Regels van het manipuleren 

Eer ik tot de kern van het stuk kan komen, is wat achtergrondinformatie nodig.
Ik wil het even over krapullen (uitschot, tuig) hebben.

Hoe deze zijn ontstaan, en waarom zij maar op één bepaalde manier kunnen denken: 'hebben, rippen, en gewoon hebben om te hebben.
In het lager onderwijs had ik er geen in de klas, buiten mezelf soms die geen krapuul was, maar zijn mond vaak niet kon houden.
In het hoger wel, maar de basis hiervan is volgens mij al in het lager gelegd.
Ik vermoed, dat m'n een potentieel krapuul in het eerste studiejaar bemerkt (er zijn er onder jullie vast wel die zo iemand zijn tegengekomen) door het niet alleen de speelvogel uithangen, maar anderen hier ook bij proberen te betrekken.
Het potentiëel krapuul kan echter best in het gareel gehouden worden, maar men kan hem niet verplichten zijn hersenen te pijnigen (zo ziet hij dat) over algemene basisbegrippen.

Elk normaal kind, weet instinctief dat het trainen (niet pijnigen) van de hersenen, mogelijke voordelen in de toekomst kan opleveren.
Men leert het werken van de hersenen aanvaarden en associëren als iets dat gewoon bij het leven hoort.
Allemaal onbewust natuurlijk, bovendien leeft het normaal kind in het 'nu'.
In zijn klas, met zijn klasgenootjes, de dingen zelf die daar gebeuren, de bel die de 'speeltijd' inluidt, de juffrouw wanneer ze de eerste keer verschijnt met argusogen aankijken om haar na een tijdje te kennen zoals ze is.
Typisch, die argusogen. De leerkracht is immers een rolmodel.
Het potentiële krapuul, zal niet de vandaal gaan uithangen, omdat hij weet dat hij dan gewoon van school gekieperd wordt.
Men zou kunnen zeggen: 'alsof die zich dat aantrekt.'
Van school gesmeten worden is echter een indicatie dat je niet 'normaal' bent.
Wat hij doet, is andere klasgenoten aan zijn kant proberen krijgen, of dezelfde persoon als zichzelf te herkennen, want als dit lukt, krijgt hij hierdoor het zelfvertrouwen dat hem doet besluiten dat zijn 'richting' niet minder slecht is dan de ander.
Of deze zich nu aansluiten uit schrik of intimidatie, het zullen nooit dezelfde personen worden als het potentiële krapuul zelf.
Misschien zijn het die, die later 'meelopers' genoemd worden, al kan ik dat niet bevestigen.

Het potentiële krapuul vertikt het niet om iets te leren in het algemeen, hij verzet zich tegen het gezag dat hij 'verplicht' is de lessen te volgen.
Dit kan zich vervolgens op ontelbare manieren manifesteren, groot, of totaal onopgemerkt.
Voor hem heeft het in het moment zelf leven een geheel andere betekenis.
'Jullie zijn slaven zonder mening, die luisteren naar één of ander vrouwmens dat uitlegt hoe een appel werkt en waaruit deze is opgebouwd. Jeeeezes, als ik honger heb, eet ik hem gewoon op, simpel toch? Ik weet dit al allemaal.'
Ze hebben vrienden, maar geen echte, en niet uit angst door het potentiële krapuul 'uitgelachen' te worden.
Neen, het krapuul kan best leuk zijn, brengt wat achterlijke stellingen naar boven die anderen doen gniffelen.
Die anderen, beseffen op dat moment nog niet dat hij of, een achterlijke denkwijze heeft, of, dat hij gewoon wat plezier wil maken.
Ze hebben vrienden (slijmballen) die verwonderd zijn over hoe hij de regels aan zijn laars lapt en waarom hij zich er schijnbaar niets van aantrekt.

Wel, omdat hij zo denkt, dat niemand het recht heeft hem de les te spellen.
In feite gebeurt dat ook niet, maar zo voelt hij het wel. Deze denkwijze, zou men het begin van het einde kunnen noemen.
Men mag anders zijn en dit belangrijk vinden, maar begrijp dan op z'n minst dat er andere manieren voor zijn om dit te uitten dan alleen maar rebels te zijn, zonder het doel hiervan te snappen. In feite heeft het geen doel, maar 'anders' is belangrijker voor hem dan die dennenappels die allemaal hun vinger opsteken.

Men kan dit gerust de 'krapullenbasis' noemen, besluiten nemen die men niet (kan) begrijpen maar net zoals alle andere brave kindertjes, eveneens een besluit is.
Hier komt een bekend gezegde bovendrijven: 'alle aandacht die je krijgt is goed, ook negatieve.'
Waarom je niet specialiseren in het krijgen van negatieve aandacht? Is volgens het potentiële krapuul een vorm van onderscheiding die men niet kan negeren en hierdoor opmerkelijk is, of sterker nog, hij vindt het onbewust een eer om in zijn ogen anders dan die vleeshoop te zijn.
Hij vergeet echter wat natuurlijke kwesties in vraag te stellen.
Als je beslist om de 'bad guy' te zijn, moet je voordat je dat doet, je even afvragen wat je hiermee wil bereiken. Dit gebeurt natuurlijk op onbewust niveau. Respect afdwingen en erkenning krijgen. Het potentiële krapuul zou moeten inzien dat hij geen andere manier kent om aansluiting te zoeken bij de groep. (dan maar rebels zijn)
Hij is dus onzeker, vooral omdat hij niet begrijpt waarom iedereen als een slaaf braaf de lessen volgt, wat hem onbewust abnormaal maakt.
Het is namelijk zo dat hij zichzelf met een geforceerde persoonlijkheid heeft ontwikkeld, (kan al als baby, als mam maar toegeeft) en deze eigen heeft gemaakt. Maar deze persoonlijkheid, is er één van niets erin, en alleen maar klare wartaal eruit. Ja, want zelfs als kleuter deed hij niet de moeite om bijvoorbeeld vormpjes (sterretje, cilinder...) op de juiste plek te plaatsen.
Dat was stom, voor idioten, niet plezant en hij zag zo wel waar wat thuishoorde.
Er is natuurlijk wel een verschil tussen zien, en zelf uitvoeren.
Hij die uitvoert, leert principes die hij later op andere vlakken kan toepassen. Omdat bepaalde kwestie's net op dat principe gebaseerd zijn.
Doordat het 'normale' kind dit ook zelf heeft opgelost, zal hij dit ook nooit meer vergeten, alleen heeft hij geen flauw benul op wat dit ooit voor hem op toepassing zou kunnen zijn. Echter bevestigd hij aan zichzelf, dat nadenken, tot oplossingen kan leiden. Dat is het principe, en je leert het zo vroeg, het zit er zo ingebakken, dat je vertrouwd raakt met de werking van je hersenen. Een essentiële les.
Voor wat zou men het in de realiteit kunnen gebruiken? Moet ik ook even denken...
Misschien iets met ruimtelijke ordening of inzicht? Onbewust leren dat er voor elk probleem een oplossing bestaat en dat je deze zelf kan bedenken?
Die kleine kleuterlessen, zorgen ervoor dat je geest 'open' en klaar voor ontvangst is wanneer je aan het echte werk moet beginnen. Eerste leerjaar. Dat is de attitude die men in de kleuter heeft aangeleerd, uiteraard door middel van spel.
Het potentiële krapuul speelde liever met autootjes en wat GI-Joe-mannetjes. (hoewel ik betwijfel dat ze die in de kleuterschool hadden, ze hadden misschien kleine zandbakjes waarin hij een kasteel kon bouwen.
En stoor hem vooral niet, laat hem spelen, want de crisis, uitgebeeld als een hysterische reactie waarbij zijn eigen stinkschoenen in het rond vliegen zal zich ongetwijfeld aandienen.

De eerste basisfundamenten waarop men verder kan bouwen, heeft hij dus niet geleerd, namelijk leren openstaan voor nieuwe dingen, interessant of niet.
volgens mij (en ik denk nadat jullie dit gelezen hebben jullie je hier wel in kunnen vinden) is dit wederom één van de basisgedragingen van het krapuul. En inderdaad, om nog maar te zwijgen voor hij naar school ging. Een kleiner broertje hebben dat hij in zijn piepjonge bestaan, een ellendig leven gaf.
Niet omdat het kon, niet omdat hij slecht was, wel om aan zichzelf te bewijzen dat hij inderdaad in staat is dingen voor elkaar te krijgen.
Het zou dus mede hieraan kunnen liggen dat hij van niemand (vervolgens zijn persoonlijkheid geworden) iets aan zal nemen.
Zonder natuurlijk te begrijpen dat het niet draait om alles al te weten, maar om ruimte in hersencapaciteit over te hebben om nieuwe dingen te leren, en neen, niet die dingen in school zoals Wiskunde en Aardrijkskunde, maar dezelfde manier van leren gebruiken (en onderdeel van je persoonlijkheid geworden zijn) om je eigen talenten te ontwikkelen.

Flaschback, toen hij besloot Mr 'Bad Guy' te worden zonder het doel hiervan te begrijpen en vervolgens nadenken, had hij zich, in plaats van zijn klasgenoten als saaie pieten voor te stellen, zich ook even moeten afvragen waarom het voor hen net niet saai was.
Wij weten dit nu, omdat zij de basisfundamenten van het leerproces zelf eigen hadden gemaakt.
Het potentiële krapuul denkt niet na, en zeker niet over zo'n dingen. Het zijn allemaal achterlijke uilen die zich laten meeslepen door een leerkracht die in zijn ogen hangtieten heeft, met eveneens acnelittekens op aangezicht en decolleté, een middellange jurk waaronder haar korte puisterige benen (die op die van een bomma lijken) haar op een lilliputter deden lijken, een stinkende adem heeft, en vervolgens, alleen maar zaagt!
Hij leert ook niet inzien dat wanneer de tijd verstrijkt, de onvolkomenheden niet meer zichtbaar zijn doordat men de persoon zelf leert kennen. Het is gewoon onderdeel van het personage zelf. (Vandaar soms die argusogen van kinderen)

Ik ga het wel stilletjesaan afronden nu jongens, hoewel dit in feite nog maar als inleiding beschouwd kan worden.
Het krapuul op latere leeftijd moest ook nog beschreven worden, en het krapuul op jonge leeftijd waar ik het over had, was lang niet alles dat ik erover te zeggen had.

En wat heeft dit dan met manipulatie te maken?
Wel, hiervoor was deze inleiding noodzakelijk.
Ik zal je eens wat vragen oproepen die duidelijk maken waarom deze beschrijving nodig was. (voor mijn verhaal dan, zodat alles begrepen werd, niet dat ik denk dat jullie dom zijn, maar het werkelijk begrijpen, is wat het verhaal, meerwaarde zou ik niet noemen, maar eerder werkelijke inzichten verschaft)
Nu hebben jullie die inzichten zelf ook zo wel, maar een extra bevestiging krijgen aan de hand van wat voorbeelden of beschreven situatie's, is wat volgens mij, jullie meer met het verhaal verbindt dan dat je ooit in een tekst gelezen hebt.

Neen, ik ben geen blaaskaak, dit is mijn persoonlijke overtuiging. Ik kan natuurlijk verkeerd zijn, en dat mag, maar deze overtuiging, vormt de leidraad doorheen de hele tekst, en dat is toch ook al iets denk ik:-)

Oké, afsluiter, de bedoeling om de denkwijze van het krapuul zo te beschrijven (men weet dat ze oliedom zijn, maar ik zou later ook nog eens geschreven hebben waarom juist, in een andere situatie, want ik denk dat aan de hand van de voorbeelden die ik gegeven heb, jullie zo al weten dat die oliedom zijn) was, wanneer deze achttien zijn, vormen van manipulatie toepassen die een kind van zes jaar al aanvoelt. (niet begrijpt)
Verder werd geconstateerd dat men werkelijke manipulatie nooit kon doorhebben, want heeft men het wel door, is het geen manipulatie meer, maar een plan, welke door bepaalde gedragingen je 'instinct'-ik weet niet zozeer of het instinct is, ik ga er maar vanuit, omdat het zo bliksemsnel is- waarschuwen en daarmee jijzelf. In feite, correctie (sorry als het wat ingewikkeld wordt)
Het instinct hoeft niet gewaarschuwd te worden, het herkent onbewust patronen in gedrag die vervolgens jou waarschuwen.
Het kan deze patronen door verschillende mogelijkheden herkennen, bijvoorbeeld net hetzelfde gedrag dat ook jij ooit tentoongesteld hebt, en vervolgens hebt geleerd dat het verspilling van energie is en zijn doel nooit bereikt.

Wanneer je instinct dit gedrag herkent (jijzelf niet, omdat je vaak onbewust aan andere dingen denkt) wordt jijzelf direct gealarmeerd.
Wat je vervolgens op onbewust niveau (of bewust, kan ook:-) doet, is vergelijken of de patronen overeenkomen met de in jouw jonge tijd enige oplossing voor een probleem.
Wees maar zeker dat de patronen kloppen, anders had je instinct je er in een flits niet attent op gemaakt.
Dit jongens, is in feite de basis van empathie. (vermogen jezelf in te leven in een ander)
Net doordat je diezelfde situatie al eens doorlopen hebt.
Des te meer van die 'natuurlijke' situatie's je kent, des te vaker verteld je instinct je dat je moet opletten.

Je moet dus niet als een halve schizofreen naar herkenbaar gedrag gaan speurneuzen om herkenbare patronen te zien. Het komt vanzelf, wanneer iemand zich gedraagt zoals jij vroeger wel eens deed. 'misschien bij wijze van experiment' kan ook.
Eventjes zonder te stoefen maar in alle eerlijkheid, ik herkende gedragingen van anderen van mijn leeftijd op mijn drie-vier jaar.
Dat was natuurlijk beperkt, maar ik wist direct (aan het bewust onzekere geschuifel van de voeten alleen al) wat iemand wilde als hij aan een ouder iets ging vragen. Tuurlijk, ik heb dit ook ooit gedaan.
Vervolgens kijk je dan bewust, naar overeenkomstige patronen.
Ja, die triestige Jean-Claude van Damme kop nadat hij een zeer harde mokerslag had uitgedeeld, zonder de voorhoofd rimpels dan (tja, drie-vier jaar) bevestigen wat je instinct opmerkte.
Het waarschuwt dus niet enkel bij gevaarlijke herkenbare patronen, het waarschuwt je bij alles wat die in je onderbewustzijn opgeslagen zit.

Lijkt dat ik afdwaal, maar is het in feite niet;-)
Dit is een samenvatting van wat nog moest komen, en wat werkelijke manipulatie is. (deze heeft regels en die kan ik ook neerschrijven, was in het hele verhaal de bedoeling ook)
Wanneer iemand je wil manipuleren met voorbedachte rade (eerste regel overtreden, je onderschat de persoon voor je, tweede regel overtreden, manipulatie mag nooit met voorbedachte rade zijn, want dan is het een plan.
En wees maar zeker dat je instinct je waarschuwt, zelfs voordat die andere iets gezegd heeft. Hoe?
Je instinct herkent de adem die hij bewust inneemt om iets te zeggen. (onnatuurlijk, je instinct sleurt je uit welk gedacht je ook in je hoofd hebt, opletten!)
Je eigen ik reageert en analyseert vliegensvlug: 'Ja, ik zie dat je een tiende van een seconde geleden dacht: 'nu ga ik het doen!' (of zeggen)

Nu is dit een voorbeeldje van mezelf dat ik in het verhaal wilde vertellen, heb er nog eentje.
Zou ik erover verder gaan? Tipje dan, want deze lange afsluiting (welke in feite een samenvatting is van de rest van het verhaal)

Ik wist dus direct dat hij iets 'volgens het boekje' ging doen. Instinct waarschuwt bij onnatuurlijk gedrag.
Wat was het? Een vorm van manipulatie (ben details vergeten, zo belangrijk was het) die hij van één of ander 'cool gastje' van achttien had geleerd, wat voor mij te vergelijken viel met een twaalf-jarige peuter die om een snoepje bedelt.
Die gast is één jaar ouder dan ik, 32, maar bezit overigens geen enkele volwassen kwaliteit. (Mijn tweede voorbeeldje illustreert dit perfect, allee hup, korte versie. Hij vroeg of ik bij hem wilde slapen, maar hij had wel een nieuw lief. (ook een halve garin)
Voordat we zijn huis binnengingen, moesten we nog boodschappen doen, ik mee, waarom niet.
Echter, bleek dat ze daar geen plastieken zakjes hadden en alles in een kartonnen doos moesten steken, ik schatte ze rond de tien kilo. Waspoeder, wasverzachter, twee bussen melk voor als mijne-ex maat mama weer eens miste... Enfin.
Val nu niet achterover hé gasten.
Geeft hij die doos aan zijn lief, het meisje had ocharme armpjes in de vorm van de beenderen die eronder staken. Dun dus.
Els pakt die doos aan, en draagt die, terwijl mijne maat met zijn handen in zijn zakken achter haar aan liep.
Je moet denken, als ik daarbij was, wat moet ik niet allemaal gedacht hebben? Verschrikkelijk veel, in een flits.
Ik, als man, zou mij gewoon rot schamen, en dat niet alleen, hoffelijkheid, gentlemen zijn voor je lief, niet snappen dat die Els die doos draagt, echt, moest ik haar zijn, ik was weggerend om nooit meer terug te komen. Inderdaad, een steek los. (in feite hopeloos omdat ze geen man kon vinden) Wel, dan is er in mijn ogen toch een steek los als je dit er voor lief maar bij neemt.

Hier komt de echte manipulatie, en niet gespeeld volgens een boekje, niet voorbereidt en dat antwoordt zeggen dat kan zorgen voor een zeer lange nasleep, waar die uil met zijn kinderverstand nooit van zal denken dat men zoiets 'bewust' kan verzinnen. Twijfel zaaien mag, de uitkomst kenbaar maken nooit, regel van manipulatie. Is er risico om ontdekt te worden, niet doen, punt.
Dit risico weet ik ook in een flits.
Beetje verwarrend? Mag, gaat wat er gebeurde veel meer diepgang geven.

Ik kon dat niet meer aanzien! Echt niet, dat mijnen ex-vriend te lui is om te helpen, tot daar aan toe. (hoewel dat bijna niet voor te stellen is)
Maar dat tengere, magere meisje met zo'n doos liggen sleuren, NEE!
Ik zei: 'kom Els, ik zal ik die wel dragen.'
Men zou kunnen zeggen: 'waarom zei je niet gewoon tegen je maat dat hij manieren moet leren, zijn vriendin niet als slaaf gebruiken etc....'
Wel, omdat de manipulatie al op volle toeren draaide. (gij zijt ne slechte vent, ik zal het haar tonen ook)
Want ik, ben een 'neutrale' man:-)
Zegt mijnen ex maat tegen mij: 'Ja, den Steve dieën help geire.'
De reactie kwam in een flits van een seconde, maar wat je innerlijk allemaal niet denkt...
'Denk je nu echt dat ik hier de goede schijn ga ophouden en als een 'volwassen' snul glimlachend ga reageren: 'Jaja, ik help graag.'
'Hoe durf je denken (wederom onderschatten) dat je mij zomaar ongevraagd in het 'snullenhoekje' kan duwen?'
En meer waarschijnlijk, allemaal gevoelens die boosheid uitlokken. Werd ik dat? Neen, ik wachtte op (alle mogelijke overwegingen in acht nemend en snel samenvattend) mijn instinct, dat in dit geval, tegen-manipuleert.
Boos geworden hebben, had hem inzicht in zichzelf kunnen hebben verschaf, en dat was uit den boze, daarom dat ik de woede liet wegebben en wachtte (na het verwerken en samenvatten van allerlei gevoelens) op het instinctieve signaal, kan bovendien verbaal als fysisch (lichamelijk) zijn.
Dit alles werd gedacht in een flits van een seconde, ook de samenvatting van gevoelens, zodat ik instant een antwoord Had.

Nu werkt dit bij iedereen zo hoor:-)

Ik vertelde hem: (nadat hij me zei: den Steve dieën, helpt geire)
'Neenee Andy, ik vind niet dat een meisje zoiets moet dragen!'

Denk hier eens even over na, ja ik kon boos worden, ja ik kon hem een schop onder zijn kloten geven, (als ik kwaad ben heeft die toch schrik van mij) ja, ik kon gewoon naar huis gaan omdat ik met zo'n marginale kerel niet over straat wil lopen, dat kon ik allemaal, maar mijn instinct (welke de manipulatie uitvoert) koos dat zinnetje.

Ik vertelde hem ook niet: 'Neenee Andy, ik vind niet dat je je lief zoiets moet laten dragen.' Neen, het zou hem kunnen helpen zijn gedrag aanpassen.
En we zijn er nog niet, ik ben 'neutraal' in Els haar ogen toch.
Ik toon Els over welke kwaliteiten een goede (of normale is een beter woord) man zoal kan bezitten.
In feite, was de Manipulatie niet aan den Andy gericht, maar aan Els.
Ik toonde Els wat voor een slechte vent hij is. Wat zij hier vervolgens mee doet, is haar zaak, ik heb het beste gedaan wat kon in die situatie.
Ik wist ook dat die twee niet bij elkaar gingen blijven, den Andy is een kind, (getuige voorbeeld hierboven, maar kan er honderden beschrijven) Els was ook niet goed in haren bol, die vertelde me dat ze soms manie-aanvallen had waarin ze zich gedroeg als een kind van twee.
Jeeey, twee kinderen bij elkaar waarvan de ene, haar als slavin gebruikt. (in feite is ze vervanging voor mama, want het is een moederskindje)
Andy kon sowieso geen vrouwen houden, geen verantwoordelijkheidsgevoel en gewoon, geen enkele volwassen kwaliteit bezitten.
Die twee, wist ik, worden knettergek van elkaar, weet den Andy ook eens hoe het is om voor een kind te zorgen.
De problemen ontstaan sowieso, beginnend bij klein, langzaam opbouwend maar ondertussen ook relativerend voor Els door zijn overgevoelige, lieve pubergedrag, waar Els zo vatbaar voor is.

Els zal dus afwegingen gemaakt hebben, (want ja, er eijn uit elkaar) dit stoort, dit ook en dit ook, aan de andere kant is hij lief, troost hij me wanneer ik weer eens voor twee uur zo'n huilbui heb....
Niet gemakkelijk voor haar, zeker als je bedenkt dat ze nog nooit een vriend heeft gehad. Ze dacht misschien uit algemene kennis dat iedereen zijn goede en slechte kanten heeft, wie weet.
De situatie wordt met de week erger, ze gaan elkaar haten maar Els durft niet zeggen dat ze er genoeg van heeft. Ze heeft nu eindelijk eens iemand, en lelijk is hij niet. Alleen zijn de kinderbeoordelende ogen van zijn gezicht af te lezen....
Hoe geraakte Els hier uit? Want den Andy kon het geen kloten schelen, zolang hij maar kan PS3en, den enen toet na den andere smoren en vooral geen gezaag aan zijne kop. Ghoh, noem maar op, alles laten slingeren (wat Els net had opgeruimd) enzovoort, verzin het binnen dit 'gezin' en het bestaat.
Zeer moeilijke leuze voor Els, want die voelt heus wel dat die als slavin (jazeker) gebruikt wordt. Die voelt heus wel dat den Andy niet luistert want dat is niet interessant genoeg (Ja, het is zijn lief, maar getuige die doos die Els moest dragen, denk ik ook niet dat hij de waarde van een relatie kent)
Hij kent maar één relatie, en dat is die dat mammie alles voor hem doet.
Maar alleen zijn? Ho maar, liever een vrouw zo lang mogelijk kwellen ipv alleen te zijn, omdat hij dan alles zelf moet doen, en dat kan hij niet, ik zal je de voorbeelden van zijn slaapkamer toen hij nog thuis woonde maar besparen.

Els heeft uiteindelijk de keuze gemaakt, en ik weet niet zeker of het aan mij lag, maar dat was het mogelijke doel dat de manipulatie wilde bereiken. (tijdens de manipulatie zelf wist ik alleen dat ik Els er op wees dat er betere mannen zijn)
Wel, het mogelijk verstrikt zitten in het web van walgen van hem, maar tegelijkertijd niet alleen willen zijn... Zeer moeilijke kwestie voor haar.
Het zou kunnen, dat mijn 'neutrale' ingrijpen, waarbij ik vertelde dat ik niet vind dat meisjes zoiets moeten dragen, haar de definitieve beslissing heeft laten nemen.
Het is moeilijk alles nog objectief te zien wanneer je er midden in zit. Mijn woorden, gaven een objectieve blik op die ene situatie, maar als Els wilde, kon ze deze 'kijk' leren toepassen op alle problemen die ze met Andy had, omdat het allemaal op hetzelfde neerkwam: 'ik ben lui en schaam me er niet voor, ik denk alleen maar aan mijzelf en jij, follow the leader maar. Ja, ik troost je af en toe, maar dat is omdat ikzelf meer behoefte aan affectie heb dan jijzelf op dat moment, bovendien zal je mij zo lief vinden dat je de afwas wel even voor me doet. Enz....

Mijn op het eerste gezicht onschuldige manipulatieve zinnetje, was niet zozeer onschuldig, maar zorgde ervoor dat gerechtigheid geschiedde, op de korte, of lange termijn.

