Mijn naam is Tjeerd en ik haat lineaire games 

Mijn naam is Tjeerd en ik haat lineaire games 2012-09-17T12:56:17
“Hallo, mijn naam is Tjeerd en ik haat lineaire games.” “Hallo Tjeerd”, “Vertel ons je verhaal, Tjeerd.” “Weten jullie het zeker? Jullie hebben weinig invloed op het verhaal en het einde staat al vast…” “Haha, leuk hoor, maar wij hebben daar geen problemen mee. Laat je angsten los, we zijn hier om je te helpen.” “Oké, komt ie:
Vroeger had ik nergens last van. Lineaire games waren aan de orde van de dag. Ze werden ook geen lineaire games genoemd. Hell, het wáren eigenlijk ook geen lineaire games. Ze heten gewoon platformgames! Mario, Sonic, Donkey Kong, Heart of Darkness, Commander Keen, Dangerous Dave, Duke Nukem, Jazz Jackrabbit… ik speelde ze allemaal.  En het was niet erg. De speelwereld was plat, 2D en de regels in die beperkte wereld waren duidelijk;  je kon rennen, springen, misschien eens schieten of vliegen, maar dat was het dan wel. En als je door een vijand werd geraakt of je in een afgrond viel, ging je dood. 
 
Games waren overzichtelijk. Net als je seksleven op je twaalfde; misschien zoende je eens een meisje en dat was het. En het was oké!  Het was alles wat je nodig had, want zoenen was al awesome op zich en het pretendeerde niets meer te zijn dan dat.
 
Maar games zijn geëvolueerd, ze worden groter, mooier, epischer en ze pretenderen meer te zijn dan ooit. Het beste voorbeeld vind ik Uncharted, een gameserie die ik over het algemeen een warm hart toedraag. Ik maakte kennis met Nathan Drake bij een vriend van mij. De setting, de acteurs en het avontuur maakte mij enthousiast. Als groot Indiana Jones fan sloot ik Nathan in mijn hart. 
 
Maar toen ik Uncharted 3 in de PS3 stopte, kwam dat warme behaaglijke gevoel niet. Nee, het was meer ongemakkelijk en unheimisch.  De keutel zat scheef tussen mij en Nathan. Nathan zou namelijk een bad ass avonturier moeten zijn die grenzen moeiteloos overschrijdt, waar wij -als gewone stervelingen- al moeten afhaken. En wij mogen hem besturen! Alle mogelijkheden van een man die zo veelzijdig is als een Zwitsers zakmes, hebben wij nu via de controller in onze handen! Maar nee! Nathan Drake is zo wendbaar als een stoomlocomotief en zo flexibel als een soepstengel!”
 
“Ho, ho, Tjeerd. Nu ga je wel erg ver. Het is niet mogelijk om een game te maken waarbij je alle controle houdt. Geniet nou gewoon van het verhaal en het sfeertje!”
 
“Dat heb ik geprobeerd en het gáát niet! Ik liep met Nathan over een dak en mijn scherm werd ineens grijs en Drake respawnde. Huh? Welke bad ass avonturier kan nou niet op een bepaald deel van een dak lopen omdat dat 2 meter verwijderd is van de looproute die de makers voor ogen hebben? Vervolgens moest ik via een kabel oversteken naar een ander dak en dropte per ongeluk een halve meter naar een afdakje eronder. Respawn. 

WHAT!?!? Are you fucking kidding me?! Ik weet dat ik een game speel met een vast verhaal en dat het interactief is op zijn hoogst… Maar geef me dan in ieder geval het idee dat ik enigszins m’n fouten recht kan zetten of een beetje om kan lopen omdat ik dat wil. Ik speel met Nathan Drake ja! Ik kan heus die halve meter wel weer terugklimmen. En voor die meter omlopen draai ik mijn hand ook niet om. Want ik ben die gast die zonder blikken of blozen 40 motherfuckers omlegt, WETEN JULLIE NOG?!!”
 
“Beveiliging..? Beveiliging?!”

REACTIES (42) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord