De 20 heerlijkste tunes uit PS4 exclusive titels – Wat hoort ik nou?! 

De 20 heerlijkste tunes uit PS4 exclusive titels – Wat hoort ik nou?! 2018-09-24T10:50:36
'Feels like music', zong Tom Jones ooit, en vandaag bespreekt Wimpie muziek die hem diep in de feels heeft geraakt. Om de boel niet te laten ontaarden in één grote trip down memory lane, bakent hij de boel af tot wat recentere gamemuziek: de prettigste tunes uit PS4 exclusives.

Ik raad je aan om onderstaande tracks lekker aan te zetten voordat je de teksten eronder lees. Voor de ultieme ervaring, weet je wel?Ben je er klaar voor? Goede headset op? Tijd om te gaan luisteren naar de heerlijkste tunes die PS4 exclusives te bieden hebben!
   

God of War – Bear McCreary

Ik kende Bear McCreary nog niet voor ik de muziek in Santa Monica's meesterwerk hoorde. De man heeft echter al een solide staat van dienst met werk voor The Walking Dead en Black Sails. Ook voorzag hij de seizoenen van Battlestar Galactica van muzikale begeleiding. Met God of War levert McCreary een sfeervolle en emotionele soundtrack af voor een even emotioneel verhaal.

God of War

God of War heeft altijd kenmerkende vocalen in zijn soundtracks gehad en McCreary zet die lijn voort. De basstemmen die -denk ik- een soort Noors gevoel moeten opwekken, begeleiden het begin van deze track. Als het orkestgeweld vervolgens losbarst, word ik zo’n gelukkig mens! Bear McCreary, waarom ontdekte ik je niet eerder?!

Memories of Mother

'Find your way home. You are free.' De naam van de track verklapt het al: op het moment dat Kratos' vrouw Faye wordt gecremeerd, hoor je deze prachtige track. Ik voelde gewoon het verdriet dat de Ghost of Sparta op dit moment voelde! Een track die alle emotionele pijnpunten precies weet te raken. De muziek is echt prachtig, maar de vocalen doen het 'm hier vooral voor mij.
     

Detroit: Become Human – John Paesano, Nima Fakhara en Philip Sheppard

Detroit: Become Human had een sterk verhaal in huis met interessante personages en meeslepende muziek. Quantic Dreams' verhalende game heeft drie soundtracks, voor elk hoofdpersonage eentje. Van de drie componisten kende ik er al een: John Paesano die de soundtrack voor Netflix' Daredevil componeerde. Van de twee andere artiesten, Nima Fakhara en Philip Sheppard, had ik echter nog nooit gehoord, dus om die reden is Detroit Become Human de een van de soundtracks waarvan ik drie nummers met je beluister.


Revolution is Starting

Markus, de android die een revolutie leidt tegen de mensheid, wordt gecomponeerd door John Paesano. De Amerikaan componeerde al de soundtracks voor de eerste twee seizoenen van Netflix' Daredevil en mocht recentelijk de soundtrack van Marvel’s Spider-Man componeren. Paesano werd gekozen voor zijn epische, orkestrale composities en dat hoor je terug in deze track die te horen is tijdens een belangrijk moment in Markus' verhaal. 

Hostage

De soundtrack voor Connor, de super android die zijn eigen soort als een soort Blade Runner moet opjagen, bestaat voornamelijk uit elektronische geluiden omdat het personage koud en kil over moet komen. Deze muziek hoor je in de openingsscène van Detroit, als Connor een appartement betreedt waar een gijzeling plaatsvindt. Wat denk jij als je dit zo hoort? Geslaagde muziek bij het personage?

Not Just a Machine

Hoewel ik een gigantische sucker ben voor epische tracks, raakt Philip Sheppards muziek voor Kara me het meeste. De cellist blinkt echt uit met deze tragische muziek, waar een instrument als een cello zich perfect voor leent. De tragische gebeurtenissen die Kara staan te wachten in Detroit resoneren prachtig met deze muziek. Philip heeft zijn werk goed gedaan naar mijn mening!
     

Persona 5 – Soji Meguro

Wie net als ik zijn inner-weeb channelde met Persona 5, moet opgevallen zijn dat de muziek fucking aswesome is! De acid jazzy soundtrack van Shoji Meguro heeft sindsdien, net als de JRPG zelf, een plekje in mijn hart. Ik heb 3 tracks uit de soundtrack gekozen om even goed te beluisteren.

Last Surprise

Wellicht de meest funky battle theme die ik ooit gehoord heb. Persona 5 straalt al 100% klasse uit en speelt met ruim 120 uur aan content heerlijk, maar Last Surprise zorgde ervoor dat ik shadows wilde blijven klappen. De muziek is opzwepend, groovy en de lyrics vertellen je eigenlijk gewoon dat je elke beurt even goed na moet denken over je volgende move. Ik ben normaal gesproken niet zo van de orgel-sound, maar dat instrument wordt echt super effectief ingezet door Meguro.

Life Will Change

Joker en z'n gang hebben de weg naar de treasure veilig gesteld en de calling card is verstuurd. You know what's up als je dit nummer hoort. De laatste sequences van alle palaces in Persona 5 worden vergezeld door dezelfde dope track die nog energieker is dan het hierboven beschreven Last Surprise.

Beneath the Mask

Ik zou het liefste een hele feature wijden aan Persona 5, maar na dit heerlijke nummer moet ik toch echt naar de volgende game op de lijst. Beneath the Mask is heerlijk laid back, een beetje zweverig en laat zich denk ik het beste beluisteren zonder gezongen tekst. De toetsen blinken hier, zoals eigenlijk op heel de soundtrack, weer eens uit. Een beetje keyboard, beetje orgel, heerlijk!
     

Uncharted 4: A Thief's End – Henry Jackman

Als Uncharted-fan van het eerste uur was ik super blij toen Henry Jackman de soundtrack mocht maken voor het slotstuk rondom Nathan Drake. De componist is verantwoordelijk voor de muziek in X-Men: First Class en twee Captain America-films, drie soundtracks die goed vertegenwoordigd zijn in mijn Spotify-playlists. Met A Thief’s End leverde Jackman een echte blockbuster-soundtrack af die de muzikale accenten van de oudere soundtracks respecteerde, maar toch een eigen sound had.

A Thief's End

De titeltrack van Uncharted 4 blijft zoals ik zei lekker trouw aan de muziek van Greg Edmonson, maar heeft een eigen muzikaal karakter. Edmonsons percussie werd door Jackman vervangen door ander slagwerk, maar de herkenbare blazers blijven intact. Ik vloek wel eens over het gebrek aan identiteit in enkele Marvel-soundtracks, dus misschien dat Jackman gewoon elke Marvel-film moet gaan scoren.

New Devon

Deze track hoor je vrij laat in het verhaal pas en god, wat klinkt dit toch episch! Blazers, strijkers, slagwerk, alles komt in harmonie samen Jackman mocht na A Thief’s End terugkeren voor The Lost Legacy-DLC, en ik snap helemaal waarom!
       

Bloodborne – Nobuyoshi Suzuki en Ryan Amon

Nobuyoshi Suzuki werkte met Ryan Amon en andere artiesten mee aan de soundtrack voor het met bloed overgoten Bloodborne. Zij vertalen de nare Victoriaanse sfeer van de action-RPG subliem naar onheilspellende en op momenten kalme muziek. Suzuki's track is hoorbaar tijdens de DLC-boss Ludwig en Amons nummer hoor je in de Hunter’s Dream, Bloodborne's enige echte veilige locatie.

Ludwig, The Holy Blade

Boss battles in Souls-games maken altijd een acuut gevoel van paniek bij me los. Logischerwijs was dit in Bloodborne niet anders, maar de boss battle tegen Ludwig is er eentje die mij in het bijzonder liet wanhopen. Hij begint als Ludwig the Accursed, maar zodra hij die Moonlight Greatsword tevoorschijn tovert; chaos! Complete paniek en chaos. Deze track doet mij bij vlagen denken aan de aloude Russische componist Stravinsky (inderdaad, je boy heeft een lichte affiniteit met klassiek werk). De resonerende klanken van violen en orgel zorgen voor een soort verwarring, wat weer precies aansluit bij de intensiteit van Bloodborne’s boss battles.

Hunters Dream

De enige plek in Bloodborne waar gewoon rust en kalmte overheerst. Waar je niet achter iedere hoek hoeft te kijken of er een gast met een hooivork of een ander gek wapen probeert je kop eraf te hakken. Waar je niet constant op het randje van je stoel hoeft te zitten. Waar je niet continu bloed met bloed aan het bestrijden bent. Ik kwam hier dan ook graag uitrusten na een uitgebreide jacht op steeds meer blood echoes, mede dankzij de tunes.
     

The Last of Us Remastered – Gustavo Santaolalla

Gustavo Santaolala maakte in 2011 de soundtrack voor The Last of Us en mag ook The Last of Us Part 2 weer van muziek voorzien. Tijdens de E3 mocht hij de presentatie voor Naughty Dogs blockbuster inluiden met een stukje intieme muziek op akoestische gitaar. Zo kan je de muziek van Stantaoala ook noemen: intiem, innig, delicaat, om maar even wat dure woordjes te gebruiken. 'Muziek om te luisteren' zegt men wel eens, en Santaolalla’s The Last of Us behoort zeker tot die categorie.

The Last of Us

De delicate akkoorden van de akoestische gitaar die klinken onder de opening credits bereiden je als speler voor op de emotionele reis die Joel en Ellie gaan maken in het verhaal. Ik herinner me bij het luisteren van deze track weer waarom ik aan het einde van de proloog bijna zat te janken. Ik moet verder gewoon niets meer over vertellen over deze track. Luister hem maar gewoon.

All Gone (No Escape)

Weer zo’n tranentrekker. 'I got you girl', zegt Joel op een bepaald moment in het verhaal dat ik nu absoluut niet ga spoilen. Als je niet weet waar ik het over heb wordt het tijd om The Last of Us eens in huis te halen en je te laten raken door de emotionele reis van Joel en Ellie door het besmette Amerika. Santaolalla grijpt regelmatig terug naar zijn specialiteit: de akoestische gitaar. Op deze momenten blinkt de Argentijnse muzikant uit met zijn intieme gitaarspel.
     

Marvel's Spider-Man – John Pasesano

Hij keert terug! Spid… Nee nee, John Paesano! Naar mijn smaak blonk hij al uit in de Detroit-soundtrack, en ook met Marvel's Spider-Man levert de muzikaal leider een stukje puik orkestmuziek af voor de superheldentitel. Hij deed het heldenkunstje al een keertje in Daredevil en herhaalt dit met veel succes in Spidey's nieuwste game. Zet die headphones op en luister mee, tenzij je echt niet gespoiled wil worden voor de opening van de game. De opening is al wel vertoond in aanloop naar de release, maar ik wil het toch even gemeld hebben.

City of Hope - Marvel's Spider-Man

City of Hope hoor je tijdens het rondslingeren in New York. De lekker uptempo orkestmuziek heeft voornamelijke klassieke elementen: de violisten, blazers, vocalen en percussionisten geven je het gevoel dat je de Friendly Neighbourhood Spider-Man bent en dat geen enkele schurk te sterk voor je is.

Eight Years in the Making – Marvel's Spider-Man

Eight Years in the Making hoor je in het eerste deel van het verhaal, waarin ook de eerste boss battle van de game plaatsvindt. Spidey pakt de Kingpin aan in de proloog en terwijl de dikke kale superschurk rake klappen vangt, hoor je deze klassieke superhero-sound. Snelle, opjagende strijkers en drums worden aangevuld met bombastische percussie en blaasinstrumenten. Ingrediënten voor epicness zijn aanwezig. Hell yeah!
     

Horizon Zero Dawn – Joris de Man en andere artiesten

Jawel, tijd voor vaderlandsche glorie! Joris de Man, de componist die aan meerdere Guerrilla-titels meewerkte, mocht ook de meest recente blockbuster uit Nederlandse keuken, Horizon Zero Dawn, van muziek voorzien. Hij werkte samen met andere artiesten en het resultaat mocht er zijn!

Aloy's Theme (ft. Julie Elven)

Het meest herkenbare stuk muziek uit Horizon Zero Dawn is Aloy's Theme, de track die je in het hoofdmenu hoort en die aan het begin van Aloy's verhaal hoorbaar is. Componist Julie Elven staat bekend om haar violistische kwaliteiten en die laat ze hier horen. Joris de Man zorgt op zijn beurt voor het futuristische soundboard wat goed aansluit op de wereld van Horizon, waarin de mensheid -door technologie- is teruggedrongen naar prehistorisch niveau. Zo wordt een balans gecreëerd tussen twee verschillende sferen die met elkaar botsen: klassiek en modern.

Meridian, Shining

Meridian is een van de grotere nederzettingen in de wereld van Horizon en deze track van Joris de Man hoor je als Aloy de stad voor het eerst binnen gaat. Percussie kan prachtig zijn, mits goed toegepast en gecombineerd. Componist de Man kiest voor de combinatie van tamboerijn, bassen en strijkinstrumenten, wat een gevoel van vrijheid opwekt. Dit past precies bij de grote open wereld waarin van alles te ontdekken valt.
     

Until Dawn – Jason Graves

Jason Graves won in 2009 een BAFTA met zijn soundtrack voor Dead Space, componeerde voor Tomb Raider, The Order: 1886 en Far Cry Primal. Een ervaren game-componist die de Horror-game until Dawn van zeer effectieve griezelritmes voorzag. Graves is een groot liefhebber van orkestrale muziek en componeerde Until Dawn ook als zodanig. Zijn uiteindelijke werk aan Supermassive’s ode aan slasher-horror is van hoge kwaliteit.

O' Death

De pakkende theme song van Until Dawn zet lekker de toon voor een spannend griezelverhaal. De trage onheilspellende gitaar en viool, aangevuld met bombastisch slagwerk maken het muzikale deel compleet. De songtekst is even pakkend: 'Oh death, won't you spare me over till another year…'

What Could Possibly Go Wrong

Ik kan me niet meer precies herinneren wanneer deze muziek hoorbaar is in Until Dawn, maar ik vind de essentie van de horror-game goed gevangen met deze track. The butterfly effect is de drijvende kracht achter het verhaal en als je deze track luistert merk je misschien dat deze muzikaal net zo onvoorspelbaar is als sommige scenes in Until Dawn. Graves mixt grootse, orkestrale passages met kalme, maar dreigende violen, om vervolgens weer over te stappen op wat optmistischere klanken. Een track die je als luisteraar een beetje op het verkeerde been zet dus.

Zo, we zijn aan het einde beland van deze top 20. Ik hoop dat je genoten hebt van deze muzikale gaming-reis, hopelijk is deze feature een mooi begin geweest voor nog vele andere ritmische ontdekkingsreizen. Cheers!

REACTIES (21) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord