Disney's sequels en remakes zijn niet waardig 

Disney's sequels en remakes zijn niet waardig 2019-09-26T15:38:59

Er is een nieuwe trailer van Frozen 2, Mulan krijgt een live-action remake en als Disney+ straks officieel uit is, dan leren we Lady en de Vagebond kennen als echte honden in plaats van hun snoezige tekenfilmvarianten. Moet dat nou, Disney, al die remakes? Ik vind van niet.

Walt Disney, de grote man achter het bedrijf, is inmiddels al heel lang niet meer onder ons. Maar ik lees nog altijd graag over hem. Hij was niet perfect, maar hij had wel een ondernemersgeest die mensen constant wilde verrassen. Dat zie je nog steeds terug in de oude films van zijn bedrijf, maar ook in bijvoorbeeld Disney World, één van zijn meest indrukwekkende levenswerken. Hij zal vast niet altijd zo vrolijk zijn geweest als hij deed overkomen, maar wat zat die man vol ideeën en creativiteit. 

Walt Disney

Inmiddels is hij al ruim vijftig jaar niet meer onder ons. Zijn bedrijf is er echter nog wel, en daarmee ook delen van zijn gedachtegoed. De Disneyparken zijn er nog steeds, de klassiekers worden nog steeds veelvuldig bekeken en het bedrijf is mede door de aankoop van Marvel, Pixar en de Star Wars-franchise groter dan ooit tevoren. Toch vraag ik me vaak af wat hij hier allemaal van zou vinden. Kijkend naar hoe hij zelf zaken deed, zou je kunnen stellen dat hij niet bepaald voor sequels was. Hij is de man die uitspraken deed als:

Van nature experimenteer ik. Tot op de dag van vandaag, geloof ik niet in sequels. Ik kan populaire cirkeltjes niet volgen, ik moet nieuwe dingen doen. Dus na het succes van Mickey, wilde ik diverser werk maken.

Dat lijkt mij een vrij duidelijk statement van meneer Disney over opvolgers van films. Daarbij hield hij enorm van innoveren. Hij meende dat zijn bedrijf nooit op de luie kont moest gaan rusten en zelfs niet even moest pauzeren om terug te kijken. Nee, Disney wilde zijn blik constant op de toekomst gericht hebben. En je zou denken dat daar geen ruimte is voor tweede delen, waarin je weer dezelfde personages voorbij ziet komen. Immers moeten makers daarbij hun fantasie temperen, want wat zij bedenken moet in de wereld passen van dat eerdere deel.

'We blijven doorgaan, we openen nieuwe deuren en we doen nieuwe dingen, omdat we nieuwsgierigheid. Door nieuwsgierigheid blijven we nieuwe wegen inslaan,' zei Walt Disney dan ook. Maar, het icoon achter de Mousehouse heeft ook gezegd dat die nieuwsgierigheid uitmondt in ontdekken en experimenteren: 'We noemen dat Imagineering, het mixen van de creatieve fantasie met de technische know-how.' Dat is uiteindelijk precies wat Disney nu doet door een visueel spektakel te maken van Lion King, waar alleen voor de grap één echte foto zit, terwijl de rest allemaal computer-gemaakt is. 

walt disney

Bovendien heeft Walt Disney zelf ook een sequel willen maken. Hij wilde maar wat graag een tweede Mary Poppins. Het was al nogal een gesteggel om met de eigenzinnige auteur P.L. Travers een deal te sluiten voor die eerste film. Zeker omdat ze niet zo te spreken was over hoe vrolijk en positief Disney ‘haar’ Mary had neergezet in die film die uiteindelijk in 1964 verscheen, ging ze niet akkoord met een opvolger. Inmiddels is er natuurlijk vorig jaar alsnog een geweldige sequel gekomen (met toestemming van haar erfgenamen). Best opmerkelijk dat Walt na al die eerdere uitspraken toch wel een vervolg wilde van de superformiweldigeindefantakolosachtige film.

Zou zijn motivatie creativiteit zijn geweest, omdat hij dol was op die techniek van handgetekende animatie en live-action, of was zijn beweegreden vooral financieel? In ieder geval lijkt het erop dat het Disney van pak ‘m beet vijftig jaar na Mary Poppins vooral financiële motivaties heeft om met meer en meer sequels op de proppen te komen. Zelfs een live-action spin-off van tekenfilm Doornroosje, Maleficent, krijgt een opvolger. 

Zelfs al zou Walt Disney nu geleefd hebben en inderdaad oké zijn geweest met sequels, dan geloof ik nooit dat hij er zoveel wilde. Kijk wat er gebeurt met eigen, nieuwe releases: Tomorrowland, A Wrinkle in Time, Zootopia en The Good Dinosaur zijn allemaal niet de grootste successen die het bedrijf ooit kende, wat mede komt omdat ze totaal worden weggedrukt door de grote hoeveelheid aan sequels. Daar ligt de focus. 

peter pan

Kijk maar naar dit jaar: Wreck-It Ralph-opvolger Ralph Breaks the Internet, Mary Poppins Returns, Dumbo, Aladdin, Toy Story 4 en The Lion King. Dat waren de releases van Disney zelf dit jaar, met nog aankomend de net genoemde Malificent 2, Lady en de Vagebond en Frozen 2. De enige originele films zijn Penguins en Dolphin Reef, maar dit zijn natuurdocu’s. Oké, en er komt een kerstfilm genaamd Noelle naar Disney+, maar dat is dus een release die niet eens in de bios te zien is. 

Het moge duidelijk zijn dat Disney graag geld verdient. Logisch, want daarom is het een bedrijf en daarom kan het bekende franchises aanschaffen als Marvel en Star Wars. Het is alleen zo spijtig dat al dat creatieve talent van die bedrijven en van Disney zelf, het moet doen binnen de kaders van een franchise. Natuurlijk kun je ook daarin creatief zijn, kijk maar naar de bijzondere soundtrack van Lion King, maar helemaal iets nieuws bedenken van niets, dat is ook wat Walt Disney zelf het meest gelukkig maakte.

why

Ik ga met veel plezier naar de bioscoop om dat vreselijke grommoment van Simba her te beleven en om te zien hoe een jonge actrice de kans krijgt op een doorbraak in Mulan, maar ik zit lang niet zo vol spanning in mijn stoel omdat ik in ieder geval weet wat ik qua verhaal of thema’s kan verwachten. Dat is net even anders als je vol spanning kijkt naar een vreemd uitgedoste Oprah Winfrey in A Wrinkle in Time op Disney+, of spijt hebt dat je naar de bios geen tissues hebt meegenomen omdat The Good Dinosaur onverwacht nog een nog grotere tranentrekker blijkt dan Bambi. 

Uiteindelijk willen we niet alleen dat de artistieke geesten van Disney hun creativiteit de volle loop kunnen laten, maar ook dat wij dat zelf kunnen. Dat we ons brein even naar een compleet nieuwe wereld kunnen verplaatsen, dat we verrast worden, dat we iets zien waar we nog dagen over kunnen napraten. Imagineering zou veel verder moeten gaan dan de al bewandelde paden van een eerdere film opzoeken. Als je het kunt dromen, dan kun je het ook doen.

monorail

REACTIES (26) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord