hij het niet. Het duurt tien jaar voor Randall weer een log schrijft, want in het jaar 2123 ontdekt hij een groep van 24 kinderen die vlakbij hem een kamp opzetten. Randall besluit briefjes aan hen te schrijven en cadeaus aan ze te geven – hij zegt dat ze moeten lezen, moeten leren en boven alles degelijke mensen moeten blijven. Tenzij iemand ze kwaad wil doen, dan moeten ze keihard terugslaan.

Al deze logs liggen verspreid in de Honest Hearts-uitbreiding en leveren zoals je ziet een ongekend lang en aangrijpend verhaal op aan de speler, mits die alle holotapes en logs bemachtigt. Tegen het einde van de uitbreiding duikt de laatste holotape op, pal naast het lichaam van Randall Clark. Als het verhaal tot nu nog niet hartverscheurend genoeg was, dan is die laatste holotape dat wel. Randall werd uiteindelijk 71 jaar oud, en gaf aan het einde van zijn leven al zijn spullen aan het kamp vol kinderen. Om ervoor te zorgen dat zij niet zijn lichaam zouden vinden, schrijft hij dat hij ze in vervolg niet meer briefjes zal sturen, maar dat hij wel nog altijd over hen zou waken. Randall kruipt naar een mooi uitzichtpunt, en blaast daar zijn laatste adem uit:

Randall Clarks lichaam Fallout new Vegas

But I never forgot your face. [..] Maybe the only point of all that living was to keep those pictures in my head going for as long as I could. It was the only life I could give you. Not a day went by without. It wasn't choice. I chose to die again and again. Just never did. Body had its own drive.

Well, the little ones will need it. Species will need it if it's to continue. That blind drive onward. I wish them well. It's been a gift to me, at the end of it all, to behold innocence. Goodbye, Zion.

In de brieven aan de kinderen noemt Randall zichzelf ‘The Father’. Uiteindelijk blijkt het dat ze hem als een god gaan zien, en dat die groep kinderen de zogenaamde Sorrows worden waar de speler in New Vegas uitgebreid mee te maken krijgt. Maar de speler weet beter…

Zo, genoeg gehuild voor vandaag. Tenzij jullie nog zielige(re) dingen zijn tegengekomen in de Wasteland, drop dat dan vooral in de comments!

REACTIES (10) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord