Het is allemaal wat teveel van het goede, misschien

Man, wie had dat gedacht? Dit moet echt de eerste keer zijn sinds 2386 V.Chr. dat we de eerste 2 maanden simpelweg geen keuze in games kunnen maken omdat er zoveel toptitels zijn uitgekomen. Bioshock 2, MAG, Dante's Inferno, Mass Effect 2, Bayonetta, Darksiders, Army of the Two: The 40th Day, Heavy Rain en zelfs Sonic & SEGA All-Stars Racing zijn allemaal toptitels die in geen enkele verzameling verkeerd zouden staan. Zelf kan ik hier niet van genieten, wegens geldtekort (tja, het najaar is ook net achter de rug, hè?), maar ik geniet er wel van om te zien dat men zich realiseert dat je al je toptitels net zo goed in het voorjaar kunt uitbrengen, dan aan het eind van het jaar.

Daarnaast moet je je ook nog bedenken dat alleen al Final Fantasy XIII, God of War III, Red Dead Redemption, Battlefield: Bad Company 2, Yakuza 3, Just Cause 2, Splinter Cell: Conviction, Red Steel 2, Metro 2033 en Pokémon Heartgold/Soulsilver de komende twee maanden uitkomen. Ikzelf bewaar mijn geld echter voor Modnation Racers, die als het goed is ergens in mei moet uitkomen. Want een mix tussen het verslavende Mario Kart en het briljante LittleBigPlanet zie ik écht goed zitten. En als de portemonnee het toelaat, dan kan de nieuwe Pokémon daar ook nog wel bij.

Maar omdat ik deze blog niet alleen om games wil laten draaien, ga ik het ook nog even hebben over mijn reis naar de Ardennen in Belgie. Het was daar namelijk prachtig wit. Er lag overal een dikke laag sneeuw, wat het land opeens tot een fantastisch sneeuwparadijs maakte. Om extra goed van de mooie natuur te genieten, zijn we dus een boswandeling gaan maken. Het pad volgen waren we niet van plan, dus besloten we dwars door de weilanden en bossen heen te lopen. Ondanks het feit dat de eerste 2 kilometer prima te doen waren (hoewel het her en der wel een beetje glad was), zakten we plots tot onze knieen in de sneew. Het was een bizarre ervaring, want zoiets komen we in Nederland natuurlijk never nooit meer tegen. Een dikke 7 kilometer hebben we onszelf door de sneeuw gesjouwd, waarbij we moesten uitkijken dat we niet plots in een ondergesneeuwd riviertje gingen staan. Maar het resultaat mocht er zijn. De bossen waren op een magische manier helemaal wit en je kreeg echt het gevoel alsof je zelf in een sprookje was beland, zoals je die alleen in overdreven mooie toeristenboekjes ziet.

Toen we later een kaart van het gebied bekeken, bleek echter dat we dwars over een groot rivier waren gewandeld maar we door de dikke laag sneeuw daar niks van merkten. Er werd dan ook gewaarschuwd dat het verstandig is dat we hier niet doorheen zouden proberen te lopen, maar daar was het uiteraard allang te laat voor. Anyways, het was een prachtige vakantie. De poging om te gaan skieen was wat minder geslaagd (ik viel vrijwel direct om en kwam pas na een minuut of 7 weer overeind, waarna ik een spier verrekte en niet meer verder kon) en het restaurant waar we gingen eten was een beetje zielig (ooit een ober tegen gekomen die de bestelling van een andere tafel aan jou gaf?), maar desondanks was het een leuke ervaring.