Gamen met een kutgevoel

Gamen is een bron van vertier, dat staat buiten kijf. Maar zoals met alles wat leuk is, weet het lot altijd wel een situatie te creëren dat de lol ineens verdwenen is, of op z'n minst minder groot is dan zou moeten. Zelfs als jij achter je console lekker bezig bent, kan dit zomaar gebeuren. Zulke, noem het gerust pijn, is een ernstige zaak. Laten we het daarom niet in de doofpot stoppen maar er openlijk over praten. De pijn delen, zeg maar. Met andere woorden, Jokko legt jullie uit wat gamen met een kutgevoel is. Lees snel verder, Baklap!

Wees gewaarschuwd, wie verder leest, heeft een grote kans pijnlijke momenten van herkenning tegen te komen. Ik ga hier namelijk alle situaties met jullie doornemen waarbij er wordt gegamed met een kutgevoel. Inderdaad, die momenten dat je wel gamed maar niet optimaal geniet, omdat er iets knaagt en langzaam het plezier uit je lichaam zuigt. Adem maar even diep in anders, het wordt zware kost vandaag!

Je hebt huiswerk
Deze moet ieder van jullie meerdere malen in zijn leven hebben meegemaakt, dat kan niet anders. Iedereen heeft wel eens zitten gamen terwijl hij huiswerk moest maken. Huiswerk is iets wat moet terwijl je wel lekker thuis zit. Bij voorbaat kansloos. Want wat ga je dan doen? Juist, alles wat geen huiswerk is. Een console of PC is zo aangezet en voor je het weet, ben je lekker aan het knallen of hakken in de digitale wereld. Prima om je huiswerk te vergeten maar af komt het niet. Daarbij is er altijd dat knagende gevoel dat je eigenlijk je studieboeken in moet duiken. Beter is het voldaan en ontspannen te gamen als je je huiswerk af hebt. Jaja, ik weet, makkelijker gezegd dan....

Je hebt geen fuck gedaan
Een keertje je huiswerk mislopen is gelukkig niet het einde van de wereld. Erger wordt het als je een week lang geen fuck hebt gedaan (daarmee bedoel ik geen vakantie), en helaas, zulke weken komen voor, ook bij hardwerkende mensen. Het is zo'n week waarbij je complete planning in de soep loopt, je niks uit handen krijgt en uiteindelijk vooral de tijd invult met depressief naar je beeldscherm staren. Het mooie is dat ook zulke weken tot een einde komen en het weekend zich aanbiedt om eens flink de console aan te slingeren. Leuk maar voldaan ben je natuurlijk niet na zo'n week beeldschermstaren. Ga uitgebreid gamen en voor je het weet staat het kutgevoel 'dat je het eigenlijk helemaal niet verdient hebt om te gamen' voor de deur.

Je bent batserij misgelopen
Ook een leuke, batserij mislopen. De situatie is als volgt; je vriendin komt bij je over de vloer of je woont samen. Jullie besluiten niks bijzonders te doen, kortom, je chick zit verwikkeld in een kostuumdrama op de EO en met haar snoet achter facebook (multitasking). De ideale situatie om effe flink te gamen, iets wat je dan ook uiterst verantwoord kunt doen.

Enkele uren later begint er echter iets te kriebelen bij je vriendin. En niet zo'n beetje ook, ze wil stevig van bil. Ware het niet dat jij met je hoofd bent opgezogen in de wereld van Skyrim en net een nieuw dorp hebt ontdekt waar de quests zich als een bezetene opstapelen. Met andere woorden, je hebt het fucking druk. Zo druk dat je alle, steeds meer obvious wordende hints dat er geslachtsgemeenschap te scoren valt, misloopt. Totdat je ergens op de achtgrond iemand iets hoort brommen in de trant van 'ik ga naar bed!', waarna je de deur van de slaapkamer hoort dichtknallen.

Terwijl je hoofdkrabbend naar de koelkast loopt voor een nieuw biertje, dringt langzaam de kleine tragedie door die zich heeft afgespeeld. Maarja, dan is het al te laat. Er zit niks anders op dan verder gamen, alleen lijken de quests ineens net iets minder leuk dan voorheen. Eh, goedmaakseks...?

Je hebt een boutgame in huis gehaald
Je kan je verdiepen in games wat je wil maar af en toe heb je van doen met een bouttitel. Dit kan komen door slecht advies, te veel hype of wegens persoonlijke voorkeuren die maar lastig aansluiting vinden. Soms heb je gewoon de verkeerde game in huis gehaald. Aangezien je er knaken aan hebt uitgegeven waren de verwachtingen dik en kom je pas achter zoiets tijdens het spelen van de betreffende titel. Meestal ook nog eens op een avond die je speciaal hebt vrijgehouden. Nee, das niet leuk. Realiseren dat je je zuur verdiende geld door de plee hebt gespoeld en je tijd aan het verdoen bent, levert keihard een kutgevoel op.

Je wordt ge-owned
Wie competitief gamed wil winnen, non? Anders moet je niet spelen, dat is in ieder geval mijn motto. Daarom is het zaak goed te zijn of te worden in de games die je tegen anderen speelt. Helaas heb je zoiets niet altijd in de hand. Hoe hard je ook oefent, er zullen altijd mensen beter zijn. Sterker nog, hoe harder je oefent, hoe groter de kans dat je deze tegenkomt.

Om even Halo (3) als voorbeeld te nemen, als je wint stijg je in rang, als je verliest het tegenovergestelde. Zo vecht je altijd tegen mensen die ongeveer even goed zijn. Kortom, in het begin schiet je iedereen naar de klote, wordt je beloont en stijg je in de ranglijst. Totdat je op het kritieke punt komt waar iedereen net iets beter is. Wat dan nog rest is: verliezen, dalen in rang, je rang terugverdienen om vervolgens weer opnieuw te verliezen. Er zit geen fatsoenlijke vooruitgang meer in en agressie hoopt zich op. Je zit namelijk achter je console om (voornamelijk) te winnen. Een groeiend kutgevoel zal je vertier en vermaak genadeloos verdrijven, net zo lang tot je de controller door je beeldscherm flikkert.

Je pre-order is te laat
De tegenvallende game is al besproken, daar hoeven we het niet meer over te hebben. Je hebt gelukkig ook van die spellen waarvan je direct weet dat ze gaan rocken, en wel keihard! Die titels die haal je in huis nog voordat ze uit zijn, pre-orderen heet dat. Dat is mooi want zo krijg je vaak bonuscontent en weet je dat je de game meteen bij release in huis hebt!

Not! Ik heb al meerdere keren meegemaakt dat een pre-order niet in de brievenbus lag op de dag dat ie er wel had moeten liggen (en de dag daarna ook niet, en daarna ook n...). Das driedubbel kut want de avond van de releasedag plan je natuurlijk vrij om als een dolle dwaas de toppen van je vingers te gamen! Zit je dan met je lege brievenbus. Tja, dan maar een andere game spelen, ook leuk alleen dan wel inclusief een kutgevoel van telleurgesteldheid als bonus.

Je vrienden zijn aan het stappen
Stappen is leuk, maar niet altijd. Je kunt zomaar brak zijn, lui zijn of gewoon geen geld hebben. Dan bedank je je maten vriendelijk als ze je opbellen, je laat je voor homo uitschelden en schuifelt weer vrolijk terug naar de televisie om verder te gamen. Geen probleem. Jezelf een kater inzuipen en geld over de balk smijten kan tenslotte best een keer overgeslagen worden. Verder is gamen de shit en helemaal gratis!

Niks aan de hand zou je zeggen. Klopt, alleen er zijn van die vervelende uitzonderingen. Bijvoorbeeld als je enkele uren later de eerste party picture op de telefoon binnenkrijgt. Het zijn chicks; je vrienden hebben een groep bloedmooie chicks aan de haak geslagen. Niet alleen dat, de kroeg heeft zich omgeruild met de thuisbasis van de betreffende chicks, namelijk een doldwaas huisfeest met huis-DJ, gratis drank, vrolijke feestgangers, meer dames en ongelimiteerd vertier. Dat is in ieder geval de indruk die je krijgt na alle sms boodschappen en foto's die volgen. Als de laatste sms met de boodschap 'tot volgende week sukkel' binnenkomt, is het verloren zaak om alsnog (compleet nuchter) op de fiets te stappen. Dat is kut want nu zit je toch net effe iets minder vrolijk achter je console dan eerder op de avond.

Je moet opnieuw beginnen
En dan de pijnlijke afsluiter; de noodzaak opnieuw te beginnen. Dergelijke ellende kan verschillende redenen hebben; een bug, glitch, stroomstoring, eigen domme fout, enzovoorts. Het komt er in ieder geval op neer dat alles wat je hebt gedaan de afgelopen uren voor niks is geweest. Al die shit nog een keer doen voelt bijna aan als werk en heeft in ieder geval weinig meer van doen met vermaak. Hallo kutgevoel. Verder weinig keus, stoppen is geen optie, anders ben je op je gameavond helemaal geen steek verder gekomen.

Meer?
Mooi, jullie zijn bij de laatste alinea aangekomen en hebben daarmee de eindstreep gehaald! In de volgende feature beloof ik de zaken weer iets positiever te belichten. De pijn verder rekken is overigens mogelijk, deel gerust die eigen ervaringen omtrent gamen met een kutgevoel, je weet waar!