Hoesje?

`Dank u wel´, tevreden loop je een de winkel uit met weer een nieuwe aanwinst voor je games collectie. Thuis gaat het schijfje er in, en BAM, spelen maar! Het hoesje komt op de gebruikelijk plek te liggen, bij de rest.

Hoe lang zullen we deze vertoning nog mee maken? Een game in een (plastic) hoesje. Langzamerhand wordt er steeds meer belangstelling opgebracht voor zogenaamde downloadable games. Sony, Microsoft, Nintendo en de ontwikkelaars richten zich er steeds meer op. Maar waarom dan? Misschien om een breder publiek te bereiken, of vanwege lager kosten en meer omzet?

Microsoft is een van de eerste van de “big three” (Sony, Microsoft & Nintendo) die je in staat stelt om volledige games te downloaden. Dit fenomeen heet ‘Games on demand’. Sony was eigenlijk nog net wat eerder met het aanbieden van volledige games, maar dat waren er slechts twee. Tot nu toe zijn er een twintigtal games te downloaden op Xbox live, variërend ‘Assassin’s Creed’ tot ‘Viva Piñata’.

De voordelen van downloadable games zijn ondermeer lagere productie kosten, er hoeven namelijk geen schijfjes, hoesjes of handleiding te worden gemaakt te worden. Bovendien zijn games makkelijker bereikbaar voor iedereen. Daar tegenover staat dan wel weer dat je wordt “verplicht” om je aan te sluiten bij de game service van je console. En daar zal waarschijnlijk toch voor betaald moeten worden. En wat nou als de game niet bevalt, hoe moet je dan je game weer inwisselen? En je moet natuurlijk wel afdoende opslagruimte hebben.

Ik denk dat de ontwikkelaars, Sony, Microsoft en Nintendo zich puur willen richten om sneller, beter en vooral goedkoper een breder publiek te bereiken met hun producten. Bovendien, als er geen disks meer nodig zijn zou er weer een heel ander console moeten komen, de disk lade zou dan per slot van rekening overbodig zijn geworden. In die console zou dan ook nog eens genoeg opslagruimte moeten zitten, en aansluiting tot het internet zal een vereiste zijn.

Voor de huidige generatie gamers die het al sinds het begin met een hoesje doen zou er een stukje nostalgie verdwijnen, het stukje dat ze echt verbond met de game, het hoesje namelijk. Het huisje voor de handleiding, en voor de disk. Het deel dat er altijd was, en wat je tussen de rest kon zetten om er zo nu en dan even naar te kijken, en later misschien weer door te geven aan een bekende.

Persoonlijk zie ik downloadable games als een soort foetus, ze/het moet nog flink groeien voordat ze het echte leven aan kunnen, en zodra ze er dan echt op de wereld zijn zullen ze zich toch moeten blijven ontwikkelen tot een volwaardige volwassen, eentje die de wereld aan kan en weet hoe alles in elkaar zit. En misschien, zijn wij, de gamers, er dan ook echt klaar voor. Tot die tijd blijf ik nog liever even door de winkel(s) snuffelen Lekker het gevoel van het harde plastic voelen en liefkozend blijven turen naar de voorkanten en achterkanten en het geld in m´n zak voelen branden, wachtend om uitgegeven te worden aan dat ene juweeltje,en dan wel een juweeltje in een plastic hoesje!