Crash Bandicoot: The Wrath of Cortex – Schandalige Sequels 

Crash Bandicoot: The Wrath of Cortex – Schandalige Sequels 2019-08-13T13:07:15
In Schandalige Sequels kijkt PeterKoelewijn naar de slechtste sequels ooit gemaakt. Deze keer is de eerste Crash Bandicoot aan de beurt die niet door Naughty Dog werd ontwikkeld: The Wrath of Cortex. Beter bekend in huize Koelewijn als ‘De dood van Crash Bandicoot!’

Ik weet dat jullie geschiedenis haten maar ik moet toch effe in het verleden duiken voor ik The Wrath of Cortex fileer. Crash Bandicoot is nooit eigendom geweest van Sony, ondanks dat hij nog steeds als een PlayStation-icoon wordt gezien. Sony was slim om de uitgeefrechten voor de eerste Crash-games te kopen zodat ze een serie hadden die tegen Super Mario kon concurreren. Eigenaar Universal Interactive Studios had een deal om 3 Crash-games te ontwikkelen voor Sony en die werd nog eens verlengd met Crash Team Racing en de party-game Crash Bash.
    

Crash is nooit van Sony geweest

Toen het tijdperk van de PS2 aanbrak was het echter tijd om weer te portemonnee te trekken en Sony weigerde! In plaats daarvan kochten ze studio’s achter Crash Bandicoot en Spyro en zo werden Naughty Dog en Insomniac huismerken voor PlayStation. Universal bleef achter met de Crash-licentie en ging naarstig op zoek naar een nieuwe ontwikkelaar die de serie kon overnemen. Universal werd gekocht door Vivendi en Vivendi werd gekocht door Activision en zo is Crash Bandicoot vandaag de dag eigendom van Bobby Kotick en zijn hebberige vriendjes! Einde.

Crash Bandicoot: The Wrath of Cortex
    

Voor Lego

Oh wacht we moeten het nog hebben over de fucking game! Crash Bandicoot: The Wrath of Cortex was de eerste game zonder Naughty Dog en Sony en dat kun je er meteen aan zien. Gelukkig werd de game ook multiplatform ontwikkeld dus GameCube en Xbox-bezitters konden lekker meelijden met de PlayStation-fans.

Traveller’s Tales name de ontwikkeling op zich en kennen we tegenwoordig als de ontwikkelaar van de vele LEGO-games. Toen al wilden ze het liefst grote open world platformers maken vol droge humor. Dat was dan ook het oorspronkelijke plan van de next-gen Crash Bandicoot, vergelijkbaar met hoe Jak & Daxter en Mario Sunshine waren. Maar onenigheid met moederbedrijf Vivendi zorgde ervoor dat het project terug naar de tekentafel moest en er nog maar 12 maanden over waren om een game uit te brengen. Binnen die tijd stampten TT Games een klassieke Crash Bandicoot-game uit de grond en dat is het treurige eindresultaat waarmee we opgezadeld werden.


   

Middelmatigheid ten top

Sommigen van jullie hebben misschien goede herinneringen aan deze Crash Bandicoot. Dat is oké, ik heb ook weleens een kutgame gespeeld toen ik een jochie was. Maar zelfs als klein snotneusje merkte ik al dat deze game van inferieure kwaliteit was ten opzichte van de Naughty Dog-games. De Laadtijden waren episch lang, de graphics toen al matig en zonder de cartoony persoonlijkheid van weleer, zelfs de levels misten originaliteit en vindingrijkheid. Op een saai sluipmove na zijn al Crash z’n bewegingen overgenomen uit de eerdere games waardoor een herhaling van platformideeën onvermijdelijk was.
    

Vervelende minigames

Toen al koos Traveller’s Tales voor een van hun specialiteiten: matige minigames. Een groot deel van de Crash Bandicoot-levels hebben verplichte voertuigen: buggy’s, vliegtuigen, robotpakken, duikpakken en zelfs een grote hamsterbal omdat Monkey Ball toen net nieuw was. Ja, Naughty Dog stopte ook voertuiglevels in zijn Crash-games maar nooit leunden ze zo verschrikkelijk zwaar op deze gimmicks. Het verraadde vooral dat de ontwikkelaars wisten dat ze niet aan de origineel konden tippen.

Crash Bandicoot: The Wrath of Cortex

Kritiek hebben over het verhaal van een platformer is alsof je de sla bij de McDonald’s beoordeeld, dus daar hou ik het kort over. Neo Cortex gebruikt de krachten van de 4 elementale maskers om Crash Bandicoot eindelijk te verslaan. Zijn troefkaart is Crush, een grotere, kwaadaardige versie van Crash. En tjonge, als je dacht dat Shadow the Hedgehog een kutpersonage is gemaakt voor 12-jarige edgelords, dan hoop ik dat je nooit The Wrath of Cortex heb gespeeld! Crush is in iedere wereld de eindbaas en ook hier ontbreekt de finesse van de oorspronkelijke trilogie waardoor de gevechten meer frustratie dan voldoening geven.
    

Tijd voor een nieuwe Crash Bandicoot?

En dan nu de eigenlijke reden waarom ik het over Crash Bandicoot: The Wrath of Cortex wil hebben. Deze game kondigde een lange moeizame aftakeling voor de serie aan en uiteindelijk heeft Activision de franchise bijna 10 jaar in de kluis gestopt voor ze met een nostalgische remake van de trilogie kwamen. Die game was gelijk een van de meest verkochte games van 2017 en 2018 en ook Crash Tag Team Racing lijkt die titel voor 2019 te veroveren. Crash Bandicoot is back baby!

Crash Bandicoot: The Wrath of Cortex

Dus nu wordt het tijd voor een nieuwe Crash Bandicoot. Hey, het is Activision, dus natuurlijk gaan ze nieuwe Crash-games maken! Geld is geld! Ik hoop dat de uitgever zijn lesje geleerd heeft en dat het kosten noch moeite spaart om Crash Bandicoot echt naar de huidige consolegeneratie te brengen. Vicarious Vision is de ontwikkelaar van de N.Sane Trilogy; als zij de nieuwe game ook mogen maken, hoop ik dat Activision ze niet te veel in de weg zit, door wumpa fruits voor echt geld aan te bieden of zo. De wereld is klaar voor een echt goede nieuwe Crash Bandicoot.

REACTIES (12) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord