De beste games ooit volgens Enzio 

De beste games ooit volgens Enzio 2018-01-04T11:47:36
Vrijwel iedere maand laten we een redacteur aan het woord om zijn of haar top 10 games ooit te bespreken. Dit keer is het Enzio z'n beurt en zullen we zien of hij deze onmogelijke taak kan voltooien. Bereid je maar voor op zijn favoriete games die hij na veel bloed, zweet en tranen heeft samengesteld.

Pfoe, dit wordt best een lastige taak. Er zijn zo ontiegelijk veel toffe games uitgekomen, en om er maar 10 op te noemen is best wel een beetje zielig voor de pareltjes die dit lijstje niet hebben behaald. Ik vind overigens niet dat alles vroeger beter was, maar hoe jonger je bent, hoe magischer games over komen. Toen stond je minder vaak bij bepaalde dingen stil. Hoe ouder je wordt, hoe kritischer je gaat kijken naar zaken, inclusief games.

Hou er wel even rekening mee dat dit mijn persoonlijke top 10 is, niet die van de PU-redactie. En als je je niet kan vinden mijn mening, even goede vrienden. Nou, ik ben er klaar voor, jij ook? 
   

10. Pokémon Red

Ik ga beginnen met een klein verhaaltje hoe ik in aanraking ben gekomen met deze game. Ik was als kleine Enzio in het buitenland en wilde dolgraag een Game Boy (met minimaal één game) kopen. Eenmaal in de winkel aangekomen, mocht ik vooraf even deze game testen. Na 10 minuten rondlopen in het huisje waar begint, was ik dik tevreden en had dus de game gekregen van mijn ouders. Waarom ik dit in hemelsnaam leuk vond wist ik ook niet, maar ik wist helemaal niet dat je naar buiten kon gaan en Pokémon moest vangen. Ja, er stond wel een 'vet coole draak' op de voorkant, maar blijkbaar wist ik toen niet beter.

Na 1 uur speeltijd -dus rondlopen in het huisje- kwam ik er achter dat je naar buiten kon en Pokémon kon vangen én ermee kon vechten. Een nieuwe wereld ging voor me open! Op het begin van mijn reis was Gymleader Brock best wel een bitch, want met Charmander als starter Pokémon was hij echt onmogelijk te verslaan. Eenmaal dit obstakel overgekomen, heb ik ontiegelijk genoten van deze game en heb er tientallen uren in gestoken.

Overigens heb ik er wel een paar trauma's aan overgehouden, want ik was opgelicht door mijn buurtkindjes en had ik mijn Charizard geruild voor een "legendarische Pokémon" genaamd Fearow. Yeah, right. Na veel janken en ruzie maken had ik 'm uiteindelijk toch terug gekregen en heb ik met mijn team de Pokémon League overwonnen. Hell yeah!

Pokémon Red     

9. The Legend of Zelda: Breath of the Wild

Mijn nummer één game van 2017 was The Legend of Zelda: Breath of the Wild. In mijn introductie vertelde ik dat vaak vroeger games een stuk magischer waren, maar dit is absoluut een uitzondering. Ik citeer uit mijn mijn top 3 games uit 2017 video: 

Vanaf het moment dat Link wakker wordt en je op de Grand (moest Great zijn) Plateau staat en het uitzicht hebt over héél Hyrule, voel je heel het magische moment al in je opkomen.

Alleen de muziek geeft al een hartverwarmend gevoel je krijgt er ook nog eens gratis er kippenvel bij. Alhoewel ik de oude Zelda dungeons een beetje mis, vind ik de rest van de game een grote verbetering. De open wereld past perfect en het feit dat je letterlijk overal op kan klimmen, wordt het gevoel van volledige vrijheid alleen maar groter. Dat al je wapens breken vond ik op het begin wel even wennen, maar omdat je hiermee worstelt geeft het toch wel een extra bepaalde uitdaging, waardoor vrijwel elk wapen bruikbaar is. Als je een enorm sterk zwaard vind, moet je goed nadenken wanneer je deze wilt gebruiken, aangezien het op een bepaald moment breekt en je weer terug gaat naar mindere sterke wapens. 

Ook de cutscenes met voiceacting maakt het verhaal wat interessanter, alleen had het van mij nog wel meer gemogen. Ook waren de champions redelijk oppervlakkig, maar ondanks dit toch wel een leuke toevoeging. Breath of the Wild heeft vol trots een plekje in mijn top 10 bemachtigt en ik kijk ontzettend erg uit wat de volgende Zelda te bieden heeft.

Breath of the Wild     

8. The Elder Scrolls IV: Oblivion

Find him... and close shut the jaws... of Oblivion! Mijn kennismaking met The Elder Scrolls begon niet met Arena, Daggerfall of Morrowind, maar met Oblivion. Het vierde deel van The Elder Scrolls blijft altijd een warm plekje in mijn hart houden en krijg nog steeds vlinders in mijn buik als er aan terug denk. De vlinders komen trouwens van de openingscene van The Shivering Isles expansion, wat nog steeds mijn favoriete DLC/expansion ooit is. Deze expansion had zo ontzettend veel vette content, maar dat had de base game ook al.

Normaal gesproken krijg je randoom loot van de enemies die je hebt afgemaakt, maar in The Elder Scrolls loot je daadwerkelijk wat de NPC's ook echt dragen. Zie je een enemy met een coole zwaard? Kill hem en het zwaard is van jou. Ik heb me hiermee een aantal keer schuldig gemaakt bij 'niet-vijanden'. Toen ik een Oblivion gate betreedde, kreeg ik twee guards mee met hele dikke heavy armor als escort. Waarschijnlijk raad je het al: de guards waren niet teruggekomen, en dat was niet dankzij de enemies. Ehh, sorry guards! 

De vrijheid in deze game is enorm en bevat ook geweldige muziek, alleen de main theme zegt al genoeg. De sidequests waren geweldig en hadden een stuk meer diepgang dan de gemiddelde RPG van die tijd. Wellicht zijn de facial animations en de hoeveelheid voice actors een stuk minder, maar dat is ook deels de charme van de game, toch?

Oblivion      

7. Super Mario 64

Op numero 7 staat Super Mario 64, wat mijn favoriete Mario game is. Ondanks dat Super Mario Odyssey mijn nummer 2 game van 2017 is, vind ik niet dat het Super Mario 64 overtreft. De sterren die je behaalde in deze game voelt een stuk meer rewarding aan dan de manen in Odyssey. In Odyssey kreeg je voor elke scheet die je liet wel een maan, waarbij sommige manen wel echt goed verstopt waren. Het gevoel van het krijgen van een maan was daardoor een stuk minder belonend. In Mario 64 kreeg je vrijwel alleen een ster als je écht iets deed wat veel moeite kostte. Neem als voorbeeld het beklimmen van Cool, Cool Mountain, dat was vroeger pas een uitdaging.

Bovendien had Mario 64 ook maar één hubwereld, namelijk Peach's Castle, wat ook bomvol zat met geheimen. Het ontdekken van de geheime glijbaan door het raam of het vlieglevel door het kijken naar de zon op het zon platform blijven geweldige herinneringen. Dit was bovendien ook de eerste game dat Mario switchte naar 3D en dat hebben ze ontzettend goed gedaan. De game was uitdagend, kleurrijk en Mario kon in deze game slaan. Awesome!

Mario 64      

6. Banjo-Tooie

Andere geliefde platformers op de Nintendo 64 waren Banjo-Kazooie en het vervolg Banjo-Tooie. Hoe stom het ook klinkt, ik ben begonnen bij Banjo-Tooie omdat ik toen niet wist dat Banjo-Kazooie bestond. Na het uitspelen van Tooie heb ik kort daarna Banjo-Kazooie gekocht en ook uitgespeeld. Deze mening is niet altijd populair, maar ik vond Banjo-Tooie beter dan het voorgaande deel. Banjo-Kazooie was absoluut geweldig, maar Banjo-Tooie vond ik persoonlijk een stuk better. De levels waren groter en interessanter, de nieuwe moves vond ik vetter, de transformaties vond ik leuker en de game had betere boss battles dan haar voorganger. De graphics waren trouwens ook een stukje mooier, wat altijd mooi meegenomen is.

Het iconische beer en vogel duo hebben mij onwijs veel speelplezier bezorgd en ik denk dat ik de game wel 3x opnieuw heb uitgespeeld. Bovendien is de muziek gemaakt door Grant Kirkhope, mijn favoriete componist. Hoor hoe catchy de muziek is dan! Ik heb het ontzettend vaak over de muziek in games in dit lijstje, maar die halen uiteraard de nostalgische gevoelens goed naar boven en bij Banjo-Tooie is dat wel het meeste.

Banjo-Tooie     

5. The Last of Us (Remastered)

In veel top lijstjes staat The Last of Us op nummer één en ik kan goed begrijpen waarom. Ook ik vond het verhaal vreselijk goed en meeslepend. De band tussen Ellie en Joel is ijzersterk en brachten veel mooie momenten met zich mee. Op het begin van de game moest ik er nog wel goed inkomen. Na de emotionele introscene werd je losgelaten in de speelwereld en vond het spel toen nog niet zo boeiend. De gameplay was wel oké, maar ik voelde de game nog niet goed. Spijtig genoeg heb ik de game links laten liggen en niet meer opgepakt...

Toen The Last of Us Remastered uit kwam, hoorde ik wederom tienduizend redenen waarom deze game de hemel werd ingeprezen. Ik gaf de game opnieuw een kans en wilde vast en zeker doorzetten en erachter komen wat deze game nou zo goed maakte. Na een paar uurtjes doorbijten, was ik door de lichtzure schil van de appel heen en oh boy, wat werd de appel hemels. Nu snapte ik waarom de game zó goed was, niet door de gameplay, maar door het krachtige verhaal wat de game met zich meebrengt.

Ik kijk enorm erg uit naar The Last of Us Part II en ben benieuwd of het weer de feels kan geven van het eerste deel. Het is de game waar ik het meeste naar uitkijk van volgend jaar (samen met Kingdom Hearts 3, als het daadwerkelijk in 2018 uitkomt) en ik kan niet wachten om weer samen met Joel en Ellie op pad te gaan.

The Last of Us     

4. The Witcher 3: Wild Hunt

The Witcher 3 was een geweldige ervaring van begin tot eind, want holy shit wat zit er veel diepgang in die wereld. Deze game heeft ontzettend goede sidequests, interessante characters en prachtige hoofdsteden. Over het combatsysteem zijn de meningen verdeeld, dat mag uiteraard, maar persoonlijk vond ik de combat goed uitgewerkt. Je kan precies je eigen build maken. Of je nou alleen sword perks pakt, magic alle kanten opblaast of jezelf de coma inzuipt met toxins, alle mogelijkheden staan open. Het wordt ook versterkt doordat alle monsters zwak zijn voor een bepaald soort magic, wat stimuleert om de verschillende magic signs te gebruiken. Helaas is de game op sommige momenten iets te simpel of heb je niet genoeg disadvantage met spells waar het monster niet zwak voor is, maar dat valt wel op te lossen door de difficulty wat omhoog te schroeven.

De twee expansions van de games zijn ook absoluut aan te raden. Ze bieden beide ontzettend veel content voor een zacht prijsje, waardoor je in totaal mak-ke-lijk meer dan 100 uur kunt in de game. De GOTY edition is trouwens héél vaak in de aanbieding, waardoor je de complete game voor €20 kunt oppakken.

The Witcher 3      

3. Life is Strange

Vaak zijn meningen verdeeld over deze game, either you love it, or you hate it. Dit is mijn persoonlijke top 10 dus ik mag lekker zelf bepalen wat ik vind van deze game, and I love it! Life is Strange is een story game waarbij jouw keuzes veel invloed hebben op het verhaal. Je speelt als een highschool girl genaamd Max Caulfield die terugkomt naar haar oude stad genaamd Arcadia Bay, waarbij ze haar beste vriendin van vroeger weer tegenkomt: Chloe Price. Er speelt veel drama in dit kleine stadje af. Iemand is momenteel vermist en er wordt veel gepest op school om maar een paar voorbeelden op te noemen. 

Het verschil in deze story game is dat jij de keuze hebt om tijd terug te spoelen, om zo een andere keuze te maken. Elke keuze lijdt tot een andere uitkomst, maar zo heeft elke keuze ook zijn eigen consequenties. Het gaat zelf zo diep, dat zelfs het water geven van je plant je verhaal kan veranderen. Welke keuze je ook maakt in de game, geen optie is perfect en overal zitten verschillende voor- en nadelen aan. Vaak genoeg zat ik letterlijk met mijn handen in het haar omdat ik gewoon niet kon kiezen welke keuze een minder kutte uitkomst zou hebben.

De lypsinc kon een stuk beter, er zitten genoeg awkward/cringy momenten in de game, maar fuck it. Deze game heeft zoveel impact op mij gemaakt, dat ik nog maanden lang heb zitten nadenken over de game. Life is Strange: Before the Storm was tof, maar Deck Nine kon niet dezelfde impact overbrengen wat Dontnod wel deed, dus ik ben ontzettend benieuwd wat Dontnod ons gaat brengen met Life is Strange 2. Het enige wat er tot nu toe van bekend is, is dat het afspeelt op een andere locatie met een nieuwe cast van karakters.

Life is Strange     

2. Kingdom Hearts 1 & 2

Final Fantasy + Disney, wie had ooit gedacht dat dat ging werken? Nou, blijkbaar iemand dus, because it happened and it's awesome! Zowel Kingdom Hearts als Kingdom Hearts 2 delen de tweede plaats in mijn top 10 en dit zijn de twee 'main delen' van de Kingdom Hearts reeks. Alle delen zijn belangrijk voor het (zeer ingewikkelde) verhaal van Kingdom Hearts, maar voor mij voegen KH en KH2 het meeste qua geheel. In de 'tussendelen' wordt vaak geëxperimenteerd met extra dingen, bijvoorbeeld het combat systeem, waarbij ze de beste dingen verwerken  in de main delen. 

Kingdom Hearts is een action RPG met hack 'n slash elementen erin verwerkt, waardoor de combat heel snel en flashy is, vooral in de recentere delen. Het hoofdpersonage Sora reist samen met Donald en Goofy verschillende Disney werelden af om daar de Heartless te verslaan. Heartless zijn slechte beesten geboren uit de duisternis van de hart van de mensheid, die simpelweg alles willen verzieken. Sora vecht met de Keyblade om ze uit te roeien en dat is tevens het enige wapen wat daarvoor geschikt is. Later komen er ook nog andere vijanden genaamd Nobodies, maar ik bespaar je de moeite om het allemaal uit te leggen.

De reden waarom deze game mij zo hoog zit, is omdat de game een enorm hoog kontschop gehalte heeft. De awesome combat, de overpowerde transformaties en het rondschieten van grootschalige magic spells voelt simpelweg awesome. Ondanks dat het verhaal verwarrend is, is het wel boeiend. Wat we willen zien in Kingdom Hearts 3 kan je hier lezen. 

Kingdom Hearts      

1. The Elder Scrolls V: Skyrim

Momenteel heb ik echt een haat-liefde-verhouding met deze game. Aan de ene kant kots ik de game ontzettend hard uit, simpelweg omdat ik het echt niet meer kan spelen en de re-re-re-rereleases je om de oren vliegt. Aan de andere kant is dit wel mijn ultieme game waar ik het meeste plezier aan heb beleefd. De reden waarom ik het niet meer kan spelen, is omdat ik er al dik meer dan 500+ uur (verdeeld over verschillende platforms) erin heb geramd en de game al tig keer heb uitgespeeld. Dan heb ik het niet alleen over de main quest, maar over alle side- en quest questslines. Deze game heeft mij helemaal opgeslokt in haar wereld en heb wel letterlijk meer dan 30 verschillende characters aangemaakt, met allemaal een andere speelstijl. 

De ultieme vrijheid die deze game biedt is haast niet te beschrijven, Je kan vrijwel elke mogelijke class spelen in deze game. Je kiest niet een class, je wordt een class. Of een jack of all trades, wat je ook wil. Hierdoor was ik zo verliefd op deze game, maar ook op de volledige immersie die de game biedt. De wereld is enorm en je kan gaan en staan waar je wilt. Terwijl ik tijdens de winter op mijn kamer zat met een kapotte verwarming, liep ik door besneeuwde gebieden terwijl ik het ondertussen echt koud had. Hierdoor voelde het al helemaal alsof ik in het spel zat. Of terwijl ik sneakte door dungeons, de talloze keren schrok van de Draugr. Desondanks ik de game dus haast niet meer kan spelen, heb ik wel de mooiste, spannendste en meest meeslepende momenten van gaming beleefd in de wereld van Skyrim.

Skyrim

REACTIES (40) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord