Beyond maakt No Man’s Sky geen goede game 

Beyond maakt No Man’s Sky geen goede game 2019-09-05T11:45:20

We moeten het even hebben over No Man’s Sky. Nee, niet over hoe schandalig slecht de game bij release was en hoe we allemaal zijn voorgelogen met niet waargemaakte beloftes en veel te hoge verwachtingen, of over hoe Hello Games zich vervolgens weer compleet herpakt heeft. Dat weten we inmiddels allemaal wel. Ja, het is knap dat ze er ondanks alle kritiek in zijn blijven geloven en met het verdiende geld alleen maar gratis updates zijn blijven maken. Enorme updates! No Man’s Sky is haast niet meer te vergelijken met het prutje dat het in ‘t in 2016 was. Behalve dan natuurlijk dat het eigenlijk nog steeds niet zo’n goede game is…

No Man’s Sky voelt, ondanks drie jaar aan verbeteringen en bakken nieuwe content, nog steeds een beetje als een uit de hand gelopen experiment. Als een veredelde tech-demo, waar met wat tegenzin een game omheen geflanst is. Dit kranzinnig grote, gevarieerde virtuele universum was een veel te ambitieuze droom voor zo’n kleine, onervaren studio als Hello Games. 

Hoewel alles inmiddels flink gepolijst is en véél beter werkt dan in het begin, zijn de core gameplay mechanics hetzelfde gebleven: heel veel grinden voor resources en eindeloos klooien met je veel te kleine inventory, om van ster naar ster te kunnen hoppen, op zoek naar meer resources. Allemaal niet bepaald speler-vriendelijk ontworpen en zeker niet iets wat ik normaal zoek in een game. Maar gek genoeg weet No Man’s Sky me toch nog altijd enorm te boeien en ben ik bij elke nieuwe update weer van de partij. En ik begin steeds beter te snappen waarom.

Eerst even kort over de nieuwste update, getiteld Beyond, die afgelopen maand verscheen. Het is volgens Hello Games de grootste update tot nu toe, maar dat merk je eigenlijk vooral in de kleine dingen. Heel veel dingen die net wat beter zijn afgewerkt, verder zijn uitgediept of logischer in elkaar zitten dan voorheen. NPC’s die je tegenkomt doen en zeggen boeiendere dingen, dieren zijn nu te temmen, te melken en/of te berijden, er is de mogelijkheid om voedsel te koken en meer van dat soort zaken. Daarnaast draait de game nu als een zonnetje, wat ook voor het eerst is.

Grotere nieuwigheden in No Man’s Sky Beyond zijn VR-support en een betere multiplayer. Dit moest altijd al de ideale game zijn om in VR te ervaren en ook de previews waren lovend, maar helaas is het op PSVR echt niet om aan te zien. Misschien wordt de kracht van de PS4 Pro hier nog niet volop benut? Een paar patches later nog maar eens proberen. Multiplayer hebben ze onder andere uitgebreid met The Nexus, een speciaal ruimtestation dat je altijd overal kunt oproepen en dient als een social hub. Ziet er tof uit, maar boeit mij verder geen snars. Multiplayer heb ik namelijk sowieso standaard uitstaan, want het is juist die eenzaamheid van de eindeloze ruimte wat mij trekt.

Wat die eindeloze ruimte betreft is er trouwens sinds 2016 niet zo heel veel veranderd. De ‘procedural  generation’ waar Hello Games zo trots hun universum mee heeft gebouwd, wordt nou eenmaal nooit zo boeiend als een volledig handgemaakte wereld. Het levert mooie plaatjes op (dit zijn allemaal mijn eigen screenshots) en er is wel wat meer variatie dan in het begin, maar als je langer speelt zie je toch nog steeds vooral veel van hetzelfde. Je weet wel, ijsplaneet nummer 33, aardachtige planeet 63 (met als je geluk hebt roze gras) en tussendoor eens een gekke planeet waarvan het oppervlak uit zeshoekjes bestaat, enzovoort.

Extra jammer is het dat je op bijna elke planeet, ongeacht klimaat, nog altijd ongeveer dezelfde herhalende dingen tegenkomt. Een hele zooi totems om alien-woorden te leren, her en der een oude ruïne en wat gebouwen met altijd dezelfde beperkte activiteiten. Ook zou er oneindig veel variatie in dieren moeten zijn, maar toch heb je al gauw alle opties/basisvormen wel gezien. Dit alles maakt het het ondekken van planeten helaas, nog steeds, redelijk snel voorspelbaar en eentonig.

En toch, ondanks dat het in theorie dus allemaal snel zou moeten vervelen, blijf ik continu terugkomen bij deze gekke game. Het is lastig om mijn vinger te leggen op wat het precies is, maar er zit een onweerstaanbare aantrekkingskracht in de retro sci-fi sfeer en het hele idee achter No Man’s Sky. Een bijna oneindig virtueel universum, hoe eentonig de inhoud ook wordt, is nog steeds een bijna oneindig virtueel universum om in rond te dwalen. Hoeveel spelers er ook zijn, bijna overal waar ik kom, lijk ik nog steeds de eerste die het ontdekt. Binnen no time heb ik mijn eigen hutje gebouwd, in een verre uithoek van een of ander vaag pimpelpaars sterrenstelsel, waar na mij misschien wel nooit meer iemand komt. 

Ondertussen is het juist die ‘experimentele knulligheid’ van het gamedesign waar ik op de een of andere manier van ben gaan houden. Het is boeiend om te zien wat ze doen met feedback uit de community, wat er bij elke update wordt verbeterd en wat om de een of andere reden nog steeds niet (hoezo zit sprinten nog steeds onder R3, terwijl je dat in elke andere first-person game met L3 doet?!). Er zitten heel veel (opzettelijk?) raadselachtige ontwerpkeuzes in, die de game tegelijkertijd vreselijk irritant, ronduit vervreemdend én enorm verfrissend maken.

Knullig design of niet, No Man’s Sky is heerlijk om op terug te vallen als onspannen tussendoor-game. Als ik na een lange dag werken thuis kom, heb ik lang niet altijd de zin/focus meer voor een grote, serieuze game. Dan is het gewoon even lekker onderuit zitten, in mijn ruimteschippie duiken, verstand op nul en gaan. Een beetje zoals je in GTA soms even geen zin hebt in missies, maar gewoon rustig wil rondrijden met de radio aan. Er is met de afgelopen updates wel wat meer verhaal aan No Man’s Sky toegevoegd, maar ik heb tot nu toe amper moeite gedaan om dat vage gedoe ook daadwerkelijk te volgen. Dit gebrek aan benodigde aandacht maken het voor mij een ideale game om te spelen tijdens het luisteren van podcasts. Iets waar bijvoorbeeld Tetris of Dead Cells zich ook perfect voor lenen.

Al met al is No Man’s Sky fascinerend geweest om te volgen en heb ik er echt een haat-liefdeverhouding mee. Nou vooruit, stiekem toch iets meer liefde dan haat. Het is de enorme hype vooraf, de telleurstelling bij het resultaat, maar toch de nieuwsgierigheid die altijd overheerst. En uiteindelijk soort van de beloning voor ons geduld, nu deze toch wel unieke game eindelijk steeds meer ‘af’ lijkt te zijn. 

Word jij er net als ik telkens weer opnieuw ingezogen, misschien tegen beter weten in? En heb je No Man’s Sky Beyond al geprobeerd?  Laat dan vooral jouw ervaringen horen in de comments!

REACTIES (29) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord