De beste games ooit volgens PeterKoelewijn 

De beste games ooit volgens PeterKoelewijn 2017-05-29T13:13:01
De PU-redactie is iedere dag een slagveld voor uitgesproken meningen over games. We hebben allemaal zo onze favorieten, vandaar dat we een nieuwe rubriek starten waarin iedere redacteur zijn 10 beste games ooit onthuld! PeterKoelewijn bijt de spits af met zijn 10 favoriete games.

10. The Last of Us

Er zijn al zoveel complimenten aan The Last of Us gegeven dat ik er eigenlijk nog maar weinig origineels over kan schrijven. Ik ervoer deze game als een frisse wind in het Triple A-genre toen hij in 2013 uitkwam. Tegenwoordig durven gelukkig meer grote actiegames wat rustige momenten en meer kwetsbare scènes te tonen, maar nog steeds vind ik The Last of Us de best geregisseerde. Het verhaal kan zich zelfs meten met grote inspiratiebronnen uit Hollywood zoals The Walking Dead en The Road. Dat is echt zeldzaam voor een game! Maar belangrijker nog, ik vond de gameplay geweldig. Het gebeurt zelden dat ik stealth trek. The Last of Us heeft echter het experimentele aspect van Metal Gear Solid en ik heb dan ook alle soorten tactieken en wapens toegepast om Joel en Ellie naar het hartverscheurende einde te brengen. Het voelt bijna wreed om er een vervolg voor te maken, maar met Neil Druckmann weer aan het roer ben ik optimistisch. 

The Last of Us
         

9. Mass Effect 2

Mass Effect 2 is de “Empire Strikes Back” van de serie. Het eerste deel is ook goed en vond ik een vermakelijke RPG met wat onwennige shootergameplay. Maar als een echte vakman verwijderde BioWare alles dat niet goed werkte uit Mass Effect 2. Ineens werd het een shooter met RPG-elementen, wat (ondanks wat de puristen zeggen) een veel betere ervaring oplevert. Mass Effect 2 is ook een prachtig voorbeeld van hoe een goed verhaal een game naar nieuwe hoogten kan tillen. In plaats van pseudo-Star Trek is het The Magnificent Seven in de ruimte. De avonturen die je meemaakt om iedere memorabele partymember te ronselen voor je zelfmoordmissie, zal ik nooit meer vergeten.

Mass Effect 2
       

8. The Legend of Zelda: Breath of the Wild

Ik weet wat je nu denkt: “Senpai! schreef je niet laatst 10 punten op die beter kunnen aan The Legend of Zelda: Breath of the Wild?”. Dat klopt en daar sta ik nog volledig achter. Maar zelfs die smetjes kunnen niet tegenhouden dat Nintendo mij wegblies met deze game. Ik heb een zooi fantastische open world-games in de loop der jaren gespeeld maar Breath of the Wild is echt de nieuwe maatstaf waar ik alle toekomstige genre-genoten mee vergelijk. Voor die 10 dingen die Nintendo beter kan doen, introduceert het minstens 20 nieuwe elementen aan de serie, en ieder slaat het met een homerun uit het fucking veld! Mechanics zoals het vriesmechanisme, tijd stilzetten en de realistische physics, zijn op zichzelf genoeg om een hele game omheen te bouwen. Maar Nintendo kiest ervoor om er één monumentaal grote ervaring van te maken en het gamelandschap is er een stukje mooier door geworden.

The Legend of Zelda: Breath of the Wild           

7. Okami

We gaan van Zelda naar de beste Zelda-kloon ooit: Okami! Jullie kennen de game ongetwijfeld van de tijdloze celshaded stijl die Japanse aquarellen nabootst. Om die reden wilde ik de game meteen proberen, maar tot mijn verrassing zat er ook nog een briljante game aan vast! Het gooit je in dit bizar epische avontuur dat voor 40-50 uur maar door blijft gaan en zo’n beetje elke Japanse legende en monster gebruikt. Er zijn Zelda-achtige dungeons maar ook daarbuiten blijft je arsenaal aan penseelpowers maar groeien. Ook met de PS2-controller was het doodeenvoudig en superleuk om tekeningen te maken van bommen en windvlagen tot vuur, water en zelfs elektriciteit. Platinum Games’ Hideki Kamiya was de game director voor Capcom toentertijd en je ziet de hand van de meester er zeker in. Okami heeft bijvoorbeeld een aardig vet vechtsysteem en het verhaal zit bomvol met dezelfde droge humor die Bayonetta en The Wonderful 101 ook hebben.

Okami             

6. Chrono Trigger

Was Chrono Trigger mijn eerste RPG? Ik weet het niet zeker maar ik weet wel dat het de eerste RPG is die bij me opkomt. En ja, ik heb hem als klein Petertje gespeeld via een ROM. Fuck Nintendo en Square dat ze deze klassieker nooit voor SNES uitgebracht hebben in Europa!

Chrono Trigger is voor mij de perfecte JRPG en hij was zijn tijd ver vooruit. Zo heeft de game geen random encounters van onzichtbare monsters en worden de turn-based gevechten gewoon op de kaart uitgevoerd. Je kunt ook combinatieaanvallen toepassen met verschillende personages en magische elementen. Dit is nu vrij standaard kost maar toentertijd… holy shit!

Chrono Trigger

De personages zijn heel leuk geschreven en hebben de typische charme die Dragon Quest-tekenaar Akira Toriyama naar al zijn games en series brengt. Tegelijkertijd borrelt er door de hele game een gevoel van naderend onheil. Iedereen die de game gespeeld heeft weet wat ik bedoel, maar je ziet het ook terug in het sobere kleurgebruik van de wereld en natuurlijk de briljante soundtrack. Het is een tijdreisavontuur dat ik nooit meer zal vergeten.

      

5. World of Warcraft

World of Warcraft! Als ex-verslaafde speler kon ik deze game onmogelijk negeren voor mijn lijst. Ik denk niet dat ik in welke game dan ook meer tijd heb gestopt. Dat is al een knappe prestatie op zich maar vergeet niet dat Blizzard de game sinds 2004 onafgebroken groter maakt en finetunet. Geen enkele game heeft me meer dat Lord of the Rings-achtige gevoel gegeven, om deel uit te maken van een fellowship / guild / factie en te vechten tegen een groter kwaad. Ik kan avonden vollullen over de epische avonturen maar ook bizarre shit die me is overkomen in Azeroth. Met elke expansion ben ik weer van de partij om even mee te vechten in de globale oorlog. Met name de laatste jaren heeft Blizzard er alles aan gedaan om de graphics en mechanics te updaten. Het maakt World of Warcraft ook vandaag de dag nog steeds relevant.

World of Warcraft
      

4. Pokémon Gold / Silver

Pokémon heeft zoveel vervolgen en spin-offs gehad dat ik niet eens de moeite ga nemen om het exacte aantal de Googlen. Wat ik wel zonder Google weet is dat Gold en Silver nooit overtroffen zijn. Je kon aan alles merken dat GameFreak dit eigenlijk de laatste Pokémon-games wilde maken. Ze stopten daarom – nog meer dan bij andere delen - hun ziel en zaligheid in Gold en Silver.

Pokémon Gold Silver

Het is niet alleen een totaal nieuwe wereld met het dubbele aantal Pokémon én in kleur, de wereld van Johto is ook veel mysterieuzer en duisterder. Met best wel creepy legendes zoals de Unknown, de Brass Tower en de 3 Legendary Beasts. Ik vond het geweldig! Ook werden toffe nieuwe systemen geïntroduceerd zoals het dag/nacht systeem, de Pokégear en het koppelen van items aan je Pokémon. En als klap op de vuurpijl had de game een briljante endgame verrassing door je te laten reizen naar de Kanto-regio waar je de gymleaders van de eerste games kon uitdagen!

       

3. Portal

Als je naar een perfect uitgevoerde singleplayer game zoekt, dan is er weinig beters dan Portal te vinden. Voor mij was dit echt een eye opener. In een wereld waar games steeds groter werden en meer genres aan elkaar probeerden te koppelen, was Portal gewoon een first-person puzzel spel met een perfect geschreven verhaal. Sowieso, een puzzelgame met een verhaal, was Valve gek geworden?!

Portal

Uiteindelijk bestaat de kern van alle humor uit lijden en daar zit dan ook de charme van Portal. Je speelt een gevangene die door een krankzinnige A.I. gedwongen wordt om puzzels op te lossen. Dat duistere geheim wordt gaandeweg tussen het puzzelen door aan je getoond maar het gebeurt met nét de juiste dosis humor. Portal 2 leunt hier nog veel meer op, is veel langer en ook wat meer in zichzelf gekeerd. Hoe goed die game ook is, de eerste Portal is de ware klassieker.

     

2. Banjo-Kazooie

Nintendo schreef het boek voor 3D platforming met Super Mario 64. Daarna konden ze alle tijd nemen voor Mario Sunshine want werkelijk niemand kon de prestatie evenaren. Nou ja, behalve Rare dan. Banjo-Kazooie was zó goed, het voelde gewoon als de onofficiële sequel voor Mario 64. Alleen dan kleurrijker, sneller, afwisselender en vooral grappiger. Ondanks de vrolijke diertjes was de game volgestampt met die droge, bijtende humor waar de Britten om bekend staan. Achteraf kwamen fans er ook achter dat veel volwassen humor onder de strenge Nintendo-radar was doorgekomen. Banjo-Kazooie is een uniek soort platformer dat tegenwoordig amper meer gemaakt wordt. Je moet allerlei voorwerpen verzamelen waarbij het platformen vrij simpel blijft. Maar het is de context van de gekke werelden en personages die het verzamelen van elke jiggy zo bijzonder maakt. Een game waar ik ooit een hele zomervakantie mee zoet was en die tot op de dag van vandaag ongeëvenaard is door Rare. De nieuwere Mario-games spelen misschien beter, ze hebben nooit die rare (ha!) charme van de beer en de vogel kunnen evenaren. Een ware held uit het gouden tijdperk voor 3D-platforming!

Banjo-Kazooie
            

1. Mega Man X

Als ik kijk naar de elementen die een game voor mij goed maken, dan keer ik vaak terug naar een van de eerste consolegames die ik van A tot Z uitspeelde. Ik was bekend met Mega Man op de Game Boy en wist dat de SNES betere graphics had dankzij Super Mario World, maar toen speelde ik bij een vriend voor het eerst Mega Man X en HOOLLLLYYY SHIIIIT!!!

Capcom was toentertijd in bloedvorm, wat resulteerde in misschien wel hun beste platform-titel. Maar een paar games (meest recent Shovel Knight) komen in de buurt van Mega Man X-kwaliteit, vind ik. X bestuurt zo perfect en nieuwe moves zoals het klimmen en de dash voelen meteen natuurlijk aan; alsof de serie ze altijd al heeft gehad. Je hebt die mobiliteit ook nodig want Mega Man X is, net als z’n voorgangers, onvergefelijk moeilijk. En de muziek! Ik bedoel, Capcom was al de beste op dit vlak -zeker met z’n platformers - maar de stagemuziek van de Mega Man X levels staan echt in m’n hersenstam gekerfd. Bedenk goed, ik ging als SNES-gamer van dit… naar DIT!

Mega Man X

De game zit ook nog eens vol met geheimen en toffe upgrades, die in een internet-loos tijdperk echt moeilijk vindbaar waren. Ik speelde Mega Man X voor het eerst 100% uit met de uitstekende PSP-remake en de game voelde toen nog steeds even fris, uitdagend en leuk aan. Het is, vind ik, de beste game ooit.
       

En dat zijn de beste games volgens PeterKoelewijn. Wil je zelf kwijt welke games je de beste vindt of eis je dat een specifieke redacteur laat zien of hij goede smaak in games heeft? Zet het in de comments en check volgende maand terug welke redacteur het over zijn beste games zal hebben!

REACTIES (94) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord