'Onze jongens' in Delft hebben niet stilgezeten. Nadat Triumph een bescheiden succes boekte met Overlord is men meteen verder gegaan met een vervolg. Steven trok zijn dikste winterjas aan en trok richting het ijzige Nordberg.

Overlord was een knappe prestatie van Triumph Studios. De gameplay was een originele mix van een verscheidenheid aan elementen en ook de stijl viel op door originaliteit.
Met de stevige basis van deeltje één kon een vervolg uiteraard niet uitblijven; immers de uitgebreide gameplay van Overlord met al z’n haken en ogen, leende zich uitstekend voor vernieuwingen en verbeteringen. En dat hebben ze dan ook gedaan in Delft.

Beter
Het vervolg pakt het verhaal en de gameplay van het origineel, en kneedt dit op gepaste wijze tot een waardig vervolg dat op veel vlakken zijn voorganger overtreft.
Rhianna Pratchet, een bekende schrijfster van verhalen voor videogames, is wederom in de pen geklommen om ons een onderhoudend en komisch avontuur voor te schotelen. Ditmaal draait het om de Overlad, de zoon van de Overlord, die naar het koude Nordberg is verbannen, een nieuw gebied met besneeuwde vlakten, magische velden en Romeins ogende steden.

Sterker
Persoonlijk vind ik de Overlad, die lijkt op een Jawa uit Star Wars in de jas van Kenny uit Sout Park, een sterker personage dan zijn vader, al was het maar omdat de Overlord liep alsof ie een dikke bolus in zijn broek had verstopt.
Net zoals zijn vader wordt de Overlad geconfronteerd met morele keuzes tijdens dit tweede deel. Ben je gewoon gemeen, of ben je de duivel zelf en slecht tot op het bot?
Je kunt de bewoners en omgevingen van Nordberg als jouw persoonlijke deurmat gebruiken, mocht je dit leuk vinden. Je kunt kleine zeehondjes meppen met je knuppel, dorpskinderen met magische bliksem verjagen, maar de interessantste optie is uiteraard het inzetten van jouw Minions.

Minions
Je kunt je Minions gebruiken om een obstakel in het level te overwinnen, maar vooral tijdens de gevechten komen ze tot hun recht. Gaandeweg kun je steeds grotere groepen Minions aansturen, en krijg je de controle over nieuwe typen. Vooral de optie om Minions op een mount te plaatsen, zoals een wolf waarmee ze over afgronden kunnen springen, geeft je het gevoel met een klein episch leger op stap te zijn.
Je bent overigens nog steeds redelijk beperkt in je bewegingsvrijheid en een minimap moet er voor zorgen dat je altijd weet welke kant je op moet.
De omgevingen zien er levendig en sfeervol uit, maar zijn redelijk lineair van aard. Mijn enige puntje van kritiek is dat, net zoals in het vorige deel, de interactie van de personages met de omgeving niet altijd even netjes uitgewerkt is. Een voorbeeld is het aansteken van een vuurpijl, waarvoor je soms meerdere malen met jouw bliksemmagie in de weer moet voordat het je lukt contact te maken met de lont. Tezamen met de soms ietwat houterige animaties levert dit sporadisch onnatuurlijke sprongetjes en verplaatsingen van personages op.
Maar wees gerust; deze kleine technische imperfecties storen de gameplay ervaring verder gelukkig helemaal niet.

Conclusie
Een sterk verhaal, komische personages, frisse gameplay... Overlord II slaagt met vlag en wimpel in het afleveren van een uiterst originele ervaring die, enkele technische slordigheden daargelaten, erg gelikt in elkaar steekt.