Dit, is manipulatie die je instinct je ingeeft. Je kan zoiets onmogelijk op dat moment bedenken, men zou boos worden en hem misschien helpen door hem te zeggen dat zoiets zwaars aan je lief geven eigenlijk niet hoort.
Moet men zoiets tegen iemand met een beetje manieren wel zeggen?
Ooit zoiets meegemaakt?
Als hij dat niet snapt uit zichzelf, word bij velen automatisch elk zinnetje dat als hij er over nadenkt en eventueel inzicht in zichzelf verschaft instinctief geblokkeerd.
Zie hem beoordelen wanneer hij je aankijkt.... Je ziet ook wat hij denkt, niet dat je het aan zijn ogen kan aflezen, wederom een vorm van empathie, waarvan ik een ander onderwerp behandelde.
Je ziet als vreemde, dat hij je beoordeeld, en vervolgens een mening vormt, veelal snul. Of, Jeeeezes, jij ziet er stom uit, als ik wil kan ik je wijsmaken wat ik maar wil.... (terzijde, hij kan niemand wat wijsmaken)
Hij overtreed volwassen regels waarop volwassenen hem dan ook op een volwassen manier afstraffen: Jij wil kind blijven? Dan zal ik hier mijn best voor doen. Dat beslist het instinct of onderbewustzijn. Tijdens zijn beoordeling van een vreemd persoon, die er voor hem misschien als een snulletje uitziet met zijn zwarte brilletje, zal hij dat laten blijken aan de denigrerende of zelfs zogezegd, stiekem verborgen spottende lach waarvan hij denkt dat omstaanders hem dan 'cool' vinden en de kerel met het brilletje voor aap zet.
Die kerel zegt natuurlijk niets, (instinct verteld hem dat) hij gaat bijvoorbeeld niet zeggen, heb je nog steeds niet geleerd dat je mensen nooit op uiterlijk mag beoordelen, of, ik zal hier eens laten zien wie er het snulletje is, (dat kan hij, Andy is nen broekschijter die soms zo groof doet als een achttien-jarig-krapulletje, maar maak je eens echt kwaad hé, op instinct, en het toneeltje dat hij geleerd heeft toen hij pas van school kwam vervliegt nog sneller als een geopend flesje "poppers'.
Wat overblijft is een puur, lijkbleek, emotieloos gezicht zonder één enkele gelaatsuitdrukking.
Nog een regel, als je niet groof of stoer bent, moet je het ook niet spelen.
Ikzelf ben het ooit geweest, het was mijn leven op school, maar uiteindelijk allemaal verspilde energie, want waar het op aankomt hé, is de confrontatie zelf. Niets van dat: 'en ik heb kickboks gedaan!'
Weet je wat je dan zegt? 'Doe eens wat patta's dan. (in feite een reeks zoals men onder het gamejargon: Combo's noemt)
Of, vraag eens om te spelen met hem te vechten. (jij kent je eigen kracht, hij bluft)
Waarom bluft hij? Vaak wordt dit gezegd onder een hele groep vreemdelingen (22, 23, 24, 25, 26 en 27-jaar.die gedwongen moeten samenwerken. (uitzendkracht)
Maar goed, ik dwaal af, ik ben nog steeds aan het afsluiten, alleen, dat stukje met mijnen ex-vriend, (mijn broertje, zoals hij me noemde) Ik wilde echt een beeld schetsen dat er daadwerkelijk iemand is die zo bestaat. Ah! Ik dwaalde af, dat mannetje met zijn misschien idiote brilletje, het mocht er best zo uitzien, maar dan nog moet je eerst naar de persoon zelf kijken en het brilletje negeren; De persoon erachter is wat telt, en omdat deze zwijgt, (dat is zijn manipulatie, heb ik bij hem ook toegepast toen wist wat er ging komen zelfs nog voor hij één woord had gezegd, door de adem die hij innam, hij zei: 'Nu zeg ik het.'
Zo'n kindjesniveau, geleerd uit een boekje uit het jaar 1992.
Ik luister en kijk hem neutraal aan, niet 'jaja'-knikkend of zeggen: Bullshit kerel, wie denk je dat je voor je hebt met je twaalf-jarig truukje? (32jaar) Dat inzicht mag ik hem niet verschaffen, hij moet blijven geloven dat hij hiermee iedereen om z'n vinger windt.
Best jammer dat ik vergeten ben wat hij juist zei, maar wil zeggen dat het niet belangrijk is.
Na zijn korte anekdote zie je hem me aankijken en denken: "Haha, de snul, hij trapt erin!'
En dat niet alleen, hij imiteert zo'n kleine 'yes'-handbeweging.
Niet de werkelijke vuist ballen van 'Yes' maar de armbeweging verraadt dat hij dat wil doen, nog meer... Je ziet hem zo even glimlachend naar beneden kijken en ook dat verraadt wat hij denkt. (empathie zeker? Het gaat ook zo snel dat je soms niet weet vanwaar je welke informatie hebt) Hij denkt dat hij geniaal is met dat truukje dat hij geleerd heeft veertien jaar geleden en ik, de uil, (die overigens niets zegt maar onophoudelijk aan duizendeneen dingen denk, zeer snel) alle kwaadheid op een stokje, weer zegt het instinct: 'Hij manipuleert maar kent de regels niet, als je deze niet kent (en dat weet je, zeker als je maar één truukje kent) mag je manipulatie nooit uitvoeren, omdat dan de kans bestaat dat het doorzien wordt en dan is het geen manipulatie meer, erger nog, je mag het nooit met voorbedachte rade uitvoeren, omdat iemand die het kent, nog voordat je iets zegt, al weet dar je een plannetje haat uitvoeren.
Volgende ding waar ik aan denk dat me ook kwaad maakt is dit: -Kerel, gebruik je nu nog steeds hetzelfde truukje als tien-vijftien jaar geleden en denk je dan dat de mensen werkelijk zo dom zijn of besef je zelf niet dat je blijven steken bent? (Leuke uitspraak, maar negeren, hij is die woorden nog niet eens waard, en neen, ik verschaf hem geen inzicht over het feit dat hij op dertienjarige leeftijd blijven steken is, en vervolgens aan zichzelf begint te werken, is trouwens toch al te laat.
Wat denkt men zo nog op die moment, ik kijk hem neutraal aan (in zijn ogen dom na zijn briljante uitspraak) en denk: Kerel, jij weet al twintig jaar niet meer wat er in mijn hoofd omgaat, maar ik weet alles van het jouwe. (Ik heb hem inderdaad twintig jaar niets gezegd waar hij ook maar iets van kon opsteken. Was even oppervlakkig als hem (en ik denk dat jullie weten dat ik alles ben, behalve oppervlakkig:-) en kwam 'mijn broertje' bijna helemaal van de andere kant van het land regelmatig opzoeken, met die klote bus, een rugzak met mijn Xbox in, en eenmaal, na een uur stappen, zijn huis bereikt te hebben, doen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Geen vraag in die trend van: 'En hoe is het in Leuven? Of, alles goe?'
De ballen van dat, daar zaten wat crapuulkereltjes bij waarvan ik zodra ze zag, niets moest hebben. En dat zagen ze maar al te goed, omdat ik kon zien wie er een 'Valse Mindset' had en wie niet.
Er is een verschil tussen iemand die graag eens mensen uittest, een grote mond heeft maar vanwege de sociale intelligentie die hij uitstraalt, ook direct waarneembaar is dat hij voor rede vatbaar is, en, dat kniezige-kniesoorkopje die wat lijkt op Crimson uit de Suske en Wiske-albums en stilletjes, nietszeggend in zijn eigen (stonede) wereldje lijkt te leven.
Ik haal je er zp uit kerel, je kleed je als een krapuul, hebt een helm bij wat wil zeggen dat je met brommertjes bezig bent, Zo'n jasje dat vanboven breed is, met een enorme, opstekende, geribbelde lichtbruine kraag waarbij de jas zelf als men naar je taille kijkt, smaller en smaller wordt.

Zat er daar zes zeven man toen ik daar aankwam, leuk hé.
En dan zo'n paar wannabe-gangstertjes die den Andy nadeed om 'groof' te doen he.
Tegen mij niet, nooit, die heeft een helse schrik van mij, maar die weet ook nog van vroeger, in de wijk, waar ik na een tijdje bijna iedereen kende, geen enkele ambras uit de weg ging en kon vechten als een zot.
We deden dan ook altijd de 'Power Rangers' na, met mijn turnen, oefenen op JC Van Damme stampen en gevoel voor zwaaitechniek hield ik iedereen, puur met mijn benen, op afstand.
Ik wil niet stoefen jongens, dit is cruciaal onderdeel over hoe een beste vriend, die je al van vier jaar kent, (en mij 'broke' noemt) niet zozeer echt mijn vriend was, maar een slijmbal, die in alles 'ja' knikte.
Hij had mij nodig ook, want een vriend van mij toen, dertien veertien jaar, terwijl ik er misschien negen was, was de 'grote' schrik van de wijk toen.
Is wel te begrijpen, als halfontwikkelde puber tegenover een knaapje dat wel cool was, ook gespierd, (zoals mijn vader en dus kracht had) verder enorm wit van huidskleur (niet rosharig, gelukkig) maar het tijdens een echt gevecht toch moest afleggen tegen deze puber.
Mijn moeder zei me: 'Steve, blijft bij den Davy uit de buur want dieën is gevaarlijk?
'Och moeder. zei ik, Ik zal wel zien zeker....'

Den Andy, die dat blijven steken is op een bepaalde leeftijd, maar dat was toen nog niet, wel, die durfde van bij mij thuis niet naar zijn huis te gaan, ocharme driehonderd meter ver.
Die stond precies uren te loeren of den Davy hem niet aan het opwachten was.
Ik vond dat verschrikkelijk belachelijk en zei dat hij moest gaan of ik sjotte hem buiten.
Moest je daar nu schrik van hebben? Oké ouder, Oké groter, Oké, waarschijnlijk sterkere mannenspieren... En dan?

Zoals ik eerder vertelde was den Andy één van de grootste broekschijters die je ooit gezien had. Op zich mag je een broekschijter zijn, ik heb daar geen problemen mee, maar zet dan niet zo'n overdreven, onnatuurlijk, ingestudeerd johnny-taaltje op om vooral jongeren als hijzelf te overtuigen.

Wat ik eigenlijk wilde zeggen daarnet over het feit dat ik sterk, lenig en atletisch was, was dat den Andy, achter mijn gat liep, omdat ik toen de macht had. (Over leeftijdsgenoten, ik was de stoerste zonder het te spelen en had de grootste mond, echter bleef ik altijd rationeel, ik ging niet zomaar die afmotten omdat die ander hunnen bal had gepikt en wat nog meer..
Overigens viel het me op aan anderen hun gedrag, dat ik meer respect toonde voor ouderen.
Goed, zolang ik stoer deed, hing onzen Andy aan mijn lippen, maar ik leerde telkens nieuw volk kennen in de wijk. Zo ook een familie met twee Hollandse broers en één Hollandse zus. (met welke ik later ook een poosje verkering had. 14?15?16? zoiets qua leeftijd.

En den Andy, kwaad op die Hollanders omdat die mij volgens hem van hem afpakten.
Hij kon toch gewoon mee met ons komen? Nee, meneer wilde mij voor zich alleen, maar meneer"s denkvermogen was niet rijp genoeg voor mij, dus natuurlijk wil je meer, hoe meer hoe beter.
In het begin wel lachen met dat Hollandse taaltje, maar na een half jaartje, perfect gewoon, niets om mee te lachen aan.
Andersom geldt dus ook gasten, Belgisch (en zeker dialect) kan ook wel grappig overkomen, hopelijk zijn velen van jullie dat punt al gepasseerd waarop je elkanders taal uitlacht. Enfin, doet niks ter zake.

Best wel grappig, hoezeer ik het wilde afronden, is het een compleet ander verhaal geworden, maar het centrale thema 'manipulatie' niet verloochen. Ik zal jullie een heel paar mooie toepassingen van manipulatie laten zien, en jullie moeten dan proberen raden of je reden hebt om het verdacht te vinden of niet.
Goed? Zal leuk worden, ook al twijfel je, zoals ik zei, twijfel veroorzaken mag, al zou je je niet kunnen voorstellen dat ik het zo gepland had om je vertrouwen te winnen. Dit is gewoon het 'thema'

Ik vermoed dat de puzzelstukjes na deze paragraaf op hun plaats terecht beginnen te komen.
Herinner je je nog het onderwerp waarmee ik de tekst begon? Het krapuleke?
Wel, iemand die zich zo ontwikkeld heeft als ik beschreven had, die zijn in feite zo dom in alles (had uitgelegd waarom) dat ze inderdaad, net zoals ik op hun achttiende, voor een keuze geplaatst worden, goede of slechte pad?
Buiten het aftroggelen van kindertjes hun lunch, blijven zagen om iets te mogen lenen van iemand tot die toegeeft (misschien zelfs dagen,) maar door toenemende druk (en om er vanaf te zijn) dan toch maar toegeeft en het gevraagde stuk, of cd of meeneempussy uitleent, om het vervolgens nooit meer terug te zien.
Dat gastje wist dat wel, en is nu verlost en zal in het vervolg wel wat beter nadenken.
Hij leert, de krapulen geloven steeds sterker in hetgeen ze samen kunnen bereiken, maar zoals gezegd, het is niet dat ze eraan denken om samen in het goede te gaan investeren 'en daarbij, ze zouden enorm uit de boot vallen, met hun stropdasjes maar diep in of achter hun ogen wel een holle psychopatische, ruimte over hebben die op dat moment niet gebruikt wordt.waardoor ze van de wereld zijn, ze dagdromen met alles om hun heen.
Niets is bijvoorbeeld interessant omdat ze er de hersencapaciteit niet voor ontwikkeld hebben, niet omdat zijzelf het niet interessant vinden.... Is het niet interessant als in een boek een beren aanval beschreven staat, hoe deze je stiekem stalkt en je net op je zwakke moment aanvalt. (roofdier ziet wanneer je wankelt)
Vervolgens smijt hij je met de kracht van een auto die op je dondert tegen de grond, en begint te klauwen. Elke klauw op je rug is een zeer diepe rijtwonde.
Je moet wel iets doen om te overleven, dus je besluit je instinctief op je rug te draaien zodat je je weke delen zoals nek en gezicht met je armen kan beschermen...
Maar voor hoelang? Je armen worden immers ook aan stukken gereten.... Enzovoort.

Tuurlijk is dit interessant, Iedereen bereikt ooit een punt in zijn (haar durf ik niet zeggen) leven waarop hij wil weten hoe dierenaanvallen gebeuren, welke het gruwelijkste is en eventueel, wat ertegen te beginnen of voorkomen in de eerste plaats.
Laat zo'n boek aan een volwassen krapuul zien en hij zal je twee mogelijkheden geven...
Of, hij weet zo ook al wat er gebeurt (dankzij docu's bijvoorbeeld, bullshitt, die kunnen dat niet snel genoeg lezen en vervolgens verbanden leggen tussen de beelden die ze zien)
Of, hij heeft het boek al gelezen. (zo typisch hé)
Bovenal, over welk onderwerp het ook gaat, ze haten lezen, het is nadenken en pijnigt hun hersens.
Misschien net omdat je al in de kleuterklas (en misschien daarvoor) al besloten had het enige te leren war je echt interesseert.
Kickboks, geen geld voor een abonnement, maar samen oefenen, elkaar slaan en harden zal ook wel vruchten afwerpen zeker?
Na twee drie weken de training opgeven omdat er geen vorderingen in komen.
Met elkaar ook alleen maar af te slagen leer je niks hé gasten, techniek moet je leren....
Wederom, hoe durven jullie denken dat jullie je a la Fightclub gaan gedragen en vervolgens echte geharde strijders worden?
Geef er één een tikje tegen één van zijn ribben, (tikje hé) en hij gaat neer.
'Valspeler! Daar mag je niet zomaar slaan, daar was ik niet op voorbereidt!'

Goed, nu sluit ik snel af, begin wat hoofdpijn te krijgen van dit witte scherm.
Hebben jullie ooit al eens dit soort crapullen op oudere leeftijd gezien?
Ik acht die kans klein, maar het kan natuurlijk. Ik zelf heb er in heel mijn leven twee gezien (die het overleefd hebben, meesten sterven, of sterven in de gevangenis, wegens 'opdrachten' uitvoeren voor iemand anders, om zo hogerop te geraken....
Of gewoon door inbraken te plegen waarop het slachtoffer voorbereidt is en hen met een shotgun aan flarden schiet.... Ooooh, al die stukken kennis verloren, daar liggen ze, in de binnenkant van een schedelpan staat beschreven: Hebben, hebben, hebben!

Die twee die ik gezien heb hé, één in Leuven, zo marginaal en lelijk als de pest. Broodmager, wat tanden die misten, en zo'n gezicht als Peter van den Begin, mocht jullie dat iets zeggen.
Zeer smal gezicht, maar wel al een jaar of 47 waardoor er rondom zijn ogen zelf kringen geschminkt lijken te zijn, maar wat dan nog eens nadruk legt op die echte boos kijkende gangster ogen. Maar amper een mannetje van vijftig kilo, met een groot lawaai, en gezeik, maar als het erop aan komt: 'vrienden'
En die taal jong, nog steeds dezelfde als die van een 18-jarig ventje dat groot wil doen.
Het was werkelijk te triestig voor woorden.
Zij zaten met een stuk of zes man op het buitenterras van een café, het café stond op de hoek van een kruispunt dus achter de hoek ging het terras verder.

Ik had hen kunnen meiden en elders gaan zitten, maar ik wilde ook net in het avondzonnetje gaan zitten, en er was alleen maar plaats vrij naast die gozers, even oud als mij, behalve dat mager mannetje dat volgens mij met moeite één korst brood per dag at.
En bovendien, ik wilde puur uit nieuwsgierigheid weten of dit werkelijk oudere krapullen waren, en met wat die zich bezighielden.
Gewone, echte gesprekken werden er niet gevormd: 'Hé Jong, geeft is een sigaret!'
'Pakt ze jong, tis even ver.'
'Ooooooooh, dat oudste krapuul, hebt ge gezien wat een lekkere chick hier voorbij fietste?'
'Ja man, maar begin er niet weer op te roepen want dan voelen we ons zo belachelijk!'
'Hoe belachelijk? (strontzat was hij) Allee, een schoon meiske, daar moogt ge toch naar roepen dat ze schoon is zeker?!'
Iedereen negeerde hem, te zat, kon zijn hoofd niet recht houden, jammer dat ik zo geen foto van hem heb.
Ik dacht in mezelf: ' ge durft er alleen maar naar roepen als ge straalbezopen zijt, omdat de vernedering dan niet zo hard aankomt.
Terwijl gij misschien wat meer zelfvertrouwen uit, denk je dat dat je persoon mooier maar als vanzelfsprekend charismatischer maakt
'Triestig, triestig ventje, is dat tegen de vijftig en gaat dat hier met gasten om die allemaal achterin de twintig zijn. Ook krapul-achtig-gekleed zal ik zeggen, gangster-achtig, maar niet zo ver heen of blijven steken als dat mager krapuleke van vijftig.
Heb je nog nooit zo iemand gezien van die leeftijd (kan hoor, want is echt een zeldzaamheid) misschien kom je zo iemand eens tegen als je wat ouder bent. Goede tip jongeren, welke goeie bedoelingen ze ook laten uitschijnen, (zelfs bijvoorbeeld werk voor jou aanbieden waar aardig mee te verdienen valt) gewoon niet naar luisteren en ergens anders gaan zitten.
Laat hem dan maar blazen en dreigen, jij gaat gewoon ergens anders zitten.Volgt hij je weer of iemand anders neemt bij je plaats, laat ze zitten. Bieden ze een sigaret aan, Nee!'
Niets, maar dan ook niet van die mannen (je voelt het vanbinnen wel dat er iets niet klopt, jouw benaderen bijvoorbeeld, moet je jezelf tegelijkertijd ook eens afvragen waarom jou, op twintig-jarige leeftijd en niet een veertiger of dertiger bijvoorbeeld.
Niet vragen, hou je van de domme zodat het spel zolang mogelijk gespeeld wordt totdat je kans ziet te ontsnappen.
Je kan zeer veel dingen doen, zoals je op een openbare plaats zit, ga aan de toog zitten, daar komen ze niet graag omdat ze niet geliefd zijn, het is ofwel om te zagen, (in feite iets gratis gedaan te krijgen omwille van ruilhandel; als je zou zien welke stukken er voor ruilhandel in omloop zijn hé, verbaas je dan maar over het feit dat het bijna altijd om dezelfde stukken gaat, net omdat deze het beste zijn voor ruilhandel (horloge tegen een fles Whiskey) Sigaren tegen geschoten sigaretten, waarna de nieuw verworven sigaren aan een kenner of gespecialiseerde sigarenzaak aan een spotprijsje worden aangekocht of eventueel een echte levensgenieter die er vrij veel geld voor geeft, meer dan jij verwacht had, had je dan zo je best gedaan door net op tijd te zijn? Nee gij, hij is gewoon blij dat hij ze zelf niet moeten gaan halen, is en krijgt hiervoor 'een vernederende' extra stuiver.

Zo'n types zijn niet uitgeroeid, ze leven in de onderwereld en komen wanneer het geld bijvoorbeeld op is en de vraag naar ruilhandel stijgt, enfin... Dit doorzie je wel.
Nooit, op zo"n louche figuur die naast je komt zitten en je iets vraagt (meestal je leeftijd, om een indicatie te krijgen hoe voorzichtig ze het spel moeten spelen) op ingaan! Zeg dat je met rust gelaten wil worden.
Eens vijfentwintig gepasseerd, maak je dan maar zo geen zorgen, je blik straalt uit dat je geleerd hebt er zelf te zijn en staan, zonder mama of papa. Je bent automatisch ook veel wantrouwiger naar mensen toe die zomaar op je af stappen en beginnen te 'chit-chatten' maar hun eigen, zelf bestuurbare ik, is tijdens dit spel, even wantrouwig als net voorheen, met nog steeds in gedachten: 'Wat kom je bij me zoeken? Ik zal het wel vinden, je zal jezelf verraden.'

Deze boodschap wordt deels onbewust/bewust aan de man met het plan (eender welk, je je eventueel achtervolgen en een roofmoord plegen)
Klinkt het vergezocht? Toch gebeuren roofmoorden hé, en net vaak op die manier, maar dan in stripbars en zo waar zeer veel geld mee gemoeid is en pooiers de plak zwaaien.Blijf uit dit wereldje uit, welke (volwassen) leeftijd je ook hebt bereikt.
Het zijn lijmers, ze lijmen je vast met psychische betrokkenheid.
En hoe? Bedenk maar eens wat manieren, elke realistische is geldig. Ben je vijfentwintig (in principe zijn je hersenen ten laatste je vierentwintigste volgroeid) en straal je de volwassenheid wel uit, kan het zijn dat je psychisch er nog niet helemaal klaar voor bent, toch niet voor het 'serieuze' werk, wegens gebrek aan ervaring.
Houd je aan de regels, en toon nooit je goed hart, wanneer die louche persoon jouw een sigaret aanbiedt, kan het zijn dat je in een flits denkt: 'Eigenlijk is dit geen goed idee, zoals ik geleerd heb en zou ik neen moeten zeggen. Maar waarom? Het is toch maar een sigaret? Ik heb er zin in en hij biedt ze me aan, omdat hij zo vriendelijk is die aan te bieden, zal ik zo vriendelijk zijn die aan te nemen.'
Je had inderdaad 'neen' moeten zeggen.
Het heeft niets te maken dat hij je inpalmt, dat kon niet, daarom heb je ze ook aangenomen. Ook niet dat je bij hem in schulden zou staan, voor zoiets doden ze je niet, je hebt gewoon aangenomen wat je geboden is.
Waarom toch beter van niet?
Het wil niet zeggen dat je nu bijvoorbeeld zo mak als een lammetje bent, en dat weet de aanbieder van de 'smoke' ook, toch is er iets veranderd, en dat zal de aanbieder uitzoeken, want hij wil weten wat je zwakke punt is.
Hij weet waarschijnlijk onbewust dat ondanks dat je je persoonlijkheid ontwikkeld hebt, deze nog steeds basisfundamenten heeft die nog niet verstevigd genoeg zijn, kan ook niet op die leeftijd, je hebt pas geleerd hoe je volwassen overkomt.
Dit overkomen kan potentiële gauwdieven die achter 'snotneuzen'
aanzitten hun de kop kosten. Ik zal het direct over zogenaamde snotneuzen van 19,20,21-jaar hebben.

Leren hoe je je volwassen moet gedragen op je vijfentwintigste is voor het merendeel een combinatie van gevoel & theoretische kennis die je ook moet opdoen, wat gelijk staat aan ervaring zullen we maar zeggen.
Je voelt dat je hersenen de volwassen status hebt bereikt ergens tijdens je vierentwintigste. Heel toevallig had ik ook later gelezen dat op vierentwintigjarige leeftijd je hersenen ergens in dat jaar volledig volgroeid zijn.
Ik weet het nog maar al te goed, en ja, inderdaad, op mijn vierentwintigste.
De rust die bepaalde denkpatronen overnam...
Ik was in het algemeen rustiger, ik dacht niet meer zo gejaagd na, kon gedachten beter ordenen en rustiger uitzoeken.
Dat zijn zeer goede kanten van een volwassen brein, echter, als je niet weet wat je voelt, weet je ook niet dat je volwassenheid zich in de vorm van rust manifesteert.
Dan wordt het moeilijker om van je pas verworven 'echte' volwassenheid te leren genieten.

En kom nu niet af met verhaaltjes over mijn brains waren eerder volwassen. De mijne vierentwintig, basta! De maximumleeftijd.
Het zou overigens wel kunnen natuurlijk, maar dat wil niet per sé zeggen dat je een voorsprong op anderen hebt, misschien zelf integendeel....
Wel, als jouw hersenen zo snel volwassen waren, hadden ze zichzelf vanaf de kindertijd waarschijnlijk maar zeer kleine taakjes toebedeeld die grotere gehelen begrijpen of overzien, volledig overboord kieperden, wat zorgde in een vereenvoudiging in ontwikkeling. ;-)
Ach, ik wil maar zeggen... Het is overigens ook niet zo als jij iemand bent van de eersten van de klas die schaamjaren begint te kweken, daarvoor ook de grootste penis zal hebben. 'vraag is of je hier uiteindelijk fier op moet zin ook?' Klinkt leuk, maar als je niet kan doorstoten, of tot de schacht kan gaan, omdat hij anders te 'diep' zit,

Oké, ik geloof dat ik beschreven heb wat voor een debiel den Andy is, en ja, ik was erbij toen hij die doos in haar handen schoof, ze bestaan dus echt, kan je je zo iemand voorstellen?
Had ik ook niet een stukje geschreven waarom den Andy een doodse schrik had van den ouderen Davy? Waar ik het overigens kei goed mee kon vinden, wij gingen altijd kikkers vangen in zo"n Open, natuur/woestijngebied met daartussern een zeer brede gracht waar muskusratten huis hielden. We hebben ze gezien, maar durfden ze niet vangen, Terecht denk ik ook, als zoiets bijt, ben je nog niet jarig denk ik, om nog maar te zwijgen over mogelijke ziektes. (Rabiës?) Weet niet of ratten dat kunnen hebben maar ga ervan uit van wel, net zoals wasberen, welke in feite ook knaagdieren zijn.
Een keer werd ik kwaad op den Davy, maar ik moest oppassen natuurlijk, want die gast was fysiek al een halve man.
We hadden een kikker geïsoleerd, een hele grote.
Ik roep tegen hem: Davy, haast u, pakken, nu!
En hij op zijn gemakje hé, onder het motto, och, tegen dat die aan dat water is heb ik hem al lang.
Waarom denk je dat ik zo aandrong denk je? Mijn ervaring bij de sqouts en het leger hadden me net hetzelfde geleerd als de les die hij nu ging krijgen, een kikker, hoe ver van het water ook, kan plots zo'n rare sprongen maken dat hij er in een wip is en dan ben je hem kwijt voorgoed.
Ik wilde me best kwaad maken op hem door te zeggen: 'ik zei je nog dat je rap moest zijn, ik zeg dat niet zomaar.' Maar besloot het voor mezelf te houden, niet uit schrik, want daar was geen enkele reden voor, hij maakte alleen net dezelfde fout die ik vroeger ook eens had gemaakt, het dier onderschatten en dat je nog tijd genoeg hebt. Menselijke fout die hij nog moest ondervinden, hem hiervoor uitkafferen, zou onredelijk zijn, ook al reageerde hij niet snel toen ik zei dat het moest.
Het zou overigens misschien ook de leuke tijd verpesten die we daar elke dag met z'n tweeën hadden.
Wel, ik vertel dit, om jullie een vettig detail te vertellen.
Eerst en vooral heb ik den Davy terug op mijne facebook en komt hij regelmatig langs. Lekker slimme kerel, zo zie je er niet veel meer. Ik zei hem eens helemaal in het begin: "'Ja Davy , ik ken u nog van vroeger, en het contact zit goed, dat voel ik aan de 'klik' (en ik weet bij hem net van hetzelfde, want een 'klik, kan niet maar van ene kant komen:-)) maar er is iets aan jou waardoor ik het gevoel heb dat ik je maar voor negentig procent kan vertrouwen en die overige tien procent, zorgen dat ik me niet helemaal kan relaxen, Ik weet niet wat er in je omgaat....
'Hij vertelde me het volgende: 'Wel Steve, ik heb het heel moeilijk om mijzelf open te stellen.'
Ik wist het direct, jep, die is zo vaak teleurgesteld geweest in mensen of lieven dat die een 'verplichte" vorm van zelfbescherming toepast.
Verplicht omdat zijn geest die route naar zijn ware innerlijke ik geblokkeersd heeft, men spreekt hier dus van een (klein) trauma, ik heb er ook eentje, een beetje gebaseerd op hetzelfde principe maar veel heftiger om mee te leren omgaan.
Maar kijk hé dat die kerel dat van zichzelf al weet... Echt, chapeau!
Voor hem klinkt dat niet meer als normaal, dat je dat zelf weet omdat je voelt dat iets je ergens blokkeert, en wil de oorzaak hiervan achterhalen, en die heeft hij gevonden.
Will dus zeggen dat hij zijn trauma zelf, die pijn is moeten gaan opzoeken om het te achterhalen.
Nu hij weet wat het is en me gewoon zegt, ben ik ook al direct een stuk meer op mijn gemak: "Och, nu snap ik dat je soms niet altijd zegt wat er in je omgaat.
Maar als je dat niet weet, je ziet dat dat een intelligente kerel is, durf je jezelf wel eens afvragen of hij niet aan louche dingen aan het denken is. Maar nu weet ik het.hij ziet dat ook aan mij zegt hij, wel, die klik van vroeger zal er wel voor iets tussen zitten.
Waarom ik dit stuk over Davy vertel? Ik heb ne nieuwe maat gevonden waarmee het terug net zo goed opschiet als vroeger.
Maar dat is niet de hoofdreden, ik zeg het je, ik ga mijn tekst niet nalezen, dat zou nogal een geknutsel worden denk ik.
Had ik niet beschreven dat den Andy bij mij binnen door het venster aan het kijken was of den Davy hem niet aan het opwachten was?
Ik vroeg den Andy:' allee joenge, moete daar nei zoene schrik van hebben?'
'Ja; Zei den Andy, dieë hee gewoen iets tege mij.
Raar ze, goed, het kan gebeuren dat je elkaars kop niet kunt zien, Davy dieë van den Andy dan, met z'n gestoef en groof gedoe tot het erop aankomt...
Maar dat den Davy hem speciaal hiervoor zou opwachten in regenweer?
Den Davy heeft dienen Andy, 3 keer motten gegeven: 'en diene doe niks terug hé verteld den Davy mij.
Ik zeg: 'wat doet diene dan wel?'
'Janken! En maken dat hij naar huis kan.
Zeg Davy, waarom had den andy zone schrik van u? Dan moet er toch al iets serieus gebeurd zijn?
"Hou u vast Steve, diene vroeg aan mij of da kik aan zijne piet wou snokken!'
Shit man, daar was ik effe nie goe van. Wij kennen elkaar al van ons drie of vier.
Enneuh, Den Davy zal niet gelogen hebben, anders gaat hij diene geen drie keer motten verkopen hé, en het waren al niet de beste vrienden. Oké, Soit!

Ik ben het stuk begonnen over het krapuul, hoe het ontstaat, nu niets wat ik beschreven heb is bewezen, Het was geschreven op empathisch vermogen, maar dit geeft een perfecte illustratie wat er allemaal mee mogelijk is ook he, ik kan zijn (beperkte) denkpatronen omschrijven, Niet zo moeilijk ook, ik heb ze in het echt gezien en hoe eenzijdig zij maar kunnen denken, en dat is hebben, lenen en nooit. meer terug geven en pikken.

nu, kom ik aan mijn echte, feitelijke stuk over manipulatie.
Het tweede krapuul dat ik tegenkwam aan de voet van mijn appartemenstblok.
Net zoals dat vorige krapul van vijftig, zag ik het hier ook direct, maar ik hou me van de domme hé, ik wil weten wat er aan de hand is/was.
Hij stond op straat en had alleen maar drank.
Weet men ook meteen wat met die krapullen gebeurt, zij die overleven dakloos, of wrakken van marginale mensen, en al de rest, volgens mij dood. Je moet als kind maar niet zo'n wereldje binnen stappen, Want 18-jarigen, zien er voor ouderen werkelijk als kinderen uit. Nog niet ontwikkeld, moet nog beginnen, en qua gezicht, een babyfaceke.
Ik heb vroeger soms drie groepen van tien man elk gezien, die gingen bij ons naar de bar, wel, waar zijn die nu?
Dood, garantie, je kan men,huis proberen overvallen, maar je kan er inderdaad iemand tegen komen die u zit op te wachten.
Was het krapuul, dan niet slim genoeg?
Neen, het krapuul was teveel gefocused op zijn eigen spel en vertrouwde erop dat als alles maar bij zichzelf goed gaat, de operatie geslaagd is.
Net zoals het krapuul totaal onverwachts ergens binnenbreekt, moet het krapuul ook voorbereid zijn om op net dezelfde manier, totaal onverwachts uitgeschakeld te worden. Geen ervaring, en, als regel, speel het spel dan niet.( En ja, je weet als je weinig ervaring hebt als je tien standaardproceduurtjes uit je hoofd hebt geleerd, dat dit niet te vergelijken is met echte ervaring. En toch het spel spelen?
Gedoemd waren ze sowieso.

Oke, die persoon die aan mijn deur stond noemde zichzelf Hans, ik zag weerom aan die ogen dat die van nature niet vriendelijk stonden. Deze moest die ook forceren, ik keek er niet lang naar, het zou me kunnen verraden dat ik hem doorheb. 'door mijn blik'

Hij heeft geen huis, hij wil hier een tijdje blijven?
Zolang hij zelf ook voor eten zorgt, want ik ga geen dubbel eten betalen.
Hij moest wel denken dat ik een snul was, die gasten waar hij naar op zoek is, maar hij was verkeerd, ik heb hem binnengelaten, om hem te straffen zonder hij dat weet.
Eerst is het bedoeling uitvogelen wat hij wil, er zijn een aantal mogelijkheden, of , hij wil hier met meerderen binnenkomen, zodanig dat ik het overzicht verlies.
Of, hij wil hier lang genoeg alleen binnen zijn zodat hij met zijn medeplichtigen een afspraak kan maken, ja mannen, dan vallen we binnen.
Dus, ik moest ervoor zorgen dat hij de kans niet kreeg om afspraakjes te maken.
Dit zijn basiseigenschappen die er dan gewoon inzitten, ik zorg Derde en laatste mogelijkheid, hij is alleen, heeft geen vrienden, de kans bestaat dat hij hier lang, genoeg alleen wil zijn om wat elektrotoestellen te pikken en deze eventueel verder te verkopen he.

Als jullie het vervolg willen over hoe ik dit krapul heb gestraft, vraag maar dan, zal ook zeker niet zo lang meer zijn, gewoon wat krapuul deed volgens planning, ik verzon ter plekke een counteroplossing, het was hetzelfde spel, alleen was mijn gebaseerd op het oplossingen op de moment zelf bedenken, echter wel hetzelfde spel, alleen mijn op een iets hoger niveau..
Niet te hoog, want het was niet de bedoeling dat ik me uitputte.
De bedoeling was om hem 'hoeveel tijd zou hij gemiddeld nemen om zich in te werken en zijn doel te bereiken? Gemiddeld twee, drie '(max) maanden. Wel, zolang zult gij alles voor mij doen. Ik zeg het, ik heb ook echt terug een knop moeten omdraaien om terug oer en oer slecht te worden... Maar dit keer vond ik dat wel terecht, en nog eens kijken of ik het counter-oplossingen a la minute nog in mij heb.... Jazeker, en dat is al la sexonde, maar dat zijn ook nog eens counter-oplossingen hé.

Hoe ik wist sat hji dit verdiende en niet gfewoon eerlijk was?
Han mijn eerste vermoeden is altijd juist, klopt iets niet. Ik weet hoe valse mensen eruit zien. Men kan wel een gangster zijn, maar toch geen vals of onredelijk mens.,;Uj gerken de valsheid, in kleine gedragingen, de manier waatop ze de omgeving in hun opnemen.
Doen ze dat 'ook al is het stiekem, zie ik het toch, want k let er speciaal op.

Dit mijne heren, is de eerste aanwijzing voor mij dat mijn gevoel klopt, hij wil iets, nu nog uitzoeken wat, maar ik heb tijd, en hij verraad zichzelf wel
Eerste amateuristische fout: rondkijken.
Hoe stiekem je het ook doet, maar krapullen kunnen dat niet stiekem doen, en ze overtreden een belangrijke hoofdregel, ze onderschatten de bewoner van het huis. Ha ja, want ik kijk of ik bekende patronen in het ronkijken bemerk.
Moest ik in zijn plaats zijn, maar als ik me hiermee zou bezig houden, en ik wordt binnengelaten, ik kijk niet rond naar details. Ik kijk alsof dat een woonkamer van mezelf is, wan met zo'n dingen, mag je geen,enkel,risico nemen,dus ik kijk niet.

De volgende dag was Hans daar! Een volle blauwe wasmand vol met eten gepikt uit een afvalcontainer. Hij Alles op mijn tafel zetten: 'en zie eens Steve en zie eens Steve.'
'Kom Hans, zet dat in de frigo, ge moet dat toch niet allemaal tonen aan mij.
Moet ik nu met zoiets blij zijn? Ik heb geld voor eten genoeg.
Maar zo herken ik fase twee van de manipulatievorm. Zoals ik zei, manipulatie mag nooit gepland worden en moet natuurlijk plaatsvinden. De tweede dag,, is geplanned, easy ass that, doel, vertrouwen winnen, waarom? Om hier alleen te mogen zijn.
Maar zoals ik zei, voor ik hem binnen nam, hij krijgt geen enkele kans om ook maar iets te plannen. Wat ik later meermaals bewijs.

Willen jullie weten hoe Hans uiteindelijk zonder het zelf te beseffen donderhard gestraft is, hoe ik heb twee a drie maanden heb kunnen volhouden met hem als slaaf, hoe ik hem buiten gezet heb als hij de schone schijn niet meer kon ophouden. Hoe, moest ik bij een vreemde binnengeraken, en mijn doel was vertrouwen winnen? Niet op de tweede dag een mand met eten brengen waar je toch niets mee bent.
Het doel zit diep vanachter in men, hoofd, en het openbaart zich op natuurlijke wijze, dat wat manipulatie werkelijk is, en is niet te achterhalen.
Want als je het werkelijk verdacht vind en je gaat denken in die zin van... 'Die zou dat toch niet gepland hebben?' Ach nee, wat denk ik nu, zoiets kan je toch helemaal niet plannen.en hij heeft gelijk, manipulatie kan en mag nooit op voorhand gepland worden, voorbeeldjes genoeg al hé.
Natuurlijke manipulatie is een proces dat verschillende kleine elementen combineert tot één geheel, maar wanneer men dit geheel gaat analyseren, ziet men dat alles tot in het kleinste detail met elkaar verweven is, je kan niet anders dan besluiten dat een mens dit ,ooit bedacht kan hebben, juist, dat is de correcte manipulatie want dat kan ik ook niet, maar k heb wel bepaalde denkprocessen in mijn hoofd die direct ook alle risico'(s inschatten,... Plots op natuurlijke 'wijze ' de mogelijkheden van de manipulatie zien, (zodat iemand met ervaring hierin, als ikzelf bijvoorbeeld), zoiets nooit kan zien, het is te natuurlijk om door je instinct gewaarschuwd te worden.
Hierdoor, nooit plannen! Anders is het geen manipulatie maar een plan.
Nooit de tegenstander onderschatten, omdat je niet weet op welk niveau hij opereert en jij op kleuterniveau, ben, je een vogel voor de kat. Zoals ik met Hans gedaan heb.
het grappige was dat hij niet wist wat er aan de hand was, want elke manier die hij zocht om meer vrijheid te krijgen, werd geblokkeerd, en niet zo door de deuren dicht te doen he.
Ne, hij vroeg me eens: 'Steve, ik ga naar de winkel hé, zeg, mag ik de sleutel van de binnendeur meenemen, dan hoef jij niet mee te gaan om ze achter mij terug dicht te doen en is het voor ij gemakkeijker als ik van de winkel kom.
Direct antwoordt: nee! Ik heb liever dat die daar blijft hangen hans, ik ben dat zo gewoon.
Basisregel is geen enkel risico nemen.
Wat is het mogelijk risico? Als hij maar half zo slim was als ik hierin, (Hans was oerdom hé) waarom zou je hem de sleutel dan niet meegegeven?

Geen enkel risico is basis, wat was het risico? Oké Jongens,
Was weer een zeer lange brief die in principe verschrikkelijk ingekort is, maar zit hier nu al zeven en een half uur.
Had graag het leven van het hele krapuul geschreven, maar dat was het doel niet. Het doel was het verschil schetsen tussen iemand die werkelijk weet wat manipulatiie is, en iemand die het met voorbedachte rade uitvoerd.
Ha, ik zal de regels ervan ook noteren als jullie willen dat ik het stukje van Hans afmaak, want ja, die heeft afgezien, de regels van werkelijke 'vrije' manipulatie voor jullie neerschrijf, uitvoer, en jullie laat raden hoe het kan dat er met zoveel aspecten in een flits is rekening gehouden.

Het is de beste vorm van manipulatie die ik nog weet, hoewel die van den Andy, met die doos, ook een heel straffe vorm was hé:-)

En gewoon zwijgen tegen hem want de som die je onbewust maakt als je alles in acht houdt (instinct) is dat je moet zwijgen, waarom?
Wel, hij gedraagt zich als een kind, beoordeeld mensen, manipuleert hen met voorbedachte rade met een truukje uit 1929 en ziet hem vervolgens denken dat het uilen zijn dat ze zoiets geloven en hij vindt zichzelf tegelijkertijd geniaal.

Opsomming van aparte delen op onbewust niveau:
Geen respect
Geen manieren
Mensen beoordelen op uiterlijk
Niet in staat zijn om een echte conversatie mee te voeren
Een kindermanipulatietechniekje wat ten eerste al geen enkel doel heeft, en hierdoor nutteloos is, alleen maar laten zien hoe ver of slim hij is. En hoe dom hij laat uitschijnen dat wij zijn.

Beslissing: (in een flits)
Onbewust rekening houdend met de onderlinge parameters van elke stelling heeft hij heimwee naar zijn kindertijd, hij is als de dood voor verantwoordelijkheden;
----------HIJ WIL GRAAG KIND BLIJVEN-------------

Beslissiing eveneens op onbewust niveau (wanneer men later over die situatie gaat nadenken begrijpt men wel hoe men aan de stelling 'dat hij kind wil blijven' komt, maar op datzelfde moment is er geen tijd om hierover na te denken. Men moet zijn eigen vooroordelen tegen hem gebruiken. Ook op onbewust niveau beslist. Oplossing: niets zeggen en hem werkelijk laten geloven dat hij een genie is.
Hij leert dus niets bij, en blijft kinds.

En deze meneer is niet de enige die tot dit besluit komt, iedereen op onbewust niveau trekt dit besluit.
Ik heb al vanaf zijn veertiende gemerkt dat hij niet meer groeide, dus dat was toen al bezig. En ondertussen maar commentaar op een ander geven...

Uiteindelijk, zijn onbewuste wens, en die deels onbewust wordt ingewilligd alleen aangedreven door instinctief vermogen, want die oplossingen komen niet uit het niets, zoals mijn voorbeeld van die doos met Els.
Neen, Andy is echt een moederskindje, altijd al geweest, dus misschien is zijn wens om kind te blijven, eventueel een vorm van heimwee naar de periode van toen, en andermans instinct (als het instinct is, kan iemand me hierbij helpen? Misschien is het iets anders dat die beslissingen in een oogwenk maakt, intuïtie bijvoorbeeld. willigt zijn wens in. ;-)

Groeten gasten.

ANTWOORDEN (43) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord