Ze hebben in ieder geval ballen, de mensen van Spellborn. Ze hebben het niet alleen aangedurfd een MMO te maken, een tijdrovende en hachelijke onderneming, onze landgenoten brengen hun creatie ook gewoon doodleuk uit in het kielzog van Wrath of the Lich King. Of de game zelf ook zijn mannetje staat heeft Steven voor ons uitgevogeld.

Games worden natuurlijk regelmatig uitgesteld, maar met name MMO’s verdwijnen soms langdurig van de radar. Zo ook onze Nederlandse trots op MMO gebied: The Chronicles of Spellborn. De game had al geruime tijd bij mij thuis moeten pruttelen, maar mijn geduld werd op de proef gesteld. De basis van de game was helemaal klaar, maar toch ontbrak er iets volgens het team.
MMO’s zijn natuurlijk aparte games. Het draait in eerste instantie allemaal om het levelen van jouw personage. Dat is een flinke onderneming die de nodige tijd in beslag neemt. De manier waarop een ontwikkelaar deze activiteit aankleedt, bepaalt het vermaak dat een MMO biedt, en die aankleding verzorgen is best lastig.
De grap dat je van de ene NPC naar de andere holt, om herhaaldelijk de opdracht te krijgen een X aantal van Y beesten te slachten, is op een goede MMO niet van toepassing. De wereld moet tot leven komen, de quests moeten vermakelijk zijn, en je moet vooral niet het gevoel krijgen simpelweg aan het grinden te worden gezet.
En juist op dat gebied waren de makers van Spellborn lange tijd niet tevreden, en hebben ze nog flink wat werk verzet de laatste periode.

Relaxt
Alle tijd en energie die in het tot leven brengen van de wereld van TCoS is gestoken, werpt in ieder geval zijn vruchten af. De game heeft een unieke en eigen feel, en een verrassend aangename sfeer.
Sowieso moet ik bekennen dat ik het stiekem ook wel heel rustgevend vind aanvoelen om een nieuwe MMO te spelen met een kleinere community. Natuurlijk zou het mooi zijn als TCoS een grote groep trouwe spelers achter zich weet te scharen, en een levendige community is eveneens nodig om de spelwereld écht te laten leven, maar de rust die in de wereld van Spellborn heerst voelt erg goed. Geen duizenden kakelende spelers die allerlei irritaties oproepen.
Een gloednieuwe wereld verkennen met een groepje relaxte pioneers, dat spreekt mij erg aan.

Aangenaam schouwspel
De rust wordt echter niet alleen door de (nog) kleine community veroorzaakt maar ook door de serene sfeer die TCoS zelf uitademt. Het is moeilijk om iets ontastbaars als sfeer uit te leggen aan de hand van een paar oppervlakkige kenmerken. Maar goed, het is niet anders. Om te beginnen ziet de hele wereld er intrigerend uit en nodigt uit tot verkenning. Ik maakte mij eerst nog zorgen over het mogelijk gedateerd overkomen van de graphics, maar met alle settings op max en op een hoge resolutie hoeft TCoS zich nergens voor te schamen. Zeker gezien de grafische standaard van het MMO genre kan de game prima meekomen, ook al wordt het niveau van bijvoorbeeld een Lich King niet gehaald.
Met name het kleurgebruik is opvallend, zorgt voor een eigen identiteit en sluit mooi aan op de algehele design. De game vermijdt tegelijkertijd hele felle kleuren, hetgeen een aangenaam schouwspel oplevert.
De personages hebben en hoog comic gehalte, en het feit dat je het binnenste van reusachtige spheres verkent, zorgt ervoor dat het staren naar de lucht, en dus ook het plafond van de kern van de sphere, fris aanvoelt. De nevelige lucht met zachte tinten laten in de verte de vage contouren van rotswanden zien.
Ook de muziek mag niet vergeten worden in dit verhaal. De soundtrack klinkt erg professioneel en slaagt er in de magische wereld te verrijken, zonder hinderlijk op de voorgrond te treden.
Vanaf het moment dat ik met mijn pasgeboren personage in een klein dorpje werd geplaatst, slokte de game mijn aandacht op. Op dit gebied is TCoS dus zeker geslaagd.

Richtsysteem
Natuurlijk is niet alleen de aankleding van de quests bepalend voor de flow van een MMO. Ook de manier waarop de klassen spelen, bepaalt of je het na duizend vijanden nog steeds spannend vindt om je skills te gebruiken.
De gameplay maakt daartoe een aantal interessante wendingen, die TCoS onderscheidt van de rest. Age of Conan maakte al gebruik van een combo- en richtsysteem die een breuk vormden met de traditionele opzet waarbij je tegenstanders als target moest hebben alvorens een skill te kunnen gebruiken. TCoS heeft dit niet gekopieerd maar evengoed veel van deze elementen in de gevechten verweven.
Altijd nog uniek voor een MMO is de noodzaak zelf actief te moeten richten en ontwijken. Dit geldt voor zowel magische als fysieke aanvallen. Hierdoor ligt het tempo van een gevecht lekker hoog en wordt het half slapend op bepaalde toetsen rammen terwijl je vijanden verslaat, vermeden.

Skills
Minstens zo onderscheidend is het Skill Deck waarmee je technieken inzet. De standaard action bar is achterwege gelaten, een opvallende design keuze aangezien de action bar bijna iedere MMO siert.
TCoS kent veel skills die in een bepaalde volgorde gebruikt moeten worden, en daar speelt het Skill Deck mooi op in. Dit deck is in feite een roterende action bar. Je kunt meerdere skills naast elkaar plaatsen, en als je de eerste skill in deze rij hebt gebruikt, draait het deck en komt de volgende serie skills in beeld.
Gebruik je een van deze skills uit de tweede rij dan draait het deck weer verder, om zo steeds bij krachtigere skills te komen alvorens weer bij de eerste reeks te belanden.
Door skills die elkaar mooi opvolgen achter elkaar op dezelfde plek op het dek te plaatsen, kun je snel een bepaalde combo uitvoeren, en bovendien meerdere van deze van te voren gerangschikte combo’s naast elkaar op het deck plaatsen. Dit heeft een hoog customizing gehalte, en betekent ook dat je niet altijd van te voren weet wat je te wachten staat als je een andere speler te lijf gaat.
Momenteel is het PvP systeem nog verre van compleet, maar met een sterke invulling kan het strijden tegen spelers die zich bij een andere factie hebben geschaard een belangrijke rol gaan innemen.
Al met al mag Spellborn een geslaagde en uiterst originele toevoeging aan het wispelturige MMO genre genoemd worden.

Halen als...
- Je liever een wat meer underground MMO speelt, en niet één van ‘die’ elf miljoen spelers wilt zijn.
- Je graag zelf richt en ontwijkt tijdens gevechten, en succes niet aan een dobbelsteen overlaat.
- Op avontuur gaan in grote holle spheres je aanspreekt.

Conclusie
Het heeft de nodige jaren geduurd, maar we mogen zeker trots zijn op The Chronicles of Spellborn. Ik hoop van harte dat spelers de moeite zullen nemen om de spheres te verkennen, dat is namelijk zeker de moeite waard.